پروتامین اسپرم و ناباروری مردان

مقدمه

در بدن انسان 60 تریلیون سلول وجود دارد.هر سلول دارای DNA در یک هسته کوچک است که اطلاعات ژنتیکی فرد را در خود جاداده است. واحد اصلی سازماندهی DNA ژنوم، کروماتین است که به صورت یک فیبر 10 نانومتری در هسته سلول وجود دارد. در ساختار کروماتین، هیستونها جزء پروتئینهای اصلی میباشند که این پروتئینها غنی از اسیدآمینه های لیزین و آرژنین هستند. ساختار کروماتین حاوی یک رشته پلیمر DNA به همراه پروتئین های هیستونی H4 وH2B H2A, H3 است.در طی سال های اخیر محققین نشان داده اند که برخلاف سلول های سوماتیکی، هسته اسپرم مهره داران به دلیل جایگزینی هیستون ها با پروتامین ها، دارای کروماتین متراکم تری هستند.

 

فرایند اسپرماتوژنز

اسپرماتوژنز در پستانداران یک پروسه تخصص یافته است که باعث تقسیم و تمایز سلول های بنیادی اسپرماتوگونی به اسپرم بالغ می شود.  این پروسه شامل چندین فاز است.

  • فاز تکثیر میتوزی (سلول های بنیادی اسپرماتوگونی، یا خودنوزائی می کنند و یا به سلول های اسپرماتوسیت تمایز می یابند).
  • فاز میوزی (سلول های اسپرماتوسیت در طی دو مرحله تقسیم میوز، به اسپرماتید هاپلوئید گرد تمایز می یابد).
  • فاز اسپرمیوژنز که در این مرحله یکسری تغییرات مورفولوژیکی و سیتولوژیکی رخ می دهد که سبب تبدیل اسپرماتیدهای گرد به اسپرم های بالغ با سر کشیده می گردد.

ازجمله تغییرات اصلی در مرحله اسپرمیوژنز، تغییراتی در کروماتین اسپرم های هاپلوئید است که باعث متراکم شدن کروماتین اسپرم می گردد. در اولین مرحله از متراکم شدن، هیستون های مخصوص بیضه به جای هیستون های سوماتیک قرار می گیرند.

عملکرد پروتامین ها

در بیضه هیستون H1 وجود ندارد و هیستون H2 به دو شکل متفاوت H2AX و H2AZ دیده می شود و هیستون های H3 وH4 استیله هستند. استیله شدن بیش ازحد هیستون ها، باعث می گردد میل اتصال آن ها به DNA کمتر شده و DNA به حالت آزاد در آید. سپس با فعال شدن آنزیم توپوایزومراز، دو رشته ی DNA شکسته شده و اجازه می دهد. هیستون های بیضه با پروتئین های انتقالی 1 و 2 (TNP1)و (TNP2) جایگزین شوند و در نهایت( TNP (proteins nuclear transitionها با پروتامین های فسفریله جایگزین شده و باعث شکل گیری ساختارهای حلقوی (توروئیدال)و فشردگی DNA در هسته خواهند شد. پروتامین های پستانداران دارای باقیمانده های اسیدآمینه آرژنین می باشند که این اسیدآمینه باعث خنثی شدن بار منفی فسفات های DNA شده و درنتیجه باعث اتصالات قوی آن ها با رشته DNA خواهند شد.

همچنین این پروتامین ها حاوی اسیدآمینه سیستئین نیز می باشند که این اسیدآمینه ها سبب اتصالات دی سولفیدی درون مولکولی بین پروتامین ها شده و درنتیجه باعث فشردگی DNA اسپرم و افزایش پایداری کروماتین اسپرم می شوند. ژنوم انسان دو نوع پروتامین را کد می کند که شامل: پروتامین 1( P1 )و پروتامین 2( P2 ) است.

در مطالعاتی که روی پروتامین p2انجام دادند دریافتند  که P2 دارای گروه های کمتری از اسیدآمینه سیستئین است، بنابراین پیوندهای دی سولفیدی کمتری را ایجاد می نماید و این به لحاظ نظری، DNA را بیشتر آسیب پذیر نموده و باعث تغییر در بیان P2 خواهد شد. مشاهدات نشان داده اند که تغییر در بیان P2 در مردان نابارور رایج است.

تاثیر سیگار بر پروتامین

نتایج مطالعه دیگری که اثر سیگار کشیدن بر روی نسبت mRNA پروتامین 1 و 2 در اسپرم مردان نابارور را بررسی کرده، بیانگر این مطلب است که سیگار کشیدن سبب ایجاد عوامل استرس اکسیداتیو گردیده و همچنین اثر منفی بر روی اسپرم و درنهایت منجر به کاهش غیرطبیعی سطح mRNA پروتامین و ناباروری مردان سیگاری میگردد؛ بنابراین بررسی نسبت mRNA پروتامین اسپرم به عنوان یک فاکتور برای پیش بینی کیفیت اسپرم و قدرت باروری مطرح میگردد.

 

اختلالات در اسپرماتوژنز

تحقیقات اخیر مشخص نموده اند که در افراد بارور، نسبت پروتامین p2: p1 نزدیک به یک است؛ و تغییر در نسبت P1 به P2 می تواند منجر به نقایص اسپرماتوژنز و لقاح و باروری گردد که این اختلالات  را میتوان به دو علت نسبت داد؛

1 )عملکرد غیر طبیعی تنظیم کننده های رونویسی و ترجمه

2 )پروتامین ها به عنوان نقاط تنظیم بازرسی در اسپرماتوژنز عمل می کنند. و در نتیجه بیان غیرطبیعی آن می تواند القا پروسه آپوپتوز و کاهش کیفیت پارامترهای اسپرمی ازجمله تعداد، تحرک و مورفولوژی را به همراه داشته باشد.

کاهش پروتامین یا اختلال  در نسبت P2:P1 ،آسیب DNA را در افراد افزایش می دهد. علاوه بر این مشخص گردیده که عفونت های باکتریایی نیز می توانند سبب بروز اثرات منفی بر تراکم کروماتین اسپرم و نسبت P2:P1 گردد و همچنین، در این مطالعه ارتباط منفی بین عفونت های باکتریایی و پارامترهای اسپرمی (غلظت و تحرک)گزارش شده است .

همچنین دانشمندان در گزارش های دیگری نیز اذعان نموده اند که هر گونه نقص و تغییر در بسته بندی کروماتین، باعث شده که اسپرم در برابر فاکتورهای مخرب مانند: اندونوکلئازها و رادیکال های آزاد آسیب پذیر شود. و در نهایت منجر به فراگمنتاسیون DNA و کوتاهی طول تلومر گردد.

در این راستا ارتباط معکوس بین اسپرمهای حاوی آسیب DNA و کمبود پروتامین با طول تلومر یافتند که این موضوع بیانگر این مطلب است که بسته بندی غیرطبیعی کروماتین، سبب کوتاهی طول تلومر اسپرم و درنتیجه تأثیر منفی بر میزان باروری اسپرم می گذارد .

عوامل موثر در آسیب DNA

علاوه بر کمبود پروتامین، عوامل متعددی می تواند در آسیب DNA اسپرم نقش داشته باشد که شامل موارد زیر است:

1 )آپوپتوز (مرگ برنامه ریزی شده سلول) در روند اسپرماتوژنز

2 ) نقص در فعالیت توپوایزومراز 2 :دریافتند که حذف پروتامین ها در اسپرم منجر به برش کامل DNA به وسیله ی توپوایزومرازها و آنزیم نوکلئاز شده و این نشان دهنده ی پروتامینه شدن ناقص است که درنتیجه باعث افزایش آسیب DNA و ناباروری خواهد شد.

3 )افزایش تولید ROS( گونه های فعال اکسیژن)و آسیب DNA اسپرم: بسته بندی محکم DNA و حضور آنتی اکسیدان ها در مایع پلاسما باعث محافظت DNA در برابر استرس اکسیداتیو خواهد شد. مطالعات متعددی نشان داده اند که اسپرمهایی که در معرض ROS قرارگرفته اند، آسیب DNA و تغییرات کروموزومی در آن ها بیشتر بوده است.

 

گلوبوزواسپرمی و پروتامین

محققین دریافتند که بین بیماران نابارور گلوبوزواسپرمی ( اسپرم های سر گرد) و کاهش پروتامین ارتباطاتی وجود دارد. گلوبوزواسپرمی یک ناهنجاری شدید مورفولوژی اسپرم است که منجر به ناباروری اولیه و کاهش لقاح پس از تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI )خواهد شد. عدم فعال شدن تخمک به عنوان عامل اصلی شکست در لقاح پس از ICSI در نظر گرفته میشود؛ بنابراین فعالسازی مصنوعی تخمک  Artificial Activation oocyte ) AOA) معمولا به همراه ICSI انجام خواهد شد.

نتیجه

تراکم هسته اسپرم ازجمله رخدادهای اصلی در فرایند اسپرمیوژنز است. هرگونه نقص در بسته بندی کروماتین می تواند باعث کمبود پروتامین در ساختار کروماتینی اسپرم گردد.  و لذا به جای تراکم هسته، کروماتین حالت ازاد به خود می گیرد که در برابر حمله رادیکال های آزاد در امان نیست و منجر به استرس های اکسیداتیو می شود؛ بنابراین، ساختار DNA اسپرم مستعد شکستگی می گردد و این اسپرم ها توانایی باروری تخمک را ندارند و درنهایت کاهش پتانسیل باروری فرد را موجب میشوند. با استفاده از درمان آنتی اکسیدانی میتوان تا حدی فرایند اسپرماتوژنز را بهبود بخشید تا اسپرم تولیدشده با تراکم مناسب کروماتین و کیفیت بهتری ازلحاظ شکل، تحرک و تعداد برخوردار باشد.

لکوسیتواسپرمی و ناباروری مردان

مقدمه

بیشتر موارد ناباروري، به علت ناهنجارهاي مربوط به مایع منی است.ناباروري مردان ناشـي از علـل متعـــددي از جملـــه اخـــتلالات هورمـــوني، اخـــتلالات كروموزومي، ناهنجاريهاي ساختاري بيـضه و اخـتلال در رونــد اســپرماتوژنز، ســموم، داروهــا، تشعــشعات راديواكتيو، بيماري هاي كليوي، كبدي يا خوني، اوركيت، ترومــاي بيــضه، تورشــن بيــضه، عــدم نــزول بيــضه، واريكوسل، بيماري هاي انسدادي مادرزادي يا اكتـسابي مسير انتقال اسپرم و در نهايت اخـتلال لکوسیتواسپرمی ميباشـد.

لکوسیتواسپرمی

يكي از علل ناباروري در مردان، اخـتلال عملكرد اسپرم به علت واكنش هاي التهابي مي باشد. ايـن واكنش ها ناشي از علل عفـوني و غيرعفـوني مـي باشـد و ويژگي آن ها وجود تعداد زياد لكوسيت در مـايع سـمينال است. اين وضعيت لكوسيتواسـپرمي نامیده می شود. بــا وجــود شــيوع بــالاي لكوسيتواســپرمي در  10-20% از مــردان نابارورهنوز نقش آن در پاتوژنز نابـاروري نامشخص است. لكوســيت هــاي پراكــسيداز مثبــت، منبــع عمــده توليــد راديكــالهــاي آزاد اكــسيژن در مایع سمینال هستند. علاوه بر لكوسيت هـاي مـايع سـمينال، اسپرم هـاي معيـوب بـويژه اسـپرم هـاي حـاوي بقايـاي سيتوپلاسمي نيز مي توانند به عنوان توليـد کننده ROS عمل نمايند.

تاثیر لکوسیتواسپرمی بر پارامترهای اسپرم

سلول هاي ژرمينال در مـردان، در همـه مراحـل تكـاملي خــود پتانــسيل ايجــاد ROS را دارنــد. عــده اي از محققـان، بـا توجـه بـه نقـش لكوسـيت ها در فاگوسـيتوز اسـپرم هـاي غيـر طبيعـي، اثـر لكوسيتواسـپرمي را بـر پارامترهاي اسپرم (تعداد، تحرك و مورفولوژي)، مثبـت مي دانند؛ اين اثر مثبت در برخي مطالعـات نيـز مـشاهده شده اسـت.

گروهـي ديگـر در مطالعـات خـود، تأثير منفي لكوسيتواسـپرمي را بـر پارامترهـاي اسـپرم نشان داده اند. در برخي از مطالعات نيـز ارتبـاطي ميـان لكوسيتواسپرمي و پارامترهـاي اسـپرم مـشاهده نـشده است. اسپرم نسبت به ROS حـساس اسـت؛ چـرا كـه غـشاي پلاســمايي آن حــاوي مقــدار زيــادي اســيدهاي چــرب غيراشــباع اســت و بــا توجــه بــه عــدم وجــود سيتوپلاسم در آن، فاقد آنـزيم هـاي محـافظتي اسـت يـا آنزيم هاي محافظتي آن خيلـي كـم اسـت.

