اثرات قرص سیلدنافیل در مردان نابارور

قرص ویاگرا

قرص ویاگرا (سیلدنافیل) از سال 1998 که در دسترس عموم مردم قرار گرفته ؛ به عنوان یکی از مهم ترین داروهای موثر در درمان اختلال نعوظ (ED) بکار می رود. قرص سیلدنافیل بر مکانیزم فیزیولوژیک نعوظ اثر می گذارد و با افزایش جریان خون در آلت تناسلی موجب نعوظ آلت میشود. سیلدنافیل از جمله  داروهایی بسیار موثری که در سال های اخیر در این زمینه به بازار ارائه شده است.

سیلدنافیل چه کاربردی دارد ؟

سیلدنافیل دارویی است که گاها به عنوان بهترین و قوی ترین قرص نعوظ در این مردم شناخته می شود و به وفور در درمان ناتوانی یا کم توانی جنسی بکار می رود و افرادی که در حین رابطه جنسی به سختی دچار نعوظ می شوند یا در میانه راه نعوظ و سفتی آلت خود را از دست می دهند این دارو می تواند تا حد قابل قبولی کیفیت رابطه ی جنسی آن ها را بالا ببرد.

مکانیسم اثر داروی سیلدنافیل

بسیاری از دارو ها می توانند بر میزان تحرک اسپرم ها تاثیر بگذارند. از این میان داروهای مهار کننده سیکلیک نوکلوئیوتید فسفو دی استراز (Nucleotide Phpsphodiesterases Cyclic) دارای نقش بالقوه و پررنگ تری برای افزایش میزان تحرک اسپرم ها می باشند. سیلدنافیل سیترات به عنوان یک مهارکننده اختصاصی سیکلیک نوکلوئیوتید فسفو دی استراز سیکلیک گوانوزین مونو فسفاتاز ؛ برای اولین بار جهت درمان اختلالات نعوظی معرفی گردید.
تقریبا یک ساعت پس از استفاده 155میلی گرم از این دارو ؛غلظت آن در مایع منی به حدود 1/5تا 2/5 میکروگرم در لیتر خواهد رسید.

این غلظت از دارو بالقوه می تواند اثرات مهاری خود را بر ایزو فرم های سیکلیک نوکلوئیوتید فسفو دی استراز اسپرم اعمال نماید و سبب افزایش حرکت اسپرم ها گردد. سیلدنافیل بر افزایش کاپاسیتاسیون و حرکت اسپرم ها موثر است ؛اما بر واکنش آکروزومال موثر نیست.مطالعات نشان میدهد که تجویز کوتاه مدت سیلدنافیل می تواند سبب افزایش حرکت پیشرونده اسپرم ها در مردان می شود.

اخیرا مطالعه ای نشان داد که PDE5 بیشترین غلظت را ذر فلاژلوم اسپرم دارد؛که سبب تنظیم سطح گوانوزین مونو فسفات می شود و حرکت اسپرم ها را تخفیف می دهد که با جلوگیری از اثر آن به وسیله سیلدنافیل میتوان حرکت اسپرم ها را افزایش داد.  مطالعات دیگری نیز وجود دارد که تاثیر مثبت تجویز داروی سیلدنافیل را بر حرکت اسپرم ها نشان می دهد. که مصرف کوتاه مدت سیلدنافیل روی پارامترهای مایع منی در افراد سالم تاثیری ندارد ؛ اما مصرف تک دوز میتواند جهت ایجاد نعوظ در افرادی که مشکل موقت نعوظ دارند و افراد سالمی که داوطلب اهدای اسپرم هستند مورد استفاده قرار می گیرد .

 

ژل موضعی سیلدنافیل

ژل ها به دلیل تماس مستقیم با پوست آلت تناسلی اثربخشی بیشتری داشته و این در حالی است که دوز کمتری از دارو به نسبت فرص سیلدنافیل باید مصرف شود . به علاوه نگرانی ازبابت باقی ماندن بر روی پوست ندارد و به راحتی با آب از روی پوست پاک میشود. همچنین ژل سیلدنافیل عوارض کمتری دارد.در محموع اثر اندک اما سریع فراورده موضعی سیلدنافیل ؛لزوم توجه به این شکل دارویی را به عنوان جایگزین فراورده خوراکی پیشنهاد می نماید. از نظر زمان بروز نعوظ فراورده موضعی برتری کاملی را نسبت به فراورده خوراکی نشان داده است.

 

طریقه مصرف قرص سیلدنافیل برای مردان

برای درمان اختلال نعوظ (ED) ویاگرا را به صورت خوراکی طبق دستور پزشک خود معمولا در صورت نیاز ؛مصرف کنید.سیلدنافیل را حداقل 30 دقیقه اما نه بیشتر از 4ساعت؛ قبل از فعالیت جنسی (1ساعت قبل موثرترین زمان است) مصرف کنید.بیش از یکبار در روز این دارو را مصرف نکنید. اکثر افراد بدون انکه بدانند در ابتدا از دوز 100میلی گرمی آن استفاده می کنند که اگرچه میتواند اثربخش باشد ولی به همان نسبت عوارض بیشتری هم خواهد داشت .در صورتیکه برای خیلی از افراد حتی نصف قرص 50میلی گرمی (یعنی 25 میلی گرمی)هم موثر بوده و به همان نسبت عوارض کمتری به همراه دارد.

 

افزایش اثر بخشی دارو

  • مصرف دارو با غذا به ویژه غذاهای چرب جذب آن کاهش و تاثیر دارو را کمتر میکند.
  • برای اثر بخشی دارو بهتر است همراه با تحریک جنسی باشد. و در صورت رخ ندادن نعوظ مناسب به تدریج دوز دارو را بالا برد.
  • بهتر است با یک لیوان پرآب مصرف شود.

 

عوارض سیلدنافیل

  • سردرد
  • احساس سرخی و گرگرفتگی در صورت
  • درد عضلانی ؛کمر درد (بیشتر با تادالافیل دیده میشود)
  • گرفتگی و احتقان بینی
  • افزایش یا نا منظم شدن ضربان قلب
  • برخی از افراد پس از مصرف این قرص تجربه تاری دید و حتی از دست دادن کامل بینایی دارند.یکی از عوارض جانبی بینایی این قرص ,آبی به نظر رسیدن اجسام است.
  • مشکلات گوارشی مثل سو هاضمه و یا سوزش معده

 

چه کسانی نباید از ویاگرا استفاده کنند؟

افرادی که یک یا چند مشکل یا نشانه های زیر را دارند ,نباید از ویاگرا استفاده کنند:

  • افرادی که مبتلا به بیماری های قلبی -عروقی هستند.
  • افرادی که فشار خون بالا یا پایین دارند.
  • افرادی که بیماری های کلیوی یا کبدی دارند.
  • افرادی که سابقه مشکلات بینایی دارتد.
  • افراد مبتلا به MS و لوسمی
  • افراد مبتلا اختلالات خونی مثل هموفیلی
  • افراد مبتلا به زخم معده فعال

 

نتیجه گیری

ویاگرا (سیلدنافیل) برای درمان مشکلات عملکرد جنسی مردان (ناتوانی جنسی یا اختلال نعوظ) مورد استفاده قرار میگیرد. در ترکیب با تحریک جنسی ,سیلدنافیل با افزایش جریان خون به آلت تناسلس مردان کمک می کند تا به نعوظ برسند و آن را حفظ کنند.
با توجه به اینکه درصد اسپرم های متحرک جهت انجام IVF و دیگر درمان های ناباروری از اهمیت بالایی برخوردار است و استفاده از داروی سیلدنافیل  در مراکز درمان ناباروری میتواند کمکی در درمان ناباروری مردان باشد.

 

اپی ژنتیک ناباروری مردان

مقدمه

آینده درمان ناباروی در کشف و شناسایی فرایندهای پیچیده­ ای می­باشد که هنوز شناخته نشده است. تاکنون تصور می­شد با تعیین توالی ژنوم کامل انسان بسیاری از ناشناخته ­ها مربوط به بیماری­ ها کشف خواهد شد. ولی با گذشت بیش از یک دهه بررسی این داده ­ها مشخص گردیده است که فرایند­های سلولی و مولکولی پیچیده ­تر از آن است که تصور می شد. و اپی ژنتیک در واقعه دریچه جدیدی برای ورود به سوی ناشناخته های مولکولی است. یافته­ های رو به رشد در خصوص اپی ژنتیک باعث تغییر اهمیت و ورود به فازهای تحقیقاتی در این زمینه شده است.

اپی ژنتیک چیست؟

تعریفی که اکنون از اپی­ ژنتیک می ­شود عبارت است از ” مطالعات تغییرات قابل توارث طی تقسیمات میوزی و میتوزی در عملکرد ژن­ ها می ­باشند. که نمی­توان با تغییر در توالی DNA آن ­ها را توضیح داد. به طور کلی در سطح مولکولی، اپی ­ژنتیک اشاره به تغییرات کروماتین شامل متیلاسیون DNA تغییرات پس از ترجمه ­ای هیستون ­ها، تجمع برخی پروتئین ­های کروماتینی غیر هیستونی و ایجاد سطوح بالای ساختار کروماتین و نوکلئوزوم دارد.

آیا اپی ژنتیک در ناباروری مردان اثر می گذارد؟

اپي ژنتيك پديده اي برگشت پذير و بدون هرگونه تغيير در توالي بازهاي DNA است. مطالعات در زمینه نقش اپی ژنتیک در ناباروری مردان اندک است. یکی از ناهنجاری­ هایی که اخیرا نقش آن در ناباروری مورد بررسی قرار گرفته است. تغییرات نابجا در الگوی اپی ­ژنتیک خصوصا متیلاسیون می­ باشد که می ­تواند باعث تغییر در بیان و حتی خاموشی ژن شود. اصلی­ ترین تفاوت میان جهش و متيلاسيون DNA برگشت پذيري، انعطاف پذيري بالا و قابليت وراثت پذيري آن باشد. اطلاعات اپی ژنتیکی با کنترل بیان ژن، این اطمینان را می ­دهد که برخی ژن­ ها تنها برای یک نوع خاص سلول روشن شوند و ژن­های نامناسب با باز یا بسته شدن ساختار کروماتین خاموش شوند.

مکانیسم تاثیر اپی ژنتیک بر سلول های جنسی

سلول­ های جنسی (گامت­ ها) دارای حالت­ های اپی ژنومی مختص به خود هستند، بنابراین تنظیمات اپی ژنتیکی تغییر یافته یا غیر طبیعی گامت­ ها می­ توانند به رویان منتقل شده، این تغییرات می­ توانند در مراحل بعدی برنامه ریزی مجدد تنظیمات اپی ژنتیکی در رویان­ های پیش از مرحله لانه گزینی بمانند. سوال مهم در واقع این است که چطور سلول­ های جنسی می توانند همه توان (Totipotent) خود را حفظ کرده و چه مکانیسم­ هایی باعث پاک کردن، برقراری و نگهداری حافظه سلولی برای سلول­ های جنسی می­ شود.  چه ساز و کارهایی موجب حفظ یکپارچگی ژنوم در تولید اسپرم می ­شود.

