کاهش

کاهش میل جنسی در مردان نابارور و اثرات آن در زندگی آن ها

کاهش میل جنسی در مردان نابارور                                                                                          

  میل جنسی چیست؟                                                                                                             

تمایل جنسی یا میل جنسی نوعی حالت انگیزشی و علاقه به موضوعات و فعالیت های جنسی است.میل و نیاز جنسی به صورتهای مختلفی وجود دارد ولی طبیعی ترین حالت ارضای جنسی آن استکه توسط شریک جنسی از جنس مخالف صورت گیرد. قدرت جنسی به وضعیت روحی و جسمی ثابت،همچنین به اعضای سالم و فعال نیاز دارد که اگر برای این وضعیت عادی کوچکترین مسئله ای هم پیشبیاید باعث ناتوانی در جنسی می شود.

کاهش

 

کاهش میل جنسی و ناباروری                                                                                                      

ممکن است گاهی مسئله ی کاهش میل جنسی اتفاق بیافتد و فرد دیگر میل و انگیزه ای به برقراری رابطه یجنسی نداشته باشد.کاهش میل جنسی ممکن است در پی هر مشکلی به وجود بیاید که ناباروری هم یکی ازاساسی ترین علل بروز آن می باشد.رابطه ی بین ناباروری وکاهش میل جنسی میتواند دو طرفه باشد یعنی کاهش میل جنسی می تواند در پی ناباروری به وجود آید و یا اینکه می تواند قدرت باروری مرد را کاهش دهد.مردان نابارور ممکن است که در طول رابطه با همسر خود دچار مشکل شوند و همین مشکلات بستری برایکاهش میل جنسی در آن ها ایجاد کند.

با توجه به اینکه ناباروری یک شوک روانی برای مردان  است ، پس انتظار می رود که در پی آن مشکلات دیگری هم به وجود آید. کاهش میل جنسی در مردان برای آن ها آزار دهنده تر است.احساسات مردان نسبت به خودشان و مردانگی شان، ارتباط مثبت و نزدیکی با فعالیت جنسی شان دارد. بنابراین مردان نابارور احتمالا نسبت به مردانگی واحساساتشان دچار احساس منفی می شوند و همین امر باعث می گرددکه آن ها از برقراری رابطه ی جنسی فاصله بگیرند و یا انگیزه ی لازم برای لذت بردن از رابطه ی جنسی نداشته باشند، این امر باعث می شود تا مردان دچار کاهش میل جنسی شوند.همچنین مردان از اینکه در رابطه ی جنسی به احساسات همسران و شریک جنسی شان پاسخ مثبت دهند و آن ها را ارضا کنند، احساس مثبتی دارند.

حال اینکه مردان نابارور شاید احساس کنند که از دید همسرشان شخصی ضعیف هستند و این مسئله باعث شده که دیگر آن ها تن به رابطه ی جنسی ندهند و توانایی جنسی خود را از دست دهند و در مواقعی دچار تجربه جنسی ناکار آمد شوند. ناباروری در مردان ممکن است که آن ها را دچار افسردگی کند و یا باعث تنش و استرس در آن ها شود. بنابر این ناباروری عاملی برای کاهش میل جنسی می شود. عوامل روانی به صورت زنجیره ای می تواند باعث به وجود آمدن بیماریهای روحی و روانی دیگری باشد.

کاهش

کاهش میل جنسی در مردان نابارور چه تاثیراتی می تواند در زندگی آن ها داشته باشد؟

کاهش میل جنسی هم مانند سایر عوامل دیگر می تواند تاثیرات منفی در زندگی داشته باشد و تعادل زندگی را برهم زند.اختلال جنسی از مشکلاتی است که می تواند در پی کاهش میل جنسی به وجود بیاید.اختلال جنسی باعث می شود که کیفیت روابط زناشویی زوجین پایین بیاید و زوجین نسبت به یکدیگر احساس دلسردی کنند . این امر می تواند آن ها را از درمان ، انجام تستها و آزمایش ها دور کند، در این صورت اگر امکان درمان وجود داشته باشد ممکن است درمان  به تعویق بیفتد و یا صورت نگیرد.

کاهش میل جنسی می تواند باعث اختلال بیزاری از رابطه ی جنسی در مردان شود. مردانی که قدرت باروری آن ها کاهش یافته است و از اینکه نمی توانند یک رابطه ی جنسی رضایت بخشی را تجربه کنند، احساس ناراحتی و عصبی بودن می کنند . همین مسئله می تواند زمینه ای برای بروز مشکلات دیگر باشد.کاهش میل جنسی در مردان با تغییرات هورمونی نیز در ارتباط است، تغییرات هورمونی باعث به وجود آمدن دیگر مشکلات می شود .

میل جنسی در مردان و نقش هورمون ها                                                                                         

هورمون ها از جمله تاثیر گذارترین عوامل در جهت دادن ،تعیین رفتار و عملکرد بدنی انسان هاست که با کاهش ویا افزایش هر کدام از آن ها تغییراتی در سیستم بدنی اتفاق می افتد. میل جنسی هم از عواملی است که عملکرد آن بستگی به هورمون های بدنی دارد.کاهش میل جنسی بستگی به چندین عوامل هورمونی و روانشناختی دیگر دارد.

هورمون تستوسترون مهمترین هورمونی است که در مردان وجود دارد و امیال جنسی مردان را کنترل می کند. مردانی که تجربه ی ناباروری را دارند دچار استرس می شوند که با کاهش سطح تستوسترون رابطه دارد.همچنین استرس و کاهش میل جنسی می تواند یکدیگر را تحت تاثیر قرار دهد. یعنی کاهش سطح تستوسترون می تواند عامل کاهش میل جنسی در مردان نابارور شود و هورمون های جنسی که توسط هیپوفیز وهیپوتالاموس کنترل می شوند ممکن است در راستای مشکل مردان تغییر کنند که تغییر آن ها هم باعث برهم خوردن تعادل در رابطه جنسی و کاهش میل جنسی می شود.هورمون جنسی آندروژن هم از دیگر هورمون هایی است که در انگیزش جنسی اثر دارد، مردان که قدرت باروری آن ها کاهش پیدا کرده شاید انگیزه ی کافی برای برقراری رابطه ی جنسی نداشته باشند. همین امر باعث پایین آمدن هورمون آندروژن می شود که می تواند در ناباروری مردان دخیل باشد.

کاهش

نتیجه گیری

میل جنسی از جمله نیازهای طبیعی بشر است و ارضای جنسی هم وقتی کامل و با احساس مثبت صورت بگیرد فرد احساس رضایت می کند، حال ممکن است عواملی باعث ایجاد اختلال در رابطه ی جنسی شود و افراد را دچارمشکل کند.کاهش میل جنسی از جمله عاملی است که می تواند رابطه را با مشکل مواجه سازد. کاهش میل جنسی یک باره به وجود نمی یاد بلکه به مرور زمان فرد با آن مواجه می شود و آن را تجربه می کند. ازبین رفتن میل جنسی در مردان می تواند زمینه ساز مشکلات دیگری در زندگی آن ها شود مخصوصا در مردانی که قدرت باروری آن ها پایین است که اگر به این مسئله توجه نشود می تواند در زندگی افراد هم تاثیرات منفی داشته باشد. توجه به این مشکل هم از بعد روانشناختی و هم از جنبه ی فیزیولوژیکی می تواند در درمان آن مفید شود و جنبه ی مثبتی داشته باشد. بهبود کیفیت زندگی و زناشویی و همچنین استفاده از داروهایی که برای تنظیم هورمون ها و مشکل ناباروری استفاده می شودمی تواند در روند بهبودی کاهش میل جنسی مفید باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اثر سیر بر ناباروری مردان

ناباروری

نداشتن فرزند یک اتفاق ناخوشایند در زندگی افراد نابارور است. عدم امکان باردار شدن پس از یک سال رابطه منظم، بدون استفاده از روش های پیشگیری از بارداری ، به عنوان ناباروری تعریف می شود. حدود 30٪تا50٪ از علل ناباروری مربوط به مشکلات مردان است. هر روز، تعداد گزارشات پزشکی در مورد میزان ناباروری در جهان افزایش می یابد ، طبق یک بررسی سیستماتیک در این زمینه ، حدود 48.5 میلیون زوج در سراسر جهان تحت تأثیر این مشکل قرار دارند. میانگین کل ناباروری در ایران حدود 11٪تا19٪ تخمین زده شده است که بیشتر در گروه سنی 20تا39 سال است.

ناباروری یک پدیده چند پارامتری با طیف گسترده ای از عوامل موثر بر اسپرماتوژنز و کیفیت اسپرم است. اسپرماتوژنز فرآیندی است که در آن سلول های جنسی مرد تولید می شود و اختلال در هر یک از این مراحل می تواند باعث ناباروری شود. باروری در مردان تا حد زیادی به تعداد ، کیفیت ، تحرک و مورفولوژی اسپرم بستگی دارد و از بین رفتن هر یک از این عوامل منجر به ناباروری در مردان می شود.

ناباروری به عنوان یک بحران روانشناختی استرس زیادی را به زوجین نابارور تحمیل می کند و از طرق مختلف سلامت روانی آن ها را تهدید می کند. مهمترین مشکلات عاطفی و روانی زوجین نابارور ناامیدی ،ترس و اضطراب است و کمتر با عصبانیت و پرخاشگری ارتباط دارد. با این حال ، میزان طلاق و ازدواج مجدد در میان زوجین نابارور افزایش یافته است. علاوه بر مشکلات روحی ، درمان اقتصادی ناباروری هزینه نسبتاً بالایی را به زوجین نابارور تحمیل می کند. امروزه،روش های مختلفی برای درمان ناباروری استفاده می شود از جمله: هورمون درمانی ، روشهای جراحی ، فن آوری کمک باروری (ART).

گیاهان دارویی و ناباروری

در میان روش های مختلف درمانی ، گیاهان دارویی در بسیاری از کشورها برای درمان ناباروری مردان استفاده می شود. گیاهان نسبت به درمان های تهاجمی و شیمیایی مقرون به صرفه و در دسترس هستند. از گیاهان دارویی با خاصیت آنتی اکسیدانی بالا برای درمان ناهنجاری اسپرم ، اختلال عملکرد جنسی ، اختلالات نعوظ و انزال استفاده می شود.

از جمله گیاهانی که باعث بهبود باروری مردان می شوند ، می توان از کرفس ، رازیانه ، سیاه دانه ، بابونه آلمانی ، زعفران ، شاه‌تره گل‌ریز پونه کوهی و هویج نام برد. برخی از گیاهان با تغییر در هورمون های جنسی ، تعداد و تحرک اسپرم را تغییر می دهند. گیاهان دیگر با خواص آندروژنی بر محور هیپوتالاموس و هیپوفیز تأثیر می گذارند و هورمون های جنسی را افزایش می دهند.

