سلول اسپرم و عملکرد آن

اسپسلول اسپرم، سلول جنسی مرد است که همراه با مایع در هنگام انزال دفع می شود. در انسان، اسپرم ها جنسیت جنین را تعیین می کنند. به این معنی که آنها می توانند کروموزوم X یا Y را حمل کنند. عملکرد اسپرماتوزوئید باروری سلول تخمک در حین لقاح و ایجاد تخم است. سلولهای اسپرم انسان هاپلوئید هستند. به این معنی که آنها حاوی 23 کروموزوم هستند.

تعریف و عملکرد اسپرم

سلولهای اسپرم، سلولهای جنسی مرد هستند. عملکرد آنها ترکیب با سلول جنسی زن و ایجاد موجود کاملا جدید است. اسپرم ها در طی انزال به همراه مایع منی دفع می شوند. تولید اسپرم در بیضه صورت می گیرد. هنگامی که تخمک و اسپرم با هم متحد می شوند. یک زایگوت(تخم) ایجاد می کنند. که به یک جنین (موجود متولد نشده و در حال رشد) و بعداً به یک نوزاد تبدیل می شود.

در انسان سلول اسپرم مسئول تعیین جنسیت جنین است. این بدان معنی است که اسپرم می تواند کروموزوم Y یا X را حمل کند. در حالی که سلول های تخمک همیشه حاوی کروموزوم X هستند. سلولهای اسپرم انسان همیشه هاپلوئید هستند. یعنی حاوی 23 کروموزوم هستند. هنگامی که اسپرم به تخمکی برسد که که آن نیز حاوی 23 کروموزوم است و به آن بپیوندد. آنها یک سلول دیپلوئید حاوی 46 کروموزوم تشکیل می دهند.

سازگاری سلول های اسپرم

اسپرم ها از نظر ساختاری از طریق تغییرات آناتومیکی زیر، از نظر ساختاری تخصص یافته می شود:

  • وجود تاژک: اسپرم را هنگام شنا در حین حرکت، به سمت تخمک سوق می دهد.
  • از دست دادن اندامکها: با تکامل گونه ما، اسپرم ها تعدادی از اندامک ها را از دست داده اند. زیرا دیگر برای عملکرد به آنها نیازی نداشتند. اندامکهای سیتوپلاسمی مانند دستگاه گلژی، شبکه آندوپلاسمی یا ریبوزومها وجود دارند اما غیرفعال هستند.
  • شکل بچه قورباغه: به آنها امکان می دهد اطلاعات ژنتیکی را در سرهای گرد شده خود حمل کنند. همچنین آنها در نوک سر خود آنزیمی را حمل می کنند که به آنها اجازه می دهد به سلول تخمک بارور نشده نفوذ کنند.
  • نیروئی که از طریق میتوکندری تأمین می شود: قطعه میانی اسپرم برای توانایی حرکت به سمت جلو، حاوی مقدار زیادی میتوکندری است که باعث تولید آدنوزین تری فسفات(ATP) می شود.

ساختار سلول اسپرم

اسپرم از چه چیزی ساخته شده است؟

قبل از انزال، اسپرم از مجاری انزال عبور کرده و با مایعات سمینال وزیکول، غدد پیوندی و پروستات مخلوط می شود. در حقیقت ، 65-75٪ از منی حاوی مایعات سمینال وزیکول است ، از جمله:

  • آمینو اسید
  • آنزیم ها
  • پروتئین ها
  • ویتامین C
  • سیترات
  • فلاوین
  • فروکتوز
  • پروستاگلاندین ها
  • فسفوریل کولین

همچنین، سلولهای سرتولی، مایعی را به داخل لوله های اسپرم ساز ترشح می کنند که به انتقال اسپرماتوزوئیدها در مجاری دستگاه تناسلی کمک می کند. به بیان خیلی ساده، مایع منی از پروتئین ها، فروکتوز، آب و سایر اجزا مانند ویتامین ها، مواد معدنی و غیره تشکیل شده است. بنابراین، کمبود آب بدن، کمبود مواد مغذی یا کمبود ویتامین در صورت عدم درمان منجر به ناباروری مردان می شود.

ساختار سلول اسپرم انسان

دانشمند آنتونی وان لیون‌هوک اولین شخصی بود که ساختار سلول اسپرم را با جزئیات در سال 1677 توصیف کرد. اگرچه قسمتهای اسپرم(یک سر و یک دم بلند) در همه گونه های پستانداران کم و بیش مشترک است. اما تفاوت های اندکی به خصوص در مورفولوژی سر، بین گونه ها وجود دارد.

اسپرماتوزوآ تنها سلولهای انسانی هستند که حاوی تاژک هستند. آنها از سه قسمت اساسی تشکیل شده اند: سر ، قطعه میانی و دم

سر: 

سر یک ساختار بیضی شکل است، که اندازه آن بین 5 تا 8 میکرومتر متغیر است. سر از دو بخش تشکیل شده است:

  1. آکروزوم: اندازه این اندامک 40 تا 70 درصد از کل سر اسپرم را در بر می گیرد و در یک انتهای سلول اسپرم قرار دارد. این ماده حاوی آنزیم های پروتئولیتیک است که به تخریب لایه خارجی سلول تخمک کمک می کند و در نتیجه اسپرم به راحتی وارد تخمک می شود.
  2. هسته: هسته نیمی از اطلاعات ژنتیکی جنین یعنی 23 کروموزوم را در بر میگیرد. هسته تنها بخشی از سلول اسپرم است که می تواند وارد سلول تخمک می شود. به همین دلیل، هسته یک قسمت کلیدی اسپرم است.

ساختار سر اسپرم

گردن و قطعه میانی:

گردن و قطعه میانی، قسمتهایی بین سر و دم اسپرم هستند. عملکرد آنها اتصال دو انتهای سلول اسپرم یعنی سر و دم است. همانطور که در شکل زیر مشاهده می شود، گردن حاوی میلیون ها میتوکندری است که به صورت مارپیچ مرتب شده اند. وظیفه آنها تأمین انرژی مورد نیاز اسپرم برای شنا کردن به سمت تخمک می باشد.

میتوکندری در قطعه میانی اسپرم

دم:

دم، به عنوان تاژک شناخته می شود. دم یک ساختار طویل است که عملکرد اصلی آن حرکت اسپرم به صورت یک حرکت لغزنده و مار پیچ مانند است. طول دم حدود 50 میکرومتر است و توانایی حرکت اسپرم به اندازه 3 میلی متر در دقیقه را می دهد. نقص یا تغییر دم اسپرم می تواند منجر به مشکلات باروری در مردان شود، که یکی از شایع ترین آنها آدنوزواسپرمی است.

دم سلول اسپرم

طول عمر اسپرم انسان چقدر است؟

پس از انزال، بیشتر اسپرم ها در عرض چند دقیقه خارج از دستگاه تناسلی زن می میرند. اگر اسپرم وارد سیستم تولید مثل زنان (دهانه رحم و رحم) شود. می تواند 1-2 روز و به ندرت تا 5روز زنده بماند. از طرف دیگر، وقتی اسپرم تحت شرایط سخت آزمایشگاهی در محیط غنی از مواد مغذی پردازش و ذخیره می شود. می تواند تا 7 روز زنده بماند. اما اگر در خانه در یک ظرف استریل جمع آوری شود، توانایی باروری آنها در عرض 60 دقیقه به طرز چشمگیری کاهش می یابد.

بنابراین، طول عمر اسپرماتوزای انسانی 24-48 ساعت است. که البته مدت این زمان به محیط(شرایطی که تحت آن نگهداری می شوند) بستگی دارد. یعنی اگر اسپرم ها در معرض هوا یا روی لباس قرار گیرند، به سرعت خشک می شوند و در عرض چند دقیقه پس از انزال می میرند.

بیماری ها و نقایص سلول های اسپرم

بیماریها یا نقصهای سلولهای اسپرم بسیار شایع هستند. و منجر به ناباروری مردان می شوند. این بیماری ها می توانند به دلیل نقص در طی اسپرماتوژنز (تولید اسپرم)، یا تغییراتی که در طی روند بلوغ اسپرم به دست آمده، ایجاد شوند.

تراتوزواسپرمي يك ناهنجاري شايع است كه بر مورفولوژي اسپرم تاثير مي گذارد. يعني شكل سلول هاي اسپرم تغيير مي كند (به عنوان مثال سلول هاي اسپرم با 2 سر). این نوع نقص ها را می توان به طور همزمان در سر، گردن، دم یا در چندین قسمت مشاهده کرد.

سلول اسپرم با استفاده از تاژک به سمت لوله فالوپ در سیستم تناسلی زنان حرکت می کند. اگر آسیب ببینند یا کار نکنند، هرگز به تخمک نمی رسد و متعاقباً لقاح اتفاق نمی افتد.

نویسنده: زهرا روستا/ دکتری جنین شناسی

سبک زندگی

سبک زندگی مردان و عوامل تاثیر گذار آن در بهداشت باروری مردان

مقدمه                                                                                                                             

این مقاله تحت عنوان بررسی سبک زندگی در مردان نابارور می باشد و در مورد بررسی تاثیرات عوامل زندگی بر بهداشت باروری مردان که شاهد کاهش جهانی باروری مردان در چند دهه ی اخیر شده است اطلاعات جمع آوری شده است.محیط زیست،شغل وسبک زندگی نامناسب عواملی هستند که در  کاهش باروری نقش دارند. سیگار کشیدن ، مصرف الکل ، استفاده از داروهای غیر قانونی ، استرس روانی ،سن بالای پدر،رژیم غذایی نامتعادل ،مصرف قهوه می تواند از علل ناباروری مردان  باشد.همچنین عوامل دیگر مانند استرس گرمایی بیضه،دوچرخه سواری زیاد ،کمبود خواب وقرار گرفتن در معرض تابش الکترومغناطیسی و استفاده از تلفن همراه از دیگر عوامل مورد بحث است .           