همچنـين آنزيم هاي آنتي اكسيداني داخل سلولي قادر به محافظـت از غشاي پلاسـمايي اسـپرم در نـواحي آكـروزوم و دم اسپرم نيست. توليد ROS توسط دو منبع لكوسيتها، اسپرم يـا هـر دو، در مايع سمينال، استرس اكسيداتيو ايجاد ميگردد كه به پراكسيداسيون ليپيد، اختلال در تحرك اسپرم و كـاهش توانايي باروري آن منجر ميشود بنابراين تعيـين منشاء توليد ROS اضافي در مايع سمينال انسان اهميت فوق العاده اي دارد.

تاثیر عوامل محیطی

تصور اینکه لوکوسیتواسپرمی فقط نتیجه عفونت دستگاه تناسلی مرد است، اشتباه است. عوامل محیطی همچون استعمال دخانیات، مصرف الکل و همچنین ماری جوانا تعداد لکوسیت ها را در مایع منی افزایش می دهد. پرهیز طولانی مدت از مقاربت و برخی روش های ارتباط جنسی (مثل مقاربت مقعدی) می تواند موجب لوکوسیتواسپرمی شود. امروزه مستندات علمی متعدد، به لوکوسیت ها و فرآورده های حاصل از آن ها اشاره می نمایند که اثرات معنی داری بر اسپرم و عملکرد آن دارند. از این رو تشخیص لوکوسیتواسپرمی، علل ایجادکننده و درمان آن جایگاه ویژه ای در بررسی زوج های نابارور دارد.

درمان

لکوسیت ها یکی از منابع مهم گونه های واکنشگر اکسیژن در مایع منی به شمار می روند .اینکه این سلول ها چگونه وارد لوله های منی ساز می شوند، به خوبی شناخته نشده است، اما مطالعات نشان داده اند که به دنبال عفونت، اتصالات محکم بین سلول های سرتولی از بین رفته و یا مقاومت آن ها کم می شود و لکوسیت ها به داخل لوله های منی ساز هجوم می آورند.
ارتباط بین عفونت غدد ضمیمه ای و باروری کاهش یافته مردان به لحاظ علمی کاملا درك شده است و ابزار تشخیصی آن در دسترس است، با این حال درمان با استفاده از آنتی بیوتیک به منظور ایجاد باروری با نتایج ناامید کننده ای همراه بوده است. این مطلب احتمالا به دلیل برگشت ناپذیری آسیب های عملکردی ایجاد شده به دلیل عفونت یا التهاب مزمن است. بنابراین  جلوگیری، تشخیص سریع و درمان صحیح عفونت مجاری مردان از اهمیت بسزایی برخوردار است.

نتیجه گیری:

وجود مقادیر بالای لکوسیت منجر به افزایش تولید رادیکال های آزاد (ROS) در مایع سمینال می شود. رادیکال های آزاد و محصولات پایدار ناشی از آن (MDA)، باعث کاهش ظرفیت آنتی اکسیدانی (TAC) مایع سمینال می گردد. کاهش TAC و افزایش میزان MDA، باعث اختلال در عملکرد اسپرم به ویژه تحرک آن می گردد. با توجه به تاثیر مستقیم پارامترهای اسپرم بر قدرت باروری اسپرم و لقاح، می توان نتیجه گرفت که احتمالا لکوسیتواسپرمی منجر به اختلال در قدرت باروری مردان می گردد.

آنتی بادی آنتی اسپرم

آنتی بادی ضد اسپرم

مقدمه

اسپرم در روند تولید و تکامل توسط سلول هایی بنام سلول های سرتولی در میان گرفته شده است. سلول های سرتولی با اتصالات محکمی به هم متصل بوده و انتقال مواد غذایی را عهده دار می باشند. این سلول ها با ایجاد یک لایه محافظ، سدی را در مقابل عبور سلول های خونی و برخی محتویات و ماکرومولکول های آن ایجاد می نمایند، که تحت عنوان سد خونی- بیضه نامیده می شود. این سد موجب رشد و تکامل سلول های اسپرم به دور از تماس با محتویات و سلول های خونی می شود ،در نتیجه اسپرم از دسترس سلول های ایمنی محفوظ بوده و مشخصه های آن برای سیستم ایمنی ناشناخته می باشد. هرگونه آسیب دیدگی در این سد باعث تشکیل آنتی بادیهای ضد اسپرم  (ASA) می شود.

آنتی بادی ضد اسپرم و باروری مردان

مطالعات تحقيقاتي در سيستم هاي حيواني و انساني نشان داده اند كه وجود آنتي بادی ضد اسپرم( ASA)  مي تواند با باروري تداخل باشد. آنتی بادی های ضد اسپرم روي سطح اسپرم و در ترشحات تناسلي در ناباروري دخيل مي باشد؛ در صورتيكه اهميت كلينيكي ASA سرم بحث بر انگيز است. شيوع ASA در زوج های نابارور ٣٦-٩ درصد و در جمعيت مردان نابارور ٢١-٨ درصد مي باشد.

بنابراين امروزه تعيين ASA يكي از مهمترين مراحل در ارزيابي ناباروري مردان است. بيشتر مطالعات استفاده از 2 روش را براي ارزيابي واكنش آگلوتيناسيون مختلط  MARو تعيين ايزوتيپ آن تأييد مينمايند. تست MAR ساده و ارزان مي باشد و به روش مستقيم يا غير مستقيم انجام مي گيرد. روش مستقيم كه آنتي بادي هاي متصل به اسپرم بيمار را ارزيابي مي كند، بر روي نمونه هاي سمن تازه انجام مي گيرد. از ميان ايزوتيپ هاي ASA ايزوتيپ IgA در ايجاد ناباروري مردان داراي اهميت كلينيكي بيشتري است.

مكانيسم دقيق ايجاد نا باروري با واسطه ASA نامشخص است. در دستگاه تناسلي مردان ASA ممكن است اثرات زيان آوري بر بلوغ و عملكرد اسپرم يا كيفيت سمن داشته باشد. ASA متصل به سر اسپرم بيشترين تأثير را در ایجاد اختلال در عملكرد اسپرم دارند. ارتباط بين ASA و پارامترهاي سمن بحث بر انگيز است و مطالعات نشان داده است كه مردان با ايمونوگلوبولين هاي متصل به اسپرم، كاهش معني داري در تعداد و حركت اسپرم و همینطور افزايش در مورفولوژي غير طبيعي داشته اند.

تحقیقات دیگری نشان داد كه بين حضور ASA و حركت اسپرم ارتباطي وجود ندارد. ارتباط بين ASA و پارامترهاي سمن سبب ايجاد بحث بر سر اين موضوع شده است كه كداميك از پارامترهاي غير طبيعي سمن انديكاسيون تست ASA مي باشند.

آنتی بادی آنتی اسپرم

فرضیه های تشکیل آنتی اسپرم آنتی بادی

دو فرضیه برای تشکیل ASAدر مردان وجود دارد:

1-شکسته شدن سد خونی-بیضه ای ممکن است به وسیله مکانیسم های مختلفی شکسته شود و آنتی ژن های ایمونولوژیک اسپرم با سیستم ایمنی مواجه گردند.در نهایت این برخورد می تواند یک پاسخ ایمنی ایجاد کند که به واکنش التهابی و تشکیل ASAمنجر می گردد.

2_کاهش سرکوب ایمنی مکانیسم دیگری است که ممکن است به وسیله آن ASA ایجاد گردد.

 

پاتوژنز ناباروری به واسطه آنتی اسپرم آنتی بادی

مکانیسم دقیق ایجاد ناباروری با واسطه ASAنامشخص است. در دستگاه تناسلی مردان یا زنان ASAممکن است اثرات زیان آوری بر بلوغ و عملکرد اسپرم یا کیفیت سمن داشته باشد و با باروری تداخل نماید. جهت باروری لازم است که اسپرم ها به اندازه کافی ظرفیت یابی یا دیگر تغییرات بلوغی منجر به کسب قدرت باروری را طی کنند. بعلاوه اسپرم باید مقداری از حرکت رو به جلوی خود را در جهت رسیدن به اووسیت حفظ کند. اسپرم باید به زونا پلوسیدا متصل شود و در آن نفوذ نماید.سرانجام بعد از نفوذ هسته اسپرم باید از حالت متراکم خارج گردد و تسهیم جنینی آغاز شود.

 آنتی بادی های ضداسپرم و کاهش تعداد اسپرم

ارتباط بین ASA و تعداد اسپرم بحث بر انگیز است . مطالعات مختلف نشان داده است که تعداد اسپرم کمتر از 20 میلیون در میلی لیتر با ASA به روش MARمستقیم ارتباط ندارند. بدیهی است که کاهش در تعداد اسپرم احتمالا شانس وقوع باروری را کاهش می دهد.

کاهش حرکت اسپرم و مختل کردن نفوذ اسپرم به موکوس سرویکس

آنتی اسپرم آنتی بادی ها ممکنن است عملکرد طبیعی اسپرم را با آسیب به حرکت اسپرم مختل کنند.این اختلال ممکن است بعد از برخورد با  حضور کمپلمان هترولوگ اتفاق افتد. اسپرم با حرکت غیرطبیعی ممکن است در موکوس سرویکس نفوذ ننماید.

جلوگیری از واکنش و ادغام اسپرم-تخمک

جلوگیری از واکنش آکروزومی  و ادغام اسپرم-اووسیت مکانیسم قوی دیگریست که ASAممکن است به وسیله آن باروری را با شکست مواجه نماید.

نتیجه گیری:

اگرچه برخی محققین به شیوع ASAدر بیماران نابارور تاکید داشته اند.با این وجود مطالعات در سیستم های حیوانی و انسانی نشان داده اند که وجود ASA می تواند با باروری تداخل نماید. روی سطح اسپرم و در ترشحات تناسلی در پاتوژنز ناباروری دخیل است. بعلاوه ASA متصل به سطح اسپرم ممکن است با گسترش اولیه جنینی تداخل نماید. اطلاعات موجود از این فرض حمایت می کند که ASAمتصل انتی ژن های سراسپرم بیشترین تاثیر را در معیوب کردن عملکرد اسپرم دارد. بنابراین وجود ASA به عنوان فاکتور ایمونولوژیک یکی از علل اصلی ناباروری مردان در نظر گرفته می شود.

 

شکست DNA اسپرم و ناباروری در مردان

مقدمه

15-20% درصد از زوجین علیرغم تلاش برای بچه‌دار شدن قادر به داشتن فرزند نبوده و به‌عنوان زوج نابارور شناخته می‌شوند که علت نیمی از این موارد ناباروری، فاکتور مردانه است. بخش عمده ناباروری در مردان به علت وجود اسپرمهای غیرطبیعی است. لذا این افراد کاندید استفاده از روش‌های کمک باروری مانند IVF و ICSI می باشد اما  ممکن است روش های کمک باروری با شکست مواجه شود.

مطالعات نشان می‌دهد که هر چه کیفیت اسپرم پایین‌تر باشد، سلامت DNA اسپرم هم با مشکلات بیشتری مواجه می شود.  یکی از عوامل بسیار مهم در موفقیت لقاح خارج رحمی، سلامت DNA اسپرم است. DNA اسپرم، عامل مهمي در حفظ پتانسيل و قابليت باروري در مردان ميباشد. DNA اسپرم، نيمي از ماده ژنتيكي جنين حاصل از لقاح را تشكيل ميدهد، بنابراين نيمي از درصد موفقيت باروري، منوط به انتقال بدون نقص DNA اسپرم در طول مسير حركت آن از بيضه تا لوله هاي فالوپ در خانمها و محل انجام لقاح تخمك و تشكيل زيگوت ميباشد.

با توجه به اینکه افراد دارای اسپرم غیر طبیعی و همچنین در موارد ناباروری با علت نامشخص کاندید استفاده از روش‌های کمک باروری می‌شوند و در آن‌ها آسیب موجود در DNA اسپرم این مردان، منجر به عدم موفقیت در درمان می‌گردد. لذا قبل از انتخاب روش درمانی مناسب نیاز به ارزیابی میزان شکست DNA اسپرم (SDFA) است. روشهاي متعددي براي ارزيابي سلامت و آسيبهاي احتمالي DNA اسپرم وجود دارد . ساختار DNA اسپرم به عنوان يكي از شاخصهاي مهم كيفيت مايع سمينال در پيشگويي قدرت باروري مردان، شناخته شده است. به طوريکه ارزيابي اين شاخص ميتواند به عنوان آزمايشي تكميلي در كنار آزمونهاي معمول مايع سمينال، بسيار ارزشمند باشد.

شکست DNA اسپرم

در تمام مردان درجاتی از آسیب  DNA اسپرم وجود دارد، اما اگر میزان شکست های کروموزومی در اسپرم ها بیش از حد باشند باعث عدم حاملگی، سقط جنین و شکست در روش های کمک باروری مانند IUI و IVF و ICSI می شود.