تنظیم اطلاعات اپی ژنتیکی بطور قابل توجهی در تکوین جنین و ظرفیت تولید مثلی نیز نقش دارد. عدم تنظیم کدهای اپی ژنتیکی به طور مستقیم در ناباروری انسان دخیل است. از طرف دیگر عوامل اپی ژنتیکی می­تواند با تاثیر بر روی مراحل تکامل اسپرم در روند ناباروری نیز نقش داشته باشد. مطالعات نشان داده است که متیلاسیون جزایر(CPG (CpG Island  در ناحیه پروموتور ژن­ های مسئول که باعث خاموشی آن ­ها می­ شود از علل ایجاد کننده ناباوری در مردان ایدیوپاتیک می­ باشد.  از این رو مطالعه تغییرات اپی ژنتیکی ضروری به نظر می­ رسد.

نقش اپی ­ژنتیک در ناباروری و آزواسپرمی مردان

طی تمایز اسپرم؛ ژنوم تغییرات عمده­ای را متحمل می­شود که نه تنها روی توالی DNA و اطلاعات ژنتیکی موثرند بلکه همچنین ساختار هسته ­ای و اطلاعات اپی ­ژنتیکی را نیز تغییر می­دهند. در سال­های اخیر توارث الگوی اپی­ ژنتیک و تغییر در متیلاسیون  DNAثابت شده است. ولی اثر متیلاسیون در ناباروری مردان هنوز به خوبی بررسی نشده است.

هر چند در تحقیقاتی که اخیرا انجام شده مشخص شده است که عوامل اپی ژنتیک یا مسیرهایی که در پردازش و انتقال اطلاعات ژنتیکی DNA اسپرم موثرند، می­توانند عامل مهمی در ناباروری مردان باشند. اخیرا تحقیقاتی در مورد رابطه غیر فعال باقی ماندن برخی ژن­ها روی کروموزوم  Xدر مردان و همچنین نقص نشان گذاری با آزواسپرمی صورت گرفته است.

متیلاسیون HUMARA

متیلاسیون HUMARA (ژن گیرنده آندروژن روی کروموزوم X) و ژن SNRPN (ژن کاندید بیماری پرادر ویلی) در نمونه بافتی بیضه مردان آزواسپرم بررسی شده است و نشان داده شده که ژن HUMARA که در مردان سالم غیر متیله است در مردان نابارور متیله و غیر فعال است. از طرفی ژن  SNRPNکه در کروموزوم مادری مردان نرمال متیله است، در مردان آزواسپرم غیر متیله باقی مانده است. این مشاهدات نقش متیلاسیون و اپی ژنتیک را در ناباروری و آزواسپرمی تایید می­کند. به طور کلی خاموشی نابجای ژن ­هایی که عملکردشان در باروری دخیل است می­تواند باعث اختلات ناباروری گردد.

 

متیلاسیون  DNAاسپرم

مطالعات نشان داده است که حداقل 80 جایگاه ژن محافظت شده (Imprinted) چه در ژنوم پدری و چه در مادری وجود دارند. که به طور مشخص در تکوین جنین و تشکیل جفت دخالت داشته و حائز اهمیت هستند. کنترل بیان این دسته از ژن ­ها از طریق متیلاسیون مناطق حفاظت شده انجام می ­شود. با این حال در مدت زمان کوتاهی پس از ورود سلول­ های زایای اولیه به گنادهای آینده. پیام ­های مربوط به حفظ ژنومی پاک می­ شوند و ژن­ های حفاظت شده فقط در گونوسایت مرد باقی می­ مانند.

بیشترین متیلاسیون DNA پدری و مادری طی تراکم DNA در مرحله کشیدگی اسپرماتید اتفاق می­افتد. این متیلاسیون به احتمال به منظور خاموش کردن برخی ژن­ ها هر دو نوع گامت به کار گرفته می­شود. DNA اسپرم در بیشتر گونه­ ها به سرعت و به صورت فعال پس از ورود به تخمک و پیش از تشکیل پیش هسته هادمتیله می­ شود. مطالعات اخیر نشان داده­اند که الگوی متیلاسیون DNA اسپرم بسیار شبیه ژن ­های مهم تکوین جنین از جمله اعضای خانواده ژن  HOXاست. که به طور گسترده در هر دو نوع سلول فاقد متیل هستند. در واقع متیلاسیون یک شاخص برای تراکم هسته است. و تراکم ناقص و نابه­ جای کروماتین اسپرم با آسیب بیشتر DNA همراه است که این امر منجر به ناباروی می­ شود.

متیله شدن کم  DNA با فعالیت رونویسی ژن و متیله شدن زیاد با خاموشی ژن همراه است. مطالعات اخیر نشان داده است که متیله شدن ناقص DNA اسپرم در مردان نابارور در مقایسه با افراد نرمواسپرمیک بیشتر مشاهده می­شود. مهار سازو کارهای اپی­ژنتیک اسپرم توسط تخریب کننده­های اندوکرینی باعث کاهش میزان ظرفیت پذیری اسپرم می ­شود. کاهش نرخ بارداری پس از IVF در مردانی که DNA اسپرم آن ­ها درصد متیلاسیون پایینی دارد گزارش شده است. همزمان با تکمیل فرایند بلوغ در اپی دیدیم امکان برنامه ریزی مجدد اپی ژنتیکی ژن­های خاص اسپرماتوژنز مشاهده شده است. این مطلب بیانگر آن است که آسیب­های وارده به هر دو ناحیه بیضه و اپی دیدیم می­تواند سبب تخریب الگوی متیله شدن صحیح DNA اسپرم شود.

اثر اپي ژنتيكي RNA

رونوشت­ هاي اسپرمي نقش ديناميكي در سازماندهي مجدد كروماتين اسپرم دارند. هيستون­های سوماتيكي در مرحله اسپرميوژنز با پروتئين­ هاي انتقالي و سپس با پروتامين­ ها جايگزين مي­شوند. نوكلئو هيستون­ های اسپرم در پوشش هسته قرار گرفته ­اند و نيز موقعيت رونوشت­ هاي اسپرم هم در سر اسپرم و پوشش هسته مي­ باشد. این موقعيت مكاني مشابه، ارتباطي عملكردي را بين رونوشت­ هاي اسپرم و نوكلئو هيستون­ ها پيشنهاد می ­کند.

رونوشت­ هاي آنتي سنس اسپرم با نقش گذاري ژنوم، مانع بسته بندی  DNA توسط پروتامین­ ها و سپس بسته­ بندي آن توسط هيستون­ ها مي ­شوند. هيستون­ ها بيشترين حضور را در پروموتورهاي ژن های miRNAs و ژن­هاي نقش گذاري شده دارد. مطالعه توالي ­هاي DNA بسته­ بندی شده با هيستون­ ها و بررسي ارتباط اين توالي­ ها با mRNA جداشده از اسپرم مي­ تواند جالب باشد.  بنابراين نقش ساختاري رونوشت­هاي اسپرم در نقش گذاري ژن­هاي پدري و سازماندهي مجدد كروماتين امري ضروري است. و اثر اپي ­ژنتيكي RNA اسپرم را در رشد سلول تخم نشان مي­دهد. قابل توجه است كه فقدان اثرات اپي­ ژنتيكي پدري مي­تواند باعث اختلال در اوايل رشد رويان شود.

 

 

واریکوسل و تاثیرات آن بر باروری مردان

واریکوسل و ناباروری در مردان

 

واریکوسل

يكي از شناخته شـده تـرين و مهمتـرين عوامـل مـرتبط بـا ناباروري در مردان واریکوسل می باشد. واریکوسل به اتساع غیرعادی و پیچ خوردگی شبکه ی وریدی بالای بیضه ها (وریدهای شبکه ی پمپینی فرم) در درون طناب اسپرماتیک گفته می شود. واریکوسل باعث بزرگ شدن رگ های درون کیسه ی بیضه می شود. همچنین سبب ایجاد توده در بالا، پشت و درون کیسه ی بیضه می گردد. از آنجایی که دستگاه تناسلی مسئول تولید و انتقال اسپرم می باشد، پس هرگونه ناهنجاری در آن منجر به ناباروری است.

واریکوسل از معمول ترین دلایل کاهش کیفیت اسپرم است. در مواردی باعث کوچکتر شدن (آتروفی) بیضه می شود. احتمال ایجاد واریکوسل در سمت راست و چپ یکسان نیست به گونه ای که حدود ۹۰ درصد موارد در سمت چپ مشاهده می شود. واریکوسل در مـردان از شيوع نسبتاً بالايي برخوردار است. شـيوع این مشکل در جمعيت عمومي مردان با سن باروري حـدود ۲۰-۱۵درصـد گزارش شده است. بسياري از مردان (حدود ۸۵ درصد) با وجود اين ضايعه از باروري طبيعي برخوردار مي باشند.با این جود، فراوانـي واريكوسل در مرداني كه داراي مشكل باروري مي باشند دو برابـر جمعيت عادي است (حدود ۴۰-۳۰ درصد ). در واقع فراواني زیاد واریکوسل در جمعيت مردان نابارور از تئوري وجود ارتباط بين واريكوسـل و نابـاروري مردان حمایت می کند.

 

واریکوسل

علائم واریکوسل

اکثر مردان مبتلا به واریکوسل فاقد علامت می باشند. در طی معاینات پزشکی تشخیص داده می شود اما اگر علائمی ظاهر شود شامل:

  • درد بیضه (به خصوص در افرادی که مدت زیادی سرپا می ایستند)
  • احساس سنگینی در بیضه ها
  • کوچک شدن بیضه ها
  • وریدهای قابل مشاهده یا قابل لمس
  • ناباروری

انواع واریکوسل و تشخیص آن

جهت بررسی واریکوسل، باید بیمار درحالت ایستاده قرار بگیرد تا توسط پزشک معاینه صورت بگیرد. درجه بندی آن بر حسب اندازه و شدت و پیشرفت به شرح زیر می باشد:

  • گرید ۱ (کوچک) : رگ های واریسی قابل مشاهده نیست. ( با معاینه ی پزشک مشخص می شود که بیمار در حالت ایستاده قرار می گیرد و به طور همزمان مانور والسالوا را انجام می دهد)
  • گرید ۲ (متوسط) : قابل مشاهده نیست ولی خود بیمار در حالت ایستاده، حتی بدون انجام مانور والسالوا می تواند عروق واریسی را از روی بیضه لمس کند.
  • گرید ۳ (بزرگ) : بدون نیاز به لمس قابل مشاهده است.

لازم به ذکر است که، مانور والسالوا (زور زدن ) به گونه ای است، که فرد مجرای گلوی خود را ببندد (حبس نفس) و فشار درون شکمی و سینه را از طریق انقباض عضله های شکم و تنفسی افزایش دهد. جهت تشخیص  واریکوسل های کوچک می توان از روش هایی مانند سونوگرافی بیضه استفاده کرد.

روش های تشخیص واریکوسل

 

واریکوسل در نوجوانی

واریکوسل از نظر بالینی در دوران بلوغ ظاهر می شود و افزایش آن در مراحل مختلف بلوغ متفاوت است.  برخی متخصصان اورولوژی بر این باورند که این مشکل، تاثیر منفی پیشرونده بر اسپرماتوژنز دارد و در نهایت قدرت باروری نوجوانان را تحت تاثیر قرار می دهد. نکته ای که در مورد کودکان و نوجوانان حائز اهمیت است، پیشرونده بودن بیماری است که روند پیشرفت و نتیجه ی حاصل متفاوت است. جراحی هر نوع واریکوسل قابل لمس به ویژه در جوانی توصیه می شود چون در طولانی مدت ناباروری دائمی ایجاد می کند.