 

سبک زندگی

سبک زندگی مردان


سبک زندگی مردان نابارور                                                                                                        

سبک زندگی از جمله تاثیر گذارترین عواملی است که می تواند کیفیت اسپرم و قدرت باروری مردان را پیش بینی کند.سبک زندگی ناسالم از جمله عوامل پر خطری است که می تواند باروری مردان را مختل کند.اما با این حال ممکن است که تاثیرات منفی را با تغییر سبک زندگی  تغییر داد.از این منظور آگاهی وشناخت از تاثیر احتمالی عوامل خطر موجود در زندگی روزمره در میان زوجین متقاضی بارداری بسیار مهم است.با حفظ یک سبک زندگی مثبت بار عوامل متعددی که می تواند برکیفیت اسپرم وباروری مردان تاثیر بگذارد را کنترل کرد.

 موارد وروش                                                                                                                           

یک بررسی سیستماتیک  طی 10سال گذشته در ادبیات جامع برای شناسایی  اطلاعات مربوط به دهه های گذشته وجود دارد.که مهم ترین آنها در رابطه با عوامل سبک زندگی و ارتباط با ناباروری مردان وکیفیت مایع منی است.شواهد زیادی در مورد کاهش جهانی کیفیت اسپرم در چند دهه گذشته وجود داشته باعث شد که  گروه لوین در یک بررسی سیستماتیک وتجزیه وتحلیل متا رگرسیون از روند فعلی اسپرم ها گزارش تهیه کنند.که در این گروه42935مرد به عنوان نمونه مورد مطالعه قرار گرفتند.که طبق گزارش کاهش قابل توجهی یعنی 60%در تعداد اسپرم  مردان امریکای شمالی،اروپا،استرالیا ونیوزیلند بود.                                                                               .

یافته ها                                                                                                                                

در کل 1012مقاله از جستجوی پایگاه داده پس از آن که شناسایی شد با مرور عناوین وچکیده گزارش ها 104مقاله دارای معیارهای ورود به مطالعه بودند.از این میان 30گزارش منتفی بودند زیرا متن کامل قابل بازیابی نبود وچکیده اطلاعات مربوط را نداشت 74گزارش باقیمانده برای داده ها بررسی شد که در ارتباط با یک عامل سبک زندگی خاص وناباروری مردان بود مورد بحث واقع شدند                                                                               .

  سبک زندگی

نتیجه گیری                                                                                                                      

طیف گسترده ای از عوامل خطر وجود دارد که می تواند تاثیری بر کیفیت اسپرم بگذارد.این عوامل شامل سبک زندگی،مشروبات الکلی،سیگار کشیدن،داروهای غیر قانونی ،چاقی،استرس روانی،رژیم غذایی ومصرف کافئین . اثرات سوAD حتی می تواند از یک نسل به نسل بعد تشدید یابد.با این حال می توان بر اثرات منفی آنها غلبه وتا حد زیادی با اصلاح رفتار وزندگی بهتر و سبک زندگی تاثیرات مضر آنها را کم کرد و توانایی تولید مثل مردان را افزایش داد .بنابراین نتایج مطلوب تری گرفت. مدت زمان وشدت قرار گرفتن در معرض خطر متفاوت است.که هنگام برنامه ریزی وبررسی طرح مطالعه ای قرار گیری در معرض عامل های مخدوش کننده نیز باید در نظر گرفته شود.شاید با حفظ یک سبک زندگی مثبت بار عوامل متعددی که می تواند بر کیفیت اسپرم وباروری انها تاثیر بگذارد را مورد کنترل قرار داد. تاثیر چندین مورد از این عوامل حاکم بر مردان نابارور ممکن است برگشت پذیر باشد بنابراین زن وشوهرها می توانند از مشاوره اولیه ومداخلات بالینی بهره مند شوند.    

اثر سیپروفلوکساسین بر کیفیت اسپرم

 سیپروفلوکساسین

سیپروفلوکساسین Ciprofloxacin
سیپروفلوکساسین از دسته ی آنتی بیوتیک های کینولینی است که در درمان بعضی عفونت ها ازجمله عفونت های تنفسی، ادراری، پروستات، گوارشی، مفصلی و استخوانی و برخی از عفونت های تناسلی کاربرد دارد.

تاکنون مطالعاتی در ارتباط با اثر سیپروفلوکساسین بر کیفیت اسپرم صورت گرفته است که در ادامه به بررسی اثر این دارو بر باروری مردان می پردازیم.

اثر سیپروفلوکساسین بر باروری مردان

اين دارو با مكانيسم جلوگيري ازDNA-gyrase (توپوايزومراز)و با ممانعت از باز شدن رشته های DNA از تکثیر باكتري جلوگيري مي كند. مصرف اين دارو ممكن است داراي اثراتي سوء بر بافت بيضه باشد.
سيپروفلوكساسين از طريق فعال كردن كاسپاز 3 سبب مرگ برنامه ريزي شده سلول(آپوپتوز)مي شود. (آپوپتوز رويدادي است كه با همكاري مولكول هاي خارج سلولي و سيگنالهاي درون سلولي كه در ارتباط با همديگر هستند، رخ مي دهد و سبب مرگ خود به خودی آنها مي شود).

فعال شدن کاسپاز 3 نقش مهمی در کاهش تعداد اسپرم ؛کاهش تحرک اسپرم و درصد اسپرم های زنده دارد و باعث افزایش شکست DNA اسپرم می شود.
اين آنتي بيوتيك سبب واكوئوليزه شدن ميتوكندري هاي موجود در سلول هاي رده سرتولي ، اسپرماتوگوني و اسپرماتوسيت اوليه به همراه افزايش ميزان هتروكروماتين تر شدن هسته اين سلول ها می گردد.
مصرف سیپروفلوکساسین  سبب ايجاد تغييرات پاتولوژيك مثل آتروفي سمی نفروس توبول ها و آسيب هاي غيرقابل برگشت به سلول هاي موجود در بافت بيضه و مرگ سلول هاي اسپرماتوگوني و اسپرماتوسيت اوليه می گردد و سيكل نرمال اسپرماتوژنز را مختل نموده و سبب ايجاد هيپواسپرماتوژنز و ناباروري می شود.

اسپرم

فارماکوکینتیک سیپروفلوکساسین

این دارو از راه خوراکی به خوبی جذب میشود، اما جذب آن در حضور غذا به تاخیر می افتد. اوج غلظت سرمی دارو 1-2 ساعت پس از جذب خوراکی به دست می آید. نیمه عمر پلاسمایی دارو 5/4- 5/3 ساعت است. پس از جذب به طور گسترده در اغلب بافت ها و مایعات بدن منتشر می شود. دفع این دارو عمدتاً کلیوی است.

انواع اشکال دارویی

این دارو بصورت قرص خوراکی، قطره ی چشمی، ویال و محلول آماده ی تزریق موجود می باشد.

سیپروفلوکساسین

عوارض مصرف داروی سیپروفلوکساسین

  • مصرف سیپروفلوکساسین ممکن است منجر به عوارضی مانند تهوع، اسهال، سردرد و یا مشکلات خواب شود. اسهال خفیف و درد حین ادرار کردن نیز از عوارض شایع سیپروفلوکساسین می باشد که با مصرف مایعات ب مقدار کافی، می توان آن ها را برطرف کرد با این حال اگر اسهال ادامه دار شد و یا حاوی خون بود، حتما به پزشک مراجعه نمایید.
  • داروی سیپروفلوکساسین ممکن است موجب تاثیراتی بر ریتم قلب (افزایشQT) شود. افزایش QT به ندرت موجب تپش قلب (به ندرت خطرناک) و علائمی دیگر مانند سرگیجه و غش کردن شود که سریعاً نیاز به مراجعه به پزشک دارد
  • این دارو به ندرت ممکن است باعث ایجاد بیماری شدید روده (کلوستریدیوم دیفیسیل با نشانه اسهال شدید) شود. این عارضه ممکن است در مدت درمان یا ماه‌ها بعد از درمان خود را نشان دهد. به محض مشاهده عوارضی مانند اسهال مداوم، دردهای غیرطبیعی شکم یا معده، مدفوع مخاطی یا خونی سریعاً به پزشک مراجعه نمایید. درصورت بروز این عوارض داروهای ضد اسهال یا ضد افسردگی مصرف نکنید زیرا ممکن است باعث وخیم شدن این عوارض شوند.
  • استفاده مکرر این دارو در دوره‌های طولانی ممکن است موجب ترشحات دهانی شود.
  • در موارد کمی مصرف این آنتی بیوتیک کینولینی منجر به انقباضات و کشیدگی عضلات و آسیب تاندون ها ومفاصل می شود. در صورت احساس درد و کشیدگی در عضلات و مفاصل در مدت درمان با این دارو، در اولین فرصت پیش از مصرف نوبت بعدی دارو به پزشک مراجعه نمایید.
  • مصرف بی رویه سیپروفلوکساسین باعث شده که بسیاری از باکتری ها که قبلا به راحتی با این دارو از بین می رفتند نسبت به سیپروفلوکساسین مقاومت پیدا کرده اند.

سیپروفلوکساسین

هشدار ها

داروی سیپروفلوکساسین ممکن است موجب گیجی، ناهوشیاری، تاری دید شما شود. الکل و ماری جوآنا این حالات را تشدید می کند. لذا از رانندگی و فعالیت‌هایی که نیاز به هوشیاری دارند، تا زمانیکه در هوشیاری کامل به سر ببرید اجتناب کنید.

هنگام مصرف سیپروفلوکساسین از خوردن الکل پرهیز کنید و در صورت مصرف ماری جوآنا با پزشک خود صحبت کنید. این دارو شما را نسبت به نور خورشید حساس‌تر می‌کند و بهتر است زمان درمعرض نور بودن خود را محدود کنید و زمانی که در بیرون به سر می‌برید از کرم ضد آفتاب استفاده کنید و لباس‌های پوشیده به تن کنید. اگر دچار آفتاب‌سوختگی یا قرمزی پوست شدید با دکتر خود مشورت کنید.

نتیجه گیری

اين دارو بااثرات سيتوتوكسيك كه برسلول هاي رده اسپرماتوسيت اوليه ميگذارد سبب افزايش مرگ سلولي اين رده از سلولهاگشته ودرنتيجه با اثراتي كه برپارامترهاي اسپرم خواهد گذاشت، سبب كاهش ميزان باروري در انسان می گردد.