عوامل  اگزوژن و اندوژنی که باعث شکست DNA می­گردد 

عوامل اگزوژن

واریکوسل

در حدود 15% تا 20% از جمعیت مردان مبتلا به بیماری واریکوسل می­باشند این بیماری باعث ضعف در تولید سمن و کاهش کیفیت سمن می­گردد افراد مبتلا به واریکوسل دارای سطح شکست DNA  بالاتری نسبت به افراد سالم می­باشند.

آلودگی­های باکتریایی

افرادی با عفونت مجرای ادرای – تناسلی که توسط باکتری­های Chlamydia trachomatis و Mycoplasma ایجاد شده است دارای سطح شکستDNA  بیشتری می­باشند.

دمای بیضه

عملکرد بیضه به دمای آن بستگی دارد. درگونه­ های مختلف، بیضه در اسکروتوم قرار دارد که دارای دمای  °C 2 تا °C 8 پایین­ تر از دمای بدن می­باشد. اخیراَََ مطالعات نشان داده است در مدل موشی که دمای بیضه ای آن­­ها°C  42 تا °C 60 است سطح شکستDNA  اسپرم بسیار بالا است.

عوامل اندوژن

آپوپتوز ناقص سلول­های جنسی حین اسپرماتوژنز

از 50 تا 60 درصد سلول­های جنسی که در میوز I مارکر­ها آپپتوزی را ارائه می­دهند، ممکن است درصد کمی دچار آپوپتوز ناقص شده و به جای توقف، وارد مرحله ­ی اسپرمیوژنز شوند و در نتیجه اسپرم­هایی با DNA آسیب دیده در انزال مرد دیده می­شود.

نقص در بسته بندی کروماتین در طی اسپرماتوژنز

مطالعات مختلف نشان داده ­اند که در مردان نابارور نسبت هیستون/ پروتامین نسبت به افراد بارور بیشتر است. وجود نقص در نسبت هیستون/ پروتامین باعث نقص در تراکم کروماتین اسپرم شده که همین امر مستعد شدن DNA اسپرم برای آسیب را فراهم می­کند.

فعالیت کاسپازها و اندونوکلئازهای اسپرم

القا فعالیت کاسپاز و اندونوکلئاز از طریق دریافت پیام­های فیزیکی و شیمیایی و یا ROS در اپیدیدیم صورت می­پذیرد.

فعالیت ROS  و استرس اکسیداتیو

در مردان علت اصلی شکست DNA اسپرم ، استرس اکسیداتیو است. استرس اکسیداتیو زمانی اتفاق می افتد که تعادل بین آنتی اکسیدانت ها و رادیکاهای آزاد بر هم خورد و میزان رادیکال های آزاد افزایش یابد .

رادیکال های آزاد از طریق ویتامین ها مثل ویتامین C و مواد معدنی که خاصیت آنتی اکسیدانی دارند از بین می روند و به همین دلیل است که توصیه می شود رژیم غذایی مناسبی داشته باشید و از مواد دارای خاصیت آنتی اکسیدان به وفور استفاده کنید.

در صورت ثبات رادیکال های آزاد در بدن سلول های داخل بدن تخریب شده و باعث استرس اکسیداتیو می شوند. این حالت نیز باعث ایجاد بیماری هایی مثل بیماری های قلبی و انواع سرطان ها خواهد شد. عوامل زیر خطر استرس اکسیداتیو را افزایش می دهند:

• عفونت
•  تب
• دمای بالای بیضه ها
• داروهای مختلف و یا مواد مخدر تفریحی
• سیگار کشیدن
• الکل
• فشار خون
• رژیم غذایی نامناسب
• آلاینده های محیطی و شغلی
• بالا رفتن سن
• واریکوسل

روش های درمانی شکست DNA اسپرم

اگر آسیب DNA به دلیل استرس اکسیداتیو ناشی از فعالیت ROS باشد با تغییر عادات و انتخاب شیوه زندگی درست از نظر فعالیت و رژیم غذایی این بیماری تا حد زیادی بهبود یافته و شانس بارداری را افزایش می دهد. همین طور درمان های پیشنهادی به شرح زیر می باشد:

• آنتی بیوتیک ها در صورت وجود عفونت

• تغییر سبک زندگی مثلا ترک مواد مخدر ، سیگار کشیدن و تغییر شغل

• مصرف مولتی ویتامین ها

• رژیم های غذایی خاص بخصوص غذاهای تازه و حاوی آنتی اکسیدان ها و ویتامین C & E

• عمل جراحی واریکوسل

• آسپیراسیون بیضه اسپرم

• گرما باعث شکست DNA میشود، بنابراین استفاده از لباس مناسب و خنک کردن بیضه ها و همچنین شستشوی بیضه ها با آب سرد می تواند باعث کاهش شکست DNA گردد.

• عوامل محیطی آلوده کننده مانند امواج موبایل، اشعه ها و… نیز در شکست DNA موثر هستند.

• چاقی یکی از دلایل شکست DNA می باشد که با استفاده از رژیم غذایی مناسب و ورزش می توان آن را کنترل کرد.

مواردی که تست SDFA  در آنها اهمیت دارد:

  • مردان مبتلا به ناباروری با علت نامشخص.
  •  مردان مبتلا به اولیگو آستنوتراتواسپرمی (OAT).
  •  مردان با سابقه انجام درمان‌های ناموفق کمک باروری مانندIVF و ICSI.
  • مردان خواهان داشتن فرزند به دنبال یک یا چند دوره شیمی‌درمانی.
  •  سابقه توقف در رشد جنین.
  • سابقه رشد ضعیف جنین.
  • مردان با سن بالا.
  •  سقط مکرر جنین در خانم.
  •  مردان مبتلا به واریکوسل.
  • مردان در تماس با مواد سمی و آلودگی‌های محیطی.
  • مایع منی حاوی اسپرم‌های غیرطبیعی و با تعداد کم در مردان.

تست DFI اسپرم چیست؟

شاخص قطعه قطعه شدن DNA اسپرم (DFI) روشی است برای آنالیز کیفیت منی که حضور شکست‌های DNAدر اسپرم‌ها را نشان می‌دهد. خواص اسپرم از نظر کیفیت برای یک لقاح موفقیت آمیز و رشد طبیعی جنین بسیار مهم است. از آزمایش DFIبرای تشخیص دقیق میزان آسیب DNA در اسپرم استفاده می شود تا اگر ماده ژنتیکی غیر طبیعی در آن وجود دارد که از باروری طبیعی جلوگیری می کند و یا باعث می شود روش های IVF به خوبی نتیجه ندهد و سقط جنین اتفاق بیفتد را مشخص کنند.

این آزمایش به این دلیل انجام می شود که آزمایش معمولی اسپرم تنها غلظت اسپرم ها در مایع منی، تحرک آنها، مورفولوژی و میزان قدرتشان را مورد بررسی قرار می دهد و نمی تواند در سطح ملکولی اسپرم ها را تحلیل کند و باید از آزمایش دقیق تری مثل تست اسپرم DFIبرای این منظور استفاده کرد. در تست DFI با استفاده از روش های مختلفی میزان شکست های DNA  در اسپرم ها بررسی می شود و براساس درصد گزارش می شود.

این درصد که نشان دهنده میزان شکست DNA اسپرم است هر چه قدر بیشتر باشد نشان دهنده آسیب بیشتر به DNA اسپرم است. در جواب آزمایش DFI اگر درصد نشان داده شده کمتر از ۲۵ تا ۳۰ درصد باشد طبیعی است. اما درصدهای بالاتر از این اعداد غیرطبیعی است. اگر درصد نشان داده شده در جواب آزمایش DFI   بیشتر از ۵۰ درصد باشد نشان دهنده آسیب بسیار شدید است. بیمارانی که طبق جواب آزمایش DFI شکست DNA دارند باید تا زمان بهبودی از اقدامات کمک باروری مانند IUI و IVF و ICSU به دلیل احتمال شکست و سقط جنین استفاده نکنند. در بیمارانی که سابقه سقط جنین داشته اند و روش های کمک باروی نیز موفقت آمیز نبوده و علت ناباروری مشخص نیست از تست دی اف ای استفاده می شود.

پاپیلوما

پاپیلوما ویروس انسانی و ناباروری مردان

 مقدمه

عوامل متعددی در بروز ناباروری در مردان مؤثر است که از آن جمله می توان به عفونت های دستگاه تناسلی اشاره کرد. عفونت های تناسلی می توانند در اثر آلودگی های میکروبی، قارچی و ویروسی به وجود آیند. اخیراً تحقیقات مختلفی در رابطه با عفونت پاپیلوما ویروس و تأثیر آن بر پارامترهای عملکردی اسپرم از جمله حرکت، مورفولوژی، تعداد اسپرم ها و کاهش قدرت باروری مردان انجام گرفته است، ولی ارتباط بین عفونت با این ویروس و ناباروری در مردان هنوز مبهم باقیمانده است.

علل ناباروری در مردان

ناباروری در مردان به عدم توانایی در باردار نمودن زوجه پس از یک سال آمیزش و در زنان به عدم بارداری پس از این مدت گفته می شود. همچنین اگر زنی نتواند جنین را در رحم خود نگه دارد و آن را سقط کند، نابارور به شمار می آید ناباروری و نازایی فقط به یک عامل وابسته نیست و عوامل بسیاری در آن دخالت دارند،این عوامل به سه دسته تقسیم می شوند:

  • عوامل ژنتیکی
  • عوامل محیطی
  • عوامل عفونی

در سال 1993سازمان بهداشت جهانی روی نقش عفونت های تناسلی در ناباروری انسان تأکید داشت. اغلب عفونت های ناحیه تناسلی مردان ممکن است سبب القاء ناباروری شود. گزارش شده است که در حدود15-20 درصد موارد ناباروری نتیجه آلودگی مایع منی است. بر اساس جایگاه های مختلف عفونت، سازوکارهای پاتوژنیک مختلفی توصیف شده اند.
ناباروری مردان از اثرات مهم و برجسته عفونت های باکتریایی مجاری ادراری- تناسلی است. این نوع عفونت در مجاری ادراری – تناسلی مردان سبب اختلال در فرایند اسپرماتوژنز، عملکرد، ساختار اسپرم (تحرک، قابلیت بقاء، واکنش آکروزومی، اتصال اسپرم به تخمک اسیب به DNA و غشا اسپرم). علاوه بر باکتری ها، ویروس ها نیز می توانند در ناباروری مردان و زنان نقش داشته باشند.

 

پاپیلوماویروس انسانی

پاپیلوما ویروس انسانی یکی از مهمترین ویروس هایی است که از طریق جنسی انتقال می یابد. تاکنون بیش از 25 ژنوتیپ از این ویروس شناسایی شد ه است. که سبب آلودگی ناحیه تناسلی شده و حداقل 59 ژنوتیپ به عنوان پر خطر یا انکوژن در نظر گرفته می شوند. شیوع عفونت پاپیلوماویروس در اسپرم مردان فعال از لحاظ جنسی وجود دارد و اخیراً فرضیه ارتباط آن با ناباروری مردان مطرح شده است .

تحقیقات انجام شده

در مورد ارتباط آلودگی با این ویروس و تغییر کیفیت پارامترهای اسپرم و بروز ناباروری مطالعات مختلفی انجام گرفته است. ولی هنوز این ارتباط به طورقطع تأیید نشده است. در واقع نتایج بعضی از مطالعات حاکی از تأثیر منفی این ویروس بر پارامترهای اسپرم و بعضی دیگر دال بر عدم ارتباط عفونت این ویروس و تغییر کیفیت پارامترهای اسپرم و حتی سقط جنین می باشد.
بزولد نشان داد که عفونت های منی از جمله عفونت پاپیلوماویروس حتی در مردان بدون علامت نیز وجود دارد. و اغلب با کیفیت پایین اسپرم و تغییر در دو عامل اصلی یعنی حرکت پیشرونده و مورفولوژی اسپرم مرتبط بوده که در نهایت روی باروری مردان مؤثر استو حتی می تواند منجر به ناباروری شود. در چندین مطالعه دیگر نیز به کاهش تحرک اسپرم در نتیجه آلودگی با پاپیلوما اشاره شده است.

شیوع ویروس

شیوع ویروس پاپیلوما در نقاط مختلف جهان از صفر تا 79 درصد متغیر است. مطالعات مختلف نشان داده است. که به طور میانگین بیش از 15 %از مردان و زنان که از لحاظ جنسی فعال هستند در زندگیشان عفونت پاپیلوما را خواهند داشت. و خطر این آلودگی میتواند با داشتن شریک های جنسی چندگانه، ارتباط جنسی بدون کاندوم و سیگار کشیدن افزایش یابد. عفونت پاپیلوماویروس و توزیع ژنوتیپ آن در مردان آسیایی، به ویژه در مردانی که باروری آنها محرز شده است به ندرت گزارش شده است .