سیر

امروزه تحقیقات وسیعی در دنیا در زمینه استفاده از خواص گیاهان دارویی در درمان ناتوانی جنسی انجام گرفته است. سیر با نام علمی Allium Sativum از تیره سوسنیان است. که با پیاز هم خانواده است و یکی از گیاهانی است که دارای تاریخچه استفاده طولانی در علم پزشکی است . این گیاه به طور گسترده در بیشتر مناطق ایران کشت می شود.

استفاده از آن به عنوان یک گیاه دارویی و طعم دهنده غذا بسیار متداول است . سیر از 5000 سال پیش شناخته شده است. در دوران باستان ، بابلی ها ، مصری ها ، وایکینگ ها ، چینی ها ، یونانی ها ، رومی ها و هندوها از سیر استفاده می کردند. در 3000 سال قبل از میلاد مسیح از سیر برای بیماری های قلبی ، آرتروز ، بیماری های رحمی. ریوی ، بیماری های پوستی ، اسهال ، سردرد ، ترمیم زخم و تومور استفاده می شد. این گیاه بومی آسیای غربی است ، همچنین در بیشتر مناطق ایران ، به ویژه در مناطق شمالی یافت می شود.

گیاه چند ساله ، دارای ارتفاع 100-300 سانتی متر ، دارای گل هایی به رنگ صورتی یا سبز است. این ماده معمولاً به عنوان یک گیاه دارویی و عطر و طعم غذایی استفاده می شود و یکی از گیاهانی است که سابقه طولانی در مصارف پزشکی دارد.

ترکیبات سیر

سیر حاوی ترکیبات بسیاری از جمله ویتامین های B2 ، B6 ، B1 ، A و C ، مقدار زیادی آنتی اکسیدان ، فلاونوئیدها ، ترکیبات گوگرد و آلیسین است. آلیسین نقش اساسی در خواص دارویی سیر دارد ، با این حال ، این ترکیب در سیر تازه یافت نمی شود. و با اثر آلییناز روی آلیین ساخته می شود. تجزیه آلیسین سیر را به یک مجموعه دارویی کامل تبدیل می کند. آجوئن یکی دیگر از ترکیبات مهم سیر است. سیر از کبد محافظت می کند. و دارای فعالیت ضد کلسترولمی ،ضدترومبوتیک، ضد باکتریایی، ضد ویروسی، ضد سرطانی، ضد انگلی و کاهنده فشار خون و کاهش قند خون در بیماران دیابتی است.

مصرف سیر مانند گیرنده انسولین عمل می کند و باعث کاهش سطح گلوکز در بیماران دیابتی می شود. از طرف مراکز علمی مورد تایید قرار گرفته است. ترکیبات سولفوری سیر دلیل اصلی بوی تند آن است. تاثیرات فارماکولوژیکی سیر شامل نقش آنتی اکسیدانی و محافظتی میباشد. مصرف عصاره سیر در بیماران با کلسترول خون بالا موجب کاهش معنی دار کلسترول نهایی و تری گلیسریدها مي شود. بیشترین تاثیر درمانی سیر، در روغنهای مخصوص آن میباشد. که محتوی ترکیبات سولفوری است. تیوسولفاتها و دیگر متابولیت های ثانویه سیر شامل استروئیدها موجب تاثیرات درمانی دیگر سیر می باشند. حل مشکل ناباروری یک مسئله اساسی در سیستم بهداشتی هر جامعه است. با توجه به عوارض و محدودیت های داروهای شیمیایی و روش های جراحی. و با توجه به اثرات درمانی ذکر شده سیر ،شایسته است که اثرات سیر بر ناباروری را بررسی کنیم.

سیر و ناباروری

نشان داده شده است که سیر با خاصیت آنتی اکسیدانی خود باعث افزایش وزن اپیدیدیم ، وزیکول های منی و افزایش تعداد اسپرم ها می شود. به دلیل کمبود عوارض جانبی و همچنین داشتن فلاونوئیدها ، ویتامین ها ، فروکتوز و ترکیبات گوگرد ، سیر می تواند به خنثی سازی رادیکال های آزاد کمک کند. ترکیبات گوگرد موجود در سیر ، با تأثیر مستقیم بر متابولیسم سیتوکروم و گلوتاتیون-ترانسفراز ، اثر محافظتی بر اسپرماتوژنز دارند. علاوه بر ترکیبات گوگردی ، سیر دارای خواص آنتی اکسیدانی است و می تواند با کاهش پراکسیداسیون لیپید باعث افزایش قدرت باروری شود. با توجه به عوامل ذکر شده در بالا ، سیر برای درمان ناباروری توصیه می شود.

در یک مطالعه مشخص شد که سیر به دلیل وجود ویتامین E دارای فعالیت آنتی اکسیدانی است. که از پراکسید اکسیژن که تاثیر تخریبی و سمی بر بافت های بدن دارد، جلوگیری می کند. همچنین ، نتایج یک مطالعه دیگر نشان داد که خواص آنتی اکسیدانی سیر می تواند سمیت داروهای مضر را بر روی بیضه ها کاهش دهد و باعث افزایش اسپرماتوژنز و باروری در مردان شود.
نتیجه گیری
به دلیل قدرت آنتی اکسیدانی بالا و نداشتن عوارض جانبی،سیر می تواند. به عنوان یک درمان طبیعی از طریق رژیم غذایی در افزایش قدرت باروری مفید باشد.

سرطان بیضه و ناباروری در مردان

سرطان بیضه: علل ، علائم ، تشخیص و درمان

سرطان بیضه یک بیماری نادر است، اما به طور عمده مردان جوان در سنین باروری را تحت تأثیر قرار می­ دهد. این تومورها در بیشتر موارد قابل درمان هستند. متخصصان برای تشخیص علائم مانند یک توده، لمس خود بیضه­ ها را توصیه می­ کنند. در صورت تأیید سرطان بیضه، به همه این مردان توصیه می­شود قبل از درمان ضد سرطان­، مایع منی خود را برای حفظ باروری خود منجمد کنند.

 

1-انواع سرطان بیضه

سرطان بیضه در سنین 15 تا 40 سال،  در مردان شایع است. اگر چه میزان مرگ و میر آن کاهش یافته است، اما واقعیت این است که سرطان بیضه، باروری مردانی را  که در سنین باروری و مایل به بچه دار شدن هستند، تحت تاثیر قرار می­دهد. سرطان بیضه و به ویژه روش­های درمانی برای ریشه کن کردن آن مانند شیمی درمانی و رادیوتراپی به طور جدی بر قدرت باروری مردان تأثیر می­گذارد.

پیش ­بینی و درمان سرطان بیضه اساساً به نوع تومور بستگی دارد. بیش از 90٪ تومورهای بیضه در سلول­ های زایایی تولید می­ شود، جایی که اسپرماتوژنز یا تولید اسپرم انجام می شود. به همین دلیل ، این تومورها را تومورهای سلول­ های زایا نیز می ­نامند که به نوبه خود در انواع زیر متفاوت است:

1-1-سمینوما

سمینوما حدود 40٪ از تومورهای بیضه را تشکیل می­دهد. مشخصه آن­ها تومورهای کند رشد می­باشد و معمولاً به سایر قسمت­های بدن گسترش نمی­ یابند. یکی از مارکرهای تومور این نوع سرطان هورمون گنادوتروپین جفتی انسانی(hCG)  که غالباً افزایش یافته و برای تشخیص سرطان بیضه استفاده می شود.

علاوه بر این، سمینوم­ ها به دو زیر گروه طبقه بندی می ­شوند:

  • سمینوم کلاسیک

این سمینوم شایع­ترین می­ باشد و معمولاً در مردان بین 25 تا 45 سال دیده می­شود.

  • اسپرماتوکیست سمینوما

این بیماری بسیار نادر است و در سنین بالاتر، در حدود 65 سالگی اتفاق می­افتد. از آنجایی که این تومورها دارای رشد آهسته رشد می ­باشند، پیش­ بینی آن ­ها بسیار خوب است و به پرتودرمانی بسیار حساس هستند.

1-2- غیر سمینوما

تومورهای غیر سمینوما 60٪ تومورهای بیضه را تشکیل می­ دهند و در سنین پایین­ تر، بین 15 تا 35 سال ظاهر می­شوند. این تومورها با سرعت بیشتری رشد می­کنند و بنابراین شدیدتر هستند.زیر گروه ­های اصلی تومورهای سلول­ های زایای غیر سمینوما به شرح زیر است:

  • سرطان جنین

این تومور بسیار تهاجمی است، زیرا تومور معمولاً به سرعت به سایر اندام­ ها سرایت می­ کند. مارکرهای تومور برای این نوع سرطان hCG و آلفا فتوپروتئین (AFP)  هستند.

  • کارسینومای کیسه زرده

این نوع سرطان در بین کودکان و جوانان شایع است و از توانایی بالایی برای بهبودی برخوردار است. مارکر اصلی تومور نیز آلفا فتوپروتئین است.

  • کوریوکارسینوما

این یک تومور بسیار نادر است که مردان بزرگسال را تحت تأثیر قرار می دهد. خیلی سریع رشد می کند و می تواند به سایر قسمت های بدن گسترش یابد. نشانگر اصلی تومور hCG است.

2- عوامل خطر

دلایل دقیق سرطان ناشناخته است، اگر چه مشخص است که به سبک زندگی یک فرد ممکن مرتبط باشد و احتمال ابتلا به نوعی تومور را افزایش دهد. عوامل خطر سرطان بیضه به شرح زیر است:

  • کریپتورکیدیسم: بیضه نزول نکرده پس از تولد.
  • سابقه خانوادگی سرطان بیضه
  • عفونت HIV
  • عوامل محیطی: مردانی که در اثر کار در معرض مواد شیمیایی یا تابش قرار می­گیرند.
  • تغییرات ژنتیکی: مانند سندرم کلاین فلتر که باعث رشد غیر طبیعی بیضه­ ها می ­شود.
  • نژاد یا قومیت: میزان ابتلا به سرطان بیضه در مردان سفیدپوست بیشتر از مردان آمریکایی-آفریقایی است.

لازم به ذکر است که داشتن یک یا چند عامل خطر به معنای ابتلا به سرطان بیضه در یک مرد نیست.