 

آگلوتیناسیون - اسپرم - ناباروری در مردان

آگلوتیناسیون اسپرم و ناباروری در مردان

آگلوتیناسیون اسپرم و اثرات آن بر باروری مردان

براساس تعريف سازمان بهداشت جهاني، ناباروري از جمله اختلالات توليدمثلي است كه زوجین بعد از 12 ماه رابطه جنسی منظم و حفاظت نشده، باروري نداشته باشند.به طور معمول تخمين زده ميشود حدود 15-10 درصد زوجين دچار مشكل در ناباروري هستند.این زوجین برای آگاهی از علل ناباروری خود به مراكز تخصصی درمان ناباروری مراجعه می كنند.در 30٪ موارد، علت ناباروری مربوط به زنان است، 40٪ موارد، علت ناباروری در هر دو فرد است (عوامل زن و مرد همزمان)  و در 30٪ موارد، علت ناباروری مربوط به مردان می باشد.دلایل زیادی وجود دارند که می توانند ناباروری در مردان را ایجاد کنند. یکی از رایج ترین مشکلات در مبحث ناباروری مردان، آگلوتیناسیون اسپرم است. تاکنون مطالعاتی در ارتباط با اثر آگلوتیناسیون بر اسپرم که منجر به ناباروری در مردان می شود مطالعاتی صورتی گرفته است.

 

تعریف آگلوتیناسیون

آگلوتیناسیون شامل تشکیل توده یا گروهی از اسپرم ها است که به دلایل مختلف به یکدیگر متصل می شوند.این اتصالات قوی مانع از حرکت طبیعی اسپرم می شوند که این اختلال در حرکت، موجب عدم توانایی اسپرم ها برای رسیدن به تخمک و باروری آن می شوند.

تشخیص آگلوتیناسیون اسپرم ساده است. تجزیه و تحلیل اسپرم انجام می شود. سپس از طریق بررسی نمونه در زیر میکروسکوپ، وجود یا عدم وجود توده ای از اسپرم های بهم چسبیده، مشاهده می شود.اسپرماتوئیدها می توانند از طریق سر_سر، دم _دم و یا دم _سر به هم متصل شوند و گروه هایی از اسپرم های بهم چسبیده تا 200 سلول اسپرم را  تشکیل دهند.

بسته به چگونگی اتصالات، دو اصطلاح مختلف وجود دارد که معمولاً به عنوان مترادف استفاده می شوند.

  • آگلوتیناسیون(Agglutination): اسپرم های متحرک از سر و یا دم به یکدیگر متصل هستند، و سلولهای دیگری در بین آنها وجود ندارد.
  • تجمع و یا اگریکاسیون و یا کلامپینگ (Aggregation): اسپرم های بی تحرک به یکدیگر و یا سلولهای دیگری از جمله سلول های اپیتلیال ، بقایای سلول های مرده و یا موکوس متصل می شوند.

درجات مختلف آگلوتیناسیون

برای ارزیابی نوع تجمعات اسپرم های بهم چسبیده، درجات مختلفی از اگلوتیناسیون اسپرم ها وجود دارد:

  • درجه 0 : بدون آگلوتیناسیون و چسبندگی
  • درجه کم (G1):کمتر از 10 % اسپرم ها بهم متصل هستند.
  • درجه متوسط(G2):10 تا 30 % اسپرم ها بهم متصل هستند.
  • درجه زیاد (G3): بیش از 50% اسپرم ها بهم چسبیده هستند.

آگلوتیناسیون - اسپرم - ناباروری در مردان

آگلوتیناسیون شدید بر روی حرکت و ویسکوزیته مایع منی تاثیر می گذاردو به همین علت یکی از فاکتورهای مهم در ناباروری مردان محسوب می شود.

شایع ترین علت آگلوتیناسیون

شایع ترین علت آگلوتیناسیون به دلیل وجود آنتی بادی در مایع منی است. مولکول های آنتی بادی، غشای اسپرم را تشخیص داده و به آن ها متصل می شوند و توده ای از سلول های اسپرم بهم چسبیده را تشکیل می دهند.

به دليل آنكه تمام مراحل اسپرماتوژنز در لوله هاي مني ساز صورت مي گيرد و اين لوله ها توسط سد خوني ـ بيضه اي از خون جدا شده اند. در تمام دوران زندگي انسان هيچ گاه اسپرم ها با خون در تماس نبوده و در نتيجه بعنوان عضو خارجي شناخته نمي شوند. هر عاملي که سبب شود اين سد خوني ـ بيضه اي آسيب ببيند (مثل عفونت، ضربه فيزيكي، …)، سبب تشكيل آنتي بادي بر عليه اسپرم ها مي شود.

آنتي بادي ضد اسپرم در مردان در موارد زير ديده مي شود:

  • وازکتومی
  • عفونت های مکرر بیضه (Orchitis) و اپيديديم که ناشي از ويروس واريسلا و يا يك عفونت باکتريايي باشد.
  • کريپتورکيديسم
  • واريكوسل
  • مردان هموسكشوال
  • بيوپسي و تروماي بيضه
  • پیچ خوردگی بیضه
  • سرطان بیضه
  • استعداد ژنتیکی
  • بيماريهاي مقاربتي (Sexually Transmitted Diseases)

علل مختلف آگلوتیناسیون

  • وجود آنتی بادی در مایع منی
  • غلظت بسیار زیاد انزال
  • تغییر در pH اسپرم به دلیل مشکلات غدد جانبی (بعد از عفونت یا التهاب).
  • افزایش دمای بدن به دلیل تب.
  • وجود تعداد زیاد سلول های اپیتلیال و یا سنگفرشی.
  • انواع خاصی از باکتری ها ممکن است آگلوتیناسیون اسپرم را تحریک کنند.

آگلوتیناسیون - اسپرم - ناباروری در مردان

درمان  آگلوتیناسیون اسپرم

اگر آگلوتیناسیون به دلیل تب یا عفونت باشد، پس از درمان تب یا عفونت و کمی انتظار، آگلوتیناسیون اسپرم باید از بین برود.در مواردی که آگلوتیناسیون خفیف یا متوسط ​​باشد، داروهای مختلفی وجود دارند که موجب کاهش یا از بین رفتن آگلوتیناسیون می شوند.

همچنین مکمل های حاوی ویتامین ها به ویژه ویتامین C توصیه می شود، زیرا ویتامین C پروتئین ضد آگلوتینین را فعال می کند.در موارد شدید، ممکن است که آگلوتیناسیون از بین نرود. اما برای دستیابی به باروری می توان از روش های کمک باروری(به طور مثال ICSI)  استفاده کرد.

به این صورت که در آزمایشگاه آندرولوژی، پس از دریافت نمونه، ظرفیت پذیری اسپرم انجام می شود. سپس اسپرم های متحرکی که قادر به حرکت تدریجی هستند از بقیه نمونه (که حاوی اسپرم های بهم چسبیده و غیر متحرک هستند) جدا می شوند.

سپس متخصص، بهترین اسپرم را برای قرار دادن در داخل تخمک انتخاب می کند.

جمع بندی:

آگلوتيناسيون به معني اتصال اسپرم ها (چه متحرك و چه غير متحرك) از سر به سر، دم به دم، و یا ترکیبی از هر دو مدل و يا اتصال اسپرم ها به رشته هاي موکوس يا ساير سلول ها مي باشد.

حرکت اسپرم های بهم چسبیده معمولا نامنظم است، اما در آگلوتیناسیون از نوع شدید، اسپرم ها چنان آگلوتینه می شوند که حرکت آن ها محدود می شود. آگلوتيناسيون معمولأ وجود آنتي بادي بر عليه اسپرم را نشان مي دهد.

آگلوتیناسیون - اسپرم - ناباروری در مردان

نویسنده: زهرا روستا/ دکتری جنین شناسی

فاکتورهای-پیش-بیضه-ای-و-ناباروری-در-مردان

فاکتورهای پیش بیضه ای و ناباروری در مردان

فاکتورهای پیش بیضه ای علل ناباروری در مردان

در این مقاله در ارتباط فاکتورهای پیش بیضه ای که منجر به ناباروری مردان می شود صحبت خواهیم کرد.

دلایل مختلفی وجود دارد که می تواند مردان را به ناباروری سوق دهد ، از جمله فاکتورهای پیش بیضه ای. به این ترتیب نقص در مورفولوژی ، تعداد و تحرک اسپرم منجر به ناباروری در مردان می شود.

تولید اسپرم توسط یک سیستم هورمونی پیچیده که از مغز شروع می شود و به بیضه ختم می شود ، تنظیم می شود. هورمون های مختلف ، ژن های کروموزوم Y و عوامل درون ریز درون ریز و پاراکرین در تشکیل آن نقش دارند. شایعترین عوامل پیش بیضه ای شامل دیابت ، مشکلات تیروئید ، هایپر پرولاکتینمی و غیره است.

1-محور هیپوتالاموس – هیپوفیز

غده هیپوفیز مسئول ترشح هورمون های لازم برای تشکیل اسپرم است: FSH  (هورمون تحریک کننده فولیکول) و LH(هورمون لوتئین ساز).

در بیضه ، اسپرماتوگونی ها سلول های بنیادی هستند که برای ایجاد اسپرم متمایز می شوند. با این حال ، سلول های دیگری نیز وجود دارند که برای تنظیم صحیح هورمونی لازم هستند.

سلول های لایدیگ: گیرنده های غشایی خاصی برای  LH(هورمون لوتئین ساز) دارند. وقتی LH به سلولهای لایدیگ می رسد، ترشح تستوسترون صورت می گیرد، هورمونی که برای تشکیل اسپرم مورد نیاز است.

سلول های سرتولی:سلول های پشتیبانی هستند که با رسیدن FSH به آن ها ، فاکتورهایی که برای تولید اسپرم لازم می باشد را ترشح می کنند. که این فاکتورها نیز بر روی سلول های لایدیگ عمل می کنند تا تستوسترون بیشتری ترشح کنند.

سلول های زایا یا اسپرماتوگونی: سلول های بنیادی که با تقسیمات پی در پی باعث به وجود آمدن اسپرم می شوند. برای این منظور ، آن ها به وجود محرک های هورمونی نیاز دارند.

هنگامی که سطح تستوسترون بالا و کافی باشد، ترشح هورمون LH را از مغز مهار می کند. به این ترتیب ، با حفظ سطح مناسب هورمون ها برای تشکیل اسپرم ، ترشح GnRH و FSH تنظیم می شود.