ختنه و عفونت پاپیلوما ویروسی

ختنه ممکن است خطر ابتلای مردان به عفونت ویروس پاپیلومای انسانی و نیز احتمال انتقال به زوجه را کاهش دهد که این خود سبب کاهش خطر ابتلای سرطان گردن رحم در خانم ها می شود. ختنه در مردان سبب کاهش سطح تماس در آلت تناسلی و نیز جلوگیری از فیموز یا تنگی غالف می شود. کاهش سطح تماس در آلت تناسلی یکی از عوامل کاهش احتمال آلودگی به عفونت پاپیلوما است. طبق تحقیقاتی که در ایالت متحده آمریکا انجام گرفته، شیوع عفونت پاپیلوما ویروس در سر آلت مردان ختنه نشده 13 %و در مردان ختنه شده 02 %بوده است . از طرفی، رفتارهای همجنس گرایانه و یا داشتن رابطه جنسی با چند نفر احتمال عفونت پاپیلوما ویروس را افزایش می دهد.

شیوع پاپیلوما ویروس در ایران

کشور ما ایران یک کشور آسیایی است و شیوع این ویروس در این قاره نسبت به قاره های دیگر کمتر است. از طرفی در کشور اسلامی ما تقریباً همه مردان در خردسالی ختنه می شوند که این خود دلیل دیگری بر کاهش شیوع ویروس پاپیلوما در کشورمان است. از دیگر عوامل شیوع این ویروس، رفتارهای همجنس گرایانه بوده است، در کشورهای پیشرفته رفتارهای همجنس گرایانه نسبت به کشور ما بسیار بیشتر است. و این خود دلیلی دیگر بر کاهش شیوع این ویروس در کشورمان است. در مطالعاتی که در سایر نقاط جهان صورت گرفته. رابطه بین عفونت پاپیلوما ویروس و ناباروری در مردان تأیید شده است.

تاثیر سیگار بر ناباروری مردان

بررسی تاثیر سیگار بر پارامترهای اسپرم

تعداد زیادي از مردان در سراسر جهان سیگار می کشند و به عنوان یک واقعیت شناخته شـده اسـت کـه دود سـیگار، حامل بسیاري از مواد جهش زا و سرطان زا می باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر کشیدن سیگار بر پارامترهاي اسپرم انجام شده است.سیگار، حاوي مواد سمی و سرطان زاي بسیاري می باشـد. مطالعات نشان می دهد که سیگار بیش از 4000ماده شـیمیایی دارد که بسیاري از آنها سمی و حدود 40عـدد از آن هـا سـرطان زاست.

تاثیر سیگار بر ناباروری مردان

تاثیر سیگار بر پارامترهای منی

مطالعـات بسیاري نشان داد که سـیگار مـی توانـد، یـک تـاثیر منفـی بـر پارامترهاي اسپرم داشته باشد. و این تاثیر می توانـد، وابسـته بـه دود باشد. در بسیاري از تحقیقات چنین نتیجـه گیـري شـد کـه افراد سیگاري، میزان حجم منی و تعداد اسپرم کمتر می شـد و هم چنین اسپرمهاي آنان از تحرك کمتري نسبت به افـراد غیـر سیگاري برخوردار است. شواهد موجود، حاکی از آن است که تاثیر سیگار بر اسپرم از تاثیر سیگار بر سیرکولیشن بیضه و همچنـین تاثیر آن بر سلولهاي سرتولی و لایدیک می باشد.

تاثیر نیکوتین بر اسپرم افراد نورمواسپرمیک

نيكوتين يكي از عمده ترين اجزاي دود سيگار است. كه مي‎تواند اثرات سوء‎اي در بدن انسان داشته باشد. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير نيكوتين بر اسپرم افراد نورمواسپرميك مي باشد. در اين پژوهش نيكوتين با غلظت هاي 5/0 و 1 ميلي مولار بر روند اكسيداسيون ليپيدهاي غشايي (LPO)، تعادل بين مولكول هاي گلوتاتيون اكسيده (GSSG) و احياء شده (GSH)، فعاليت آنزيم گلوتاتيون S-ترانسفراز (GST) و نيز ميزان شكنندگي DNA سلولهاي اسپرم در افراد نورمواسپرميك و با در نظرگيري اثرات متقابل آنتي اكسيدان ها مورد بررسي قرار گرفت.

ويتامين C، گلوتاتيون (GSH) و ترولوكس (آنالوگ محلول در آب از ويتامين E )به عنوان مواد آنتي اكسيدان مورد استفاده قرار گرفتند. تيمارهاي نيكوتيني (5/0 و 1 ميلي مولار) باعث افزايش سطوح مواد واكنش دهنده تيوباربيتوتيك (TBARS)- به ميزان 5/51% و %78در محيط عمل گرديدند.

مواد آنتي اكسيدان موجب كاهش سطوح TBARS گرديدند كه در اين بين ترولوكس در حالت تنها واجد بهترين نتيجه بود. و در مقابل ويتامينC در هنگام حضور يونهاي دو ظرفيتي آهن در محيط عمل، موجب افزايش TBARS گرديد. نسبتGSH به GSSG در تيمارهاي نيكوتيني به ميزان 20/49% و 30/60% كاهش يافت.

فعاليت GST نيز به ميزان 01/34% و 19/57% افزايش معني داري را نشان داد در بررسي ميزان استحكام DNA سلولهاي اسپرم توسط روش ستاره دنباله دار(Comet) مشخص شد. كه تيمارهاي نيكوتيني موجب افزايش شكستگي در مارپيچ دوتايي DNA اسپرم هاي تيمار يافته گرديدند. سطوح افزايش يافته TBARS و نيز كاهش نسبت GSH به GSSG مويد گسترش روند اكسيداسيون در ليپيدهاي غشايي سلولهاي اسپرم بوده كه به واسطه عمل راديكالهاي آزاد مشتق از اكسيژن به انجام رسيده است. افزايش فعاليت GST نيز نشانگر گسترش روند LPO در اين سلولها مي باشد. مجموعه تغييرات فوق منجر به اختلال عملكردهاي اسپرم شده كه منجر به كاهش قدرت باروري اسپرم و ناباروري به دنبال خواهد داشت. نیکوتین به راحتی از غشاي سلول هـاي بـدن عبـور می کند و قابلیت واکنش با برخی از اجـزاء درون سـلولی نظیـر پروتئین توبولین در سیتوپلاسم سلولهاي در حـال تقسـیم نظیـر سلولهاي زاینده جنسی را دارا است و بدین ترتیب موجب اختلال در تقسیم سلول می شود.

مطالعات نشان داد که تیمار نیکوتینی، موجب اختلال در فراینـد سپرماتوژنز، آتروفی و تحلیل بیضه ها در موشهاي آزمایشـگاهی می گردد). هم چنین سیگار کشیدن پدر می تواند. بـه همـراه آنومالی هاي مادرزادي و سرطانهاي اطفال باشـد و ایـن کـه بـا موتاژن بودن سیگار ارتباط دارد یا نه، هنوز روشـن نیسـت. مردان سیگاري به سه گروه تقسیم شدند. سیگاري خفیف )1-9 نخ در روز. (، سـیگاري متوسـط ) 10-19نـخ در روز. ( و سـیگاري شدید ) بیش از 20نخ در روز. اسپرم مردان سیگاري، تراکم و حرکت رو به جلوي کمتري نسـبت بـه افـراد غیر سیگاري دارد.

نتیجه گیری

هیچ تفاوت معنی داري در تراکم، تحرك، اشکال و کیفیت اسـپرم در مـردان سـیگاري و غیـر سـیگاري وجـود نـدارد. و تنهـا مـردان سیگاري حجم مایع منی و میـزان کـل اسـپرماتوزوئید کمتـري نسبت به غیر سیگاریها داشتند). اگرچـه مـردان سـیگاري کاهش باروري را بخاطر مصرف سیگار تجربه نمـی کننـد.  ولـی کسانی که کیفیت اسپرم خوبی ندارند، می توانند، با ترك سیگار پیش آگهی بهتري را براي باروري خود رقم بزنند.

تاثیر قهوه بر کیفیت اسپرم

تاثیر مصرف قهوه و کافئین بر ناباروری در مردان

​​​​ناباروی و سبک غذایی

​​​​​​​​تقریبا ۱۳ درصد از افرادی که به سن باروری رسیده اند با مشکلات باروری مواجه هستند و به نظر می‌رسد عوامل مردانه تا ۳۰ درصد از این مشکلات را تشکیل می‌دهند. کیفیت منی از فاکتور های اصلی باروری مردان است. عوامل زیادی به عنوان دلایل کاهش میزان باروری مردان وجود دارد، از جمله عادات سبک زندگی و گرایش به سمت رژیم غذایی غربی با پروتئین بالا.بنابراین، با توجه به تاثیر سیگار، مصرف الکل‏، وزن فعالیت فیزیکی و رژیم غذایی‏ بر روی اسپرماتوژنز. رابطه بین پارامترهای منی و سبک زندگی تاثیر گذار است. کافئین (‏۱، ۳، ۷ – تری متیل گزانتین)‏ در قهوه، چای، نوشیدنی‌های غیرالکلی (‏به ویژه نوشیدنی‌های حاوی کالری و نوشیدنی‌های انرژی‌زا)‏ و شکلات یافت می‌شود. کافئین به راحتی از غشاهای بیولوژیک عبور می‌کند. به سرعت در سراسر بدن توزیع می‌شود. در بزاق، شیر مادر، جنین و نوزاد یافت می‌شود. مولکول کافئین به راحتی توسط انسان‌ها جذب می‌شود. و تقریبا در عرض ۱۵ دقیقه پس از مصرف به اوج خود می‌رسد.

تاثیر قهوه بر کیفیت اسپرم

اثرات کافئین بر سیستم عمومی بدن

کافئین اثرات بیولوژیکی متعددی از جمله تحریک سیستم عصبی مرکزی. افزایش ترشح کاتکول آمین ها. شل شدن ماهیچه‌های صاف و تحریک ضربان قلب دارد، که هم اثرات مثبت و هم اثرات منفی بر سلامتی می­گذارد. در حالی که مصرف متوسط ممکن است اثر حفاظتی کمی را در برابر برخی بیماری‌های سیستم قلبی عروقی و متابولیسم کربوهیدرات‌ها و لیپیدها (‏از جمله اشکال مختلف بیماری‌های قلبی عروقی، آریتمی، نارسایی قلب، دیابت، بیماری کبد و حتی بیماری پارکینسون )ایجاد کند، مقادیر بیش از حد ممکن است منجر به اثرات مضر سلامتی شود.  یکی از نگرانی‌های خاص. افزایش مصرف نوشیدنی‌های انرژی‌زا است. که غنی از کافئین هستند و در میان جوانان بسیار محبوب هستند.

اثرات کافئین بر سیستم تولید مثل مردان

مصرف قهوه یا کافئین با میزان بالای تستوسترون و گلوبولین متصل شونده به هورمون جنسی SHBG  در ارتباط است.  کافئین پروفایل گلیکولیتیک و اکسیداتیو سلول‌های سرتولی را تغییر می‌دهد. و در فرایند تولید مثل مردان دخالت می‌کند. در دوره های زندگی جنینی و بلوغ. کافئین ممکن است به طور غیر مستقیم با تاثیر بر سیستم هیپوتالاموس – هیپوفیز – گناد و یا با اثر سمی مستقیم بر اپیتلیوم ژرمینال عمل کند. علاوه بر این، فرض شده ‌است که مصرف قهوه نه تنها بر پارامترهای منی بلکه بر تمامیت DNA اسپرم نیز تاثیر می‌گذارد.

با توجه به این که آسیب DNA اسپرم انسان نیز می‌تواند توسط آسیب بیضه یا پس از بیضه شامل استرس اکسیداتیو تعیین شود.این جنبه دارای ارتباط بالقوه ای است.  شواهد موجود نشان می‌دهد. که نمونه‌های منی حاوی درصدی از سلول‌های قطعه‌قطعه شده DNA بالای یک آستانه بحرانی.سطح پایینی از موفقیت بارداری دارند. بنابراین، به منظور جمع‌بندی اطلاعات موجود، مرور سیستماتیک داده‌های اپیدمیولوژیک از مطالعات مشاهده‌ای در زمینه ارتباط بین مصرف قهوه و کافئین با پارامترهای باروری مردان شامل کیفیت منی، سطح پلوئیدی اسپرم، سلامت DNA اسپرم و زمان بارداری در این مقاله آورده شده است.

 

تاثیر کافیین بر باروری مردان

متغیرهای منی و کافیئن

​​​​​​​​حجم اسپرم:

​​​​​​​​ برخی مطالعات نشان داده اند؛ در مردانی که بیش‌ترین مصرف قهوه را دارند. حجم منی در مقایسه با مردانی که مصرف کمتری دارند را کمتر می باشد.