3- علائم و تشخیص

اول، همه متخصصان در این زمینه بر اهمیت تشخیص به موقع سرطان بیضه اصرار دارند تا بتوانند درمان سریع را برای برداشتن تومور بدون تأثیر جدی بر سلامت مرد انجام دهند. برای این منظور، توصیه می­شود که همه جوانان، از سن مدرسه به بعد، به طور مکرر بیضه خود را لمس کنند تا علائم سرطان مانند ظهور یک توده در ناحیه بیضه را تشخیص دهند. علائم و نشانه­ های دیگری که باید در تشخیص سرطان بیضه مراقب آن­ها باشد شامل موارد زیر است:

  • تورم یا توده بدون درد در بیضه
  • تغییر در اندازه، شکل و / یا بافت بیضه
  • احساس سنگینی در کیسه بیضه
  • علائم معمول توسط ناحیه بیضه
  • درد در زیر شکم، کمر یا کشاله ران
  • تجمع مایعات در کیسه بیضه
  • بزرگ شدن یا حساسیت پستان

با وجود تمام موارد گفته شده، برخی از مردان هیچ علائمی از سرطان بیضه ندارند و سرطان بیضه فقط با آزمایش پزشکی برای بیماری ­های دیگر قابل تشخیص است. به عنوان مثال، با انجام سونوگرافی بیضه در یک مطالعه ناباروری مردان. شما می­ توانید تمام اطلاعات دقیق در مورد تشخیص و خودآزمایی برای تشخیص این نوع تومورها را در مقاله زیر بدست آورید: خودآزمایی به عنوان اقدامی پیشگیرانه علیه سرطان بیضه

4- درمان

درمان سرطان بیضه عمدتا به نوع تومور، مرحله آن و اینکه آیا روی یک یا هر دو بیضه تأثیر می­ گذارد بستگی دارد. در زیر شرح مهمترین درمان های ضد سرطان آورده شده است:

عمل جراحی

برداشتن بیضه (ارکیکتومی رادیکال اینگوینال) برای همه انواع و مراحل سرطان بیضه نشان داده شده است. میزان درمان آن بسیار زیاد است، اگرچه گاهی اوقات لازم است که برای جلوگیری از عود ، جراحی را با شیمی درمانی یا رادیوتراپی ترکیب کنیم.

پرتودرمانی

در تومورهای نوع سمینوما بسیار موثر است. پرتوهای پرانرژی به سمت ناحیه بیضه هدایت می شوند و سلول های سرطانی را از بین می برند. میزان بهبودی آن در مراحل اولیه بیش از 95 درصد است ، اما به تومورهای غیر سمینوما بسیار حساس نیست.

شیمی درمانی

هنگامی که تومور به سایر قسمت­های بدن گسترش یابد، این روش درمانی انتخابی است. این شامل تجویز داروهایی (بلاومایسین ، کاربوپلاتین، اتوپوزید یا سیس پلاتین) برای از بین بردن سلول­های سرطانی است.

5- تأثیرات بر باروری

سرطان بیضه مشکلات عقیم سازی مردان را ایجاد نمی­کند. با این حال، این درمان­های سرطان است که باعث می­شود بسیاری از پسران پس از بهبودی در بچه دار شدن دچار مشکل شوند. تأثیرات آن بر باروری مردان به نوع درمان بستگی دارد. اول ، برداشتن بیضه عملکرد جنسی مردان یا پارامترهای بنیادی را تغییر نمی دهد. بیضه باقیمانده قادر به تولید همان مقدار اسپرم و هورمون های جنسی برای پاسخگویی به تمام نیازها است.

از طرف دیگر، پرتودرمانی و شیمی درمانی بر اسپرماتوژنز هر دو بیضه تأثیر می­ گذارد و بسته به میزان درمان، ممکن است باعث ناباروری موقتی یا دائمی شود. به همین دلیل، بهترین راه برای فرزند دارشدن در آینده، حفظ باروری با انجماد مایع  منی است. فقط لازم است که مرد بعد از 3-5 روز پرهیز ، نمونه مایع منی را در آزمایشگاه بگذارد.

6-علائم سرطان پیشرفته بیضه چیست؟

تشخیص علائم سرطان بیضه همیشه آسان نیست ، چه در مراحل اولیه و چه در مراحل پیشرفته تر که سرطان به سایر قسمت های بدن گسترش یافته است. با این حال ، برخی از علائم این متاستاز ممکن است به شرح زیر باشد:

کمر درد در صورت گسترش به غدد لنفاوی.

مشکل تنفس ، سرفه ، یا درد قفسه سینه در صورت متاستاز ریوی.

درد شکمی در صورت وجود متاستاز در کبد.

سردرد یا گیجی هنگام سرطان به مغز گسترش می­یابد.

 

پاپیلوما

پاپیلوما ویروس انسانی و ناباروری مردان

 مقدمه

عوامل متعددی در بروز ناباروری در مردان مؤثر است که از آن جمله می توان به عفونت های دستگاه تناسلی اشاره کرد. عفونت های تناسلی می توانند در اثر آلودگی های میکروبی، قارچی و ویروسی به وجود آیند. اخیراً تحقیقات مختلفی در رابطه با عفونت پاپیلوما ویروس و تأثیر آن بر پارامترهای عملکردی اسپرم از جمله حرکت، مورفولوژی، تعداد اسپرم ها و کاهش قدرت باروری مردان انجام گرفته است، ولی ارتباط بین عفونت با این ویروس و ناباروری در مردان هنوز مبهم باقیمانده است.

علل ناباروری در مردان

ناباروری در مردان به عدم توانایی در باردار نمودن زوجه پس از یک سال آمیزش و در زنان به عدم بارداری پس از این مدت گفته می شود. همچنین اگر زنی نتواند جنین را در رحم خود نگه دارد و آن را سقط کند، نابارور به شمار می آید ناباروری و نازایی فقط به یک عامل وابسته نیست و عوامل بسیاری در آن دخالت دارند،این عوامل به سه دسته تقسیم می شوند:

  • عوامل ژنتیکی
  • عوامل محیطی
  • عوامل عفونی

در سال 1993سازمان بهداشت جهانی روی نقش عفونت های تناسلی در ناباروری انسان تأکید داشت. اغلب عفونت های ناحیه تناسلی مردان ممکن است سبب القاء ناباروری شود. گزارش شده است که در حدود15-20 درصد موارد ناباروری نتیجه آلودگی مایع منی است. بر اساس جایگاه های مختلف عفونت، سازوکارهای پاتوژنیک مختلفی توصیف شده اند.
ناباروری مردان از اثرات مهم و برجسته عفونت های باکتریایی مجاری ادراری- تناسلی است. این نوع عفونت در مجاری ادراری – تناسلی مردان سبب اختلال در فرایند اسپرماتوژنز، عملکرد، ساختار اسپرم (تحرک، قابلیت بقاء، واکنش آکروزومی، اتصال اسپرم به تخمک اسیب به DNA و غشا اسپرم). علاوه بر باکتری ها، ویروس ها نیز می توانند در ناباروری مردان و زنان نقش داشته باشند.

 

پاپیلوماویروس انسانی

پاپیلوما ویروس انسانی یکی از مهمترین ویروس هایی است که از طریق جنسی انتقال می یابد. تاکنون بیش از 25 ژنوتیپ از این ویروس شناسایی شد ه است. که سبب آلودگی ناحیه تناسلی شده و حداقل 59 ژنوتیپ به عنوان پر خطر یا انکوژن در نظر گرفته می شوند. شیوع عفونت پاپیلوماویروس در اسپرم مردان فعال از لحاظ جنسی وجود دارد و اخیراً فرضیه ارتباط آن با ناباروری مردان مطرح شده است .

تحقیقات انجام شده

در مورد ارتباط آلودگی با این ویروس و تغییر کیفیت پارامترهای اسپرم و بروز ناباروری مطالعات مختلفی انجام گرفته است. ولی هنوز این ارتباط به طورقطع تأیید نشده است. در واقع نتایج بعضی از مطالعات حاکی از تأثیر منفی این ویروس بر پارامترهای اسپرم و بعضی دیگر دال بر عدم ارتباط عفونت این ویروس و تغییر کیفیت پارامترهای اسپرم و حتی سقط جنین می باشد.
بزولد نشان داد که عفونت های منی از جمله عفونت پاپیلوماویروس حتی در مردان بدون علامت نیز وجود دارد. و اغلب با کیفیت پایین اسپرم و تغییر در دو عامل اصلی یعنی حرکت پیشرونده و مورفولوژی اسپرم مرتبط بوده که در نهایت روی باروری مردان مؤثر استو حتی می تواند منجر به ناباروری شود. در چندین مطالعه دیگر نیز به کاهش تحرک اسپرم در نتیجه آلودگی با پاپیلوما اشاره شده است.

شیوع ویروس

شیوع ویروس پاپیلوما در نقاط مختلف جهان از صفر تا 79 درصد متغیر است. مطالعات مختلف نشان داده است. که به طور میانگین بیش از 15 %از مردان و زنان که از لحاظ جنسی فعال هستند در زندگیشان عفونت پاپیلوما را خواهند داشت. و خطر این آلودگی میتواند با داشتن شریک های جنسی چندگانه، ارتباط جنسی بدون کاندوم و سیگار کشیدن افزایش یابد. عفونت پاپیلوماویروس و توزیع ژنوتیپ آن در مردان آسیایی، به ویژه در مردانی که باروری آنها محرز شده است به ندرت گزارش شده است .

ختنه و عفونت پاپیلوما ویروسی

ختنه ممکن است خطر ابتلای مردان به عفونت ویروس پاپیلومای انسانی و نیز احتمال انتقال به زوجه را کاهش دهد که این خود سبب کاهش خطر ابتلای سرطان گردن رحم در خانم ها می شود. ختنه در مردان سبب کاهش سطح تماس در آلت تناسلی و نیز جلوگیری از فیموز یا تنگی غالف می شود. کاهش سطح تماس در آلت تناسلی یکی از عوامل کاهش احتمال آلودگی به عفونت پاپیلوما است. طبق تحقیقاتی که در ایالت متحده آمریکا انجام گرفته، شیوع عفونت پاپیلوما ویروس در سر آلت مردان ختنه نشده 13 %و در مردان ختنه شده 02 %بوده است . از طرفی، رفتارهای همجنس گرایانه و یا داشتن رابطه جنسی با چند نفر احتمال عفونت پاپیلوما ویروس را افزایش می دهد.

شیوع پاپیلوما ویروس در ایران

کشور ما ایران یک کشور آسیایی است و شیوع این ویروس در این قاره نسبت به قاره های دیگر کمتر است. از طرفی در کشور اسلامی ما تقریباً همه مردان در خردسالی ختنه می شوند که این خود دلیل دیگری بر کاهش شیوع ویروس پاپیلوما در کشورمان است. از دیگر عوامل شیوع این ویروس، رفتارهای همجنس گرایانه بوده است، در کشورهای پیشرفته رفتارهای همجنس گرایانه نسبت به کشور ما بسیار بیشتر است. و این خود دلیلی دیگر بر کاهش شیوع این ویروس در کشورمان است. در مطالعاتی که در سایر نقاط جهان صورت گرفته. رابطه بین عفونت پاپیلوما ویروس و ناباروری در مردان تأیید شده است.