فاکتورهای-پیش-بیضه-ای-و-ناباروری-در-مردان

2-ارزیابی پایه ای در مردان

به طور خلاصه ، یک ارزیابی اساسی که از مردی که به یک مرکز مشکلات ناباروری مراجعه می کند انجام خواهد شد:

سابقه پزشکی و جنسی :معاینه عمومی بیمار.

تجزیه و تحلیل مایع منی: تعیین پارامترهای مختلف منی از جمله غلظت، تحرک یا مورفولوژی به منظور بررسی کیفیت آن.

ارزیابی غدد درون ریز: برای تعیین نارسایی اولیه بیضه. این ارزیابی شامل یک آزمایش خون است که در آن پارامترهای هورمون های مختلف تعیین می شود.

آزمایش ژنتیک: به ما اجازه می دهد تا تغییرات در کاریوتیپ یا ریز حذف در کروموزوم Y را که در بیماران با تغییر در اسپرماتوژنز شایع است ، رد کنیم.

آزمون های تخصصی:تکه تکه شدن  DNA.

3-علت

همانطور که دیدیم، چرخه ی هورمونی باید کاملاً تنظیم شود تا سیگنال ها منجر به تشکیل کافی اسپرم شوند. برخی از دلایل ناباروری فاکتور پیش بیضه ای در زیر نشان داده شده است.

3-1- هایپوگنادوتروفیک هایپوگنادیسم اولیه

هیپوگنادیسم تغییری است که با نارسایی بیضه ها در ترشح تستوسترون و / یا اسپرم مشخص می شود. در مورد  هیپوگنادوتروپیک هایپوگنادیسم، که هیپوگنادیسم اولیه نیز نامیده می شود، هیپوتالاموس و غده هیپوفیز به طور طبیعی کار می کنند.

مسئله این است که سلول های لایدیگ با وجود داشتن مقدار لازم FSHو LH قادر به تولید تستوسترون کافی نیستند. در نتیجه ، اسپرم به درستی تولید نمی شود. بنابراین ، مشکل در اینجا در یک اختلال اولیه، مادرزادی یا اکتسابی در بیضه ها مشاهده می شود.

علل می تواند متنوع باشد و شامل موارد زیر باشد:

  • تغییرات ژنتیکی ، مانند سندرم کلاین فلتر ، سندرم نونان و غیره
  • بیماری های سیستمیک ، مانند نارسایی مزمن کلیه ، سیروز کبدی و غیره
  • بیماری های عفونی.
  • تغییر در گیرنده گنادوتروپین.
  • موارد دیگر مانند نارسایی خود ایمنی بیضه ، یعنی عدم وجود بیضه.

د هایپرگونادوتروپیک هایپوگنادیسم، بیضه ها ممکن است کوچک باشندو منجر به اولیگوزواسپرمی یا آزواسپرمی شوند، به ترتیب عدم وجود اسپرم کم یا کامل. در درمان این بیماری از تستوسترون استفاده می شود.

3-2 –  هایپوگنادوتروفیک هایپوگنادیسم ثانویه

اصطلاح هیپوگنادوتروپیک هیپوگنادیسم به نوعی هیپوگنادیسم ناشی از نارسایی بیضه ثانویه به بیماری هیپوتالاموس هیپوفیز اطلاق می شود. به طور کلی ، این بدان معنی است که می تواند به تغییرات هیپوتالاموس یا غده هیپوفیز نسبت داده شود.

برخی از عوامل خطر عبارتند از:

  • آسیب به غده هیپوفیز یا هیپوتالاموس در اثر جراحی ، آسیب ، تومور ، پرتودرمانی و …
  • ناهنجاری های ژنتیکی.
  • تجمع آهن در بدن.
  • استرس شدید
  • بیماری های مزمن طولانی مدت.
  • استفاده از داروها ، داروهای استروئیدی یا مواد افیونی
  • یک تغییر ارثی در این هیپوگنادیسم به نام سندرم کالمن وجود دارد که در آن بیماران ممکن است فاقد بویایی (آنوسمی) نیز باشند.

درمان این بیماری به منشأ آن مشکل بستگی دارد ، اما یک راه حل ممکن برای درمان جایگزین کردن هورمون است که عمل بیضه را تحریک کرده و غلظت هورمون های جنسی را افزایش می دهد.

3-3- دیابت

دیابت با افزایش سطح گلوکز خون منجر به کاهش کیفیت اسپرم مشص می شود و در  DNA تغییراتی را ایجاد می کند که منجر به شکست DNA می گردد.

3-4- مشکلات تیروئید

غده تیروئید یک غده درون ریز است که هورمون های مختلفی ترشح می کند. کم کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید ، یعنی نقص یا تولید بیش از حد هورمون تیروئید به ترتیب باعث تغییراتی در فرآیندهای متابولیکی مختلف می شود.

همه این ها می تواند عواقبی در بلوغ اسپرم داشته باشد و بر کیفیت اسپرم تأثیر بگذارد و باعث کاهش درجه باروری شود. باید در نظر داشت که ، در مورد گواتر یا ظاهر گره هایی که تغییر آناتومیکی غده تیروئید تولید می شود اما عملکردی ندارد ، باروری تحت تأثیر قرار نمی گیرد.

3-5- هایپرپرولاکتمیا

هایپرپرولاکتیمیا  نوعی اختلال است که با افزایش سطح پرولاکتین ، هورمونی ترشح شده در جلوی غده هیپوفیز مشخص می شود. در فرآیند تولید اسپرم ، پرولاکتین ضروری است.افزایش سطح پرولاکتین منجر به کاهش ترشح FSH و LH می شود.

در نتیجه ، ممکن است اولیگوزواسپرمی  یعنی کاهش تعداد اسپرم یا حتی اختلال نعوظ و از بین رفتن میل جنسی را ایجاد کند.این تشخیص با استفاده از آزمایش خون در صبح و اجتناب از شرایط استرس انجام می شود ، زیرا بخشی از مدار هورمون استرس است.

در صورت مثبت بودن ، تصمیم دوم تعیین می شود.پس از تشخیص هایپر پرولاکتینمی و علت آن (کم کاری تیروئید ، استفاده از دارو ، آدنوم هیپوفیز و غیره) ، برای بازیابی ظرفیت تولید مثل با نرمال سازی سطح پرولاکتین باید درمان ایجاد شود.

الیگوآستنواسپرمیا و ناباروری مردان

الیگوآستنواسپرمیا یکی از علل ناباروری در مردان

الیگوآستنواسپرمیا

الیگوآستنوزواسپرمیا OA ، اولیگوآستنواسپرمیا نیز نامیده می شود . یکی از دلایل اصلی ناباروری در مردان می باشد که در آن دو پارامتر منی تغییر می یابد: تعداد اسپرم و تحرک اسپرم. بنابراین ، الیگوآستنواسپرمیا نتیجه زمانی است که الیگواسپرمیا و آستنواسپرمیا با هم ترکیب شوند . اختلال ایجاد شده باعث تشدید ناباروری در مردان مبتلا می شود. دستیابی به بارداری طبیعی با الیگوآستنواسپرمیا پیچیده است . اما خبر خوب این است در صورت عدم امکان بارداری ، زوجین می توانند به فن آوری های تولید مثل مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF) روی بیاورند تا فرزندار  شوند.

تعریف

الیگوآستنوزواسپرمیا یا الیگوآستنواسپرمیا (OA) نوعی اختلال اسپرم است که همزمان دو اختلال را درگیر می کند:

الیگوزواسپرمیا: تعداد اسپرم کمتر از 15 میلیون اسپرم در میلی لیتر.

آستنوزواسپرمیا: با تحرک غیرطبیعی اسپرم همراه است، در این اختلال بیش از 60٪ اسپرم ها بی حرکت هستند ، یا قادر به حرکت در جهت مستقیم نیستند.

به طور خلاصه ، در مردان با OA تحرک و تعداد اسپرم کاهش یافته است، یا اسپرم ها  قادر به حرکت به جلو نیستند. در نتیجه ی این اختلال اسپرم، احتمال برخورد اسپرم به تخمک برای لقاح بطور قابل توجهی کاهش می یابد ، که مانع بارداری طبیعی می شود و در نتیجه ناباروری رخ می دهد.

الیگوآستنواسپرمیا و ناباروری مردان

علت

تشخیص علت OA دشوار است. در واقع ، تا زمانی که زوجین تصمیم به بچه دار شدن بگیرند، به طور معمول توسط مردی که از آن رنج می برد ، مورد توجه قرار نمی گیرد.

در هر صورت ، موارد زیر از مهمترین دلایل بروز OA در مردان است:

  • عادت های سمی ، از جمله دخانیات ، الکل یا مصرف مواد مخدر
  • قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی سمی
  • عفونت مجاری منی
  • عدم رعایت رژیم غذایی متعادل
  • درمان های سرطان (رادیوتراپی و شیمی درمانی)
  • عدم تعادل هورمونی
  • ضربه به بیضه
  • اختلالات بیضه ، مانند واریکوسل
  • بیماری های ژنتیکی ، از جمله سندرم کلاین فلتر (KS) ، یا ریز حذف کروموزوم Y
  • پارامترهای تغییر یافته اسپرم نیز می تواند توسط ترکیبی از این عوامل ایجاد شود.
  • شیوه زندگی نقش اصلی را در تعیین کیفیت اسپرم بازی می کند.
  • هر تغییری که بر اسپرماتوژنز (روند تولید اسپرم) تأثیر بگذارد، می تواند باعث OA یا هر اختلال اسپرم دیگری شود.

درمان

بسته به شدت OA ، یا اگر مشکلات باروری دیگری در زن و مرد وجود داشته باشد، گزینه های درمانی متفاوت خواهد بود. به طور کلی ، هیچ درمانی برای oligoasthenozoospermia وجود ندارد.

با این حال ، در خفیف ترین موارد ، تغییر ساده عادات سبک زندگی و مصرف مکمل های ویتامین و آنتی اکسیدان می تواند کیفیت اسپرم را افزایش دهد. 

3-1 – درمان طبیعی

درمان های طبیعی برای درمان OA شامل پیروی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل ، ترک عادت های سمی و افزودن مکمل هایی به رژیم غذایی است. نمونه های دیگر درمان های طبیعی عبارتند از: دم کردن گیاه دامیانا در چای ، یا پودر ماکا پرو. کارآیی این روش ها از نظر علمی اثبات نشده است.