تعداد اسپرم:

​​​​​​​​ارتباطی بین مصرف قهوه / کافئین و تعداد کل اسپرم وجود ندارد.

غلظت اسپرم:

​​​​​​​​نتایج مربوط به غلظت اسپرم مشابه نتایج مربوط به شمارش کلی اسپرم است. در ارتباط با مصرف قهوه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشده است. در مردان با بالاترین میزان مصرف (‏۴ یا بیشتر فنجان قهوه در روز)‏، غلظت در مقایسه با مردانی که اصلا قهوه نمی‌خوردند بالاتر گزارش شده است، اما در مقایسه با مردانی که ۱ تا ۳ فنجان قهوه در روز مصرف می کنند کم‌تر است.

تحرک اسپرم:

​​​​​​​​در مورد قابلیت تحرک کلی یا پیشرونده‏ نتایج متناقضی وجود دارد. بیشتر مطالعات هیچ تفاوت معنی‌داری را در میان گروه‌های مصرف قهوه / کافئین نشان ندادند. در دو مطالعه افزایش درصد اسپرم‌های متحرک در مردانی که بیش‌ترین مصرف را دارند. مشاهده شده است.

​​​​​​​مورفولوژی اسپرم:

مورفولوژی به عنوان درصدی از فرم‌های نرمال یا غیرعادی اسپرم گزارش می­شود. ارتباط معنی دار بین هر یک از پارامترهای مورفومتریک هسته‌ای اسپرم (‏اندازه، شکل، رنگ و بافت)‏  با مصرف کافئین وجود دارد. ​

 

کافئین و آسیب به DNA

​​​​​​​​به طور خاص اثرات کافئین بر آنیوپلوئیدی اسپرم در زمینه اثرات آمیخته یا در واکنش با الکل و سیگار مورد بررسی قرار گرفته است. مصرف کافئین، که به عنوان معادل‌های فنجان قهوه در هر روز اندازه‌گیری شده است. ارتباط خطی قابل‌توجهی را با افزایش ناهنجاری‌های کروموزومی نشان می دهد. یک رابطه مثبت بین نوشیدن قهوه روزانه و فقدان کروموزوم X یا Y  ‏و همچنین نوشیدن قهوه ۶ بار در هفته و کروموزوم اضافی ۱۸  مشاهده شده است. این ارتباط پس از محاسبه عوامل شناخته‌شده یا مظنون به تاثیر بر آنیوپلوئیدی (‏سن، مصرف الکل و سیگار)‏ ادامه یافته است. علاوه بر آنوپلوئیدی، یکپارچگی DNA نشان‌دهنده پارامتر بسیار مهمی است که نشان‌دهنده ناباروری مردان و نتیجه بالقوه مراکز ART  است. اما هیچ ارتباطی بین مصرف قهوه و ترکیبات DNA اسپرم وجود ندارد. در این رابطه، باید در نظر گرفته شود که اختلافات بین مطالعات ممکن است مربوط به روش‌های مختلف ارزیابی آسیب DNA باشد. تست قطعه‌قطعه شدن DNA  اسپرم به طور کلی همبستگی متوسطی را با یکدیگر نشان می‌دهد. هیچ کدام از آن‌ها اطلاعات خاصی در مورد ماهیت و شدت آسیب DNA ارایه نمی‌دهند، و هنوز مشخص نیست که کدام یک از این تست‌ها بر بهینه‌سازی تصمیم‌گیری بالینی ترجیح دارد. ​

کافئین و خطر دیسپرمیا (لقاح تخمک با دو اسپرم)

دیسپرامیا  به صورت غلظت کم (‏بین ۵ و ۱۰ میلیون  اسپرم  در میلی‌لیتر)‏، تحرک پیشرونده ۳۰ درصد، فرم معمولی ۳۰ درصد، لکوسیت ها یک میلیون در میلی لیتر و بدون آگلوتیناسیون اسپرم تعریف می­شود. خطر ابتلا به دیسپرمیا  با تعداد فنجان قهوه در روز افزایش می یابد.

کافئین و زمان بارداری برنامه‌ریزی‌شده

​​​​​​​​کسانی که سطح بالاتری از کافئین را دریافت می‌کردند، کاهش توانایی باروری را تجربه می کنند. با در نظر گرفتن تمام عوامل مخدوش گر بالقوه مربوطه، مردانی که روزانه ۴ – ۷ نوشیدنی کافئین مصرف می‌کردند دارای نسبت شانس پایین تری  در مقایسه با ۳ نوشیدنی کافئین در روز بودند.

کافئین و ART

​​​​​​​​یک مطالعه آینده‌نگر میزان موفقیت ART را در میان افراد مصرف کننده کافئین بررسی نموده است. نویسندگان اظهار داشته‌اند که مصرف کافئین  در مردان تاثیری بر باروری؛ بارداری یا زایمان زنده ندارد. از طرف دیگر افزایش مصرف کافئین مردان به ۱۰۰ میلی‌گرم اضافی در روز به طور قابل‌توجهی خطر چندقلوزایی را ۲.۲  برابر برای مصرف معمول در طول عمر افزایش می‌دهد.

کافیین و مراکز درمان ناباروری

سیستم های در تعامل با کافئین در بدن

نوشیدنی‌های کافئین‌دار می‌توانند از طریق مکانیسم‌هایی که کافئین را درگیر نمی‌کنند، بر باروری تاثیر بگذارند. به عنوان مثال، مصرف نوشیدنی‌های حاوی کولا می‌تواند از طریق افزایش خطر مقاومت به انسولین، سندرم متابولیک و افزایش وزن باعث کاهش باروری شود. بر این اساس، نشان‌داده شده‌است. که مصرف نوشابه های انرژی زا به طور کلی (‏و در نتیجه نه تنها کولا) ‏به شدت بر ویژگی‌های اسپرم تاثیر می‌گذارد. در مورد کیفیت مطالعه، در بیشتر مقالات منتشر شده، ارتباط بین مصرف کافئین و نتایج باروری به عنوان عوامل بالقوه یا به خوبی شناخته‌شده. مانند فراوانی آمیزش، سیگار کشیدن، بیماری‌های اندام‌های تولید مثل، مصرف الکل، سن و BMI در نظر گرفته شده است.

مکانیسم های اثر کافئین بر ناباروری مردان

​​​​​​​​این مرور سیستماتیک بر ارتباط بین مصرف قهوه / کافئین و ناباروری مردان با استفاده از سه نتیجه اصلی تمرکز داشت:متغیرهای منی، آسیب DNA اسپرم و زمان بارداری. در بیشتر مطالعات، به نظر نمی‌رسد که پارامترهای منی تحت‌تاثیر مصرف کافئین، حداقل کافئین از قهوه، چای و نوشیدنی‌های کاکائو قرار گرفته باشند. در مقابل، برخی مطالعات اثر منفی استفاده از این نوشیدنی‌ها و مصرف نوشیدنی‌های گازدار بر حجم، تعداد و غلظت را نشان داده‌اند. در مورد نقایص DNA اسپرم، به نظر می‌رسد که مصرف کافئین با آنیوپلوئیدی و شکست DNA مرتبط باشد. در نهایت، نوشیدن قهوه در برخی مطالعات با طولانی شدن زمان بارداری همراه بوده‌است، اما نه همه آن‌ها. هتروژنیتی شدید در اندازه‌گیری مواجهه، طراحی مطالعه، و نتایج مطالعه شده در حال حاضر. امکان به دست آوردن یک شکل مشخص از رابطه بین مصرف قهوه / کافئین و ناباروری مرد را محدود می‌کند. اگرچه قهوه منبع اصلی کافئین است. اما ارزیابی قهوه به تنهایی ممکن است میزان مصرف کافئین را کاهش دهد و در نتیجه نقش آن را به عنوان یک عامل منفی تلقی کرد. از سوی دیگر، اندازه‌گیری قهوه، چای و نوشابه غیرالکلی کولا به نظر می‌رسد که به اندازه کافی به مصرف کافئین نزدیک باشد باشد. انتخاب دقیق کنترل‌ها و اطلاعات مربوط به عوامل مداخله‌گر معمولا در مطالعات با کیفیت خوب وارد می شود. اما ممکن است عوامل زمینه‌ای در نظر گرفته نشوند.

رژیم غذایی  کافئین دار و ناباروری

نقش جدید استرس و رژیم غذایی در ناباروری مردان قابل‌توجه است. مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار و قهوه ممکن است. با الگوهای رژیم غذایی خاص و یا عادات سبک زندگی مرتبط باشد و ترک عادت آن ممکن است مشکل باشد. برای مثال، ارتباط بین متغیرهای منی و نوشیدنی‌های بدون الکل حاوی کافئین، ممکن است یک اثر مخرب را نشان دهد. به عبارت دیگر، نوشیدنی‌های غیرالکلی به جای کافئین ممکن است  از طرق دیگر مضر باشند. ارتباط مشاهده‌ شده برای مقدار بالای نوشیدنی‌های کولا را نمی توان به محتوای کافئین موجود در کولا نسبت داد.

قهوه و ناباروری مردان

نتیجه گیری

اسپرماتوژنز یک فرایند پیچیده است که به عوامل خارجی متعددی حساس است.​شواهد منتشر شده حاکی از آن است که مصرف کافئین، احتمالا با وجود آسیب DNA اسپرم. ممکن است تاثیر منفی بر عملکرد تولید مثل جنس نر داشته باشد. شواهد از مطالعات اپیدمیولوژیک بر روی پارامترهای منی و باروری مردان هر چند متناقض است. اما مطالعات دیگر با رعایت ضوابط طراحی‌شده. با معیارهای از پیش تعریف‌شده برای آنالیز منی و انتخاب موضوع. و نیز تعریف عادات سبک زندگی، برای رسیدن به شواهد قوی در مورد تاثیر کافئین بر پارامترهای منی و باروری مردان ضروری هستند.

چاقی و ناباروری

تاثیر چاقی بر اختلالات اسپرم و ناباروری در مردان

چاقی یک وضعیت پزشکی است که در آن چربی اضافی بدن یا بافت چربی سفید در بدن تجمع می‌یابد. تجمع چربی ممکن است سلامتی را تحت‌تاثیر قرار دهد و به طور بالقوه امید به زندگی را کاهش دهد. اگر شاخص توده ی بدنی یعنی  Bmi فرد بین ۲۵ تا ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع باشد اضافه وزن تلقی میشود. اگر Bmi از ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع تجاوز کند، نشان از چاق بودن فرد است. از آنجا که این کاهش در باروری به موازات افزایش میزان چاقی رخ داده‌است، احتمال اینکه چاقی علت ناباروری مردان باشد و کاهش باروری باید مد نظر قرار گیرد. چاقی با فاکتور مردانه با شیوع بالاتر ناباروری همراه است. مکانیسم‌های متعددی ممکن است برای اثر چاقی بر اختلالات اسپرم و ناباروری مردان، هم به طور مستقیم و هم به طور غیر مستقیم، از طریق القای آپنه خواب، تغییرات هورمونی کاهش سطوح inhibin B و آندروژن همراه با افزایش سطح استروژن و افزایش دمای اسکروتوم، در نهایت پارامترهای معیوب منی کاهش تعداد کل اسپرم، غلظت و تحرک در نظر گرفته شود.

 

چاقی و ناباروری

مکانیسم‌های پیشنهادی

عواملی که در اپیدمی چاقی نقش دارند. عبارتند از سبک زندگی بدون تحرک و یا مصرف افزایش‌یافته کالری، و یا هر دو. اغلب این عوامل همراه با ژنوتیپ نامطلوب رخ می‌دهند که فرد را مستعد چاقی می‌کند. مکانیسم‌های دخیل در ناباروری مردان اغلب مبهم و نامشخص است. تاکنون چندین روش برای این منظور پیشنهاد شده‌است. بسیاری از این مکانیسم ها ممکن است همراه با تنظیم نامناسب محور هیپوتالاموس_هیپوفیز شود.