درمان واریکوسل

واریکوسل یک بیماری خوش خیم است اما درمان دارویی ندارد. امروزه بهترین روش درمانی انتخابی برای این بیماری، واریکوسلکتومی است. تصمیم گیری برای عمل بستگی به فاکتورهای گوناگونی مانند : شدت واریکوسل و سن بیمار و وضعیت باروری ( تاهل و داشتن یا نداشتن فرزند ) دارد. در مواردی که بیمار واریکوسل گرید دو یا سه داشته باشد و با ناباروری مراجعه کند، نیاز به عمل جراحی واریکوسلکتومی دارد. اگر واریکوسل با اختلال در آزمایش منی همراه باشد باز هم نیاز به جراحی دارد. در برخی از رفرنس ها اگر مرد جوانی با واریکوسل قابل مشاهده یا قابل لمس ( درجه سه یا دو ) مراجعه نماید و فعلا قصد بچه دار شدن هم نداشته باشد برای پیشگیری از اثرات نامطلوب آن بر باروری توصیه به عمل می شود.

ترمیم و جراحی واریکوسل

روش­ های درمانی واریکوسل یا با  برش جراحی است یا با روش آمبولیزاسیون (فرستادن لخته) از طریق پوست است. جراحی واريکوسل يا به اصطلاح پزشکی واريکوسلکتومی بستن وريدهای بيضه مبتلا می باشد که پس از انسداد اين وريدها، به تدريج به دليل عدم حرکت خون، وريدهای مسدود شده کوچک شده و از بين می روند. اين اقدام از طريق برش کوچکی بر روی پوست شکم به طول ۴-۲ سانتی متر قابل انجام است.

روش های جراحی شامل مواردی همچون:

  • روش اینگوینال میکروسکوپیک

    با برش کوچکی در پایین شکم، نزدیک به خارج ریشه آلت و بالای بیضه با کمک میکروسکوپ انجام می‌شود. مزیت این روش حفظ شریان (سرخرگ) و عروق لنفاوی و عصب می‌باشد همچنبن، میزان عود  کمتر خواهد بود. میزان درد در این جراحی ۴-۰/۸ درصد می باشد.

  • روش جراحی اینگوینال

    تقریبا مانند روش اول است. بدون میکروسکوپ انجام می‌شود پس عوارض آن بیشتر است. میزان درد در این جراحی ۱۳ درصد می باشد.

  • روش جراحی با لاپاروسکوپ

    با ایجاد حدود سه سوراخ در شکم و فرستادن گاز به داخل شکم برای ایجاد فضای کافی برای کار انجام می‌شود. اما در این روش احتمال آسیب عروق بزرگ یا روده ‌ها،مثانه و… وجود دارد. میزان درد در این روش ۷ درصد است.

  • روش آمبولیزاسیون از راه پوست

    از راه وریدهای کنار ران صورت می گیرد.به صورت موضعی لخته خون خود بیمار یا مواد سنتتیک و مصنوعی دیگر به داخل وریدها فرستاده می‌شوند. این روش نیاز به متخصص رادیولوژی ماهر در این زمینه و تجهیزات پیشرفته دارد. میزان درد در این روش ۱۰-۸/۵ درصد می باشد.

در برخی مـوارد، واریکوسـل را بـه هـدف جلـوگیري از پیشروي آن درمان می کنند. ولی در بیشتر موارد، هدف از درمان واریکوسل افزایش میزان باروري از طریق بهبود عملکرد بیضـه و پارامترهاي مایع منی می باشد. در برخی از مطالعـات پس از درمان از طریق عمـل جراحـی، بهبـودي در پارامترهـاي اسپرمی، کاهش در شکست DNA و به دنبال آن ایجاد بارداری در همسران این افراد را نشان می دهد. اخیرا برخی اورولوژیست ها، ترمیم واریکوسل در مردان مبتلا به هیپوگنادیسم را ضروری دانسته اند چون اثر منفی بر عملکرد سلول های لایدیگ و ترشح تستوسترون دارد.

روش های جراحی واریکوسل

واریکوسل و ناباروری در مردان

مکانیسـم هـاي پـاتولوژیکی پیشــنهادي بـراي افـراد مبـتلا بــه واریکوسل شامل موارد زیر است:

  • هیپوکسی بیضه
  •  اتساع وریدها
  •  افـزایش دمـاي بیضه
  •  افزایش استرس اکسیداتیو و …

طبق مطالعات گذشته روند اسپرماتوژنز به افزایش دماي بیضه بسیار حساس است. با توجه به اینکه در افراد مبتلا به واریکوسل افزایش دما  ۶/۲ درجه سانتی گراد گزارش شده است، لذا این افزایش دمـا بـر روي اسپرماتوژنز تاثیر گذاشته درنتیجه، می تواند منجر به تولید اسپرم هاي نابالغ و احتمالا شکست DNA شود .
در افـراد مبـتلا بـه واریکوسـل، افزایش سلولهاي التهـابی موجـود در بیضـه ماننـد سـلول هـاي ماسـت سـل ، بـه عنـوان منبـع مهـم ایجاد کننـده اسـترس اکسیداتیو در این افراد است. تولید بیش از حـد اسـترس اکسـیداتیو توسط ماست سل ها می تواند منجر به موارد زیر شود:

  • شکست DNA

  • کاهش تحرك

  • اختلال در سلامت غشاي اسـپرم

مطالعات نشان داده که اسپرم افراد مبتلا به واریکوسل به دلیل کمبود آنزیم هـاي آنتـی اکسـیدانی در سیتوپلاسـم و همچنـین وجود اسیدهاي چرب غیر اشـباع در غشـاي پلاسـمایی در برابـر شوك هاي اکسیداتیو بسیار آسیب پذیر اسـت. بنـابراین اسـترس اکسیداتیو و شکست DNA ناشـی از اسـترس، از عوامـل عمـده کاهش کیفیـت مـایع منـی در ایـن افـراد اسـت. همچنین  واریکوسل باعث اختلال در عملکرد سلول های لایدیگ و در نتیجه باعث کاهش سطح سرمی تستوسترون می شود. در افـراد مبـتلا بـه واریکوسـل پارامترهاي اسـپرمی از جملـه غلظـت، درصـد تحـرك اسـپرم و مورفولوژي طبیعی نسبت بـه افـراد بـارور پایین تراست. به علاوه، میزان آسیب DNA و کاهش سطح اسـترس اکسیداتیو نسبت به افراد بارور بالاتر است.

نتیجه گیری

دستگاه تناسلی در مردان مسئول تولیـد، بلـوغ و انتقـال اسـپرم است. هر گونه ناهنجاري ساختاري در این سیستم موجب ناباروري می شود. یکی از رایـج تـرین ناهنجـاري هـاي ساختاري دستگاه تناسـلی کـه مـی توانـد در رونـد اسـپرماتوژنز اختلال ایجاد کند، واریکوسـل می باشد. افزایش دما و اخـتلال در روند اسپرماتوژنز، استرس اکسیداتیو و شکست DNA ناشـی از استرس، از عوامل عمده کاهش کیفیت مـایع منـی در افراد مبتلا به واریکوسل است که در نهایت می تواند موفقیت در باروري را تحت تاثیر قرار دهد.

یکی از شایع ترین نقایص دستگاه تولیدمثل، کریپتورکیدیسم یا بیضه نزول نکرده

 کریپتورکیدیسم

کریپتورکیدیسم یا بیضه نزول نکرده، از شایع ترین نقایص در دستگاه تولیدمثل مردان می باشد. این بیماری، یک ناهنجاری مادرزادی است، یعنی یک نقص مادرزادی که در آن یک یا هر دو بیضه در طی رشد جنین به طور طبیعی پایین نمی آیند. بیضه ها به جای پایین آمدن به کیسه بیضه، یعنی جایی که باید در بدو تولد باشند، در حفره شکم یا در کانال بیضه درکشاله ران (کانال اینگوینال) باقی می مانند. کریپتوکیدیسم یکی از رایجترین اختلالات رشد جنسی محسوب می‌شود و با افزایش خطر سرطان بیضه همراه است. کریپتورکیدیسم بدون علامت است و بیمار تنها متوجه کیسه بیضه خالی میشود. در انسان به طور طبیعی نزول بیضه به درون کیسه در هفته 28 بارداری رخ می‌دهد.

برای داشتن اسپرماتوژنز طبیعی(تولید سلولهای اسپرم) تولید اسپرم باید در مکانی انجام پذیرد که دمای مناسب داشته باشد، زیرا اسپرم نسبت به دما بسیار حساس است و این دما حدود2-4 درجه سانتی گراد از دمای طبیعی بدن پایین‌تر است، در صورتی که دمای داخل شکم نسبت به کیسه بیضه بالاتر بوده و همین افزایش دما موجب آسیب به سلولهای‌ جنسی و در نتیجه ناباروری می‌شود. به طوری که، مشاهده شده مردان بالغ مبتلا به کریپتورکیدیسم نسبت به مردان با بیضه طبیعی دارای اسپرم‌های کمتر با کیفیت پایین‌تری می‌باشند.

 میزان فراوانی کریپتورکیدیسم

این ناهنجاری با فراوانی 3٪ تا 4٪ در نوزادان سالم و با فراوانی 20٪ تا 30٪ در نوزادان نارس ایجاد می شود. در 80٪ موارد کریپتورکیدیسم یک طرفه است، یعنی فقط یکی از بیضه ها تحت تأثیر قرار میگیرد و بیشتر اوقات بیضه چپ دچار این عارضه می‌شود.

 علل ایجاد کریپتورکیدیسم

علت قطعی کریپتورکیدیسم هنوز مشخص نشده و این چنین ناهنجاری‌ها معمولا به صورت چندعاملی در نظر گرفته می‌شوند. این عوامل شامل:
1. وجود یک ناهنجاری آناتومی مانند ناهنجاری گوبرناکولوم (رباط اپیدیدیم در جایی که بیضه وارد شده است)
2. وجود یک مانع مکانیکی در هنگام مهاجرت بیضه (به طور مثال عروق اسپرماتیک یا اعصاب یا باریک بودن کانال بیضه درکشاله ران)
3. انسداد دهانه کیسه بیضه
4. نقص یا نارسایی هورمونی (زیرا گنادوتروپینها برای رشد طبیعی دستگاه تناسلی مورد نیاز هستند)
5. عدم فشار شکم
6. علل ژنتیکی (سندرم پرادر-ویلی، سندرم کالمن و …)
7. عوامل محیطی که در افزایش بروز این بیماری نقش بسزایی دارند. به طور کلی مواد شیمیایی که موجب مختل شدن سیستم غدد درون‌ریز می‌شوند، می‌توانند باعث بروز بیماری‌های مختلف تولیدمثلی شوند.

 تشخیص این ناهنجاری

تشخیص معمولاً با لمس کیسه بیضه و متعاقباً در ناحیه شکم و کانال بیضه واقع در کشاله ران(کانال اینگوینال) برای جستجوی بیضه انجام می شود. این معاینه بدنی، در بدو تولد یا پس از آن، طی یک معاینه معمول انجام می شود. در 15٪ موارد، بیضه به سختی قابل شناسایی است و آزمایش تکمیلی مانند سونوگرافی شکم باید انجام شود. اگر توسط این آزمایش تشخیص ممکن نباشد، می توان آزمایشات زیر را انجام داد:
• سونوگرافی
• سی‌تی‌ اسکن
اگر بیضه‌ها با استفاده از این آزمایش‌ها تشخیص داده نشوند، ممکن است جراحی انجام شود، که به طور کلی جراحی رایج در این زمینه لاپاراسکوپی می‌باشد. این جراحی معمولاً بین سال اول و دوم زندگی کودک انجام می‌شود، مگر اینکه با فتق همراه باشد. در چنین شرایطی، لازم است بعداً عمل انجام شود.