3-2- روش های کمک باروری

در موارد شدید OA ، یا وقتی زن و شوهر نتوانند به طور طبیعی به بارداری برسند ، تنها گزینه برای تشکیل خانواده برای آن ها فن آوری تولید مثل کمک (ART) است.

اساساً ، دو روش درمانی باروری وجود دارد که برای این مردان مناسب است:

IUI: فقط در موارد خفیف تا متوسطOA نشان داده می شود . زیرا یک سری استانداردهای حداقل برای امکان IUI وجود دارد. تعداد اسپرم متحرک (MSC) پس از ظرفیت یابی اسپرم باید 3 میلیون اسپرم یا بیشتر باشد. برخی از الزامات برای زن نیز وجود دارد ، از جمله سن و باز بودن لوله رحمی.

IVF با ICSI: در بیشتر موارد ، به ویژه در مردان با OA متوسط یا شدید از آن به عنوان اولین انتخاب استفاده می شود. از بین اسپرم های انتخاب شده ، آن ها یکی یکی به تخمک تزریق می شوند تا امیدوارم لقاح اتفاق بیفتد.

به کمک  روش لقاح آزمایشگاهی ، همه موانع موجود در دستگاه تناسلی زن و مرد برطرف شده و در نتیجه احتمال دستیابی به بارداری افزایش می یابد. در این مورد خاص ، با موانع به دهانه رحم ، رحم (رحم) و لوله های فالوپ اشاره می کنیم. بعلاوه ، با ICSI ، متخصص می تواند باروری را “حتی” از اسپرم غیرقابل تحمل “مجبور” کند.

آیا با اولیگواستنوزواسپرمی می توان به بارداری رسید؟

الیگوآستنوزواسپرمیا دلیل ناباروری مردان است که در آن دو پارامتر منی تحت تأثیر قرار می گیرند: غلظت و تحرک اسپرم. هنگامی که غلظت زیر 15 میلیون در میلی لیتر باشد و بیش از 60 درصد اسپرم ها با تحرک کم وجود داشته باشد ، ما در مورد الیگوآستنوزواسپرمیا صحبت می کنیم.

بنابراین ، الیگوآستنواسپرما ترکیبی از اختلالات الیگوزواسپرمیا و آستنوزواسپرمیا در نظر گرفته می شود ، که وضعیت باروری مردان را تحت تاثیر قرار می دهد. دستیابی به بارداری طبیعی توسط مردان مبتلا به الیگوآستنوزواسپرمیا پیچیده است ، هرچند غیرممکن نیست.

در صورت عدم حاملگی ، زوجین مبتلا به  الیگوآستنوزواسپرمیا برای فرزند دار شدن باید به روش های لقاح آزمایشگاهی (IVF) متوسل شوند. اساساً دو روش درمانی مناسب برای این بیماران وجود دارد: تلقیح داخل رحمی (IUI) در موارد الیگواستنوزواسپرمیا خفیف و IVF / ICSI برای بیماران با الیگواستنوسپرمیا متوسط یا شدید.

آیا اولیگواستنوزواسپرمیا با کلومید قابل درمان است؟

این امر به علت ایجاد الیگواستنوزواسپرمیا (OA) بستگی دارد.ماده اصلی سازنده کلومید،کلومیفن سیترات است.این دارو عملکرد بیضه ها را تحریک می کند و باعث اسپرماتوژنز در مردان مبتلا به عدم تعادل هورمونی می شود. به عنوان مثال ، کلومید در موارد انتخابی در مردان مبتلا به هیپوگنادیسم ، درمان انتخابی است.

آیا بین واریکوسل و اولیگواستنوزواسپرمی رابطه ای وجود دارد؟

بله. واریکوسل دلیلی بر کیفیت پایین اسپرم است ، که می تواند منجر به اختلالات اسپرم مانند الیگوآستنوزواسپرمیا شود. در این حالت کیفیت اسپرم پس از انجام جراحی برای درمان واریکوسل افزایش می یابد.

هایپرترمی بیضه یا استرس گرمایی بیضه

هایپرترمی بیضه چیست؟

هایپرترمی بیضه که استرس گرمایی بیضه نیز نامیده می شود، اصطلاحی است که به تغییر غیر طبیعی درجه حرارت بدن اشاره دارد . به طور خاص، هایپرترمی بیضه یا استرس گرمایی بیضه ،افزایش دما در ناحیه اسکروتوم(کیسه ای است که بیضه ها را احاطه کرده است) می باشد.هایپرترمی بیضه به اسپرماتوژنز (روند تولید اسپرم) آسیب می رساند، و به دنبال آن موجب کاهش کیفیت اسپرم می شود. و در نهایت باروری فرد را به خطر می اندازد.بعضي از آسيب هاي بيضه ای، از جمله کریپتورکیدیسم و يا واريكوسل، مي توانند باعث هيپرترمي بيضه شوند. علاوه بر این، عواملی چون استفاده از لباس های تنگ، قرار گرفتن در معرض گرما و استفاده از لپ تاپ نیز باعث افزایش دمای بیضه ها می شوند.

تعریف هایپرترمی بیضه:

بیضه ها در کیسه ای در خارج از شکم به نام کیسه بیضه (اسکروتوم) قرار دارند. عملکرد این کیسه حفظ دمای مناسب بیضه ها برای تولید اسپرم است. دمای بیضه ها تقریباً دو درجه کمتر از دمای بدن(37 درجه سانتی گراد)، یعنی 35 درجه سانتی گراد می باشد.

هنگامی که بیضه ها در دمای بالاتر از 35 درجه سانتیگراد قرار می گیرند، گفته می شود که هایپرترمی بیضه بوجود آمده و روند تولید اسپرم دچار اختلال می شود.بنابراین، گرما در ناحیه کیسه بیضه باعث کاهش تعداد اسپرماتوزوئیدها و تغییر در تحرک و مورفولوژی اسپرم ها می شود.

همچنین گرما منجر به افزایش تخریب DNA اسپرم نیز می شود. در نتیجه وجود گرما در ناحیه کیسه بیضه، توانایی اسپرم در باروری تخمک را کاهش می دهد و منجر به ناباروری می شود.

علل هایپرترمی بیضه:

به طور معمول، افزایش دمای کیسه بیضه با عوامل خاصی مانند رانندگی طولانی مدت، بی تحرکی، استفاده از لباس های تنگ و نامناسب همراه است. استفاده مکرر از لپ تاپ یکی دیگر از عواملی است که می تواند باعث افزایش دمای بیضه ها شود و می تواند بر مایع منی مردان تأثیر منفی بگذارد.

این دستگاه ها گرما از خود ساطع می کنند، که می تواند باعث ناهنجاری در تحرک، مورفولوژی و یا غلظت اسپرم شود. لازم به ذکر است که استفاده از پد محافظ یا روکش بین پاها و لپ تاپ از بیضه ها در برابر گرما محافظت نمی کند.

لازم به ذکر است که بیان این موضوع به معنای ناباروری مرد با قرار دادن لپ تاپ روی پاهای خود در هر زمان نیست، بلکه به این معنی است که استفاده مکرر و طولانی مدت می تواند باعث مشکلات باروری در فرد شوند. از طرف دیگر، آسیب های پزشکی خاص نیز می توانند باعث افزایش دمای بیضه شوند. در زیر به جزئیات برخی از این آسیب ها می پردازیم.

  1. کریپتورکیدیسم

این بیماری، یک ناهنجاری مادرزادی است، که در آن یک یا هر دو بیضه در طی رشد جنین به طور طبیعی پایین نمی‌آیند. در طی رشد و نمو جنین، بیضه ها باید از شکم به داخل کیسه بیضه پایین بیایند. وقتی این روند به درستی اتفاق نیفتد، بیضه ها تحت افزایش دما قرار می گیرند.

  1. واریکوسل

واریکوسل به معنی گشاد شدن سیاهرگ های درونی کیسه ی بیضه است. با گشاد شدن رگ ها، جریان خون بالا می رود و در نتیجه دمای بیضه افزایش می یابد.

نکات قابل توجه:

به طور کلی ، برای جلوگیری از افزایش درجه حرارت کیسه بیضه ، تغییر سبک زندگی مهم است. در اینجا چند نکته برای محافظت از کیسه بیضه در برابر گرما ذکر شده است:

  • از سونا ، جکوزی و حمام گرم خودداری کنید.
  • برای فعالیت هایی که نیاز به نشستن زیاد دارند، مانند دوچرخه سواری، زمان را کاهش دهید.
  • لباس زیر تنگ نپوشید.
  • لپ تاپ را روی پاهای خود قرار ندهید.

گذاشتن لپ تاپ بر روی پاها تا چه حد می تواند باعث ناباروری مردان شود؟

عوامل تاثیر گذار بر باروری مردان بسیار گسترده هستند و بسیاری از عوامل هنوز ناشناخته باقی مانده اند. تغذیه، عادات زندگی مانند ورزش و مصرف نکردن دخانیات بر تولید مثل بسیار موثر و مهم هستند. همچنین عوامل محیطی نیز می توانند بر تولیدمثل تأثیر گذار باشند.

افزایش دما در ناحیه دستگاه تناسلی مردان می تواند یکی از دلایل کیفیت پایین اسپرم باشد.

مطالعات در این زمینه نشان می دهند که استفاده از لپ تاپ بیشتر از 10-15 دقیقه منجر به بالا رفتن درجه حرارت در کیسه بیضه (اسکروتوم ) می شود، که بالا رفتن دمای بیضه می تواند باعث ایجاد اختلال در تولید اسپرم شود.

بنابراین توصیه می شود که از لپ تاپ بر روی میز استفاده گردد تا از افزایش دمای بیضه که عاملی مخرب برای اسپرم است، جلوگیری شود.

آیا آسیب بر اسپرم در اثر گرما برگشت پذیر است؟

بله. سلول های اسپرم هر 3 ماه یکبار احیا می شوند. به همین دلیل، اگر بیضه های فرد در معرض دمای بالا قرار بگیرند، اسپرم های تولید  شده پس از 3 ماه تحت تأثیر افزایش دما قرار نمی گیرند.