فعالیت بیش از حد اروماتاز

فعالیت بیش از حد آروماتاز به دلیل چاقی با افزایش تعداد و اندازه سلولهای چربی همراه است. چربی کل بدن، چربی داخل شکمی و چربی زیر جلدی همگی با سطوح پایین تستوسترون آزاد و تام در مردان همراه بوده و بیشتر مردان چاق متقاضی درمان ناباروری با کاهش نسبت تستوسترون به استروژن همراه هستند. این کاهش با فعالیت بیش از حد آنزیم آروماتاز سیتوکروم P۴۵۰ توضیح داده می‌شود که در سطوح بالایی از بافت چربی سفید بیان می‌شود و مسئول یک مرحله کلیدی در بیوسنتز استروژن‌ها است. سطوح بالای استروژن‌ها در مردان چاق ناشی از افزایش تبدیل آندروژن‌ها به استروژن‌ها به دلیل زیست فراهمی بالای این آنزیم‌های آروماتاز است. تنظیم سطوح هورمون‌های جنسی می‌تواند باعث تغییرات بزرگی در اسپرماتوژنز و دیگر جنبه‌های تولید مثل جنس نر شود.
استروژن حتی در غلظت‌های پایین، از نظر زیستی فعال‌تر از تستوسترون است. با توجه به تغییرات اندک در میزان استروژن در گردش خون، می توان پتانسیل فعالیت استروژن در بیضه را افزایش داد. در حالی که عدم حضور کامل استروژن در بیضه منجر به اثرات سو بر روند اسپرماتوژنز و استروئیدوژنز می‌شود. سطح بالای استروژن وقتی در مدل‌های حیوانی مورد آزمایش قرار می‌گیرد، تاثیر مستقیمی بر اسپرماتوژنز دارد. استروژن‌ها ممکن است نقشی در تنظیم محور HPG داشته باشند. هر مقدار استروژن اضافی می‌تواند برای اسپرماتوژنز مضر باشد.

بافت چربی سفید به عنوان یک عضو درون‌ریز

بافت چربی سفید نسبت به حفظ هومئوستاز فیزیولوژیکی، تنظیم متابولیسم و ذخیره‌سازی انرژی، نقش اساسی تری را ایفا می‌کند. این بافت چربی تا ۲۰ درصد وزن بدن مردان را تشکیل می‌دهد. سلول‌های تشکیل‌دهنده آن حاوی یک قطره بزرگ چربی هستند. این سلول های چربی شامل ماکروفاژها و لنفوسیت‌ها است که آن را به یک واسطه مهم التهاب و متابولیسم تبدیل می‌کند. لپتین یکی از پروتئین‌های مترشحه از سلول‌های چربی سفید است. آنژیوتنسینوژن، رزیستین، آدیپیسین، پروتئین محرک آسیلاسیون، آدیپونکتین، پروتئین متصل شونده به رتینول و فاکتور نکروز توموری نیز در بسیاری از موارد ترشح می‌شوند.

ترشح لپتین

بافت چربی سفید جایگاه اصلی سنتز لپتین است. مطالعات همبستگی مثبت قوی بین سطح لپتین سرم و درصد چربی بدن را نشان می‌دهد. لپتین عمدتا توسط بافت چربی تولید می‌شود، اما می‌تواند توسط جفت، معده و عضلات اسکلتی نیز تولید شود. لپتین به عنوان یک عامل بالقوه، بسیاری از جنبه‌های دیگر از جمله تنظیم سیستم‌های نورواندوکرین، مصرف انرژی، خون‌سازی، رگ زایی، بلوغ و تولید مثل را پوشش می‌دهد. همچنین شیوع ناباروری در افراد چاق بیشتر از افراد غیر چاق است. لپتین به عنوان یک هورمون متابولیک و نوروآندوکرین عمل می‌کند. همچنین لپتین متابولیسم گلوکز و بلوغ جنسی و تولید مثل طبیعی دخالت دارد. بنابراین تغییرات غلظت لپتین پلاسما می‌تواند اثرات فیزیولوژیکی مهم و گسترده‌ای داشته باشد. اگر چه کمبود لپتین ناشی از جهش در ژن لپتین به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته‌است و به عنوان عامل چاقی شناخته شده‌است،

اما اکثر افراد چاق با افزایش غلظت سرمی لپتین و عدم جهش در گیرنده لپتین حضور دارند. گیرنده لپتین در بافت بیضه وجود دارد و کشف لپتین در مایع منی ارتباط بین این هورمون پروتئینی و عملکرد تولید مثلی مردان را مشخص کرده‌است. افزایش لپتین ناشی از افزایش ترشح از بافت چربی باعث اختلال در تولید اسپرم و تولید آندروژن‌ها توسط سلول‌های لیدیگ می‌شود. کمبود لپتین در موش‌ها با اختلال در اسپرماتوژنز، افزایش آپوپتوز سلول زایا و افزایش بیان ژن‌های پیش آپوپتیک در بیضه مرتبط است. مطالعات نشان داده‌است که درمان جایگزینی تستوسترون باعث کاهش سطح لپتین در گردش خون می شود. با کاهش سطح لپتین بالا در بیماران چاق، ممکن است بتوان برخی از اثرات بالقوه سرکوب‌کننده لپتین اضافی را بر محور HPG معکوس کرد و روند اسپرماتوژنز و عملکرد اسپرم نرمال را بازگرداند.

ترشح رزیستین و مقاومت به انسولین

رزیستین یکی دیگر از فاکتورهای اختصاصی بافت چربی است که مقاومت به انسولین را القا می‌کند. حدود ۸۰ % مردان مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز چاق هستند. افزایش ترشح رزیستین به دلیل افزایش تعداد سلول‌های چربی، چاقی را به دیابت نوع ۲ مرتبط می‌سازد. دیابت، سطوح بالای انسولین در گردش خون وجود دارد. هایپرانسولینمی که اغلب در مردان چاق رخ می‌دهد، اثر مهاری بر اسپرماتوژنز نرمال دارد. این امر می‌تواند با کاهش باروری مردان مرتبط باشد. در گروهی از مردان دیابتی، پارامترهای منی (‏غلظت، تحرک و مورفولوژی)‏با گروه کنترل تفاوت معنی‌داری نداشت، اما میزان آسیب هسته‌ای و میتوکندریایی Dna در اسپرم به طور معنی‌داری بیشتر بود. این آسیب Dna اسپرم می‌تواند باروری مردان و سلامت باروری آن‌ها را مختل کند.

علاوه بر ایجاد آسیب Dna اسپرم، سطح انسولین نیز نشان‌داده شده‌است. این امر بر سطح گلوبولین متصل شونده به هورمون جنسی (‏sHBG)‏تاثیر می‌گذارد، یک گلیکوپروتئین که به هورمون‌های جنسی، به ویژه تستوسترون و استرادیول متصل می‌شود. در نتیجه مانع فعالیت بیولوژیک آن‌ها به عنوان حامل می‌شود. سطوح بالای انسولین در گردش، sHBG در کبد را مهار می‌کند، در حالی که کاهش وزن، سطح sHBG را افزایش می‌دهد. در مردان چاق کاهش در sHBG به این معنی است که استروژن کمتری متصل خواهد شد که منجر به فعالیت بیولوژیکی بیشتر و استروژن آزاد می‌شود. علاوه بر تبدیل تستوسترون به استروژن در افراد چاق، کاهش توانایی sHBG در حفظ سطوح تستوسترون آزاد نیز به سطوح غیر طبیعی تستوسترون کمک می‌کند.

سموم محیطی و استرس اکسیداتیو

بیشتر توکسین‌های محیطی در چربی محلول هستند و در نتیجه در بافت چربی تجمع می‌یابند. تجمع این سموم نه تنها در اطراف بیضه و اسکروتوم بلکه در نقاط دیگر بدن می‌تواند باعث اختلال در روند طبیعی هورمون‌های تولید مثلی گردد. مواد سمی محیطی که در بافت چربی سفید اطراف اسکروتوم تجمع می‌یابند. بنابرین ممکن است اثر مستقیمی بر اسپرماتوژنز در بیضه داشته باشند. فرآیند اسپرماتوژنز شامل گونه‌های فعال اکسیژن (‏ros)‏ است. این عوامل مولکول‌های بسیار فعال و ناپایدار هستند که ممکن است منجر به استرس اکسیداتیو شوند. بنابرین می‌توانند موجب آسیب سلولی در بدن شوند.

ناباروری ناشی از فاکتور و می‌تواند منجر به آسیب Dna، تغییر شکل و آسیب به یکپارچگی غشای پلاسمایی اسپرم شود. همچنین رادیکال‌های آزاد اکسیژن می‌توانند با آسیب رساندن به ژنوم میتوکندری اسپرم، عملکرد و تحرک طبیعی اسپرم را تحت‌تاثیر قرار داده و باعث اختلال در عملکرد میتوکندری و کاهش تولید انرژی شوند. علاوه بر این، استرس اکسیداتیو در مکانیسم پاتوفیزیولوژیک اختلال نعوظ دخیل است.

وزن بیش از حد بدن می‌تواند تنظیم بازخورد محور HPG را مختل کند. تمام عوامل بالا ممکن است بر این عدم تنظیم تاثیر بگذارند و یا نتیجه آن اختلال باشد. همچنین می‌تواند به اختلالات کیفیت منی کمک کند. استروئیدهای جنسی و گلوکوکورتیکوئیدها تعامل بین محور هیپوتالاموس – هیپوفیز – آدرنال و محور هیپوفیز – آدرنال را کنترل می‌کنند. هر گونه اختلال ممکن است به نوبه خود بر اسپرماتوژنز و عملکرد تولید مثل مردان تاثیر بگذارد. مردان با وزن طبیعی و سطوح پایین تستوسترون به طور منظم با سطوح بالای lH و FsH، در مقایسه با مردان چاقی که معمولا با سطوح پایین lH و FsH حضور دارند.

اینهیبین B، یک فاکتور رشد مانند است که توسط سلول‌های سرتولی در بیضه تولید می‌شود. به طور قراردادی هم تولید FsH و هم تحریک تولید تستوسترون توسط سلول‌های لیدیگ در بیضه را مهار می‌کند. به طرز شگفت آوری، افزایش جبرانی مورد انتظار در سطوح FsH در پاسخ به سطوح پایین inhibin B در مردان چاق مشاهده نمی‌شود. سطح پایین inhibin B ممکن است ناشی از اثرات تضعیف‌کننده سطح استروژن باشد. مطالعه‌ای توسط گلوبرمن و دیگران. مردان چاق و نابارور تغییرات غددی نشان می‌دهند که در مردان چاق و نابارور به تنهایی مشاهده نمی‌شود. این پاسخ معیوب به تغییرات هورمونی را می توان با عدم تنظیم جزیی یا کامل محور HPG توضیح داد.

 

چاقی و مضررات آن بر ناباروری

رابطه ی ژنتیک:

با وجود تاثیر شناخته‌شده چاقی بر ناباروری، بسیاری از مردان چاق بارور هستند و عملکرد و باروری طبیعی دارند. با این حال، از آنجا که چاقی می‌تواند ناشی از ژنوتیپ نامطلوب باشد. از آنجا که چاقی می‌تواند منجر به ناباروری شود، ارتباط ژنتیکی بین این دو عامل ممکن است این تفاوت را توضیح دهد. بیماران مبتلا به سندرم کلاین فلتر، پرادر – ویلی یا لارنس – مون – باردت – بیدل، همه درجات مختلفی از چاقی و ناباروری را نشان می‌دهند.

علاوه بر این، مردان نابارور و چاق به طور معنی‌داری سطوح تستوسترون پایین تری نسبت به مردان بارور چاق نشان دادند. اگر چه ژن‌های دخیل در این سندرم و مکانیسم های آن به خوبی شناخته شده‌است، اما ممکن است جهش‌های ژنتیکی دیگری با شدت کم‌تر وجود داشته باشند. این امر ممکن است تفاوت‌های بین مردان بارور و نابارور چاق را توضیح دهند. همچنین ارتباط ژنتیکی احتمالی بین چاقی و ناباروری را روشن سازند.

آپنه خواب:

آپنه ي خواب عبارت است از دوره ي خواب منفطع به علت دفعات مكرر مسدود شدن مسيرهوايي فوقاني و كمبود اكسيژن ناشي از آن و اغلب در مردان چاق و ديابتي ديده مي شود. مردان دچار آپنه ي خواب به نسبت گروه شاهد افزايش شبانگاهي تستسترون منقطعي و به تبع آن سطح ميانگين تستسترون و LH كمتري دارند. در تحقيقي پيرامون آپنه ي خواب در مردان چاق كه توسط لوبوشيتزكي بر روي بيماران گروه شاهد و جهت دار صورت گرفت. وي به اين نتيجه رسيد كه اين شرايط ناشي از كاهش فعاليت هيپوفيزي-گنادي است و كاهش تستسترون توأم با آن ناشي از چاقي و در درجات كمتري ناشي از خواب منقطع و كمبود اكسيژن است. اين منقطع بودن باعث توليد اسپرم و توانايي توليد مثل غيرعادي است.

اختلال در نعوظ:

اثر آپنه خواب بر تولید مثل به دلیل چاقی که خود یکی از علل ناباروری است.۷۶ % از مردانی که اضافه‌وزن دارند، اختلال نعوظ و کاهش میل جنسی را گزارش می‌کنند.

افزایش دمای بیضه:

افزایش Bmi می‌تواند با افزایش دمای بیضه، اسپرماتوژنز را مختل یا متوقف کند. افزایش توزیع چربی در ران‌های فوقانی، ناحیه سوپراپوبیک و اسکروتوم همراه با سبک زندگی کم‌تحرک اغلب همراه با چاقی می‌تواند منجر به افزایش دمای بیضه شود. استرس گرمایی در دستگاه تناسلی به عنوان یک عامل بالقوه در کاهش کیفیت منی در مشاغل کم‌تحرک، بروز تب و واریکوسل مورد توجه قرار گرفته‌است.