روش های متابولومیکس در مطالعه ناباروری مردان

ناباروری مردان

ناباروري حدود 20 درصد از زوج هاي جهان را تحت تاثیر قرار داده است. عوامل موثر بر باروري در مردان و زنان به طور مساوي توزیع شده است. با وجود تحقیقات گسترده در ناباروري مردان دلیل ناباروری بسیاري از مردان ناشناخته است. همچنین با وجود پیشرفت درمان ناباروري، پرسشهاي بسیاري به ویژه در رابطه با ناباروري مردان بدون پاسخ مانده است. به نظر می رسد، ناباروري مردان نوعی اختلال پیچیده است که می¬تواند بر اساس پروتئوم، متابولوم و ژنوم تشریح گردد.
استفاده از فناوری های جدید در زمینه هاي ژنومیکس، پروتئومیکس و متابولومیکس نویدي براي تشخیص و درمان ناباروري با علل مردانه می باشد. در این بین، امروزه تحقیقات متابولومیکس با چشم اندازي براي طبقه بندي نشانگرهاي زیستی اختصاصی در جهت شناسایی هرچه بهتر ناباروري مردان ایجاد شده است.

تاریخچه متابولومیکس

در حدود 20 سال پیش واژه ي متابولومیکس تعریف شد. درحالیکه کاربرد بالینی متابولومیکس به بیش از 1000 سال پیش برمیگردد. زمانی که پزشک و فیلسوف بزرگ ایرانی، ابن سینا، تغییرات ادرار فرد در هنگام بیماري را مشاهده می¬کرد.امروزه این تغییرات بو یا رنگ در نتیجه تنظیم نبودن متابولیت ها شناخته می شود که نشان دهنده ي بیماري هاي متابولیک است.

روش هاي معمول و قديمي ارزيابي فعاليت سلول ها يا يك بافت و به طور كلی سلامت هر فرد مبتني بر اندازه گيري مولكول هاي خاص چون قندها، چربي ها و يا پروتئين ها در مايعات بيولوژيك از جمله خون و ادرار است. اما هرگاه بتوان مجموعه مولكول هايي كوچك كه در فرآيند سوخت و ساز سلول ها و بدن يك موجود زنده مصرف و توليد مي شود را به طور همزمان اندازه گيري کرد.  اطلاعات دقيق و ارزنده اي از وضعيت فعاليت و سلامت آن سلول يا موجود دراختيار قرار مي دهد.

روش های ارزیابی متابولومیکس

متابولوميكس به مطالعه متابوليت ها و يا مطالعه پروفايل متابولوم يك سيستم با مولكول هاي به وزن كمتر از 2000 دالتون و در يك واحد زماني اطلاق مي گردد. اين فيلد مطالعاتي از سال 2004 ميلادي به كمك دو دانشمند انگليسي به نام نيكلسون و ليندون در كالج سلطنتي لندن ابداع گرديده است. امكان مطالعه هم زمان متابوليت ها فقط به كمك دستگاه هاي مدرن و جديد طيف سنجي جرمي و يا طيف سنجي تشديد مغناطيس هسته امكان پذير است،

بنابراين دستگاه هاي مدرن آناليز LC/Ms/Ms و همچنين NMR با قدرت تفكيك پذيري بالا ( 500-900 مگاهرتز) براي اين منظور طراحي و ساخته شده است. همچنين جهت آناليز داده ها كه همگي بصورت داده هاي ماتريسي مي باشند نرم افزار هاي طراحي شده كه بيشتر در محيط MATLAB عمل مي كنند. كمومتريكس به عنوان روش مكمل در آناليز و تفسير داده ها عمل مي نمايد.

متابولوم پلاسمای منی

مجموعه اي از متابولیت هایی که به وسیله سیستم بیولوژیکی ایجاد می شوند متابولوم نامیده می شوند. به علت اثر تنظیمی متابولیت ها به عنوان بخشی از مسیرهاي بیوشیمیایی، به خصوص با توجه به کاربرد آن ها به عنوان مارکرهاي تشخیصی براي بیماري هاي مختلف، ارزیابی سطوح متابولیتی امري بسیار ضروري است. روش متابولومیکس تجزیه و تحلیل هاي الگویی واحد است که توسط مسیرهاي بیوشیمیایی خاصی که در پس تولید مواد بیولوژیکی مانند اسپرم یا پلاسماي مایع منی است، دنبال می شود.
پلاسماي منی انسان منبع بیولوژیک ارزشمندي است که متاسفانه در تشخیص مردان نابارور مورد استفاده قرار نمیگیرد. بر اساس داده هاي موجود، هیچ پارامتري براي تجزیه و تحلیل پلاسماي مایع منی وجود ندارد. بنابراین شناسایی یک پارامتر جدید جهت تشخیص مردان نابارور امري ضروري است. تنها تعداد محدودي از مطالعات با استفاده از روش هاي متابولومیکس به مطالعه در زمینه ناباروري مردان پرداخته اند.

نخستین مطالعه متابولومیکس در رابطه با ناباروري مردان

نخستین مطالعه متابولومیکس در رابطه با ناباروري مردان بر روي استرس اکسیداتیو انجام شده است. استرس اکسیداتیو موجب اختلالات اسپرماتوژنیک می شود که به دلیل افزایش سطح گونه هاي اکسیژن فعال در پلاسماي مایع منی همراه با اختلال در سیستم حفاظتی آنتی اکسیدانی می باشد.
ارتباط نزدیکی بین استرس اکسیداتیو با اختلال عملکردي اسپرم ها وجود دارد. همچنین استرس اکسیداتیو موجب از بین رفتن یکپارچگی ژنوم اسپرم از طریق افزایش تعداد شکست ها در DNA تک رشته اي و دو رشته اي می شود.

تحقیقات متابولومیکس و ناباروری مردان

گزارش شده است که سطح گلیسریل فسفوریل کولین، سیترات و لاکتات در مردان آزواسپرمیک نسبت به گروه شاهد کمتر است. مردان آستنوزواسپرمیک تغییر قابل توجهی را در سطح متابولوم در مقایسه با مردان بارور نشان می دهند. که این بر اساس مطالعات انگشت نگاري متابولومیکس در پلاسماي مایع منی بیماران مبتلا به آستنوزواسپرمیک صورت گرفته است.

نشان داده شده است که تغییرات چشمگیري در سطح متابولوم بین مردان آزواسپرم غیرانسدادي و نورموزواسپرمیک وجود دارد. در مطالعه دیگر به آنالیز متابولوم ادرار مردان الیگوزوسپرمیک پرداخته شد و تغییرات چشمگیر در 10 متابولیت مشاهده شد. از این تعداد، در آسیل کارنیتین، اسید آسپارتیک و لوسیل پرولین کاهش و در آدنین و متیل گزانتین افزایش، مشاهده شد. که ارتباط قابل توجهی با خطر ابتلا به الیگوزوسپرمیک دارد.

نشانگرهای متابولوم اداری مردان نابارور

آنالیز پروفایل متابولوم ادرار مردان نابارور نرمواسپرمیک نشان داد که از این الگوي متابولوم ادراري میتوان برای تفکیک افراد نابارور نرموزوسپرمیک از افراد شاهد بارور استفاده کرد. یک الگوی نشانگر زیستی ترکیبی از لوکوترین E4، 3- هیدروکسی پالمیتیول- کارنیتین، آسپارتات، گزانتوزین و متوکسی تریپتوفان می تواند جهت تشخیص به کار برده شود.

متابولومیکس و فناوری های کمک تولید مثلی

پژوهشگران شواهد مربوط به اثربخشی متابولومیکس را به عنوان یک ابزار ارزیابی برای بهبود نرخ‌های بارداری ادامه‌دار (ongoing pregnancy)، تولد زنده و سقط جنین (miscarriage) در زنان تحت درمان با فناوری کمک تولید مثلی گزارش کرده اند. هدف نهایی آن‌ها غلبه بر وقوع بالای تولدهای چندگانه و تسهیل عملکرد ART است.

مطالب نگاشته شده در این محتوای علمی برگرفته از مقاله ای با عنوان ” متابولوميکس، چشم اندازي براي مردان نابارور” می باشد که یک مقاله مرورری بوده و توسط محققان ایرانی در مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران به چاپ رسیده است.

 

آنالیز پیشرفته مایع منی و سنجش تعداد کل  اسپرم های متحرک

در طی انجام فرایند لقاح، ماده ژنتیکی اسپرم با تخمک ترکیب شده و سلول تخم را بوجود می آورد. به همین دلیل برای موفقیت آمیز بودن این فرآیند باید اسپرم سالم بوده و عملکرد مناسبی داشته باشد. یکی از شرایط لازم برای رسیدن اسپرم به تخمک، تحرک کافی اسپرم است. اما تحرک اسپرم چقدر باید باشد؟

1. آنالیز پیشرفته مایع منی

آنالیز پیشرفته مایع منی یک آزمایش مکمل در کنار سمینوگرام است. این آنالیز امکان ارزیابی تعداد کل اسپرماتوزوئیدهای دارای تحرک پیش رونده(TMSC) را در نمونه مایع منی، فراهم می کند. این اسپرماتوزوئیدها دارای ظرفیت باروری هستند. در تجزیه و تحلیل پیشرفته مایع منی، قبل از ارزیابی تعداد کل اسپرماتوزوئیدهای متحرک(TMSC)، ارزیابی اولیه مایع منی انجام می شود. سپس نمونه جهت انجام ارزیابی پیشرفته به دو بخش تقسیم می شود:

  1. غلظت اسپرم: در اینجا از اسپرماتوزواهای با کیفیت بالا، برای بدست آوردن میزان TMSC استفاده می شود.
  2. پلاسمای منی: در این قسمت، اسپرم های بی تحرک و سلولهای غیر اسپرم موجود در مایع منی (که شامل سلولهای اپیتلیال، لکوسیتها و غیره) باقی می مانند و این بخش کنار گذاشته خواهد شد.

نتیجه آنالیز پیشرفته اسپرم

گاهی اوقات، تجزیه و تحلیل پیشرفته مایع منی را آزمایش ظرفیت پذیری اسپرم نیز می نامند. زیرا نمونه مایع منی جهت آنالیز دقیق تمامی پارامترها باید مورد ارزشیابی قرار گیرد، که در ادامه به آن ها خواهیم پرداخت.