 خطرات و عوارض ناشی از کریپتورکیدیسم

خطرات و عوارض اصلی ناشی از کریپتورکیدیسم عبارتند از:
• عقیم سازی: برای انجام اسپرماتوژنز صحیح (تولید سلولهای اسپرم)، دمای بیضه ها باید زیر دمای بدن باشد. به همین دلیل بیضه‌ها در کیسه بیضه با دمای 33 درجه سانتیگراد قرار دارند. درجه حرارت بالاتر ممکن است باعث مرگ سلول‌های زایا شود.
سرطان بیضه: در افرادی که از کریپتورکیدیسم رنج می‌برند، به‌دلیل آتروفی(تحلیل رفتن) و یا به‌دلیل عدم تعادل در برخی از هورمون‌ها، خطر ابتلا به تومورها افزایش می‌یابد.
• فتق اینگوینال: در 65٪ موارد می‌تواند ایجاد شود.
• اندازه بیضه کوچکتر: به دلیل این ناهنجاری، بیضه به روش طبیعی رشد نمی‌کند.
• پیچش بیضه: طناب اسپرماتیک این کودکان بیشتر مستعد پیچش و قطع خونرسانی به بیضه می‌باشد.
• اثرات روانشناختی بر روی مردان بزرگسال

 درمان کریپتورکیدیسم

در بیشتر موارد طی سال اول پس از تولد، بیضه‌ها بدون اقدام خاصی خود به خود پایین می‌آیند. اگر این اتفاق نیفتد و بیضه‌ها طی 12 ماه اول زندگی به طور طبیعی پایین نیایند، برای جلوگیری از آسیب‌های بعدی لازم است که اقدامات درمانی لازم صورت گیرد. این اقدامات شامل:1. تزریق هورمون بتا-اچ‌سی‌جی (B_HCG) یا تستوسترون برای پایین آوردن بیضه به داخل کیسه بیضه
2. جراحی(اورکیوپکسی) برای پایین آوردن بیضه‌ها به داخل اسکروتوم، که درمان اصلی می‌باشد و معمولاً قبل از دو سالگی انجام می‌شود. به این صورت که اگر بیضه درکانال بیضه درکشاله ران باشد، با یک برش کوچک و جراحی ساده می توان بیضه را به کیسه بیضه هدایت کرد و در آن ناحیه فیکس کرد. در صورتی که بیضه شکمی باشد، طبق نظر متخصص، با جراحی لاپاروسکوپی فیکس می شود و در صورت خوب نبودن شرایط بیضه، از بدن خارج می‌شود.

جمع بندی

عدم نزول بیضه‌ها بیشتر اوقات به طور خودبخود بهبود می‌یابد. استفاده از دارو و جراحی در اغلب موارد موفق بوده است. پزشک به وسیله معاینه تشخیص می‌دهد که بیضه ها پایین نیامده اند.

ممکن است پزشک بتواند بیضه پایین نیامده را در دیواره شکم لمس کند و یا ممکن است نیاز به بررسی‌های تصویر برداری همچون سونوگرافی و سی‌تی اسکن باشد.
اگر این بیماری به موقع تشخیص و درمان نشود موجب ایجاد عوارض متعدی از جمله صدمه به بیضه‌ها و ناباروری در سال‌های آینده و سرطان بیضه می‌شود.
در صورتی که تا بزرگسالی هم این امر انجام نشده باشد، برای جلوگیری از تبدیل آن به توده بدخیم حتماً باید آن را از فضای شکم خارج و طبق صلاحدید متخصص در کیسه بیضه قرار داد و یا به کلی آن را از بدن بیرون آورد.
لازم به ذکر است که بروز این بیماری رو به افزایش می‌باشد، البته ممکن است این افزایش به علت پیشرفت روش‌های غربالگری باشد که در گذشته کمتر بوده است.

سرطان بیضه

باروری در مردان و پسران نابالغ سرطانی

سرطان بیضه: 

بیضه بافتی است که از سلول های متفاوتی تشکیل شده است.دربیضه ی انسان 108 سلول وجود دارد. در بیضه انسان به ازای هر 100 سلول،2سلول بنیادی وجوددارد.انواع مختلفی از سلولهای بنیادی در موجودات یافت میشود.اما سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی از نظر اینکه قادر به انتقال اطلاعات وراثتی به نسل بعد از خود میباشند،حائز اهمیت هستند.بنابرین این سلول ها را می توان به عنوان منبع با ارزشی به منظور تحقیقات مورد استفاده قرارداد.سلول های بنیادی اسپرماتوگونی کاربردهای مهمی در درمان ناباروری مردان دارند.تمامی سلولهای بیضه توانایی تبدیل شدن به سلولهای سرطانی را دارند.اما سلولهای بنیادی اسپرماتوگونیا(سلول های جنسی) بیشتر میتوانند دچار تغییر شوند و سرطان سلولهای جنسی بیضه (Testicular Germ Cell Tumor:TGCT) را تشکیل دهند.

سرطان سلولهای جنسی بیضه، 95 درصد سرطانهای بیضه را تشکیل میدهد.این نوع سرطان در مقابل دیگر سرطانها نادر میباشد.سرطان بیضه برخلاف سایر سرطانها که معمولا در سنین بالا بوجود می آیند،بیشتر در مردان جوان 15تا40 سال بوجود می آید.سرطان بیضه در مقابل شیمی درمانی بسیار حساس میباشد.بیشتر از 80 درصد بیماران مبتلا به این نوع سرطان بهبود میابند.

اثر درمان های ضد سرطان بر روی سلول های زایای جنسی:

امروزه یکی ار علل ناباروری در مردان،از بین رفتن سلولهای بنیادی اسپرماتوگونیا،در اثر درمانهای ضد سرطان نظیر شمی درمانی و پرتودرمانی می باشد. باوجود اینکه سعی می شود از ترکیبات دارویی کم ضرر برای بیماران سرطانی استفاده شود اما 10تا100 دردصد بیماران سرطانی درمان شده کاهش شاخص منی را نشان میدهند.کاهش شاخص منی بسته به نوع سرطان،سن،نوع ترکیبات بکارگرفته شده،دوز و مدت درمان در افراد مختلف متفاوت است.بطور متوسط 15 تا 30 درصد افراد برای همیشه عقیم باقی میمانند.

باتوجه به افزایش بقای بیماران مبتلا به سرطان پس از درمان،بویژه  کودکان و رسیدن آنها به سنین باروری،اهمیت درمان ناباروری پس از درمان سرطان،دراین افراد دو چندان می شود.با این حال با توجه به پیشرفت های موجود در درمان سرطان،یافتن راه های حفظ باروری در مردان و پسران نابالغ مبتلا به سرطان تحت درمان های ضد سرطان از اولیت های متخصصان علوم باروری به حساب می آید.

سرطان بیضه در مقابل شیمی درمانی بسیار حساس میباشد.بیشتر از 80 درصد بیماران مبتلا به این نوع سرطان بهبود میابند.

روش های حفظ باروری:

روش های حفظ باروری را در می توان با توجه به طیف سنی بیماران به دو دسته تقسیم کرد:

  • روشهای حفظ باروری در مردان بالغ مبتلا به سرطان
  • روشهای حفظ باروری در پسران  نابالغ مبتلا به سرطان

تمامی سلولهای بیضه توانایی تبدیل شدن به سلولهای سرطانی را دارند.اما سلولهای بنیادی اسپرماتوگونیا(سلول های جنسی) بیشتر میتوانند دچار تغییر شوند و سرطان سلولهای جنسی بیضه (Testicular Germ Cell Tumor:TGCT) را تشکیل دهند.

روش های حفظ باروری در مردان بالغ مبتلا به سرطان:

  1. معمول ترین روش حفظ باروری در مردان مبتلا به سرطان،انجماد مایع منی و استفاده از اسپرم آنها برای لقاح آزمایشگاهی،پس از درمان سرطان است.
    اخذ و انجماد نمونه های اسپرم قبل از شیمی درمانی و پرتودرمانی و استفاده از آن برای تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم یا IVF شانس باروری مردان رهایافته از سرطان را تا50%افزایش داده است.
    افزون برآن،مطالعات عارضه ژنی خاصی را پس از تواد حاصل از اسپرم منجمد گزارش نکرده اند.این روش به علت دسترسی به بافت فعال بیضه و نیز اسپرماتوزوآی موثر،روشی به نسبت در دسترس میباشد. این روش در حال حاضر امکان حفظ باروری را فراهم میکند.
  2. تقسیم سلولهای زایای بیضه در مردان بالغ به وسیله ی تزریق آنالوگهای هورمون های آزادکننده گنادوتروپین هاGnRH قبل از انجام شیمی درمانی یا پرتودرمانی به حساسیت کمتر این سلولها نسبت به درمان های سیتوتوکسیک منجر میشود.
    اگر درمان با دوز های بالای آگونیست های GnRH بلافاصله پس از انجام شیمی درمانی تا حدود 10 هفته ی اول انجام شود،سلول های زایای باقیمانده را برای تقسیم تحریک میکند.
    افزایش تحریک ترشح تستسترون نیز نتیجه ی مثبت دیگری است که در تزریق گنادوتروینها بدست می آید.
    باتمام تلاش های فوق،این احتمال که اختلالات ژنتیکی ناشی از شیمی درمانی،در محتوای ژنتیکی متولدان تاثیرگذارباشد،استفاده از این روش را با ابهام مواجهه میکند.

روش های حفظ باروری در پسران نابالغ مبتلا به سرطان:

حفظ باروری در پسران نابالغ مبتلا به سرطان،باتوجه به عدم وجود اسپرماتوژنز فعال،با مشکلاتی روبرو است.  مهمترین این مشکلات عدم امکان انجماد اسپرم و نیز عدم تمایز سلول های اسپرماتوگونی در بیضه است.بنابرین،حفظ باروری آنها بر اساس یکی از سه محور زیر بنا خواهد شد:

  1. جداسازی سلولهای اسپرماتوگونی و تلاش برای کشت و بلوغ آنها در شیشه یا میزبان ثانویه با هدف نهایی تولید اسپرم برای IVF
  2. جداسازی سلولهای اسپرماتوگونی از بافت منجمد شده بیضه پس از درمان سرطان و پالایش سلولهای سرطانی و پیوند مجدد آنها پس از بهبودی
  3. جداسازی و انجماد بافت بیضه و تلاش برای پیوند مجدد بافت بیضه پس از بهبودی.پیوند بیضه برای اولین بار توسط Jhon Hunter در سال1767 صورت گرفت.

سرطان سلولهای جنسی بیضه، 95 درصد سرطانهای بیضه را تشکیل میدهد.این نوع سرطان در مقابل دیگر سرطانها نادر میباشد.سرطان بیضه برخلاف سایر سرطانها که معمولا در سنین بالا بوجود می آیند،بیشتر در مردان جوان 15تا40 سال بوجود می آید.