چاقی و ناباروری مردان:

ارتباط چاقی و ناباروری در مردان را می توان به بیش از اختلال عملکرد جنسی و سایر تظاهرات تغییر یافته چاقی نسبت داد. اگر چه اسپرماتوژنز و باروری در اکثریت مردان چاق مختل نیست. اما تعداد نامتناسبی از مردان که به دنبال درمان ناباروری هستند، چاق هستند. مطالعات متعددی ارتباط بین کیفیت منی و چاقی را مورد بررسی قرار داده‌اند. مردان چاق سه برابر مردان با وزن طبیعی شانس داشتن اسپرم کم‌تر از ۲۰ میلیون در میلی‌لیتر یا الیگواسپرمی را دارند.

پارامترهای منی قابل قبول

تعداد و غلظت اسپرم:

تعداد کل اسپرم و افزایش Bmi همچنین کاهش قابل‌توجهی در تعداد و غلظت کل اسپرم مشاهده شد. این یافته‌ها توسط مطالعات دیگر نیز تایید شده‌است. اگرچه چندین گزارش در مورد رابطه منفی و قابل ملاحظه بین Bmi و تعداد و غلظت اسپرم وجود دارد. تفاوت تعداد و غلظت اسپرم در مردان چاق نسبت به باقی افراد قابل توجه است.

حرکت اسپرم:

در مورد اثرات چاقی بر روی تحرک اسپرم اتفاق‌نظر وجود دارد ولی به طور کلی توافق کاملی وجود ندارد. با وجود این شواهد، همه مطالعات، تحرک اسپرم را در پارامترهای اندازه‌گیری آن‌ها شامل نشده اند. مطالعات دیگر هیچ اثری از Bmi یا چاقی بر روی تحرک اسپرم نیافته اند.

مورفولوژی(ریخت شناسی)طبیعی اسپرم:

بررسی تفاوت‌های موجود در مورفولوژی اسپرم مردان چاق و دارای وزن طبیعی می‌تواند به دلیل تفاوت در مورفولوژی طبیعی و تغییرپذیری فردی بالا در نمونه‌های فرد مورد توجه قرار گیرد. بیشتر مطالعات هیچ ارتباطی بین چاقی و مورفولوژی غیرطبیعی اسپرم نشان نداده اند. در یک مطالعه، هیچ ارتباطی بین چاقی و تحرک یا مورفولوژی ضعیف اسپرم گزارش نشد. شناسایی هورمون‌ها، پروتئین‌ها و مکانیسم‌های خاص دخیل در تنظیم مورفولوژی اسپرم ممکن است به توضیح چگونگی و چرایی تاثیر چاقی بر اسپرماتوژنز کمک کند.

 

تاثیر چاقی بر قدرت باروری مردان

 

تکه تکه شدن DNA

كورت به اين نتيجه رسيد كه افزايش شاخص چندپارگی  DNA با (DFI) با افزايش BMI توأم است. كه اين امر نشان دهنده ي اين است كه ممكن است چاقي يكپارچگي كروماتين اسپرم را به خطر بيندازد. DFI‌ درصدي از اسپرم ها است در نمونه ي مني است كه سطح بالايي از شكست هاي تك رشته اي و يا دو رشته اي در DNA هسته اي خود دارند. يك مرد جوان و سالم 3تا %5 اسپرم با DNA چند پاره دارد در حالي كه داشتنDFI معادل 25 تا %30 مردي را كه سعي در لقاح طبيعي دارد در معرض نا باروري قرار مي دهد. افزايش BMI بالاتر از kg/m2 ، بسته به ميزان چاقي، باعث افزايش DFI در اسپرم و كاهش تعداد اسپرم هاي با كروماتين طبيعي در هر انزال مي شود. مردان مبتلا به ديابت نوع 2 در مقايسه با گروه شاهد نقص هاي ساختاري بيشتري در اسپرم خود دارند. در حالت عادي مردان داراي DFI بالا باروري كمتري خواهند داشت و در نتيجه همسران آن ها سقط هاي بيشتري خواهند داشت.

 

خصوصيات غيرعادي هورمونی

کاهش اینهیبین B

اينهيبين B مهمترين نشانه ي توليد منظم اسپرم در تمام افراد جنس مذكر است. بنابراين ما مي توانيم از آن براي پيش بيني كيفيت اسپرم و باروري افراد چاق استفاده كنيم. اينهيبين B نشانه ي عملكرد عادي سلول هاي سرتولي است و با فعاليت اسپرم زايي در ارتباط است. كاهش هاي قابل اندازه گيري در سطح اينهيبين B نشانه ي سوء عملكرد لوله هاي اسپرم ساز است، بنابراين، ميزان عادي ان آشكارا نشان دهنده ي اسپرم زايي غير عادي است.

کاهش هورمون تستسرون، استروژن

كاهش در ميزان نسبت تستسترون: استروژن در مردان چاق به طور معمول ديده مي شود. در مردان چاق %6 سطح استراديول بيشتر و 25 تا %32 تستسترون كمتري در مقايسه با مردان نرمال دارند. شدت چاقي مشخص كننده ي ميزان افزايش استراديول و كاهش تستسترون است. افزايش تبديل آندروژن ها به استروژن ها كه مشخصه ي چاقي است. چاقی عملكرد غده هيپوفيز را با مختل كردن بازخورد عادي در بيضه ها مختل مي كند.

رویکردهای درمان ناباروری

مهم است كه بدانيم درمان ناباروري در مردان چاق با درمان ناباروري مردان با وزن عادي متفاوت است. در اين گروه تمركز بيشتر بر روي ناباروري هاي توأم و يا مرتبط با چاقي است. ارتباطات فيزيولوژيك منحصر به فرد بين چاقي و افزايش تبديل تستسترون به استراديول و تأثيري كه چاقي بر توقف آزادسازي GnRH‌ و اسپرم زايي دارد. براي درمان ناباروری در مردان چاق نيازمند روش هاي اجرايي مختلفي است.

کاهش وزن:

کاهش وزن ممکن است درمان واضحی برای بهبود چاقی در ناباروری مردان باشد. اما مطالعات محدودی در این زمینه انجام شده‌است. با وجود این عدم وجود شواهد قطعی، توافق کلی میان چند مطالعه انجام‌شده وجود دارد. مردانی که به روش‌های طبیعی (‏رژیم غذایی و یا ورزش)‏کاهش وزن داشتند. افزایش بالایی در سطوح آندروژن و اینهیبین B و بهبود پارامترهای منی را تجربه کردند. غلظت سرمی انسولین و لپتین کاهش می‌یابد. در بیمارانی که تحت عمل جراحی برداشتن چربی اضافی بیضه برای کاهش دمای بالای بیضه قرار گرفته بودند. ۲۰ % که قبلا نابارور محسوب می‌شدند، موفق به درمان ناباروری شدند.

این بهبود می‌تواند به دلیل تجمع احتمالی سموم موضعی در بافت چربی اسکروتوم اطراف بیضه باشد. همچنین کاهش وزن در مردان مبتلا به آپنه انسدادی هنگام خواب ثانویه به چاقی، سطح تستوسترون را افزایش داد. کم‌تحرکی به طور منفی بر عملکرد نعوظ تاثیر می‌گذارد. نشان‌داده شده‌است که مداخلات درمانی تجربی و بالینی، پاسخ‌های جنسی را بهبود می‌بخشند. کاهش دریافت کالری سبب بهبود عملکرد نعوظ در مردان مبتلا به سندرم متابولیک از جمله چاقی و دیابت شده‌است. عمل جراحی بای پس و بندینگ معده در درمان چاقی مرضی بسیار موفق است.

در یک مطالعه ۵۷ مرد سالم که قبلا بارور بودند با آزواسپرمی ثانویه به دنبال عمل جراحی بای پس معده راه یافتند. این یافته‌ها پیشنهاد می‌کند که کاهش شدید وزن ممکن است. باعث اختلال در عملکرد تولید مثلی جنس نر و حتی توقف کامل اسپرماتوژنز شود. همچنین مشخص شد که یا جذب مواد مغذی مورد نیاز برای تشکیل اسپرماتو در این بیماران بعد از عمل جراحی کافی نبوده (‏و احتمالا با وجود رژیم غذایی سالم قابل ترمیم نیست)‏و یا اینکه تاثیر جراحی بر سیستم ترمیمی غیرقابل‌برگشت بوده‌است. مطالعات وسیع‌تر و طولانی‌مدت برای تعیین اثرات قطعی عمل جراحی بای پس معده بر باروری مردان لازم است. در عین حال، این روش به عنوان یک روش درمانی برای ناباروری وابسته به چاقی توصیه نمی‌شود.

مدیریت عدم تعادل هورمونی

اگونیست های هورمونی:

چنانچه بيمار دچار ناباروري ثانويه شود درمان هاي موفق كنوني كه با پمپ GnRH يا تزريق گنادوتروپين پرده ي خارجي جنين انساني (HCG) كه در بيضه مانند LH‌ عمل مي كند. مي توانند ترشح تستسترون را تحرك كنند. سطوح عادي LH‌سلول هاي ليديگ را تحريك مي كنند. تا تستسترون را كه مي تواند محرك اسپرم زايي باشد را ترشح كند.

مهار کننده‌های آروماتاز:

ثابت شده است خط جديدی از درمان ها كه تحت آزمايش بازگرداندن باروری در مردان چاق قرار گرفته اند. بسيار مؤثر تر و كم هزينه تر از استفاده از آگونيست هاي هورموني هستند. مهار كننده هاي آروماتاز طراحي شده اند تا بر روي آنزيم آروماتاز P450 كه در بافت چربي سفيد به وفور توليد مي شود مقابله كند. مهاركننده هاي آروماتاز فعلي عبارت اند از آناسترازول و لتروزول  اثرات آناسترازول را در بيماران فاقد اسپرم فاقد انسداد. كه داراي سطح تستسرون نرمال يا پايين و استراديول بالا بودند مورد بررسي قرار دادند.

درمان با آناسترازول نسبت تستسترون:

استراديول و ميزان كلي تستسترون را را به حالت عادي در آورد و ويژگي هاي مني را نيز بهبود داد. گزارش شده است كه لتروزول سطح تستسترون سرم خون را در مردان با چاقي با هايپوگنادوتروپيك هايپوگناديسم شديد به حالت عادي در مي آورد. درمان كوتاه مدت با لتروزول سطح تستسرون خون را در تمام مردان چاقي به حالت عادي در مي آورد. ساير تحقيقات با انواع ديگري از مهاركننده هاي آروماتاز (براي مثال آناستروزول) نيز به نتايج مشابهي ختم شده اند. اهميت باليني اين مداخلات را بايد در مطالعات بلند مدت و كنترل شده بررسي كرد.

يك تحقيق موردی ثابت كرد كه اين سري درمان ها بايد در درمان ناباروري در بيماران دچار چاقي بيمارگونه نيز مؤثر باشد. يك مرد دچار چاقي بيمارگونه (BMI 54.5) دچار فقدان اسپرم كه ماه ها براي ايجاد تعادل هورموني تحت درمان جايگزيني تستسترون قرار گرفته بود. نهايتاى به وسيله ي آناستروزول درمان شد. تنها با گذشت 2 ماه از آغاز درمان، اثرات مثبت درماني رويت شد. پس از 5 ماه ويژگي هاي مني و سطح تستسترون خون به حد نرمال رسيد. پس از 6 ماه از درمان با آناستروزول همسر وي باردار شد. اگرچه اين مورد نويد بخش استفاده از مهار كننده هاي آروماتاز براي درمان ناباروري مرتبط با چاقي است ضروري است كه داده هاي بيشتري پيرامون كارايي و امنيت درمان بلند مدت با اين روش گرد آوری شود.

 

تاثیرات منفی چاقی بر باروری مردان

 

نتیجه‌گیری:

تحقيقات جمعيتی كه در طي 5 تا 10 سال گذشته صورت گرفته اند. نشان دهنده ی افزايش احتمال وقوع ويژگی هاي غير عادي مني در ميان مردان داراي اضافه وزن و چاق و افزايش احتمال كم باروری در ميان زوج هايی است كه در آن ها طرف مذكر دچار چاقی است. كاهش آندروژن و سطح SHBG به همراه بالا رفتن سطح استروژن در مردان چاق ديده مي شود.

به علاوه، كاهش سطح اينهيبن B با در جه ي چاقي در ارتباط است. اما ارتباطی با افزايش جبرانی سطح FSH‌ يا LH ‌ندارد. اين سطوح هورمونی متغير كه در مردان چاق به وفور ديده مي شود نشان می دهد كه عدم تنظيم محور HPG ممكن است دليل افزايش خطر تغيير ويژگي های منی و ناباروری شود. چاقي مردان ويژگي های ديگری نيز دارد كه ممكن است در افزايش خطر ناباروری مردان در ارتباط باشند. اين ويژگی ها عبارت اند از تغيير در حفظ و متابوليسم سموم محيطي، عوامل سبك زندگي ناسالم و نقص جنسي.