 

2. ظرفیت پذیری (کاپاسیتی) اسپرم

ظرفیت پذیری اسپرم فرایندی است که پس از انجام رابطه جنسی بدون محافظت، به طور طبیعی در دستگاه تولید مثل زنان اتفاق می افتد. سلولهای اسپرم همانطور که از طریق دهانه رحم و لوله های رحمی پیش می روند تا به تخمک برسند، دچار یک سری تغییرات فیزیکی و شیمیایی می شوند که توانایی باروری را کسب می کنند. به عنوان مثال، یکی از تغییرات مهم، افزایش تحرک اسپرم است که به آنها امکان می دهد با سرعت بیشتر و  شدت بیشتری حرکت کنند.

در آزمایشگاه های IVF ، هم در انجام سنجش میزان TMSC و هم در هر روش درمانی دیگر برای باروری، لازم است که ظرفیت پذیری اسپرم، شبیه به فرآیند طبیعی ظرفیت یابی در دستگاه تناسلی زنان، انجام شود. با این کار می توان کیفیت مایع منی را بعد از ظرفیت یابی بررسی کرد و مشخص کرد که آیا اسپرم به دست آمده قادر است تخمک ها را به راحتی بارور کند یا خیر.

ظرفیت پذیری اسپرم به طور طبیعی

3. انواع ظرفیت اسپرم

دو روش از متداول ترین روش های ظرفیت پذیری اسپرم در آزمایشگاه های آندرولوژی عبارتند از:

  1. شنا کردن: به این صورت که نمونه مایع منی سانتریفیوژ می شود و سلول ها که حاوی اسپرم و سایر سلولهای غیر اسپرمی می باشند، در پایین لوله باقی می مانند. و پلاسمای سمینال(مایع رویی که فاقد سلول است) برداشته می شود. سپس یک محیط کشت به سلول ها اضافه می شود و نمونه برای مدتی در دستگاه انکوباتور باقی می ماند. در طی این زمان، متحرک ترین اسپرم ها به سطح “شنا” می کنند، در حالی که سلول ها و اسپرم های بی حرکت در پایین لوله باقی می مانند.
  2. شیب چگالی: به این صورت که دو محیط با تراکم متفاوت در یک لوله آزمایش قرار می گیرند و نمونه منی در بالای دو لایه قرار می گیرد. پس از سانتریفیوژ، اسپرم متراکم تر (با تحرک بیشتر) قادر به عبور از شیب ها و استقرار در پایین لوله خواهد بود. نمونه باقی مانده در پایین لوله برای انجام سنجش میزان TMSC جمع آوری می شود.

در هر دو روش ظرفیت پذیری، هدف نهایی، از بین بردن سلولهای پلاسما، اسپرم ضعیف و سلولهای غیر اسپرم است.

تکنیک های ظرفیت پذیری اسپرم

 

4.نتایج آنالیز پیشرفته مایع منی

هنگامی که نمونه مایع منی ظرفیت یافته به دست آمد، بررسی میزان اسپرم متحرک(TMSC)، در زیر میکروسکوپ توسط دوربین Makler انجام می شود. یک نمونه مایع منی، زمانی از نظر تعداد اسپرم متحرک خوب می باشد که در آن درصد بالایی (نزدیک به 100٪) از اسپرماتوزوئیدهای دارای حرکت پیش رونده بدست آیند. تعداد کل اسپرماتوزوای متحرک(TMSC) به دست آمده، اطلاعات بسیار ارزنده ای را برای تصمیم گیری در مورد انتخاب بهترین روش کمک باروری در مردان نابارور به ما می دهد.

این تکنیک ها شامل:

  1. لقاح مصنوعی(AI): این روش درمانی زمانی توصیه می شود که TMSC بالاتر از 3 میلیون باشد. پس برای موفقیت در تکنیک لقاح مصنوعی، نمونه مایع منی باید غلظت بالایی از اسپرم های متحرک پیش رونده را دارا باشد.

 

  1. لقاح آزمایشگاهی(IVF): این تکنیک زمانی انتخاب می شود که میزان TMSC زیر 3 میلیون باشد. همچنین، در مورد نمونه مایع منی با TMSC کمتر از 1 میلیون، استفاده از تکنیک ICSI برای لقاح توصیه می شود.

به طور خلاصه، تفسیر یک گزارش آنالیز پیشرفته مایع منی، به ما این امکان را می دهد تا به بهترین انتخاب برای روش کمک باروری در درمان ناباروری با علت مردانه دست یابیم. با این حال، برای تعیین نهایی تکنیک مورد استفاده، لازم است نتایج آزمایشات باروری زن نیز در نظر گرفته شود.

 

5. آیا آنالیز مایع منی و آنالیز پیشرفته مایع منی یکسان است؟

خیر. آزمایش تعداد اسپرم متحرک و یا همان تجزیه و تحلیل پیشرفته مایع منی(سمینوگرام پیشرفته)، یک آزمایش مکمل برای تجزیه و تحلیل پایه ای مایع منی(سمینوگرام) است. که برای تأیید پارامترهای ارزیابی شده در آزمایشات اولیه مایع منی انجام می شود. بنابراین، سمینوگرام پیشرفته اطلاعات بالینی بیشتری را ارائه می دهد.

 

6. بهترین نتایج در آزمایش پیشرفته آنالیز مایع منی برای IUI چیست؟

مفهوم آنالیز پیشرفته مایع منی، تعداد اسپرم متحرک(TMSC) (تعداد اسپرم های دارای تحرک بالا در هر میلی لیتر از مایع منی پس از ظرفیت پذیری اسپرم در آزمایشگاه) است. که آگاهی از این تعداد، به ما امکان انتخاب مناسب ترین تکنیک کمک باروری را می دهد. برای انجام لقاح مصنوعی (IUI)  تعداد اسپرم متحرک باید بالای 3 میلیون اسپرم باشد.

تکنیک IUI

7. نتایج طبیعی در گزارش های پیشرفته آنالیز مایع منی چیست؟

مقادیر طبیعی مشخصی وجود ندارد، به طور ساده می توان گفت که هرچه تعداد اسپرم های متحرک زیادتر باشد، دستیابی به یک بارداری طبیعی آسان تر خواهد بود. برای مردان با TMSC متوسط و پایین، دستیابی به بارداری ممکن است نیازمند لقاح مصنوعی باشد.

از طرف دیگر، اگر TMSC پایین باشد، تکنیک مناسب برای کمک باروری IVF خواهد بود. اگر TMSC بسیار کم یا صفر باشد، برای دستیابی به لقاح، استفاده از تکنیک ICSI لازم می باشد،.زیرا سلولهای اسپرم تحرک کافی برای رسیدن به تخمک را ندارند.

نویسنده: زهرا روستا/ دکتری جنین شناسی

اختلال نعوظ در مردان

نعوظ

نعوظ یک پدیده پیچیده اســت که نتیجه یک تعادل ظریف و هماهنگ عصبی، عروقی و بافتی اســت. این پدیده شامل اتساع شریانی، شل شــدن عضله صاف، و فعال شدن مکانیسم انسداد وریدی اجسام غاری است.

اختلال نعوظ

اختلال نعوظ به ناتوانی در ایجاد یا نگهداری نعوظ کافی برای داشتن یک رابطه ی جنسی لذت بخش اطلاق می¬شود و یکی از چهار مشکل شایع جنسی مردان است. اختلال نعوظ ممکن اســت بر سلامت جســمانی و روانی تاثیر بگذارد و در کیفیت زندگی افراد مبتلا و همسر آن ها تاثیر قابل توجهی بگذارد. شواهدی که تأیید میکند که اختلال نعوظ می تواند یک تظاهر زودرس بیماری عروق کرونر و بیماری عروق محیطی باشد، در حال افزایش است.
اختلال نعوظ را نباید تنها به عنوان یک مسئله کیفیت زندگی در نظر گرفت، بلکه به عنوان یک علامت بالقوه هشــدار دهنده بیماریهای قلبی عروقی است.
میزان بروز ناتوانی جنسی با بالا رفتن سن افزایش می یابد. 35درصد مردان بالای 60 سال از ناتوانی جنسی رنج می برند. در یک مطالعه در میان مردانی که به دنبال کمک های پزشــکی برای اختلال نعوظ بودند از هر چهار نفر، یکی جوانتر از 40 سال بود، و تقریباً 50 درصد از مردان جوان از اختلال نعوظ شدید شکایت داشــتند.

تحریک جنسی مردان

تحریک جنسی مردان، فرآیند پیچیده‌ای است که مغز، هورمون‌ها، احساسات، اعصاب، عضلات و عروق خونی در آن درگیر هستند؛ بروز مشکل در هر کدام از این عوامل می‌تواند منجر به اختلال نعوظ شود. استرس و مشکلات روانی نیز می‌تواند سبب ایجاد یا وخیم‌تر شدن اختلال نعوظ گردد.
گاهی اوقات، ترکیبی از مشکلات جسمی و روانی باعث ایجاد اختلال می‌شوند؛ مثلاً: یک مشکل جسمی کوچک که از سرعت چرخه‌ی واکنش جنسی شما می‌کاهد، ممکن است سبب ایجاد اضطراب راجع به نگه‌داشتن نعوظ شود؛ این اضطراب هم می‌تواند منجر به اختلال نعوظ شود یا آن را وخیم‌تر سازد.

دسته بندی

ناتوانی نعوظ معمولا بر اســاس علت آن به ســه دسته تقسیم می شود که عبارتند از اختلال نعوظ جسمی، روانی و مخلوط. با این حال، این طبقه بندی باید در بســیاری از موارد با احتیاط استفاده شــود چون خیلی از موارد بیماری مخلوط وجــود دارد. از این رو پیشــنهاد به استفاده از اصطلاح های ناتوانی جنسی منشا گرفته از عضو یا منشا گرفته از روان می شود.

ارزیابی تشخیصی

اولین گام در ارزیابی اختلال نعوظ همیشه یک شرح حال دقیق بالینی و جنسی از بیمار و همسرش است این مهم است که در طول شرح حال یک فضای آرام و مطمئن برای بیمار فراهم شود. این فضا پرسش در مورد نعوظ و دیگر جنبه های فعالیت جنسی را آســان میکند و به توضیح روش های تشخیص و درمانی به بیمار و همسرش کمک میکند.

معاینه فیزیکی

هر بیمار باید تحت یک معاینه فیزیکی متمرکز بر دستگاه ادراری تناســلی، غدد درون ریز، عروق و سیستم عصبی قرار گیرد. یک معاینه بالینی ممکن است تشخیص ناپیدا، مانند بیماری پیرونی، ضایعات تناسلی پیش بدخیم یا بدخیم، بزرگی پروستات، بی نظمی یا ندول در پروستات را نشان دهد.