چگونه می توانیم دمای مناسب را در ناحیه کیسه بیضه حفظ کنیم؟

برای داشتن دمای مناسب در ناحیه کیسه بیضه، رعایت سبک زندگی سالم و عدم استفاده از حمام های گرم مانند سونا ضروری است. همچنین استفاده نکردن از لباس زیر تنگ و یا کاهش زمان نشستن توصیه می شود، زیرا نزدیک بودن بیضه ها به بدن باعث افزایش دمای آنها می شود. همچنین توصیه می شود، از گذاشتن لپ تاپ بر روی قسمت بالای پاها خودداری کنید.

جمع بندی:

هایپرترمی کیسه بیضه (اسکروتوم) باعث کاهش تعداد و تحرک اسپرم ها و افزایش مورفولوژی غیر طبیعی اسپرم ها می شود. همچنین منجر به افزایش قطعه قطعه شدن DNA اسپرم نیز می شود.در نتیجه هایپرترمی کیسه بیضه، منجر به ایجاد مشکلاتی در ارتباط با سلامت باروری مردان می شود.

نویسنده: زهرا روستا / دکتری جنین شناسی

الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا و ناباروری مردان

الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا و ناباروری مردان

الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا (OAT)  نام یک اختلال در مایع منی مردان است که منجر به ناباروری مردان می شود. در الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا سه پارامتر مختلف اسپرم به طور همزمان تحت تأثیر قرار می گیرند. این سه پارامتر شامل: تعداد، تحرک و مورفولوژی اسپرم می باشد. دلایل الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا(OAT) که باعث ناباروری مردان می شود ،متنوع است. اما در بیشتر موارد با نقص در روند اسپرماتوژنز (تولید اسپرم) یا اختلالات در سیستم تولید مثل مردان مانند واریکوسل یا عفونت های خاص مرتبط است.در نتیجه، دستیابی به یک بارداری طبیعی برای این مردان بطور قابل توجهی مشکل است و معمولا برای دستیابی به باروری، به درمان های کمک باروری مانند IVF نیاز دارند.

تعریف الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا

معنی اصطلاح الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا، در نتیجه ترکیب سه اختلال مختلف اسپرم است:

  • الیگواسپرمیا: تعداد اسپرم کمتر از 15 میلیون در میلی لیتر می باشد.
  • آستنواسپرمیا: بیش از 60 درصد اسپرم بی تحرک هستند.
  • تراتواسپرمیا: بیش از 96 درصداز اسپرم ها شکل غیر طبیعی دارند.

لازم به ذکر است که مقادیر مرجعی که برای تشخیص نمونه مایع منی با اولیگوآستنوتراتوسپرمیا استفاده می شود مقادیری است که توسط سازمان بهداشت جهانی(WHO) تعیین شده است.

الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا و ناباروری مردان

الیگوآستنوتراتوزواسپرمی یکی از دلایل ناباروری در مردان است، زیرا کیفیت پایین اسپرم ها، از رسیدن آنها به تخمک و باروری آن جلوگیری می کند.

علل الیگوآستنوزوتراتوزواسپرمیا

تعیین علل خاصی که منجر به الیگوآستنوتراتواسپرمیا شود، مشکل است.به این دلیل که الیگوآستنوتراتوسپرمیا می تواند در نتیجه ترکیبی از عوامل مختلف باشد.موارد زیر برخی از شایعترین دلایل مرتبط با الیگوآستنوتراستواسپرمیا در مردان است:

  • تغییرات هورمونی موثر بر اسپرماتوژنز
  • مصرف برخی از داروها از جمله استروئیدهای آنابولیک، داروهای ضد افسردگی و شیمی درمانی
  • نقایص مادرزادی بیضه
  • اختلالات بیضه، مانند واریکوسل
  • عفونت در مجاری منی، مانند پروستاتیت
  • مشکلات ژنتیکی که بر تولید اسپرم تأثیر می گذارد

درمان های طبیعی و اولیه برای افراد الیگوآستنوزوتراتوزواسپرمیا

اولین کاری که فرد باید بلافاصله پس از تشخیص الیگوآستنوتراتوسپرمیا  (OAT) انجام دهد این است که :

  • تغییر عادت های زندگی برای سلامتی بهتر، از جمله رژیم غذایی متعادل و ورزش، ترک عادت های ناسالم نیز برای بهبود کیفیت اسپرم در طی چند ماه بسیار مهم است.
  • برخی از مکمل های ویتامینی  و داروهای طبیعی نیز می توانند مفید باشند.
  • استرس اکسیداتیو می تواند تأثیر بسیار منفی بر اسپرم ها داشته باشد. به همین دلیل ، افزودن آنتی اکسیدانت هایی مانند ویتامین E ، ویتامین C و گلوتاتیون به رژیم غذایی می تواند به کاهش تأثیر استرس اکسیداتیو کمک کند.

درمان الیگوآستنوزواسپرمیا

درمان الیگوآستنوتراتوسپرمیا (OAT) بسته به علت آن متفاوت است.اگر علت آن عدم تعادل هورمونی باشد، برخی از داروها می توانند به فرد کمک کنند تا باروری خود را دوباره بازیابی کند.اگر علت الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا ناشی از عفونت باشد، درمان آنتی بیوتیک مورد نیاز است. اما در موارد جدی تر، ممکن است نیاز به جراحی باشد. با این حال، اکثر بیماران مبتلا به الیگوآستنوتراتوزواسپرمیای شدید، چاره ای جز مراجعه به مراکز درمان ناباروری و استفاده از تکنیک های کمک باروری (ART) برای دستیابی به باروری ندارند.زیرا اختلالات اسپرم در بیشتر موارد قابل درمان نیستند.هنگامی که الیگوآستنوتراتوسپرمیا (OAT)  به علت ایدیوپاتیک (ناشناخته) باشد، مناسب ترین گزینه ی درمان  تکنیک های کمک باروری است.

تکنیک های کمک تولید مثلی(ART)

اگر بارداری پس از یک سال تلاش برای باردار شدن  در موارد الیگوآستنوتراتواسپرمیای (OAT) شدید حاصل نشود، برای دستیابی به باروری استفاده از تکنیک های کمک تولیدمثلی لازم و ضروری است. در موارد الیگوآستنوتراتواسپرمیای (OAT)  شدید، تکنیک های کمک تولیدمثلی مورد استفاده شامل روش IVF (لقاح آزمایشگاهی)و یا روش ICSI (تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی) می باشد.

پس از جمع آوری نمونه مایع منی، برای جنین شناسان این امکان وجود دارد که نمونه را در زیر میکروسکوپ بررسی کرده و اسپرم هایی با بهترین تحرک و مورفولوژی برای تزریق مستقیم به سلول تخمک انتخاب کنند.

چگونه الیگوآستنوتراتوزواسپرمی تشخیص داده می شود؟

الیگوآستنوتراتوسپرمیا هیچ علامتی در مردان ندارد که باعث شود آن ها شک کنند که آن ها نابارور هستند.به منظور تشخیص هر گونه اختلالی، داشتن سمینوگرام و ارزیابی پارامترهای تعداد ، تحرک و مورفولوژی اسپرم برای مردان ضروری است. الیگوآستنوتراتوسپرمیا زمانی در نظر گرفته می شود که کمتر از 15 میلیون اسپرم در هر میلی لیتر مایع سمن وجود داشته باشد .همچنین تحرک اسپرم کمتر از 40٪ و درصد اسپرم های طبیعی کمتر از 4٪ باشد.

آیا می توان اولیگواستنوتراتوزواسپرمی را درمان کرد؟

بسته به علت الیگوآستنوتراتوسپرمیا (OAT) ، ممکن است درمان موفقیت آمیز باشد.برای مثال، الیگوآستنوتراتوسپرمیا ناشی از واریکوسل را می توان با جراحی درمان کرد. الیگوآستنوتراتوسپرمیا ناشی از هیپوگنادوتروپیک هیپوگنادیسم را می توان با داروهای هورمونی درمان کرد.در مواردی که علت دقیق الیگوآستنوتراتوسپرمیا مشخص نیست، ممکن است از درمان توسط آنتی اکسیدانت ها یا آنتی استروژن ها استفاده شود. این درمان ها باید حداقل سه ماه طول بکشد که البته اثربخشی آنها ثابت نشده است. بنابراین ، فقط تعداد کمی از بیماران مبتلا به الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا وجود دارد که می توانند از یک درمان خاص بهره مند شوند.بقیه بیماران می توانند از درمان های تجربی استفاده کنند و سعی کنند یک سبک زندگی سالم داشته باشند. در بیشتر موارد، استفاده از روش های کمک تولید مثلی تنها روش درمانی برای این افراد است.

میزان موفقیت IUI در بارداری خانم هایی که همسرانشان مبتلا به اولیگواستنوتراتوزواسپرمیا چقدر است؟

میزان موفقیت IUI در بارداری در بیماران مبتلا به الیگوآستنوتراتوسپرمیا بسیار کم است. بهترین درمان برای این بیماران با توجه به اینکه احتمال دستیابی به باروری در این افراد بسیار مشکل است، استفاده از روش ICSI (تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی) می باشد.

میزان سقط در خانم هایی که همسرانشان مبتلا به الیگوآستنوتراتوسپرمیا چقدر است؟

به طور کلی، الیگوآستنوتراتوسپرمیا با سقط جنین همراه نیست. اما، مردان مبتلا به الیگوآستنوتراتوسپرمیا می توانند اسپرم هایی با بیماری های ژنتیکی یا کروموزومی تولید کنند که از رشد جنین جلوگیری می کند، یعنی باعث سقط جنین در زن می شود.

کریپتوزواسپرمیا ؛ علت ، تشخیص، درمان

کریپتوزواسپرمیا:

کریپتوزواسپرمیا یک اختلال شدید اسپرم است که با تعداد بسیار کم اسپرم مشخص می شود.به همین دلیل، کریپتوزواسپرمیا یکی از علل شایع ناباروری در مردان است. نمونه های اسپرم با کیفیت خوب،  دارای تعداد ، تحرک و مورفولوژی طبیعی می باشند. مردان مبتلا به کریپتوزواسپرمیا به عنوان آزواسپرمی در نظر گرفته می شوند، یعنی تعداد اسپرم موجود در انزال آن ها بسیار کم است. به همین دلیل ، احتمال بارداری طبیعی این مردان نزدیک به صفر است.