نتیجه گیری

درمان بیش از 70% سرطانها در مردان و پسران نابالغ با استفاده از اشعه و شیمی درمانی موفقیت آمیز بوده است.اما متاسفانه دردصد بالایی از آنها در بلوغ دچار ازواسپرمی و یا کاهش تعداد چشمگیر تعداد اسپرم میشوند. این امر میتواند کیفیت زندگی آن ها را به خطر بیاندازد.
انجماد،کشت،پیوند سلول های اسپرماتوگونی و انجماد و پیوند قطعات بافت بیضه یکی از راههای درمان ناباروری برای این افراد میباشد.

الیگواسپرمیا

آیا می دانید الیگواسپرمیا (تعداد کم اسپرم) یکی از علل ناباروری در مردان می باشد؟

 الیگواسپرمیا یکی از علل ناباروری در مردان

یکی از علل ناباروری در مردان، وجود تعداد کم اسپرم در مایع منی می­باشد که به آن الیگواسپرمیا یا الیگوزواسپرمیا گفته می­شود. الیگوسپرمیا بسته به تعداد اسپرم موجود در انزال، می­تواند خفیف، متوسط یا شدید باشد. براساس استانداردهای سازمان بهداشت جهانی(WHO) ، الیگوسپرامیا زمانی تشخیص داده می­شود که تعداد کل اسپرم در هر میلی لیتر انزال کمتر از 15 میلیون اسپرم باشد.

الیگواسپرمیا

 تشخیص و علائم الیگواسپرمیا چگونه است؟

الیگواسپرمیا هیچ علائم و نشانه­ های جسمی مرتبط ندارد. مردان اوليگواسپرمي با انزال­هاي كامل و عادي قادرند مانند هر مرد ديگری روابط صميمانه ­ای داشته باشند.به طور معمول، آن­ها زمانی که اقدام به بارداری می­کنند و حاملگی اتفاق نمی­افتد، متوجه می­شوند که دچار الیگواسپرمیا هستند. در این مرحله است که آن­ها به یک متخصص باروری مراجعه می­کنند و ارزیابی باروری را انجام می­دهند.برای بررسی کیفیت نمونه منی، متخصصان باروری از آزمایشی به نام سمینوگرام یا آنالیز مایع منی استفاده می­ کنند. با استفاده از این آزمایش تشخیصی، می­توان پارامترهای مختلف اسپرم را در زیر میکروسکوپ تجزیه و تحلیل کرد. تعداد اسپرم باید بیش از 15 میلیون در هر میلی­ لیتر انزال باشد.

علت الیگواسپرمیا چیست؟

علل الیگواسپرمیا متنوع است و بسته به آنچه که منجر به این اختلال می­شود می­توان آن­ها را به 3عامل دسته بندی کرد :

  • پیش از بیضه ­­ای
  • بیضه­ ای
  • پس از بیضه ­ای

اغلب اوقات، یافتن علت دقیق کم بودن تعداد اسپرم بسیار پیچیده است، زیرا اولیگواسپرمیا گاهی به طور موقتی رخ می­دهد.

-علت پیش از بیضه­ ای الیگواسپرمیا

علت پیش از بیضه ­ای الیگواسپرمیا شامل یک سری عواملی هستند که تولید اسپرم (اسپرماتوژنز) را به خطر می­اندازند و می­توانند در ارتباط با هورمون­های تنظیم کننده تولید اسپرم یا عوامل خارجی باشند که بر بدن تأثیر دارند.

  • عادت­ های بد غذایی
  • مصرف دخانیات
  • نوشیدنی­های الکلی
  • قرار گرفتن در معرض عوامل سمی محیطی
  • استرس

از مهمترین عواملی هستند که منجر به کم شدن تعداد اسپرم می ­شوند.

-علت بیضه ­ای الیگواسپرمیا

علت بیضه­ ای الیگواسپرمیا بر اثر بیماری­ های بیضه ­ای از جمله هیدورسل، کریپتورکیدیسم، ضربه به دستگاه تناسلی، واریکوسل، ناهنجاری­های ژنتیکی مثل ریز حذف کروموزوم Y، میتوانند بر عملکرد بیضه اثر منفی گذارند.

-علت پس از بیضه­ ای الیگواسپرمیا

این علت به مشکلات انزالی اشاره دارد، به عبارت دیگر، عملکرد تولید اسپرم به درستی کار می­کند، اما مشکل وقتی ظاهر می­شود که زمان انزال مرد فرا رسیده باشد. مانند انسداد وازادفران، یا ملتهب شدن مجرای ادرار (مجرای ادراری) و همچنین هر آسیب شناسی دیگری که منجر به اختلالات انزالی می­شود.

4- انواع الیگواسپرمیا

سه کلاس اولیگوسپرمی وجود دارد: خفیف، متوسط و شدید. بسته به میزان کم بودن تعداد اسپرم مرد، هر یک از آن­ها تشخیص داده می­شود.

الیگواسپرمی خفیف: وقتی تعداد اسپرماتوزئیدهای یافت شده در نمونه منی بین 14 تا 5 میلیون اسپرم در هر میلی لیتر باشد.

الیگواسپرمی متوسط: نمونه حاوی 5 تا 1 میلیون اسپرم در هر میلی لیتر است. در پی درمان صحیح و یک سبک زندگی سالم برای چند ماه می­توان در این موارد پیشرفت­های بزرگی حاصل کرد. تجزیه و تحلیل مایع منی پس از این بازه زمانی تکرار می­شود.

الیگواسپرمی شدید: کمتر از 1 میلیون اسپرم در هر میلی لیتر مایع منی یافت می­شود. در این نوع الیگو اسپرمی بارداری تنها با استفاده از فناوری کمک باروری ART حاصل می­شود.

برای اینکه تشخیص دقیق باشد، متخصص باید چندین تجزیه و تحلیل مایع منی را در هفته ­های مختلف ارزیابی کند. این کمک می­کند تا احتمال کم بودن تعداد اسپرم با دوره ­های طولانی پرهیز از بین برود.

5- درمان الیگواسپرمیا

وقتی علت اولیگواسپرمی ناشناخته است، داشتن یک سبک زندگی سالم مناسب­ترین روش درمانی است. این شامل پیروی از یک رژیم غذایی متعادل، کاهش یا ترک مواد مخدر (مصرف الکل یا مصرف مواد مخدر در خیابان) و پرهیز از قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی سمی است.

داروهای طبیعی خاصی وجود دارد که ممکن است به مقابله با الیگواسپرمیا کمک کند، از جمله گیاهان خاصی که می­ توانید آن را به عنوان دم کرده ­های گیاهی استفاده کنید می­توان به دامیانا، تریبولوس ترستریس، کپسول جینسینگ آسیایی یا پودر ریشه ماکا اشاره کرد.با توجه به اینکه آن­ها فقط داروهای خانگی هستند، اثر بخشی آن ­ها از نظر علمی اثبات نشده است.

در مورد درمان دارویی الیگواسپرمیا، مکمل ­های ویتامین یا دوزهای هورمونی وجود دارد که می­تواند به بهبود تولید اسپرم کمک کند. ویتامین­های E ، C و B6 مقدار زیادی آنتی اکسیدان دارند که از اسپرم­ ها در برابر آسیب DNA محافظت می ­کنند.

مکمل های هورمونی در بیمارانی که عدم تعادل هورمونی دارند و بر تولید اسپرم تأثیر می­گذارند مانند تستوسترون مفید هستند. اگر علل الیگواسپرامیا بیضه یا پس از بیضه باشد، بهترین گزینه برای دستیابی به بارداری، جستجوی مناسب­ترین درمان ناباروری است.

6- چگونه باردار شویم؟

اگرچه الیگواسپرامیا دلیل اصلی ناباروری مردان است، اما مردان با تعداد اسپرم کم هنوز هم قادر به تولید اسپرم و دفع آن­ها با انزال هستند. با این حال، با کم شدن تعداد اسپرم، احتمال حاملگی کاهش می­یابد. به همین دلیل، یک روش کمک باروری می­تواند بهترین گزینه درمانی برای آن دسته از زوجینی باشد که در این شرایط قرار دارند. در بخش زیر درباره آن بیشتر بدانید.

تکنیک های کمک باروری

احتمال دستیابی به بارداری موفقیت آمیز با ART به شدت اولیگواسپرمی بستگی دارد. علاوه بر این، اگر با اختلالات دیگر اسپرم همراه باشد، احتمال موفقیت بارداری حتی پایین ­تر خواهد بود. در موارد اولیگواسپرمی خفیف، بارداری می­تواند با تلقیح داخل رحمیIUI  حاصل شود، یک روش ساده و مقرون به صرفه است که معمولاً نتایج خوبی را ارائه می­دهد.

برای اینکه بتوانید تحت IUI قرار بگیرید، لازم است که نمونه حاوی حداقل 2-3 میلیون اسپرم متحرک باشد، پس از پردازش از طریق ظرفیت اسپرم لازم است که زن 35 سال یا کمتر از این 35 سال، بدون مشکلات ناباروری زنان باشد. اگر IUI ناموفق باشد یا در صورت ابتلا به اولیگواسپرمی متوسط یا شدید، درمان انتخابی لقاح آزمایشگاهی IVF و ISCI می­باشد.

مراحل انجام IVF یا  ICSI کاملاً مشابه است. زن تحت درمان تحریک تخمدان برای تولید چندین تخمک قرار می­گیرد که با تخلیه تخمدان از طریق سوراخ شدن فولیکول برداشت می­شود. پس از آن، لقاح در آزمایشگاه انجام می ­شود. در موارد الیگوسپرمی شدید، ICSI از IVF موثرتر است ، زیرا فقط یک سلول اسپرم برای موفقیت آمدن لقاح لازم است.

7-با تعداد کم اسپرم چند بار باید رابطه برقرار کنید؟

بسیاری از زوجین بیشتر اوقات در اوج باروری رابطه جنسی را انتخاب می­کنند تا شانس خود را برای رسیدن به بارداری به طور طبیعی افزایش دهند. با این حال، این فقط در موارد اولیگواسپرمی خفیف ممکن است یک گزینه باشد. موارد متوسط و شدید باید از طریق فناوری کمک باروری ART درمان شود.

8-آیا تعداد کم اسپرم ارثی است؟

بله ، الیگواسپرمیا یکی از علل ناباروری در مردان است که معمولاً با دلایل ژنتیکی همراه است.

9-آیا اولیگواسپرمیا قابل درمان است؟

بله، همانطور که در بالا توضیح داده شد، مردان با تشخیص الیگواسپرمیا هنوز هم می­توانند فرزندان ژنتیکی داشته باشند. اگر مورد الیگواسپرمی خفیف باشد، می­توانند به طور طبیعی یا با استفاده از IUI باردار شوند. در موارد متوسط و شدید، بارداری با IVF یا  ICSI حاصل می شود.

10-آیا تعداد کم اسپرم می تواند باعث انزال سریع شود؟

نه، هیچ ارتباطی بین آن­ها وجود ندارد. تعداد کم اسپرم باعث انزال سریع نمی شود و برعکس.