ارزیابی سفتی شبانه آلت

ارزیابی شبانه سفتی و نعوظ آلت تناسلی در حداقل دو شب انجام می شــود. آلت باید حداقل به 60 ٪سفتی ضبط شده بر روی نوک آلت تناسلی مرد برسد که بیش از 10 دقیقه طول بکشد.

علل جسمی اختلال نعوظ

در موارد بسیاری، اختلال علت جسمی دارد. عمده‌ترینِ این علت‌ها عبارتند از:
• بیماری قلبی
• گرفتگی عروق خونی (آترواسکلروز)
• کلسترول بالا
• فشار خون بالا
• دیابت
• چاقی
• سندرم متابولیک – وضعیتی که در آن فشار خون، سطح انسولین، چربی دور کمر و سطح کلسترول افزایش می‌یابند
• بیماری پارکینسون
• مالتیپل اسکلروز (MS)
• بعضی از داروهای تجویزشده توسط پزشک
• استعمال دخانیات
بیماری پیرونی (Peyronie’s disease) – تشکیل بافت اسکار داخل آلت تناسلی
• الکلیسم (اعتیاد به الکل) و دیگر حالات سوء‌مصرف مواد
• مشکلات خواب
• روش‌های درمانی برای سرطان‌ یا بزرگ‌شدگی پروستات
• عمل‌های جراحی در ناحیه‌ی لگن و نخاع یا وارد آمدن آسیب‌ به آن‌ها

علل روانی اختلال نعوظ

مغز در آغازِ مجموعه‌ای از فرآیندهای جسمی که سبب نعوظ می‌شوند، نقشی کلیدی دارد؛ نخستین فرآیند، تحریک جنسی است. عواملی می‌توانند با تداخل در احساسات جنسی، سبب اختلال نعوظ یا افزایش وخامت آن گردند. این عوامل عبارتند از:
• افسردگی، اضطراب یا سایر مشکلات روانی
• استرس
• مشکلات رابطه که ناشی از استرس، برقراری ضعیف ارتباط یا عوامل دیگر می‌باشد.

ریسک‌فاکتورها

با افزایش سن، امکان دارد مدت زمان لازم برای رسیدن به نعوظ بیشتر شده و از سفتی آن کاسته‌شود؛ ممکن است برای کسب و نگه‌داشتن نعوظ به تماس مستقیم بیشتری با آلت خود نیاز پیدا کنید.
ریسک‌فاکتورهای مختلفی می‌توانند منجر به اختلال نعوظ شوند، از جمله:
• بیماری‌ها، مخصوصاً دیابت یا بیماری‌های قلبی
• استعمال دخانیات، که جریان خون را در وریدها و شریان‌ها محدود می‌کند، می‌تواند در طولانی‌مدت موجب بروز بیماری‌های مزمن قلبی و در نتیجه اختلال نعوظ شود.
• داشتن اضافه وزن، به ویژه چاق بودن
• بعضی از روش‌های درمانی، مثل: جراحی پروستات یا پرتودرمانی برای سرطان
• آسیب‌ها، به خصوص اگر اعصاب و شریان‌هایی که نعوظرا کنترل می‌کنند، آسیب ببینند
• داروها، شامل: داروهای ضدافسردگی، آنتی‌هیستامین‌ها و داروهای کاهنده‌ی فشار خون، مسکن‌ها و داروهای مرتبط با بیماری‌های پروستات
• مشکلات روانی، مانند: استرس، اضطراب یا افسردگی
• استعمال مواد مخدر و مصرف الکل، مخصوصاً اگر به مقدار زیاد و برای مدت‌های طولانی مصرف شوند.


عوارض ثانویه

عوارض ثانویه‌ی ناشی از اختلال نعوظ عبارتند از:
• عدم رضایت از روابط جنسی
• استرس یا اضطراب
• احساس خجالت یا پایین آمدن عزت نفس
• مشکلات رابطه

گزینه درمانی

به عنوان یک قانون، اختلال نعوظ را می توان بــا موفقیت با روش های رایج درمان کرد، اما قابل علاج قطعی نیست. تنها استثناهای این قانون اختلال نعوظ روانی، اختلال نعوظ شریانی پس از سانحه در بیماران جوان و علل هورمونی کــه به طور بالقوه میتوان درمان اختصاصی انجام داد.

داروهای خوراکی

داروهای ذکر شده در پایین مهارکننده فسفودی استراز 5 هستند.
سیلدنافیل
تادالافیل
واردنافیل
آوانافیل

تا به امروز، هیچ مطالعاتی از مطالعات چند مرکزی دو و یا سه سو کور جهت مقایسه اثر بخشی و یا ترجیح بیمار برای سیلدنافیل، تاداالفل، واردنافیل و آوانافیل در دسترس نیست.

داروهای تزریقی

تزریق مواد وازواکتیو داخل اجســام غاری، اولین درمان پزشکی برای اختلال نعوظ از بیش 20 سال قبل است آلپروستادیل؛ ،اولین و تنها داروی تأیید شــده برای درمان داخل اجســام غاری برای درمان اختلال نعوظ است.

درمان ترکیبی

درمان ترکیبی یک بیمار را قادر می ســازد مزایای اســتفاده از حالت های مختلف داروهایی که استفاده می کند را بداند و با استفاده از دوزهای پایینتر هر دارو، عوارض جانبی آن ها را کاهش دهد.

پیشگیری

بهترین راه پیشگیری از اختلال نعوظ، در پیش گرفتن یک سبک زندگی سالم و مدیریت بیماری‌هاست؛ برای مثال:
• به کمک پزشک‌تان، دیابت، بیماری‌های قلبی یا سایر بیماری‌های مزمن خود را مدیریت کنید.
• بطور منظم، برای چک‌آپ شدن و انجام آزمایش‌های غربالگری، به پزشک مراجعه نمایید.
• استعمال دخانیات را متوقف کنید و از مصرف مواد مخدر بپرهیزید.
• بطور منظم ورزش کنید.
• در جهت کاهش استرس اقدام نمایید.
• برای کاهش اضطراب، افسردگی یا سایر مشکلات روانی، از کارشناسان کمک بگیرید.

 

 

تحرک کم اسپرم ( آستنواسپرمیا) و ناباروری در مردان

یکی از علل ناباروری در مردان آستنوزواسپرمی یا آستنواسپرمی می باشد که بر تحرک اسپرم تأثیر می ­گذارد.آستنواسپرمیا معمولاً به عنوان اسپرم کند حرکت یا اسپرم تنبل شناخته می­شود. در طول این مقاله، ما علل تحرک ضعیف اسپرم و همچنین روش­های استفاده شده برای تشخیص آن، و بهترین گزینه ­های درمان را توضیح خواهیم داد.

1-تشخیص آستنواسپرمیا چگونه است؟

سمینوگرام یک آزمایش تشخیصی برای آستنواسپرمیا می باشد. در طی تجزیه و تحلیل اسپرم، یک قطره منی به زیر محفظه شمارش اسپرم (Makler یا Neubauer) در زیر میکروسکوپ وارد می ­شود و 100 اسپرماتوزوئید شمارش می­ شود. درصد اسپرم هایی که دارای تحرک پیشرونده هستند، درصد اسپرم های متحرک غیر پیشرونده (اسپرم هایی که حرکت دارند اما حرکت نمی­ کنند) و در نهایت درصد اسپرم های بی­ حرکت مشخص می­ شوند.

طبق معیارهای تعیین شده توسط سازمان جهانی بهداشت ( WHO) ، اسپرم هایی دارای حرکت طبیعی هستند که :

حرکت پیشرونده و غیر پیشرونده ی آنها برابر یا بیشتر از 40 % باشد.

حرکت پیشرونده اسپرم بالاتر از 32% باشد، یعنی می توان گفت که اسپرم قادر به حرکت به سمت جلو است.

1-1-تجزیه و تحلیل مایع منی

به گفته جنین شناس، لورا میفسود، تکرار تجزیه و تحلیل مایع منی قبل از تشخیص قطعی آستنواسپرمی بیمار، بسیار مهم است. تشخیص آستنواسپرمی یا هر تشخیص دیگر اسپرم با تجزیه و تحلیل اسپرم، اشتباه است، زیرا ممکن اختلال در اسپرم به دلیل یک عامل خارجی یا محیطی یا شرایط موقتی بیمار باشد. به همین دلیل، تکرار آزمایش اسپرم برای تأیید تشخیص ضروری است.

 

2-طبقه بندی آستنواسپرمیا به چه صورت می باشد؟

بسته به درصد اسپرم های بی تحرکی  که در نمونه بررسی شده وجود دارد، می توان انواع مختلفی از آستنواسپرمی را تشخیص داد. همانطور که در زیر مشاهده خواهید کرد، درجه های مختلف آستنواسپرمی به وضوح مشخص نشده است. تشخیص نهایی می تواند بر اساس نوع و سرعت حرکت و همچنین تعداد اسپرم های بی حرکت باشد. به طور کلی ، دو درجه شدت وجود دارد:

2-1- آستنواسپرمیا خفیف تا متوسط

این سطح زمانی تشخیص داده می شود که درصد اسپرم های بی حرکت، یا اسپرم هایی با تحرک ضعیف ، بین 60 تا 75 درصد باشد. اگر فقط تعداد کمی از اسپرم ها قادر به شنا باشند اما به تدریج به جلو حرکت کنند ، می توان آن را به عنوان آستنواسپرمی خفیف ارزیابی کرد.

22 -آستنواسپرمیا  شدید

در آستنواسپرمی شدید درصد اسپرم های بی حرکت نزدیک به 75-80٪ یا حتی بیشتر می باشد، می توانیم تشخیص دهیم که این یک مورد شدید آستنواسپرمی است. در واقع اگر تعداد اسپرم های دارای تحرک سریع و پیشرونده خیلی کم باشد ، به عنوان آستنواسپرمی شدید نیز شناخته می شود.

3-علل آستنواسپرمی چیست؟

علل آستنواسپرمی به طور دقیق مشخص نشده است. با این حال، گفته شده که تحرک اسپرم ممکن است تحت تأثیر عوامل زیر باشد:

  • وجود آنتی بادی های ضد اسپرم
  • مصرف بیش از حد الکل یا سایر مواد مخدر ( ماری جوانا و غیره)
  • سن بالا: بعد از 45 سال کاهش در تحرک اسپرم دیده می شود.
  • تب
  • قرار گرفتن در معرض عوامل سمی (کودها ، حلال های شیمیایی و غیره)
  • عفونت هایی که اسپرم را تحت تأثیر قرار می دهند.
  • تغذیه ضعیف
  • قرار گرفتن طولانی مدت در معرض گرما
  • مشکلات بیضه
  • Teratozoospermia ، که به تغییرات در شکل اسپرم اشاره دارد.
  • درمان های ضد سرطان مانند شیمی درمانی و رادیوتراپی
  • واریکوسل

وجود سایر اختلالات اسپرم مانند تراتوزواسپرمیا یا الیگوسپرمیا می تواند باعث آستنواسپرمی شود. در مجموع، همه آن ها باعث کاهش کیفیت پارامتر های اسپرم می شود. اصطلاح تراتوزواسپرمیا به ناهنجاری هایی گفته می شود که مورفولوژی اسپرم را تحت تأثیر قرار می دهند. از طرف دیگر، الیگوسپرمیا برای اشاره به وجود تعداد کم اسپرم در منی استفاده می شود.