 تعریف

کریپتوزواسپرمیا به عنوان تعداد کم اسپرم در انزال  تعریف می شود. در واقع ، اغلب با آزواسپرمی ، یعنی عدم وجود کامل اسپرم در انزال اشتباه گرفته می شود. به طور خاص ، هنگامی که تعداد اسپرم های یک مرد  کمتر از 100000 اسپرم در هر میلی لیتر باشد، مرد مبتلا به کریپتوزواسپرمیا تشخیص داده می شود.

کریپتوزواسپرمیا نوعی  الیگوزواسپرمی است که به تعداد کم اسپرم نیز اشاره دارد. اگر مقدار کل اسپرم بین 100000 تا 15 میلیون اسپرم در میلی لیتر باشد، نمونه را الیگوزواسپرمی می گویند. به عبارت دیگر ، کریپتوزواسپرمیا یک نوع شدید الیگواسپرمیا است، زیرا تعداد اسپرم به طور جدی در معرض خطر است.

برای دستیابی به حاملگی به طور طبیعی، علاوه بر تعداد اسپرم، تحرک و مورفولوژی اسپرم نیز باید طبیعی باشد.  در غیر این صورت، به ترتیب مواردی از آستنوزواسپرمی و تراتوزواسپرمی ایجاد می شود. باید توجه داشت که مردان مبتلا به کریپتوزواسپرمیا فقط چند اسپرم در انزال دارند. به همین دلیل ، اندازه گیری تعداد خاصی از اسپرم ها که قادر به حرکت تدریجی یا شکل طبیعی هستند تقریباً غیرممکن است.

 

تشخیص

به منظور ارزیابی کیفیت نمونه اسپرم، مهمترین آزمایش، تجزیه و تحلیل مایع منی یا سمینوگرام است. سمینوگرام به شما امکان می دهد نمونه را از نظر ماکروسکوپی و میکروسکوپی بررسی کنید. اگر تغییراتی در پارامترهای مختلف اسپرم مشاهده شد، ممکن است پزشک شما را ملزم به انجام برخی آزمایشات اضافی کند .

از جمله:

  • تجزیه و تحلیل هورمونی
  • معاینات فیزیکی
  • و  اسکن اولتراسوند.

هدف جمع آوری هرچه بیشتر اطلاعات برای یافتن علت ناباروری است.

رایج ترین آزمایشاتی است که برای تشخیص کریپتوزواسپرمیا انجام می شود:

2-1 محفظه شمارش اسپرم

برای تعیین تعداد اسپرم نمونه منی، پزشک نمونه را زیر میکروسکوپ با کمک یک اتاق شمارش بررسی می کند.امروزه دو نوع اتاق شمارش اسپرم وجود دارد:

محفظه Makler

با توجه به اینکه اندازه گیری اسپرم ها در واحد میلیون بر هر میلی لیتر می باشد، در موارد کریپتوزواسپرمیا نمی توان در این مقیاس اندازه گیری کرد و بنابراین  استفاده از این محفظه بی فایده می شود.انواع دیگر اتاق هایی که بتوانند مقادیر کمتری از اسپرم را پوشش دهند ، مورد نیاز است.

لام نئوبار

این لام به متخصص اجازه می دهد تا مقادیر 10000 اسپرم در میلی لیتر را به طور دقیق اندازه گیری کند. وقتی یک نمونه اسپرم دارای کریپتوزواسپرمیا باشد ، به احتمال زیاد هیچ اسپرم یا فقط تعداد کمی از آن ها در زیر میکروسکوپ یافت می شود. در این موارد ، نمونه سمن سانتریفیوژ می شود تا پلاسمای منی از بین برود. تعداد کمی از اسپرم های موجود در تماس با پایین لوله سانتریفیوژ (که به آن پلت گفته می شود) قرار می گیرد.سپس این نمونه ها زیر میکروسکوپ مشاهده می شوند. در حدود 30٪ موارد کریپتوزواسپرمی ، با  استفاده از این روش ، اسپرم در نمونه اسپرم یافت می شود.

2-2- آزمایشات هورمونی

دو نوع هورمون وجود دارد که نقش اساسی در باروری مردان دارند. به همین دلیل ، نظارت بر سطح آن  ها به ما اجازه می دهد تا تشخیص دهیم که اسپرماتوژنز (فرآیند تولید اسپرم) به طور عادی در بیضه ها در حال انجام است یا نه . ما در مورد FSH(هورمون محرک فولیکول) صحبت می کنیم که توسط غده هیپوفیز برای تنظیم تولید اسپرم آزاد می شود و اینهیبین B که با تشکیل سلول های اسپرم توسط بیضه آزاد می شود.

در اینجا آنچه FSH و مهار کننده B می تواند در مورد باروری مردان به ما بگوید: سطح طبیعی FSH و مهار کننده B نشان می دهد که اسپرماتوژنز به صورت نرمال در حال انجام است. این مورد در کریپتوزواسپرمیای انسدادی هم مشاهده می گردد. سطح FSH بالا و میزان پایین مهار کننده B ، نارسایی بیضه در روند  تولید اسپرم را نشان می دهد.

این مورد در کریپتوزواسپرمیای غیر انسدادی مشاهده می شود. سطح پایین FSH و مهار کننده B ، نشان می دهد که  غده هیپوفیز به درستی کار نمی کند ، که این امر به طور مستقیم بر اسپرماتوژنز تأثیر می گذارد. کاهش این دو هورومن را می توانیم در کریپتوزواسپرمیا ی غیر انسدادی مشاهده کنیم .

علت

کشف علل خاص کریپتوزواسپرمیا کار بسیار دشواری است. در بیشتر موارد ، مرد از ابتلا به این اختلال تا زمانی که شروع به بارداری کند، اطلاع ندارد. با این حال ، علل بالقوه را می توان با توجه به منشا آن ها در گروه های زیر طبقه بندی کرد:

علل قبل از بیضه

مواردی که تنظیم هورمونی اسپرماتوژنز را تغییر می دهند، از جمله شرایطی مانند هیپوگنادیسم ، یا عادت های ناسالم (تنباکو ، نوشیدنی های الکلی ، سموم محیطی و غیره).

علل بیضه

این علل ،بیضه ها را مستقیماً تحت تأثیر قرار می دهند، از جمله  ، هیدروسل ، ضربه ، واریکوسل …

علل پس از بیضه

آن ها باعث کریپتوزواسپرمیای  انسدادی می شوند، زیرا مانع از جریان اسپرم ها به خارج می شوند. به عنوان مثال می توان به انسداد مجرای انزالی ، وازکتومی و التهاب مجرای ادراری اشاره کرد. میزان شدت این علل تعیین می کند که آیا مرد از اولیگوزواسپرمیا ، کریپتوزواسپرمیا یا آزواسپرمیا رنج می برد.

درمان

راه حل های بالقوه برای درمان کریپتوزواسپرمیا فقط به علت یا دلایل آن بستگی دارد. اولاً ، اگر کریپتوزواسپرمیا ناشی از عدم تعادل هورمونی باشد که بر تولید اسپرم تأثیر گذارد ، یک درمان جایگزینی هورمون ممکن است برای تحریک تولید اسپرم در بیضه ها موثر باشد.

از طرف دیگر ، در مواردی که به دلیل اختلال بیضه مانند واریکوسل باشد، باروری ممکن است از طریق یک روش جراحی اتفاق افتد. متأسفانه ، روش های طبیعی زیادی برای بهبود کریپتوزواسپرمیا وجود ندارد. پیروی از یک رژیم غذایی متعادل ، با غذاهایی که سرشار از آنتی اکسیدان و غیره هستند  و عادات سبک زندگی سالم می تواند به تولید اسپرم با کیفیت کمک کند.

کریپتوزواسپرمیا و بارداری

مردان مبتلا به کریپتوزواسپرمیا که مدت هاست در تلاش برای باردار شدن هستند ، به دلیل شمارش کم اسپرم ، دستیابی به یک بارداری طبیعی  برای آن ها بسیار دشوار است. کارشناسان توصیه می کنند زوجینی که سعی در به دنیا آوردن فرزند دارند مناسب ترین درمان برای آن ها استفاده از روش های کمک درمانی (IVF, ICSI)  می باشد.

به این ترتیب ، می توان مورفولوژی و تحرک اسپرم را قبل از اقدام با IVF,ICSI بررسی کرد.یک عارضه احتمالی که ممکن است در صورت انتخاب درمان IVF,ICSIرخ دهد این است که کیفیت اسپرم جمع شده کاهش یابد و هیچ اسپرم زنده ای وجود نداشته باشد.

در این حالت ، دو راه برای زوجین وجود دارد:

انجماد تخمک : برای اینکه زن تحت چرخه دیگری از تحریک تخمدان قرار نگیرد ، تخمک های بدست آمده در اولین چرخه تحریک IVF,ICSIتا زمان بازیابی جنین زنده منجمد می شوند.

بیوپسی بیضه: پزشک سعی می کند اسپرم را مستقیماً از بیضه از طریق بیوپسی بیضه بدست آورد ، روشی که از نظر پزشکی با نام استخراج اسپرم بیضه (TESE)  شناخته می شود.

برای جلوگیری از این امر ، توصیه می شود مردان مبتلا به کریپتوزواسپرمیا قبل از شروع چرخه IVF,ICSIچندین نمونه اسپرم را که حاوی اسپرم زنده هستند ، ذخیره کنند. با انجام این کار ، در صورتی که نمونه منی جمع آوری شده در روز بازیابی تخمک حاوی اسپرم صفر باشد ، می توان به نمونه منجمد روی آورد.

روش های کمک باروری در ناباروری مردان

درمان ناباروری در مردان

ناباروری مردان یکی از مشکلاتی است که بر توانایی تولید مثل در مردان تأثیر می گذارد و ممکن است از دستیابی زنان به بارداری طبیعی جلوگیری کند. با این وجود، چندین روش درمانی پزشکی و همچنین روش های کمک باروری برای حل مشکلات باروری مردان و پدر دار شدن آن ها وجود دارد.

 

 

اصلی ترین عواملی که می تواند بر باروری مردان تأثیر بگذارد:

فاکتورهای پیش از بیضه ای یا غدد درون ریز

این فاکتورها به دلیل اختلالاتی در تولید و / یا ترشح هورمون های مردانه که تنظیم کننده اسپرماتوژنز یا رشد اندام های جنسی مردانه هستند، ایجاد می شوند.