 

 

 

چرا مردان نابارور دچار افسردگی می شوند؟

افسردگی در مردان نابارور

ناباروری در مردان برابر است با تحمل حجم عظیمی از احساسات منفی، اضطراب، آسیب روانی و عوامل روان شناختی دیگر. افسردگی از جمله عوامل روانشناختی است که در پس یک مسئله و یا حادثه ای برای افراد پیش می آید. و هرکسی امکان دارد که نوعی از آن را در زندگی خود تجربه کند. همچنین احساس افسردگی ممکن است به سراغ مردانی که ناباروری را تجربه می کنند هم برود. افسردگی در مردانی که قدرت باروری را ندارند منجر به ناتوانی جنسی روانی در آن ها می شود.

همچنین رضایت جنسی به طور عمده تحت تاثیر پیامدهای ناباروری مثل کاهش عزت نفس، افسردگی و نگرانی قرار می گیرد.مسئله افسردگی در مردان ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد. عوامل محیطی و تغییرات هورمونی از جمله دلایلی است که می تواند افسردگی درمردان را ایجاد کند.افسردگی در مردان نابارور امکان دارد در وهله ی اول به صورت خفیف بروز نماید؛ یعنی هم بر زندگی شخصی و اجتماعی فرد آسیب می رسد و هم اینکه امکان دارد که درمان دارویی آنها با مشکل صورت گیرد.

نقش عوامل محیطی درافسردگی مردان نابارور

مردان نابارور که فکر می کنند توانایی مردانگی خود را از دست داده اند و دیگر نمی توانند برای همسرشان مرد ایده آلی باشند دچار کاهش اعتماد به نفس می شوند که این مسئله به نوعی و با مرور زمان باعث بیماری افسردگی می شود. همچنین ناباروری می تواند جزیی از اتفاقات ناگوار زندگی باشد و پذیرش آن تا حدودی سخت و دشوار است. طوری که بسیاری از محققان پیامدهای روانشناختی ناباروری را به واکنش های سوگ عمومی تشبیه کرده اند که این مسئله می تواند باعث ایجاد افسردگی در مردان نابارور شود.

ناباروری و بچه دار نشدن باعث می شود که شاید بعضی آرزوهای مردان یعنی پدر شدن و داشتن خانواده ی بزرگتر ناکام بماند. و این مسئله باعث می شود که مردان حس دلسردی نسبت به زندگی و همسرشان داشته باشند و از آن ها فاصله بگیرند که به مرور دچار انزوا وگوشه گیری و افسردگی می شوند. مردان نابارور با توجه به مشکل شان سعی می کنند که کمتر با دوستان و آشنایان خود ارتباط داشته باشند. چون از اینکه بخواهند در مورد مشکلشان با کسی صحبت کنند و یا برای کسی توضیح دهند و همچنین در ذهن خود به این فکر کنند که مورد ترحم و قضاوت اطرافیان قرار بگیرند آنها را اذیت می کند و با گذشت زمان آن ها ترجیح می دهند که حدالامکان تنها باشند و در این مدت یک سری عوامل عصبی و استرس را هم تجربه می کنند که احتمالا منجر به افسردگی در آن ها می گردد.

 

 تاثیر افسردگی بر زندگی مردان نابارور

افسردگی از جمله بیماری های روانشناختی است که می تواند اثرات منفی بر زندگی افراد مبتلا بگذارد. افسردگی زمانی به سراغ مردان نابارور می رود که آن ها پس از آنکه از بیماری و مشکل خود مطلع شدند دچار بحران روحی می شوند و احتمالا تجربه ی منفی روانی را داشته باشند و در پی آن مشکلات دیگری هم به وجود می آید. مردان ناباروری که افسردگی به سراغ آن ها می آید ممکن است. خستگی مداوم، اختلالات خواب، تغذیه، اضطراب و بی قراری را هم تجربه کنند که این عوامل هم می تواند مردان را در نقش همسری، اجتماعی وشغلی دچار مشکل کند.
همچنین افسردگی باعث بی میلی جنسی در مردان می شود که این مسئله می تواند در بروز ناباروری دخیل باشد. طبق تحقیقاتی که اخیرا روی زوج های نابارور آمریکا انجام شده نشان داد. که افسردگی شانس باروری مردان را کاهش می دهد. همچنین مردانی که افسردگی حاد دارند قدرت باروری شان کاهش یافته و کمتر امکان دارد که بتواند همسران خود را بارور سازند.

 

افسردگی و زود انزالی مردان نابارور

زود انزالی یک اختلال جنسی است که عوامل روانی هم در آن دخیل است. در زود انزالی فرد دچار تحریک پذیری بالایی می گردد و قادر به حفظ و نگهداری خود برای یک مدت معیتی نمی شود. که اگر این اختلال مدت زیادی طول بکشد و شدت پیدا کند باعث بی میلی جنسی می گردد که این مسئله در ناباروری دخیل است. همچنین زود انزالی در مردان باعث می شود که شریک جنسی دچار سرد مزاجی گردد. که در نهایت منجر به افسردگی فرد شده و مشکلات دیگری را به دنبال خواهد داشت.

همچنین هنگامی که مردان یک مشکل عصبی را تجربه می کنند. در پی آن دچار بی میلی جنسی و زود انزالی می شوند. در هر صورت یا زود انزالی می تواند باعث به وجود آمدن افسردگی شود و یا مسئله ی افسردگی زمینه ای برای زود انزالی گردد که هر دو عامل بارور بودن را تحت تاثیر قرار می دهند. همچنین ناتوانی در انزال هم می تواند یکی از دلایل ناباروری باشد. ناتوانی در انزال به مرور باعث می شود که فرد دست از رابطه جنسی بردارد و احتمالا خود ارضایی داشته باشد که این مسئله هم می تواند با این بیماری رابطه داشته باشد.

 تغییرات هورمونی و افسردگی در مردان نابارور

تغییرات هورمونی یکی از مسائل مهمی است که اگر در بدن ما اتفاق بیفتد باعث به وجود آمدن یک سری مشکلات می گردد. یکی از این تغییرات کم کاری و پرکاری تیروئید است.کم کاری و پرکاری تیروئید هر دو از عواملی است که در ناباروری نقش دارند. همچنین کاهش و افزایش تیروئید باعث تغییرات خلق و خو می شود که افسردگی از جمله پیامدهایی است که در اثر تغییرات هورمونی تیروئید به وجود می آید.

همچنین هورمون تستوسترون در مردان مسئول حفظ فعالیت جنسی است و همچنین در تنظیم خلق وخو نقش دارد که کاهش سطح این هورمون می¬تواند منجر به این بیماری گردد. تستوسترون مهم ترین هورمون در ظرفیت جنسی مردان است و همچنین هورمونهای LH و FSH در تولید مثل نقش دارند که کاهش این هورمون ها باعث اختلال در عملکرد هیپوفیز و هیپوتالاموس و استرس شدید می گردد که این مسئله باروری را تحت تاثیر قرار می دهد و همینطور منجر به افسردگی می شود.

نتیجه گیری

همان طور که گفته شد در تحقیقات متعدد آمده است عوامل روانشناختی زیادی می تواند در مسئله ناباروری دخیل باشد و بارور بودن را تحت تاثیر قرار دهد. افسردگی از جمله مشکلاتی است که در پی عوامل متعدد و مشکلات و بحران ها به وجود می آیدکه می تواند اختلالاتی در روند زندگی افراد ایجاد کند. ناباروری از جمله مشکلاتی است که در پی آن می توان آثار بسیاری از عوامل روانشناختی را دید و افسردگی مهمترین بیماری است که افراد نابارور آن را تجربه می کنند و اثرات منفی آن را در زندگی خود می بینند. اما کسانی که افسردگی به سراغ آن ها می آید باید سعی در درمان آن داشته باشند و به آن بی توجهی نکنند و در کنار درمان دارویی که انجام می دهند روان درمانی را هم شروع کنند. همچنین با توجه کردن بر جنبه ی مثبت زندگی و تاکید بر سبک ها و مهارت های زندگی می توانند هم بر عوامل روانشناختی خود غلبه کنند و هم با مشکل جسمی و فیزیولوژیکی خود کنار بیایند و آن را بپذیرند و سعی شان بر آن باشد که زندگی پیشین خود را ادامه دهند.

تاثیر ویتامین Dبر باروری مردان

ویتامین D و باروری مردان

ناباروری

ناباروری، یکی از مشکلات شایع جوامع بشری است. بنابر گزارش سازمان بهداشت جهانی بیش از ۷۰ میلیون زوج در سراسر دنیا و بیش از ۳ میلیون زوج در ایران از ناباروری رنج می برند. علل متعددی در ایجاد و یا افزایش شیوع نازایی در عصر حاضر تأثیرگذار هستند. ویتامین D در کنار نقش اصلی خود در ارتباط با سلامت استخوان و هموستاز کلسیم و فسفر در سال های اخیر شاهد تأثیر فراوان آن بر عوامل غیر اسکلتی از جمله تاثیر در باروری هستیم.

تاثیر ویتامین Dبر باروری مردان

ویتامین D

ویتامین D یک ویتامین محلول در چربی است که در بدن به عنوان یک هورمون عمل می کند. از نظر فیزیولوژیکی دو شکل فعال ویتامین D وجود دارد که جمعاً کلسیفرول نام دارد و عبارتند از: ویتامین D2 و D3.
D2 ارگو کلسیفرول نام داشته و در گیاهان ساخته می شود و فرم D3 که کوله کلسیفرول نام دارد از فعال شدن پیش ساز این ویتامین در اثر تابش اشعه فرابنفش نور خورشید ساخته می شود. حدود 80 تا 90 درصد ویتامین D بدن از تابش نور خورشید و باقی آن از طریق رژیم غذایی و مکمل یاری تامین می شود.
ارگان های اصلی که تحت تاثیر ویتامین D قرار دارند شامل:
• روده
• سیستم اسکلتی
• کلیه ها
• غدد پاراتیروئید هستند.
با این حال در مطالعات اخیر طیف ارگانهای هدف این ویتامین شامل:
• بافت چربی
• تیروئید
• سیستم ایمنی بدن
• لوزالمعده
• سیستم قلبی عروقی
• سیستم عصبی مرکزی
• سیستم تولید مثلی می باشند.

ویتامین D از طریق اتصال و فعال سازی گیرنده¬های ویتامین D (VDR)، تأثیرات بیولوژیکی مختلف خود را در این ارگانها ایفا می کند. شناخته شده ترین عملکرد آن کمک به جذب کلسیم و فسفر بوده و در سلامت سیستم اسکلتی بدن نقش دارد. با این وجود امروزه نقش های متعددی برای این ویتامین پیدا شده است، از جمله تاثیر آن در باروری.

ویتامین D و باروری در مردان

VDR و آنزیم هایی که ویتامین D را متابولیزه می کنند در سلولهای سرتولی، سلولهای زایا، سلولهای لایدیگ، اسپرماتوزوئید و سلولهای اپیتلیال پوشاننده دستگاه تناسلی مردان بیان می شوند. وجود آنزیم های متابولیزه کننده ویتامین D نشان می دهد که اندام های تولید مثلی می توانند پاسخ محلی ویتامین D را در انسان تعدیل کنند. علاوه بر این، بیان VDR در بیضه ها نشان می دهد که ویتامین D ممکن است یک عمل اتوکرین و پاراکرین داشته باشد که احتمالاً نقشی در تنظیم عملکرد بیضه نشان می دهد، بنابراین بر باروری مردان تأثیر می گذارد.
مطالعات نشان داده است که در مردان مبتلا به کمبود ویتامین D میزان اسپرم های قادر به حرکت (حرکت جلو رونده اسپرم ها( و اسپرم هایی با اشکال طبیعی، کمتر از مردان با سطوح بالای ویتامین D بوده است. علاوه بر این موضوع، مردان نابارور مبتلا به انواع اختلالات اسپرم و یا مردان نابارور نرمواسپرم در معرض خطر بالاتر پوکی استخوان و تراکم پایین تر مواد معدنی استخوان و به همان نسبت سطوح پایین تر تستوسترون و ویتامین Dسرم در مقایسه با مردان سالم در همان گروه سنی هستند.