4- درمان “اسپرم تنبل ” به چه صورت می باشد؟

در مورد گزینه های درمانی احتمالی، دو روش ممکن وجود دارد که بتوان حرکت اسپرم را بهبود بخشید یا حتی حرکت طبیعی اسپرم را بازیابی کرد:

5-درمان طبیعی به چه صورت می باشد؟

داشتن سبک زندگی سالم ، ترک عادت های سمی که ممکن است به کیفیت کلی اسپرم از جمله کیفیت اسپرم آسیب برساند ، مهم است. این می تواند در برخی موارد آستنواسپرمی خفیف یا متوسط ​​به بازیابی کمک کند.

6-درمان دارویی به چه صورت می باشد؟

برخی از داروها وجود دارد که می تواند برای افزایش کیفیت اسپرم و کاهش اختلال حرکت اسپرم مورد استفاده قرار گیرد. با این وجود ، این تنها در موارد خفیف ناباروری مردان به دلیل اختلال اسپرم موثر است. در موارد آستنواسپرمی شدید ، بازگرداندن باروری با هر یک از این گزینه های درمانی پیچیده است. تنها گزینه باقی مانده برای پدر شدن ، فناوری تولید مثل کمک (ART) خواهد بود.

7- آستنواسپرمی و ناباروری مردان

آستنواسپرمی دلیل ناباروری مردان است. هدف نهایی سلولهای اسپرم باروری تخمک و ایجاد موجودی جدید است. برای انجام این کار ، آنها باید از چندین موانع عبور کنند تا زمانی که بتوانند به لوله های فالوپ ، جایی که تخمک منتظر است ، برسند. از آنجا که تحرک اسپرم تحت تأثیر آستنواسپرمی قرار دارد ، دستیابی به این هدف پیچیده است.

به همین دلیل ، تلقیح داخل رحمی (IUI) در این موارد توصیه نمی شود. در طول دستگاه تناسلی زنان، اسپرم ها با موانع متعددی روبرو هستند: فقط چابک ترین و سریعترین اسپرم ها بر همه اسپرم های دیگر غلبه می کند و به هدف نهایی یعنی دیدار با سلول تخمک می رسند. هنگامی که اسپرم قادر به حرکت به جلو نیست، باردار شدن به طور طبیعی بسیار سخت می شود. در این موارد ، ART تنها گزینه باردار شذن است.

 

6-گزینه هایی برای رسیدن به بارداری

هنگامی که مردی آستنواسپرمی است و بنابراین نمی تواند همسر یا شریک زندگی خود را باردار کند، توصیه می شود بهترین روش درمانی لقاح آزمایشگاهی(IVF)  باشد.یا معمولی یا با استفاده از تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی (ICSI). به طور خلاصه ، این گزینه های بالقوه درمان کمک به تولید مثل موجود است:

IVF معمولی

در موارد آستنواسپرمی خفیف، این روش بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. با این روش ، اسپرم به خودی خود تخمک را ملاقات میکند.

ICSI

در شدیدترین موارد آستنواسپرمی، ICSI اولین گزینه می باشد. برخلاف نسخه مرسوم، در این حالت، این جنین شناس است که اسپرم را به تخمک تزریق می کند ، بنابراین تحرک لازم نیست.

اهدای اسپرم

اگر حاملگی با هر یک از دو روش قبلی ذکر شده حاصل نشود، استفاده از اسپرم اهدا کننده تنها گزینه پدر شدن می باشد.

7-درمان های احتمالی آستنواسپرمی چیست؟

آستنواسپرمی کاهش تحرک اسپرم است. طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی (WHO)، تحرک پیشرونده بیش از 32٪ (31-34٪) طبیعی تلقی می شود، در حالی که تحرک کلی (پیشرو + غیر مترقی) 40٪ (38-42٪) است.

هنگامی که در دو سمینوگرام انجام شده بر روی بیمار با یک دوره 2-3 ماهه تحرک کمتری یافت شود، آن را به عنوان آستنواسپرمی در نظر می گیرند. خط اول درمان باید در جهت بهبود عادت­ها و کیفیت زندگی باشد:

  • عدم استعمال سیگار
  • عدم نوشیدن الکل
  • عدم مصرف دارو
  • ورزش
  • اضافه وزن
  • داشتن رژیم غذایی متعادل و غیره.

در مورد درمان دارویی احتمالی، این باید همیشه توسط متخصص ارولوژی نشان داده شود که آندروژن ها ، hCG  ، بروموکریپتین، آلفا بلوکرها، کورتیکواستروئیدهای سیستمیک و مکمل های منیزیم در درمان آستنواسپرمی موثر نیستند. علاوه بر این، هورمون محرک فولیکول و آنتی استروژن ها در ترکیب با تستوسترون ممکن است درمان های مفیدی در بیماران منتخب باشد (همیشه تحت نظارت دقیق پزشکی توسط یک متخصص). درمان ناباروری ناشی آستنواسپرمی استفاده از تکنیک های کمک باروری است که  ورود اسپرم به تخمک را تسهیل می کند.

 

 

 

 

 

ناباروری

چرا مردان نابارور دچار رفتارهای پرخاشگر و عصبانیت می شوند؟

بروز رفتارهای پرخاشگری و عصبانیت در مردان نابارور

پرخاشگری و عصبانیت در مردان نابارور                                                                                                              

ناباروری در مردان موضوع گسترده ای است که عوامل فیزیولوژیکی ،محیطی، داروییو روان شناختی آن را تحت تاثیر قرار می دهد.کاهش قدرت باروری مردانمسئله ای استکه برای آن ها شاید بزرگترین ضربه در زندگی باشد و بحران طولانی مدت برای آنها به وجود بیاورد.مردانی که ناباروری را تجربه می کنند، رفتارهایی ازخود بروز می دهند که نسبت به رفتارها و هنجارهای تعریف شده در جامعه متفاوت است. عده ای از مردان نابارور ممکن است رفتارهای همراه با پرخاشگری و عصبانیت از خود بروز دهند.

تعریف پرخاشگری

طبق نظریه ناکامی فروید ؛ پرخاشگری به دنبال ناکامی بروز خواهد کرد. عصبانیت و پرخاشگری جز آن دسته رفتارهایی است،علاوه بر این که خود فرد آسیب می بیند اثرات منفی آن در زندگی مشترک نسبت به شریک زندگی، شریک جنسی وهمچنین نسبت به اطرافیان، دوستان و جامعه زیاد است و یا حتی در مواقعی غیر قابل جبران می باشد.پرخاشگری ممکن است به دو صورت بروز نماید ؛ پرخاشگری نسبت به خود وپرخاشگری نسبت به دیگران.

ناباروری

 

پرخاشگری نسبت به خود                                                                                                                                

هنگامی که فرد با ترس و ناامیدی مواجه شود ویا در موقعیتی قرار گیرد که نتواند از پس یک کار بربیایداین امر موجب می شود تا فرد نسبت به خودش پرخاشگری کند و دائما خود و عملکردش را مورد سنجش و قضاوت قرار دهد. همچنین احساس گناه نسبت به خود موجب می شود که فرد نسبت به خودش پرخاشگری  نشان دهد.با این حال مردانی که مشکل باروری دارند، احتمالا دچار ناامیدی نسبت به زندگی خود می شوند که این امر باعث پرخاشگری آن ها می شود و یا از اینکه نمی توانند همسران خود را بارور سازند، احساس گناه می کنند که این موضوع هم می تواند موجب پرخاشگری در آن ها گردد.

ناباروری

پرخاشگری نسبت به دیگران                                                                                                                           

برخورد پرخاشگرانه با دیگران مکانیسمی برای تخلیه انرژی ویرانگر است . مردان نابارور ممکن است که عصبانیت وپرخاشگری خود را نسبت به اطرافیان خود اعمال کنند و حتی مشکل خود را به جامعه وعوامل محیطی نسبت دهند. همچنین ممکن است که برخورد اطرافیان هر چند که با او عادی باشند ولی آن ها را نوعی ترحم و تحقیرانه قلمداد کنند و همین امر باعث می شود که نسبت به آن ها رفتار نامناسبی بروز دهند.

عواملی که باعث بروز پرخاشگری در مردان نابارور می شود                                                                                       

همانطور که گفته شد ناباروری بحرانی را در زندگی افراد به وجود می آورد که شاید اثرات آن تا مدت ها در زندگی افراد باقی بماند. بروز ناباروری در مردان باعث می شود که دیگر مردان تمایل به برقراری رابطه ی جنسی نداشته باشند و نیازهای جنسی خود را سرکوب کنند . سرکوب کردن نیازهای جنسی خود اثرات منفی را درپی دارد. همچنین نداشتن رابطه ی جنسی باعث افزایش استرس و  بروز رفتارهای عصبی و پرخاشگری می شود.

مردان نابارور ممکن است که مورد پرسش اطرافیان و دوستان خود قرار بگیرد که باعث آزار و اذیت آن ها می شود و از این رو ممکن است که در مقابل آن ها عصبانی شوند و رفتارهای تند وپرخاشگرانه از خود بروز دهند. علاوه بر این مردان برای درمان مشکل خود دائما مجبور هستند که به دکتر مراجعه کنند و از دارو استفاده کنند و مدام  تغذیه و فعالیت های خود را تحت کنترل قرار دهند که احتمالا این روند باعث کلافگی آن ها و در نهایت موجب بروز حالتهای عصبی در آن ها می شود.

طبق تحقیقات انجام شده زنانی که همسران آنها مشکل ناباروری دارند تحمل و بردباری بیشتری داشته و بهتر با شرایط همسر خود کنار می آیند که ممکن است مردان رفتار همسران خود را گذشت و ترحم قلمداد کنند واین باعث ناراحتی آنها گردد که در پی آن به احتمال موجب بروز رفتارهای پرخاشگرانه نسبت به زنان خود داشته باشند. همچنین افسردگی در مردان بیشتر به صورت خشم و عصبانیت بروز می دهد.