فاکتورهای بیضه ای

این فاکتور ها  بطور خاص در بیضه یافت می شوند که به دلایل ژنتیکی یا اکتسابی ، اسپرم به درستی تولید نمی شود.

فاکتورهای پس از بیضه ای

این ا ختلال به دلیل انسداد مجاری منی است که اسپرم را از بیضه به مجرای ادراری منتقل می کند.

فاکتورهای اسپرم

این ناباروری در اثر تغییر در کیفیت اسپرم مانند غلظت ، مورفولوژی و / یا تحرک ایجاد می شود.

 

2- درمان های پزشکی و طبیعی

بسیاری ازموارد ناباروری در مردان را می توان با دارو درمان کرد.  این موارد شامل تغییراتی در سیستم غدد درون ریز می باشد که به عنوان محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-بیضه شناخته می شوند. در مواجهه با این وضعیت ، تجزیه و تحلیل هورمونی برای تعیین اینکه هورمون ها به طور صحیح تولید می شوند یا خیر ، توصیه می شود. وقتی مشکل دستیابی به بارداری به دلیل انسداد در مجاری منی باشد ، می توان  این انسداد را جراحی کرد.

در بسیاری از موارد ، با جراحی می توان انسداد فیزیکی را که مانع عبور اسپرم می شود از بین برد و یا در صورت لزوم ، ترمیم مجاری دفران را انجام داد تا اسپرم بتواند به طور صحیح در انزال خارج شود.

علاوه بر درمان های پزشکی ، درمان های طبیعی برای ناباروری مردان نیز وجود دارد. بیشترین موارد توصیه شده و مورد استفاده آن هایی است که بر پایه مکمل های ویتامینی و آنتی اکسیدان هایی مانند ویتامین E و L- کارنیتین ساخته شده اند. این مکلمل ها می توانند تا حدی کیفیت منی را در موارد ی بهبود بخشد.

ماکا پرو همچنین به عنوان یک درمان طبیعی برای ناباروری مردان به طور گسترده ای شناخته می شود. به دلیل محتوای بالای پتاسیم ، باعث تبادل سلولی و انتقال پیام های عصبی می شود. یکی از مفیدترین خواص آن ، کاهش استرس اکسیداتیو  در برخی از  سلول هابه ویژه سلول اسپرم است.

اکثر متخصصان اورولوژی یک رژیم غذایی سالم ، سرشار از:

  • میوه ها
  • سبزیجات
  • ماهیان روغنی با محتوای بالای اسیدهای چرب
  • امگا 3

را  توصیه می کنند.

3- روش های کمک باروری و ناباروری مردان

وقتی درمان های طبی یا طبیعی نتواند مشکل باروری مردان را حل کنند، استفاده از تکنیک های کمک  باروری در صورت تمایل به فرزند دار شدن، ضروری می باشد. معمولاً ، وقتی زن و شوهر به دلیل مشکلات باروری تصمیم می گیرند به کلینیک درمانی روند، پزشک ناباروری آزمایشات مختلفی را انجام می دهد تا بداند چه چیزی مانع باروری آن ها شده است.

در مورد زنان ، آزمایشات رایج مربوط به وضعیت ذخیره تخمدان آن ها و همچنین رد هر نوع بیماری یا ناهنجاری در سیستم تولیدمثلی آن ها می باشد. اگر می خواهید به طور دقیق تری بدانید که این آزمایشات شامل چه مواردی است ، پست زیر باید مورد توجه شما قرار گیرد:

آزمایشات باروری مردان

در مردان ، علاوه بر معاینه فیزیکی ، تجزیه و تحلیل هورمونی ، رایج ترین آزمایش ، سمینوگرام برای تعیین کیفیت نمونه منی است. برای اینکه بهتر بدانید سمینوگرام از چه چیزهایی تشکیل شده و چگونه ساخته می شود ، باید پست زیر را بخوانید:

گزارش تجزیه و تحلیل مایع منی چیست؟

بسته به نتیجه این تجزیه و تحلیل ها ، پزشک مناسب ترین روش درمانی باروری را توصیه می کند. در میان آن ها موارد زیر وجود دارد.

 

3-1تلقیح مصنوعی

این روش کمک باروری یک درمان ناباروری با پیچیدگی کم می باشد. پس از پردازش در آزمایشگاه ، یک نمونه منی کم با یک کانول تلقیح در داخل رحم قرار می گیرد و  لقاح به خودی خود اتفاق میافتد. تلقیح مصنوعی در موارد ناباروری خفیف انجام می گردد. به طور کلی ، نمونه seminal باید با این معیارها مطابقت داشته باشد.

  • MSC  ( تعداد اسپرم متحرک) بیشتر از۳۲ میلیون اسپرم متحرک
  • مورفولوژی اسپرم طبیعی با توجه به معیارهای WHO  باید بیشتر از 4% باشد.

3-2- IVF

IVF فرآیند بسیار پیچیده تری است. علاوه بر تحریک تخمدان ، برای جمع آوری تخمک ها در آزمایشگاه ،  جراحی زن تحت بیهوشی ضروری است.

اساساً لقاح آزمایشگاهی شامل جمع آوری تخمک ها و اسپرم ها ، قرار دادن آن ها در تماس یکدیگرمی باشد تا لقاح صورت گیرد و جنین های بدست آمده را به رحم مادر آینده منتقل کند. این روش در موارد شدید ناباروری مردان نشان انجام می شود ، جایی که پارامترهای منی بیشترین تغییر را دارند. مثلا:

oligospermia یا: oligozoospermia وجود کمتر از 15 میلیون اسپرم در هر میلی لیتر.

Teratospermia یا teratozoospermia مورفولوژی اسپرم طبیعی کمتر از 4٪ باشد.

Asthenozoospermia:  حرکت طبیعی اسپرم کمتر از 32% باشد.

Oligoasthenoteratospermia: ترکیبی از 3 شرایط قبلی.

Cryptozoospermia: کمتر از 100000 اسپرم در هر میلی لیتر.

3-3 ICSI

تزریق اسپرم به داخل سیتوپلاسم تخمک، یکی از روش های معمول در روش های کمک باروری است. اگرچه این تکنیک یک نوع IVF در نظر گرفته می شود ، اما نشان می دهد که لقاح در خارج از رحم زن اتفاق می افتد  و دستکاری گامت ها (تخمک و اسپرم) بیشتر است.

این  روش شامل ترزیق مستقیم اسپرم به تخمک با استفاده از میکرو پیپت ها است. در حالی که بسیاری از کلینیک ها از ICSI در همان مواردی که IVF انجام می شود ، استفاده می کنند تزریق داخل سیتوپلاسمی به طور خاص برای جدی ترین موارد ناباروری مردان طراحی شده است.

برخی از این موارد عبارتند از:

آستنواسپرمیا: در این اختلال تحرک اسپرم کاهش می یابد. اگر این سلول ها نتوانند به تخمک برسند ، علی رغم اینکه سایر پارامترها رضایت بخش باشد لقاح به سختی اتفاق می افتد. تزریق مستقیم اسپرم به تخمک این مشکل را برطرف می کند.

آزواسپرمی: عدم وجود اسپرم در انزال می باشد. از آنجایی که برای بارورسازی حداقل یک تخمک تنها به یک اسپرم مورد نیاز است ، یافتن برخی از اسپرم های زنده در نمونه منی کافی است. اگر اسپرم در انزال یافت نشود ، می توان مستقیماً آن ها را از بیضه جمع آوری کرد. برای انجام این کار ،  یکی از این 3 روش ضروری است:

بیوپسی بیضه: این روش شامل ایجاد برش در کیسه بیضه برای دسترسی مستقیم به بافت بیضه در محل تولید اسپرم و بدست آوردن نمونه است. این روش با جراحی و تحت بی حسی موضعی انجام می شود.

آسپیراسیون اپیدیدیم: در  این روش نمونه  اسپرم از اپیدیدیم  ، عضوی که در بالای بیضه قرار دارد ، با عمل جراحی گرفته می شود

آسپیراسیون بیضه: این فرآیند بسیار شبیه فرآیند قبلی است. تفاوت در ناحیه آسپیراسیون است ، که در این مورد ، خود بیضه است.

4- دیگر تکنیک های کمک باروری

3 تکنیک ذکر شده در بالا روش های اساسی مورد استفاده در تکنیک های کمک باروری است . با این حال ، روش های مکمل دیگری نیز برای این ها وجود دارد که می تواند در موارد خاص ناباروری مردان استفاده شود.آن ها حتی اثر لقاح آزمایشگاهی معمولی یا ICSI را حتی بیشتر می کنند. این تکنیک ها عبارتند از:

4-1 IMSI

این روش ، با نام (Intrcytoplasmic Morphologically Selected Sperm Injection (IMSI ، یکی از انواع ICSI است. در روش  IMSI از میکروسکوپ با بزرگنمایی 6000 استفاده می کند ،  این بزرگنمایی ماکروسکوپی به جنین شناس اجازه می دهد تا مورفولوژی اسپرم را با جزئیات بیشتر ارزیابی کند تا بهترین اسپرماتوزوا را انتخاب کند..

4-2- MACS

روش MACS ، مرتب سازی سلول فعال مغناطیسی ، شامل فیلتر کردن منی از طریق یک سیستم ستونی برای حذف اسپرم های مرده از نمونه است. در این روش با استفاده از ذراتی که در برخی از اجزای سلولی سلول های مرده بیان شده ، امکان شناسایی سلول های سالم از مرده وجود دارد.

4-3- PICSI

همچنین به عنوان ICSI فیزیولوژیکی شناخته می شود. روال مشابه ICSI معمولی انجام می شود.تفاوت در این است که قبل از انجام ریز تزریق ، انتخاب خاصی از اسپرم انجام می شود. اسپرماتوزوئیدها در ظرف مخصوصی قرار می گیرند که حاوی مناطقی با محتوای بالای اسید هیالورونیک است. اسپرم به کمک گیرنده های موجود در ناحیه سر ، این مولکول را تشخیص می دهد. با استفاده از این تکنیک اطمینان حاصل می شود که اسپرماتوزوئیدها قادر به شناسایی مولکولی هستند که تخمک را پوشانده و با آن متصل می شوند.