در مطالعه دیگری که در آزمایشگاه انجام گرفته مشخص شد. که تحریک اسپرم های انسان با ویتامین D فعال موجب پیشرفت تحرک پذیری اسپرم و همچنین نفوذ بیشتر کلسیم به درون اسپرم می شود. مطالعات بیانگر این نکته است که کمبود ویتامین D در سنین باروری شایع است. و کمبود آن در عملکردهای تولید مثلی و اختلالات باروری نظیر پارامترهای نامناسب اسپرم نقش دارد. بنابراین مکمل های ویتامین D به منظور درمان ناباروری توصیه می شود. مکمل ویتامین D مخصوصاً در مواردی که کمبود ویتامین وجود دارد. مانند افراد چاق، افراد مقاوم به انسولین و همچنین در مردان اولیگو اسپرمی و آستنو اسپرمی توصیه می شود.

 

سطح سرمی و مقادیر توصیه شده ویتامین D

اگر سطح سرمی این ویتامین کمتر از 10 نانوگرم در میلی لیتر باشد به معنای کمبود شدید، بین 10 تا 20 نانوگرم کمبود، 20تا 30 کمبود حاشیه ای و بین 30 تا 50 نرمال می باشد. مقادیر توصیه شده مصرف روزانه این ویتامین برای مردان و زنان بالغ زیر 70 سال 15 میکروگرم و برای مردان و زنان بالای 70 سال 20 میکروگرم می باشد و حداکثر میزان مجاز مصرف این ویتامین برای هر دو گروه 100 میکروگرم می باشد.

 منابع ویتامین D

منبع اصلی این ویتامین در بدن، تابش نور خورشید به پوست بدن است به طوری که مواجهه دست و بازوها یا پاها بمدت 5 تا 10 دقیقه 2 تا 3 بار در هفته تامین کننده مقدار کافی ویتامین D است. منبع دیگر دریافت این ویتامین از طریق رژیم غذایی است. از غنی ترین منابع غذایی این ویتامین میتوان به :
• روغن کبد ماهی
• ماهی سالمون
• شاه ماهی
• کنسرو تن ماهی
• جگر یا گوشت
• زرده تخم مرغ
• پنیر
• انواع قارچ ها اشاره کرد.

 

برخی موادغذایی حین تهیه و فرآوری با این ویتامین غنی می شوند از جمله شیر بادام، شیر سویا و به طور کلی محصولات لبنی. قرار دادن این مواد غذایی در رژیم غذایی روزانه میتواند در سلامت باروری موثر باشد.

همچنین در صورت عدم دسترسی به مواد غذایی غنی از ویتامین D یا رژیم های غذایی خاص که خالی از این مواد غذایی اند یا عدم تحمل این مواد غذایی، افراد میتوانند از مکمل های ویتامین D به منظور تامین نیاز های خود استفاده کنند. ویتامین D در مکمل ها به صورت D2 و D3وجود دارد، هر چند که ویتامین D3 از نظر اثر بخشی چندین برابر قوی تر از D2 است. مکمل های ویتامینD به شکل های کپسول و تزریقی وجود دارد.

نتیجه گیری

ویتامین D یک ویتامین محلول در چربی است که در بدن به عنوان یک هورمون عمل می کند. ویتامین D در کنار نقش اصلی خود در ارتباط با سلامت استخوان و هموستاز کلسیم و فسفر نقش اساسی در باروری مردان دارد. چرا که کمبود آن باعث اختلال در عملکرد تولید مثلی و اختلالات باروری نظیر کاهش کیفیت اسپرم می¬شود. بنابراین مصرف مکمل های ویتامین D به منظور درمان ناباروری در مردان توصیه می شود.

تاثیر داروی دیازپام بر باروری مردان

تاثیر داروی دیازپام بر باروری مردان

تعریف ناباروری

ناباروری به ناتوانی زوجها در باردارشدن پس از گذشت حداقل یک سال مقاربت جنسی منظم و حفاظت نشده تعریف میشود . بنابر گزارش سازمان جهانی بهداشت ، ناباروری ۱۵۰ میلیون زوج در سراسر دنیا را تحت تاثیر قرار داده است . که ۵۰ درصد آنها وابسته به علل مردان می باشد . اختلال در عملکرد اسپرم (حرکت،شکل،تعداد) و آسیب اسپرماتوژنز از شایع ترین علل ناباروری مردان است. بر اساس ‌مطالعه های انجام‌شده ، شیوع ناباروری در آمریکا حدود ۱۰ تا۱۵ درصد و در استرالیا حدود ۱۹ درصد برآورده شده است.

در سال ۲۰۲۰شیوع‌ناباروری در زوجین سنین ۲۱تا۲۶ سال در ایران ۲۰ درصد برآورده شده است. تجربه ناباروری که برخی آن را بحران ناباروری نامیده اند، با استرس فیزیکی ،اقتصادی روان شناختی و اجتماعی همراه است.از آنجا که‌مهم ترین و‌منطقی ترین رویکرد درباره کاهش مشکل ناباروری ،تلاش برای کاهش بروز آن و ارتقای بهداشت باروری برای پیشگیری از بروز ناباروری است، اطلاع از فراوانی علل مختلف ناباروری در هر منطقه، از اهمیت بهداشت درمانی برخوردار بوده و‌میتواند در تصمیم‌گیری های مدیران مربوطه موثر باشد. امروزه یکی از علل ناباروری در مردان مصرف داروها مثل (دیازپام)گزارش شده است.

تاثیر داروی دیازپام بر باروری مردان

 

بنزودیازپین ها

بنزو‌دیازپین ها داروهای آرامبخش -خواب‌آور محلول در چربی هستند و‌به‌خوبی از دستگاه‌ گوارش جذب شده و‌وارد مغز میشوند .این‌گروه‌‌ دارویی با تسهیل ورود یون‌کلر از طریق افزایش عمل گاما آمینو بوتیریک اسید به داخل نورون پیش سیناپسی ، سبب ایجاد  هایپر پلاریزاسیون در سلول های عصبی شده و باعث کاهش تحریک پذیری در نورون ها میشوند که اثر آرام بخش و تضعیف کننده بر فعالیت های مغزی دارند. این داروها بر اساس‌طول مدت اثر به انواع :

•کوتاه اثر

•متوسط اثر

•طولانی اثر

تفسیم‌میشوند .اغلب  بنزودیازپین ها در کبد متابولیزه شده و به متابولیت های فعال تبدیل میشوند .

انواع بنزودیازپین ها

دیازپام

دیازپام جزو گروه بنزو دیازپین ها است که به عنوان داروی:

•ضد صرع

•ضد اضطراب

•شل کننده عضلات اسکلتی

•ضد تشنج

•آرامبخش و خواب آور استفاده می شود.

دیازپام در درمان :

•اضطراب و‌تنش

•سندروم قطع مصرف حاد الکل

•درمان کمکی در اسپاسم عضلات اسکلتی

•تتانوس (کزاز)

•درمان کمکی در اختلال های همراه با تشنج

•درمان کمکی در بیهوشی

•اقدام های آندوسکوپیک‌

استاتوس اپیلپتیکوس (بحران صرعی یا حمله های مکرر صرعی )  استفاده میشود .

دیازپام به صورت قرص ،شیاف، شربت، تزریقی وجود دارد . از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز کرد.حداکثر اثر درمانی دارو ۱تا ۲هفته بعد از شروع مصرف آن رخ میدهد.

مکانیسم اثر دیازپام

داروهای ضد افسردگی سروتونرژیک با کاهش فعالیت دوپامینرژیک ،به طور متناوب و‌غیر مستقیم سبب اختلال جنسی می شوند. بسیاری از داروهای ضد افسردگی سروتونوژیک با ترشح زیاد پرولاکتین مرتبط  هستند و‌ممکن است به طور خود به خودی سبب اختلال جنسی شوند. داروهای ضد افسردگی سروتونوژیک و آنتی کولینرژیک خاص ، گیرنده های سروتونینی را تحریک می کنند. افزایش پرولاکتین نیز مانع آزاد شدن هورمون گنادوتروپین از هیپوتالاموس،هورمون های لوتئینی و‌محرک فولیکولی از هیپوفیز و هورمون های‌گنادی از گنادها می شوند و باروری را از بین‌می برند.

اما همیشه نمی توان گفت‌مع داروهای ضد افسردگی به دلیل افزایش سطح پرولاکتین ،باروری را در بدن از بین می برند. همانگونه که مطالعه ها نشان داده اند عوامل خطر سازی مانند افسردگی و اضطراب با کاهش میزان باروری و‌عوارض داروهای روانپزشکی به دنبال مشکلات روانی با تاثیر برمحور هیپوتالاموسی -هیپوفیزی -گنادی (HPG) میتواند بر عملکرد جنسی مردان تاثیر گذار باشند. میانجی های عوامل روانگرا ( دوپامین ،سروتونینو اسیدگاما آمینوبوتیریک ) با تنظیم فیزیولوژیک محور جنسی مردانه و داروهای روانپزشکی با تغییر متابولیسم و پروتئین سازی هورمون ها بر سطح استروئید های جنسی تاثیر گذار هستند. این دارو‌ها میتوانند با کنترل سمپاتیک و‌ پاراسمپاتیک بر تحریک جنسی ، نعوظ،انزال ، ارگاسم و‌حتی به واسطه اثرات جانبی بر گیرنده های کولینرژیک و آدرنرژیک بر باروری تاثیر داشته باشند.

تاکنون هیچ مکانیسم مشخصی در مورد اثرات نهفته داروهای ضد افسردگی در تغییر عملکرد اسپرم شناسایی نشده و فقط عوامل هورمونی درون ریز عصبی ممکن است در این زمینه نقش ایفا کنند.چون‌مکانیسم اثر داروهای ضد افسردگی بر روی اسپرماتوژنز آشکار نیست، احتمال دارد ، داروهای ضد افسردگی با اثر بر PHیا چسبندگی اسپرم ، اثر روی نیتریک اکساید (یک‌ مهار کننده حرکت اسپرم ) و با اثر روی اسید گاما آمینو بوتیریک ( تنظیم کننده فیزیولوژیک حرکت اسپرم ) سبب تغییر در اسپرماتوژنز و‌حرکت اسپرم شده باشند.

دیازپام و ناباروری مردان

بنزودیازپین ها مانند دیازپام با تسهیل ورود یون کلر از طریق افزایش عمل گاما آمینوبوتیریک اسید به داخل نورون پیش سیناپسی ،سبب ایجاد هایپر پلاریزاسیون در سلول های عصبی شده و سبب کاهش تحریک پذیری در نورون ها می شوند . که اثر آرامبخش و‌تضعیف کننده بر فعالیت های مغزی دارند. همچنین مصرف این دارو باعث‌ شده تا بازجذب سروتونین از پایانه های آکسونی کاهش یابد ، در نتیجه افزایش غلظت سروتونین سبب مهار دوپامین شده و با تحریک عامل آزاد کننده پرولاکتین (PRF)، سطح پرولاکتین را افزایش میدهد. افزایش پرولاکتین در سه مکانیسم میتواند باروری در مردان را مختل کند :

۱-در سطح هیپوتالاموسی ،سبب بالا رفتن سطح پرولاکتین شده و مانع ترشح هورمون رها کننده گنادوتروپین (GnRH) می شود .