علي رغم برخي ناهماهنگی ها در نتايج مطالعات انجام شده براي ارزيابی اثرات چاقي بر روي ويژگيی های منی كاهش پايدار در سطح اينهيبين B و افزايش سطح لپتين در تمام افراد چاق ناباروری كه دچار توقف توليد نرمال اسپرم و افت كيفيت اسپرم هستند ديده مي شود.
افزايش شيوع چاقی و و كاهش باروری توأم با آن در مردان مستلزم آگاهی بالينی بيشتر پيرامون باروری است.

تولد نخستین نوزادان اصلاح شده ی ژنتیکی

لولو و نانا نخستین نوزادان اصلاح شده ی ژنتیکی به دنیا آمدند!

در سال 2015، دانشمندان دانشگاه سان یات سن چین برای نخستین بار ژن‌های داخل رحم انسان را با کمک فناوری کریسپر اصلاح کردند و توانستند ژن‌های خاصی را با این روش خارج کنند. اما نوامبر 2018 محققی به نام هی جیانکوی طی یک ویدیو با اعلام تولد دو نوزاد اصلاح شده ی ژنتیکی با نام‌‌های لولو و نانا که با استفاده از کریسپر از لحاظ ژنتیکی دستکاری شده‌ بودند وارد مرحله جدیدی از این فناوری در دنیا شد. پدر این دو کودک، یک بیمار HIV مثبت تشخیص داده شده بود که قصد داشته جلوی انتقال این بیماری را به فرزندان خود بگیرد. این تیم، ویرایش ژنتیکی را روی رویان هفت جفت پیاده سازی کرد که تنها در یک مورد به بارداری منجر شده بود.

 

تولد نخستین نوزادان اصلاح شده ی ژنتیکی

اصلاح ژنتیکی

در ابتدای کار برای جداسازی اسپرم، مایع منی شسته شد.یک اسپرم تک جدا شد که سپس با استفاده از ICSIدرون یک تخمک واحد برای ایجاد جنین قرار داده شد. بعد از آن ابزار ویرایش ژن اضافه شد. هنگامی که جنین‌ها 3 تا 5 روزه بودند برای ویرایش مورد بررسی قرار گرفتند. زوج‌ها می‌توانستند انتخاب کنند که برای بارداری از جنین‌های ویرایش شده استفاده شود یا ویرایش نشده.

در مجموع 16 جنین از 22 جنین، ویرایش شدند. از 11تا از این جنین‌ها در 6 اقدام برای کاشت در رحم قبل از اینکه دو قلوزایی حاصل آید، استفاده شد. آزمایش‌های ژنتیکی روی جنین‌های 12، 19 و 24 هفته‌ای انجام شد. نوزادان پس از تولد، توالی ژنوم مختص ‌‌به ‌‌خود را داشتند. که نشان‌‌ دهنده‌‌ی موفقیت در فرآیند اصلاح ژنتیکی است. این تغییرات توانسته با غیر فعال ‌‌سازی ژن CCR5، مانع از انتقال ویروس HIV به درون سلول شود.

هی جیانکوی:
من مسئولیت بزرگی را در این زمینه احساس می‌کردم و قصد داشتم این آزمایش، نخستین نمونه مثال‌زدنی در نوع خود باشد!

زمان زیادی از انتشار مقاله دانشمندان چینی در اصلاح جنین انسانی نگذشته بود که تیمی پژوهشی در ایالات متحده جهت بررسی قدرت بالای جلوگیری از بیماری‌های ژنتیکی، به صورت کاملا محدود، دست به اصلاح ژنوم جنین انسانی زدند.

پژوهشگران دانشگاه بهداشت و علوم اورگان در شهر پرتلند ایالات متحده تلاشی برای ایجاد جنین‌های اصلاح‌شده ژنتیکی انجام داده و به نتایج مطلوبی دست یافتند. پژوهش‌های جدید انجام شده به وسیله دانشمندان آمریکایی شامل تغییر DNA در تعداد زیادی از سلول‌های منفرد جنین بر طبق اطلاعات قبلی از یک فرد، با تکنیک ویرایش ژنوم کریسپر بود. این پژوهشگرانDNA جنین انسانی که مبتلا به کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (نوعی بیماری قلبی) بود را اصلاح کردند.

در این پژوهش، دانشمندان سلول تخم را با اسپرم مردی که دارای جهش است. و موجب ایجاد بیماری قلبی می‌شود، بارور کردند. سپس آنها از ابزار ویرایش ژن CRISPR-Cas9 برای قطع توالی جهش یافته در ژن MYBPC3 مرد که مسئول کاردیومیوپاتی هیپرتروفی بود، استفاده کردند. به طور شگفت انگیز، ژن مرد توالی سالم از ژن زن را کپی کرد. این روش زمانی که تزریق اسپرم و CRISPR-Cas9 به سلول تخم همزمان بود (به جای باروری و سپس تزریق CRISPR-Cas9) بهتر عمل کرد. از ۵۸ جنین ویرایش شده، ۴۲ جنین دو نسخه بدون جهش از ژن‌ها را در هر سلول داشتند و ۱۶ جنین دارای جهش ناخواسته بودند.

 

تحرک اسپرم

حقیقتی علمی یا تخیلی؟

بنابراین این روش هنوز کامل نشده است، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که ویرایش ژنتیکی جنین و تولد نوزادانی سالم بیشتر حقیقتی علمی است تا تخیلی. این فرایند مهندسی رده سلولی زایشی نام دارد، زیرا هر کودک اصلاح ژنتیکی شده تغییرات را از طریق سلول‌های زایشی خود به نسل بعدی منتقل می‌کند.

برخی از منتقدان استفاده از این روش‌ها عقیده دارند که آزمایش‌های رده سلولی زایشی می‌تواند موانع را از سر راه دنیای جدید “نوزادان طراحی‌شده” که با مهندسی ژنتیک بهبود و ارتقا می‌یابند، بردارد. شاید این گروه تحقیقاتی بتوانند با اعمال کریسپر به تخمک‌ها در همان زمان لقاح اسپرم، بر مشکلات زودهنگام غلبه کرده باشد.

 

محکوم شدن دانشمند چینی به دلیل اصلاح ژنتیکی نوزادان

متخصصان علم ژنتیک با اعتراض به این کار اعلام کردند که بنیان اخلاق زیستی به خطر افتاده است. آنها دولت چین را نیز به اهمال کاری در قبال این موضوع متهم کردند. جیانکوی نتیجه آزمایش های خود را در ژورنال های معتبر ارائه نکرد.
اما پس از انتشار خبر مربوط به ویرایش ژنتیکی دو نوزاد توسط محققان چینی، مراجع مختلف آن را محکوم کرده و از بازرسی دقیق این تحقیقات خبر دادند. از طرف دیگر بعد از چند ماه تیتر اول اخبار تعلیق از کار و سه سال زندان برای این محقق چینی به خاطر سهل انگاری در رعایت خط مرزهای اخلاق علمی بود.

اگرچه به این گروه اجازه داده نشد تا هیچ یک از جنین‌ها را بیش از چند روز توسعه داده و هیچ تصمیمی هم برای وارد کردن آن‌ها به رحم وجود نداشت. اما این آزمایش‌ها نقطه عطفی جهت حرکت اجتناب ‌ناپذیر به سمت تولد اولین انسان اصلاح ژنتیکی‌شده خواهد بود. در ایالات متحده این نوع پژوهش ها بسیار بحث برانگیز است.

حتی ممنوعیت استفاده از فناوری‌های ویرایش ژن روی جنین انسان وجود دارد. آکادمی ملی علوم و آکادمی ملی پزشکی استفاده از مهندسی ژنتیک روی جنین انسان را فقط هنگامی که “جایگزین مناسب” در دسترس نیست. و تنها برای از بین بردن بیماری‌های جدی باشد تأیید می کنند.

 

افزایش سن و کاهش قدرت باروری مردان

آیا میدانید افزایش سن بر کاهش قدرت باروری مردان موثر است؟

عباراتی مانند «عجله کنید پیش از آنکه دیر شود» اغلب برای ترغیب زنان بالای سی سال به بچه‌دار شدن بکار می‌رود و در مقابل، مردها عباراتی چون «هنوز وقت زیادی دارید» را می‌شنوند. نقش زمان در باروری زنان از گذشته‌های دور مشخص شده است. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که بر خلاف باورهای گذشته زمان بر باروری مردان نیز اثر دارد. با بالارفتن سن قدرت باروری آنان نیز کم می‌شود.

 

افزایش سن و کاهش قدرت باروری مردان

میانگین سن پدران رو به افزایش است!

از دهه هفتاد میلادی میانگین سن پدر و مادر شدن افزایش چشمگیری یافته و از ۲۴ سال به حدود ۳۰ سال و بالاتر رسیده است. اکنون میانگین سن پدران در کشورهای اروپایی ۳۳.۴ سال است و از هر شش مرد یکی برای نخستین بار پس از ۴۰ سالگی پدر می‌شود. بررسی نرخ باروری مردان در سنین مختلف نشان می‌دهد که میزان آن در ۴۰ سالگی نسبت به ۲۵ سالگی به نصف می‌رسد.

همچنین افزایش سن مردان سبب می‌شود تا خطر سقط خودبه‌خود جنین، ابتلاء به سندروم داون، تولد زودرس نوزادان و برخی از بیماری‌های روانی در فرزندان آنها افزایش یابد. مشکل ناباروری مردان حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد مشکلات کلی ناباروری زنان و مردان را شامل می‌شود، در حالی که در باور عمومی جوامع، زنان مسئول اصلی ناباروری هستند.

مردان مسن در معرض خطر ناباروری هستند

مردان مسن‌تر در معرض خطر ناباروری هستند. بنابرین با احتمال بیشتری مشکل‌های ژنتیکی را به فرزندان خود انتفال می‌‏دهند. بالا بودن همزمان سن زن و مرد، خطر نقص هنگام تولد را افزایش می‌دهد. خطر ابتلا به سندرم داون را می‌توان به عنوان یک مثال مهم در نظر گرفت. خطر زایمان کودک مبتلا به سندرم داون با افزایش سن زنان بالا می‌رود. تحقیقات انجام‌شده در بیش از ۳۰۰۰ کودک، نشان داده است که وقتی زن در سن ۳۵ سالگی یا بیشتر از آن قرار دارد، سن مرد اهمیت بیشتری برای باروری پیدا می‏کند. به ویژه این شرایط در زمانی که سن زن ۴۰ سال یا بالاتر باشد، باز هم بیشتر می‌شود.

 

 

پدران مسن‌تر با احتمال بیشتری برای داشتن فرزندی با مشکلات زیر روبه‌رو هستند:

اوتیسم
 اختلال دوقطبی
 روان‌گسیختگی یا اسکیزوفرنی
 آكندروپلازی (achondroplasia)؛ شايع‌ترين علت كوتاهي قد در انسان
 لوسمی در دوران کودکی

افزایش سن و شانس پدر شدن!

با اینکه مردانی حتی در 95 سالگی هم بچه دار شده اند اما حقیقت این است که بعد از 41 سالگی شانس پدر شدن به سرعت کاهش می یابد. بعد از 45 سالگی وضعیت واقعا بدتر می شود و مردانی که تاکنون صاحب فرزند نشده اند، باید بدنبال راه حل باشند. در فاصله بین 41 تا 45 سال احتمال پدر شدن از 60 به 35 درصد کاهش پیدا می کند. همین موضوع نشان می دهد افزایش سن چه تاثیری روی کیفیت اسپرم ها دارد.

مطالعات مقایسۀ تعداد اسپرم‌های با قابلیت شنای خوب در مردان بین ۳۰ تا ۳۵ سال با مردان بالای ۵۵ سال، کاهش ۵۴ درصدی تحرک اسپرم را با افزایش سن نشان می‌دهد. همچنین پرهیز از رابطۀ جنسی می‌تواند کیفیت مایع منی را کاهش دهد و رابطۀ جنسی مکرر منجر به ایجاد اسپرم‌های سالم خواهد شد.

 

مردان مسن‌تر در معرض خطر ناباروری هستند.

نتیجه گیری

بهترین راه حل برای مردانی که مشکوک به داشتن مشکلات باروری هستند، آزمایش‌های لازم را به صورت مستمر لازم است. برخی مردان ممکن است بیماری‌هایی مربوط به بیضه داشته باشند که از آن بی‌اطلاع هستند. این مورد در آینده می تواند مشکلات جدی ای برای آنها ایجاد نماید. به عبارت دیگر مردان باید ارزیابی اسپرم را جدی بگیرند.