ناباروری

اثراتی که پرخاشگری بر زندگی افراد نابارور می گذارد                                                                                             

پرخاشگری در زمره ی رفتارهایی قرار دارد که اثرات منفی آن قابل مشاهده می باشد.خلق عصبی و پرخاشگری باعث کاهش شدید میل جنسی و همچنین در پی آن باعث ناتوانی جنسی می گردد. عصبانیت وپرخاشگری در مردان نابارور باعث می شود که در طول روز احساس کلافگی ،خستگی و بی حوصلگی را تجربه کنند که این حالت باعث پایین آمدن کیفیت کاری آن ها می شود و احتمالا در محیط کار دچار دردسر و مشکل شوند. خلق عصبی و پرخاشگری باعث می شود که فرد استرس زیادی را تحمل کند. وجود استرس نیز یکی از عواملی است که باعث کاهش قدرت باروری می شود.

تاثیرات هورمون در بروز رفتارهای عصبی وپرخاشگرانه                                                                                           

تستوسترون از جمله هورمونهایی است که در قدرت باروری مردان نقش ایفا میکند.کمبود تستوسترون با سندرم تحریک پذیری آقایان ارتباط دارد. همچنین سطح تستوسترون با سطح کورتیزولکه هورمون استرس هم نامیده می شود در ارتباط است. ریچارد متخصص  سلامت متابولیک می گوید که خشم و عصبانیت جز رفتارهایی است که ناشی از عدم تعادل در سطح سرمی تستوسترون وکورتیزول می باشد. محققان دانشگاه ایالتی جورج یا کشف کردند که انتقال دهنده های عصبی سروتونین (HT-5)  و هورمون آرژنین –وازوپرسین(AVP) بر پرخاشگری و سلطه گری تاثیر می گذارد. کاهش سروتونین باعث انزال زود رس وهمچنین کاهش تعداد اسپرم در مردان می شود. سروتونین یک ماده شیمیایی است که توسط مغز تولید می شود و نقش مهمی در اعمال جنسی دارد.

نتیجه گیری

باتوجه به تحقیقات و مطالعات انجام شده در مورد رفتار مردان نابارور میتوان گفت که مردان ناباروری  پس از اطلاع یافتن از مشکل ناباروری خود یک سری رفتارهای نابه جا از خود بروز می دهند که باعث آسیب به خود و اطرافیان می شوند. پرخاشگری از جمله رفتارهایی است که اثرات منفی آن نسبت به خود و اطرافیان قابل مشاهده می باشد . عواملی در بروز این رفتار دخیل هستند که باید به آن ها توجه کرد و در پس رفع این عوامل بر آمد .

فرد رفتار پرخاشگری را یا در پس مشکل خود بروز می دهد و یا عوامل محیطی و رفتار اطرافیان باعث به وجود آمدن این رفتار می شود.با این حال می توان با استفاده و بهره گرفتن از راهکارهای مهارتهای زندگی  و تغییر سبک زندگی که باعث برهم خوردن روند عادی زندگی و رفتار شده است، می توان بر مشکلات غلبه کرد و با کنار آمدن با مشکلات خود و پذیرش آن، زندگی نرمال و عادی را شروع کرد.

 

 

 

زردچوبه

زردچوبه با خاصیت ضد باروری در مردان

همه چیز درباره یک ادویه جادویی به نام زردچوبه

زردچوبه(Turmeric) که در زبان هندي Haldi نامیده می شود، پودر ریزوم خشک شده گیاه Curmcuma Longa است. این گیاه، گیاهی پایا از خانواده زنجبیل بوده و ارتفاعی حدود 90 تا 150 سانتی متر دارد و پوشیده از برگ هاي بلند و نوك تیز و گل هاي زرد شیپوري است. ریزوم این گیاه بسیار با ارزش است و به طور گسترده در کشورهاي آسیایی مانند هند، چین و دیگر کشورها کشت می شود. قدمت استفاده از این گیاه به عنوان مکمل غذایی و یا مولکولی درمانی به بیش از 5000 سال می رسد.

ترکیبات زردچوبه

زردچوبه از طیف وسیعی از مواد شیمیایی گیاهی تشکیل شده است که از جمله آن ها می توان از کورکومین و دي متوکسی کورکومین نام برد. مهم ترین مواد تشکیل دهنده زردچوبه، کورکومینوئید ها هستند که رنگ زرد زردچوبه را نیز ایجاد می کنند. مهم ترین کورکومینوئیدي که بیشترین خواص درمانی زردچوبه را به آن نسبت می دهند، کورکومین است. کورکومین اولین بار در سال1815از زردچوبه استخراج و در سال 1910 فرمول مولکولی آن کشف شد.

این مولکول به طور ذاتی هیدروفوبیک بوده و در آب حل نمی شود اما در موادي همچون استون، اتانول و روغن حل می شود. در زردچوبه 3 درصد کورکومین بسته به فصل کشت وجود دارد، اگرچه در سایر گونه هاي گیاهی نیز مقادیري از کورکومین یافت می شود.
از مهم ترین فعالیت هاي کورکومین می توان به نقشهاي
• ضدسرطانی
• ضدبارداري
• ضدجهش زایی
• ضد انعقاد خون
• ضد سموم
• ضد دیابت
اشاره کرد.

فواید استفاده از زردچوبه

اولین بار در قرن 13 ، تجار عرب، زردچوبه را به اروپایی ها معرفی کردند. این ادویه به دلیل رنگ و مزه اش، در اروپا به زعفران هندي شهرت یافت و بعدها به همراه سایر ادویه ها به عنوان ادویه کاري به اروپا عرضه شد. از زرد چوبه به طور معمول به عنوان ادویه و رنگ خوراکی استفاده می شود اما امروزه این گیاه در صنایع رنگ و دارو نیز جایگاه خوبی کسب کرده است.
قرن هاست در طب هند و چین از این ماده به عنوان یک ضد التهاب در درمان:
• قلنج
• دندان درد
• درد قفسه سینه
• زردي
• بی اشتهایی
• مشکلات قاعدگی
استفاده می شود.
در طب آیورودا از این ماده براي درمان طیف گسترده اي از بیماري ها از جمله روماتیسم، بدن درد، بیماري هاي پوستی، کرم هاي روده، اسهال، تب، بیماري هاي کبدي، سوء هاضمه و یبوست استفاده می شود.

مصرف خوراکی زردچوبه به عنوان ضد نفخ و ادرار آور و مصرف موضعی آن به عنوان:
• ضد تورم
• ضد درد و براي درمان کبودي
• رگ به رگ شدگی
• سینوزیت
• بیماري هاي مختلف پوستی
توصیه می شود.
مصرف آن همراه با چاي یا شیر داغ به عنوان یک درمان خانگی براي بهبود گلودرد، سرفه و سرماخوردگی استفاده می شود.

ناباروری در مردان

ناباروري که به عنوان ناتوانی در باردار شدن پس از یک سال مقاربت بدون استفاده از روش هاي پیشگیري از بارداري تعریف میشود که 15 % از زوجین را تحت تأثیر قرار می دهد.30 تا 50 درصد از علل ناباروري مربوط به ناباروري مردان است و هم چنین 30 تا 40 درصد از علل ناباروري مردانه به اختلالات اسپرم مربوط میشود.
شایع ترین علت ناباروري در مردان، عدم توانایی آنان در تولید تعداد کافی اسپرمهاي سالم، فعال و با قدرت تحرک کافی است. توانایی باردار شدن در مردان تا حدود زیادي به تعداد، کیفیت، تحرک و شکل اسپرم بستگی دارد و اختلال در هر کدام از این فاکتورها می تواند باعث ناباروري مردان شود.

• عدم تکامل و رشد بیضه
• بیماري هاي دستگاه تناسلی
• افزایش دماي اسکروتوم
• مشکلات ایمنی
• اختلالات غدد درون ریز
• شیوه زندگی
• عوامل محیطی و تغذیه اي
به عنوان عوامل اصلی ناباروري مردان در نظر گرفته شده است که بر روي پارامترهاي اسپرم تأثیر منفی می گذارد.

اهمیت گیاهان دارویی در مردان

گیاهان دارویی متعددي همراه با خواص ضد باروري و تقویت باروري در جهان وجود دارد. این گیاهان در طول تاریخ براي کاهش و افزایش قدرت باروري در مردان مورد استفاده قرار گرفته است؛ به طوري که تحقیقات علمی مدرن در تأیید اثرات ضد باروري و تقویت باروري برخی از این گیاهان مورد آزمایش قرار گرفته است، در حال حاضر بسیاري از مردم از گیاهان دارویی یا مشتقات آنها جهت افزایش یا کاهش باروري و همچنین میل جنسی استفاده می کنند. عصاره هاي گیاهی مختلف دارویی با فعالیت ضد باروري و تقویت باروري در هر دو جنس نر و ماده بررسی شده اند.

برخی از این گیاهان داراي خاصیت اسپرم کش هستند، برخی دیگر باعث افزایش تعداد اسپرم شده و تحرک اسپرم را تغییر می دهند. همچنین برخی از گیاهان باعث تغییر هورمون هاي بیضه می شوند. با توجه به روشن شدن اثرات منفی داروهاي شیمیایی بر روي انسان، تمایل به استفاده از داروهاي گیاهی در بین زنان و مردان رو به افزایش است. داروهاي گیاهی جایگزین مناسبی براي داروهاي معمولی هستند. درمان ترکیبی، با استفاده از هر دو طب گیاهی و طب مرسوم، باعث شده است که طب گیاهی در دنیاي امروزه مهم تر از قبل جلوه کند.با توجه به هراس مردان از نازایی توجه به گیاهان دارویی مؤثر در باروري مردان، بسیار مهم است.

اثر زردچوبه بر باروری مردان

یکی از گیاهان دارویی داراي ترکیبات آنتی اکسیدانی و ضد التهابی مفید، زردچوبه می باشد. کورکومین مهم ترین ترکیب فعال زردچوبه، است. کورکومین در مهار برداشت آلفا ردوکتاز که تبدیل تستوسترون به دي -هیدروتستوسترون را به عهده دارد، نقش دارد. کورکومین در انسان تحرک اسپرم و پتانسیل هاي آن براي ورود به تخمک را مهار می کند. زردچوبه ممکن است سنتز آندروژن را تحت تأثیر قرار دهد یا با مهار عملکرد سلول لایدیگ یا محور هیپوتالاموس-هیپوفیز ، روند اسپرماتوژنز را متوقف کند. نتایج مطالعات نشان می دهد که زردچوبه باعث سرکوب برگشت اسپرماتوژنز و باروري خواهد شد و در نتیجه نشان می دهد پتانسیل این گیاه در تنظیم باروري مردان زیاد است. در مطالعه ای که بر روی موش های نر انجام شد و آن ها را با عصاره زرد چوبه تغذیه کردند، کاهش تحرک و تراکم اسپرم مشاهده گردید.