۲- در سطح هیپوفیزی ، مانع ترشح هورمون های لوتئینی (LH) و‌محرک فولیکولی (FSH) می شود.

۳- در سطح گنادی نیز مانع ترشح هورمون های گنادی مثل تستوسترون میشود. به این طریق مصرف داروی دیازپام اثر کاهنده بر پارامتر های مربوط به باروری خواهد داشت .

مطالعات نشان داده است که مصرف دیازپام باعث تاخیر در انزال و‌افرایش ناهنجاری های کروموزومی (آنوپلوئیدی ) می شود .

نتیجه گیری

توصیه میشود در مصرف داروها دقت بیشتری شود چرا که مطالعات جدید نشان دهنده تاثیر مخرب بر ناباروری مردان می باشد .

 

 

 

 

ارتباط دیابت و ناباروری مردان

تاثیر دیابت بر باروری مردان حتی در دوران جنینی !

دیابت نوعی بیماری مزمن و یکی از بزرگترین تهدیدها برای سلامت جهان مدرن می باشد. بروز دیابت به سرعت در حال افزایش است. دیابت اختلالی درون ریز می باشد که به صورت هایپرگلایسمی پدیدار می شود. دیابت در تمام کشورها از جمله ایران رو به افزایش است و در سال های اخیر، سن ابتلا به آن کاهش یافته است. براساس اعلام سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۱۹ حدود ۴۶۳ میلیون نفر در سراسر جهان با دیابت درگیر بوده اند. پیش بینی می شود که این رقم تا سال ۲۰۴۵ به بیش از ۷۰۰ میلیون نفر برسد. عواملی مانند چاقی، سبک نادرست زندگی، افزایش شهرنشینی، رشد جمعیت و پیری، تا حد زیادی مسئول این اتفاق هستند.
بیش از ۹۰ درصد بیماران مبتلا به دیابت نوع یک، قبل از ۳۰ سالگی تشخیص داده می شوند. از آنجایی که درصدی ار کودکان هم با این نوع دیابت درگیر هستند و طی سال های آینده این مقدار حتی تا ۵۰ درصد هم افزایش می یابد در نتیجه دیابت، مردان بیشتری را قبل و در طی سال هایی که توان تولیدمثل دارند تحت تاثیر قرار می دهند.

ارتباط دیابت و ناباروری مردان

انواع دیابت

دیابت به دو نوع اصلی تقسیم می شود :

  • نوع یک : این نوع دیابت ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل موارد دیابت را تشکیل می دهد. در این نوع، تولید انسولین از پانکراس، به علت از دست رفتن سلول های بتا متوقف می شود در نتیجه کمبود مطلق انسولین در بدن وجود دارد و در اکثر موارد قبل از ۳۰ سالگی تظاهر می یابد. (هر چند که تخریب سلول های بتای پانکراس در هر سنی ممکن است اتفاق بیافتد)
  • نوع دو : این نوع دیابت، به دیابت بزرگسالی معروف است. عامل اصلی ایجاد آن، مقاومت به انسولین یا افزایش تولید گلوگز است و معمولا با افزایش سن ایجاد می شود.

 

توضیح انواع دیابت

 

دیابت؛ اختلالات و عوارض ناشی از آن

دیابت در چند سطح می تواند عملکرد باروری مردان را تحت تاثیر قرار دهد :

  • کنترل اندوکرینی اسپرماتوژنز
  • خود اسپرماتوژنز
  • نعوظ
  • انزال

دیابت بسیاری از سیستم های فیزیولوژیک بدن را تحت تاثیر قرار می دهد و اثرات مختلفی بر ساختار و عملکرد سیستم تولیدمثلی و بدن مردان می گذارد و عوارضی را به دنبال دارد که در زیر به مواردی اشاره می کنیم :

  • پلی نوروپاتی (گروهی از بیماری ها که در آن چندین یا بسیاری از اعصاب محیطی آسیب دیده باشند)
  • عفونت و زخم
  • کاهش سطح سرمی تستوسترون، LH و FSH
  • تحلیل غدد ضمیمه ای تولید مثل
  • کاهش میل جنسی
  • اختلالات بینایی حتی در مواردی، نابینایی
  • حملات قلبی
  • نارسایی کلیوی …

 

دیابت، اختلالات و عوارض ناشی از آن

 

اثرات دیابت بر سیستم تولیدمثلی مردان

  • تاثیر دیابت بر تستوسترون

در مردان مهم ترین تاثیر دیابت، کاهش سطح سرمی تستوسترون است که ارتباط آن با نوروپاتی (آسیب دیدن اعصاب در اثر بالا بودن قند خون را ” نوروپاتی دیابتی ” می نامند)، در برخی موارد ناباروری می دهد. کاهش تستوسترون باعث کاهش میل و توانایی جنسی، کاهش توده ی عضلانی، ضعف و خستگی، کاهش توده ی استخوانی و پوکی استخوان می شود. این بیماری؛ علاوه بر ایجاد درد و کاهش کیفیت زندگی برای بیمار، سبب ایجاد عفونت و زخم می شود که در مواردی نیازمند مداخله ای همچون قطع عضو غیرترومایی اندام تحتانی است.
دیابت با اختلالات متابولیکی همچون اختلال در متابولیسم پروتئین ها، چربی و کربوهیدرات ها در ارتباط است که با انجام فعالیت های فیزیکی مداوم، کنترل چربی و فشار خون و هچنین قند خون (با داروهای خوراکی و انسولین) می توان از ایجاد عوارض جلوگیری کرد.

  • تاثیر دیابت بر مایع منی و اسپرم

میانگین هموگلوبین a1c به طور قابل توجهی در افراد دیابتی بالاتر است. حجم مایع منی در این افراد کمتر می باشد. تغییراتی که دیابت بر اسپرماتوژنز دارد، نشان می دهد که میزان بالاتری از ناباروری و سقط خود به خود را در افراد دیابتی وجود دارد. تغییر قابل توجهی در غلظت، تحرک و درصد اسپرم با مورفولوژی طبیعی رویت نشده است. با این وجود، تعداد زیر گروه های اسپرم که حرکت پیش رونده دارند کاهش یافته و کیفیت مایع منی و تعداد اسپرم دچار تغییراتی می شود. سلول های ناهنجار بیشتر شده و تغییرات مولکولی، نهایتا افت پتانسیل باروری مردان را به دنبال خواهد داشت.

 

اثرات دیابت بر سیستم تولیدمثلی مردان

 

دیابت و مشکلات جنسی آن

اهمیت مسائل روان شناسی در افراد مبتلا به دیابت، با عملکرد و رضایت جنسی در ارتباط است. اختلال عملکرد جنسی جزو عارضه های عصبی آن محسوب می شود. دیابت از شایع ترین علل اختلال نعوظ است و حتی به عنوان یکی از عارضه های شایع دیابت محسوب می شود که چندان مورد توجه قرار نمی گیرد.
از مشکلات جنسی مردان می توان به موارد زیر اشاره کرد :

  • کاهش میل جنسی
  • عدم انزال
  • کاهش حجم مایع منی
  • انزال برگشتی
  • اختلال نعوظ
  • عدم رضایت جنسی …

تقریبا ۵۰ درصد مردان اختلال نعوظ دارند که با افزایش سن، این درصد افزایش پیدا می کند.

 دیابت و دوران جنینی

تماس با هیپرگلایسمی مادری در دوران جنینی، سبب هایپرانسولینمی در جنین می شود که افزایش سلول های چربی را در پی دارد. این پدیده سبب چاقی و مقاومت به انسولین در کودکی می شود. به دنبال این اتفاق نیز، اختلال تحمل گلوکز و دیابت در بزرگسالی را خواهیم داشت.
طی تحقیقاتی که درباره ی مرگ و میر جنین های مذکر متولد شده از مادران دیابتی انجام شد، نشان می دهد که مایع آمنیوتیک آنها حاوی غلظت زیادی از  تستوسترون، دی هیدروتستوسترون، آندرستن دیون و استروئیدهای دیگر است. تجزیه و تحلیل بیشر حاکی از آن است که سطح افزایش یافته ی HCG (گنادوتروپین جفتی انسان)، در هایپرتروفی جفت به ویژه در بارداری هایی است که علاوه بر دیابت، دچار فشارخون بالا نیز شده اند. حتی جنین، دچار هایپرپلازی سلول های لایدیگ می شود که پس ازتولد، این بافت به طور کامل با فیبر جایگزین شده و فرد را دچار درجاتی از ناباروری می کند.

دیابت و دوران جنینی

 

دیابت و بلوغ

با توجه به هایپرپلازی (افزایش تعداد سلول ها) سلول های لایدیگ در مادران دیابتی، اولین علائم دیابت شیرین در سن بلوغ ظاهر می شود. مکانیسم دقیق منتهی به تاخیر بلوغ به طور کامل مشخص نیست. در این موارد ، بروز صفات ثانویه دچار اختلال شده و به صورت کوتاهی قد، صفات ثانویه جنسی، بیضه ی نرم و کوچک و… ظاهر می شود. اندازه گیری آندروژن و گنادوتروپین در نوزادان دیابتی تغییر قابل توجهی نشان نداده است. با این وجود اکثر نوزادان دیابتی دچار عقب ماندگی و مشکل در رشد استخوان هایشان هستند. کاهش دی هیدرو اپی آندروسترون در این نوزادان وجود دارد. به نظر می رسد که غلظت کم دی هیدرو اپی آندروسترون، علاوه بر عوامل دیگر در تاخیر رشد بیماران مبتلا به دیابت دخیل باشد. ترشح بیش از اندازه ی هورمون رشد در دیابت، تغییراتی مثل تغذیه نامناسب، چاقی، فشار روانی و افزایش ترشح سوماتوستاتین در متابولیسم ایجاد می کند.

کنترل دیابت

انسولین تراپی و کنترل دیابت با دارو یا حتی ورزش می تواند سبب بهبود پارامترهای اسپرم در بیماران دیابتی شود. ولی اثبات این موضوع همچنان به آزمایش های بالینی بیشتری نیاز دارد.

کنترل دیابت

متفورمین برای دیابت

گیاهان دارویی تا به امروز در سراسر جهان برای پیشگیری از دیابت و درمان آن استفاده شده است. از میان آنهااستفاده از متفورمین برای درمان دیابت نوع دو به طور علمی بررسی شده است. متفورمین از گیاهی به نام Galega officinalis مشتق شده است.

داروی گیاهی کنترل دیابت

نتیجه گیری

اثر دیابت بر عملکرد تولیدمثلی مردان عمدتا مورد توجه قرار نمی گیرد. در دیابت به غیر از حجم مایع منی، سایر پارامترهای اسپرم تفاوت چندانی پیدا نمی کنند. توصیه می شود؛ با رعایت رژیم غذایی و درمان های جایگزین، علاوه بر کاهش هزینه های درمان، در مواردی موجب پیشگیری و بهبود دیابت شود.