چگونه حرکت اسپرم را افزایش دهیم؟

اگر به شما گفته شده که تحرک اسپرم شما کم است، ممکن است از خود بپرسید که چگونه اسپرم خود را متحرک کنید تا احتمال بارداری شما افزایش یابد. بهترین راه برای بهبود سلامت اسپرم اصلاح رژیم غذایی و ایجاد تغییر در سبک زندگی سالم است. به عنوان مثال ، مصرف مکمل ها و کاهش الکل چند کار ساده است که می توانید انجام دهید. اگر شما و همسرتان بعد از ۱ سال هنوز باردار نشده اید ، با پزشک خود در مورد گزینه های پزشکی برای افزایش اسپرم صحبت کنید.

یک رژیم غذایی از غذاهای سالم و کامل را مصرف کنید:

چندین وعده غذایی کوچک که شامل میوه جات، سبزیجات ، غلات سبوس دار ، گوشت یا پروتئین بدون چربی و لبنیات است ، مصرف کنید. خوردن انواع مختلف ویتامین ها ، مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها  تضمین می کند که به طور طبیعی می توانند به افزایش تحرک اسپرم کمک کنند.

  • مصرف غذاهای فرآوری شده را محدود کنید زیرا این غذاها سرشار از سدیم ، قند تصفیه شده و چربی هستند.
  • از نوشیدن الکل خودداری کنید زیرا این امر می تواند تحرک اسپرم شما را کاهش دهد.

غذاهایی را مصرف کنید که کیفیت اسپرم شما را بهبود بخشد:

از مواد مغذی مفید برای بهبود عملکرد اسپرم استفاده کنید. برای اطمینان ، غذاهایی را که سرشار از روی و آرژنین هستند ، در رژیم غذایی خود قرار دهید. این غذاها سرعت حرکت اسپرم شما را افزایش می دهند.

غذاهای سرشار از روی و آرژنین شامل این مواد هستند:

  • غذاهای دریایی
  • آجیل و حبوبات مانند  لوبیا ، نخود و گردو
  • گوشت گاو بدون چربی ، گوشت بوقلمون و بره
  • جوانه گندم
  • لبنیات
  • تخم مرغ
  • اسفناج ، مارچوبه ، کلم بروکلی ، سیر و هویج
  • موز ، انار  و گوجی توت

وزن متعادل داشته باشید:

برای تعیین شاخص توده بدن (BMI) از قد و وزن خود استفاده کنید. اگر شاخص توده بدن نشان می دهد که از نظر پزشکی اضافه وزن یا چاقی دارید ، اسپرم ممکن است از نظر کیفیت ، پایین تر و کندتر باشد. با پزشک خود صحبت کنید تا وزن بدن شما را بر اساس BMI مشخص کند. تحقیقات نشان داده است که BMI  ۲۵یا بیشتر میزان و کیفیت اسپرم تولیدی را کاهش می دهد.

مکمل هایی که دارای روی ، ویتامین C ، کارنیتین و آرژنین است را مصرف کنید:

از پزشک خود در مورد افزودن یک مکمل چند ویتامینی به رژیم خود سوال کنید. مکمل حاوی روی، ویتامین C، کارنیتین و آرژنین را انتخاب کنید. مطالعات نشان می دهد این مکمل ها  تحرک اسپرم را بهبود می بخشد. حداقل ۲۰۰۰ تا ۶۰۰۰ میلی گرم ویتامین C در روز برای جلوگیری از کاهش سرعت اسپرم مفید است.

میزان الکل مصرفی خود را کاهش دهید:

اگر الکل می نوشید، مقدار نوشیدنی خود را در طول هفته کاهش دهید. تحقیقات نشان می دهد که نوشیدن الکل، تعداد و تحرک اسپرم بدن شما را کاهش می دهد.

ورزش را به طور منظم شروع کنید:

ورزش با تعدادی از فواید سلامتی همراه است و می تواند با تنظیم هورمون ها و کمک به کاهش وزن بدن به بهبود تحرک اسپرم کمک کند. سعی کنید در طول هفته حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش هوازی متوسط و ۲ جلسه تمرین قدرتی داشته باشید. تمرینات هوازی متوسط شامل پیاده روی سریع ، دویدن یا دوچرخه سواری است. جلسات تمرین قدرتی شامل بلند کردن وزنه ها برای ایجاد عضله است.

برای خنک نگه داشتن بیضه های خود لباس زیر گشاد بپوشید:

از پوشیدن لباس زیر و شلوارهای تنگ خودداری کنید. در عوض ، لباس هایی بپوشید که بیضه ها را در حدود ۹۴ درجه فارنهایت (۳۴ درجه سانتیگراد) نگه دارد تا اسپرم های با کیفیت تولید کنند. اگر محل کار شما گرم است یا وقت زیادی را به نشستن می گذرانید ، کمی استراحت کنید یا بایستید و در جاهایی که هوا خنک است قدم بزنید.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و سموم را کاهش دهید:

محصولات و تجهیزات روزمره می توانند مواد شیمیایی آزاد کنند که خطر ابتلا به مشکلات باروری را افزایش می دهد. مصرف محصولات زیر را که می توانند برای تحرک اسپرم مضر باشند ، متوقف کنید.

  • ذخیره مواد غذایی پلاستیکی که حاوی بیس فنول  (BPA) است.
  • غذاهایی که با سموم دفع آفات ، علف کش ها ، مواد نگهدارنده و سایر مواد ساخته شده توسط انسان تحت تیمار قرار گرفته اند.
  • مواد آرایشی مصنوعی ، مواد آرایشی و دئودورانت ها.
  • محصولات دخانیات و دود سیگار.
  • امواج تلفن همراه

با انجام رابطه جنسی ایمن از اسپرم خود محافظت کنید:

اگر بیش از ۱ شریک زندگی دارید از کاندوم استفاده کنید تا خطر ابتلا به عفونت های مقاربتی (STI) را کاهش دهد. بیماری های مقاربتی مانند سوزاک و کلامیدیا می توانند قدرت باروری و تحرک اسپرم را کاهش دهند. 

استرس خود را مدیریت کنید و آن را کاهش دهید:

استرس ناشی از باردار شدن و همچنین وقایع روزمره زندگی می تواند باعث کاهش تعداد اسپرم و تحرک اسپرم شود. خوشبختانه ، آرامش و از بین بردن استرس می تواند باروری اسپرم را بهبود بخشد. برای احساس آرامش بیشتر ، سعی کنید:

  • مراقبه
  • تنفس عمیق
  • تمرین فیزیکی
  • خوابیدن
در صورت امکان مصرف داروهای مرتبط با کاهش ناباروری را متوقف کنید:

داروهای خاصی مانند مسدود کننده های کانال کلسیم ، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ، ضد آندروژن و استروئیدهای آنابولیک می توانند مشکلات باروری ایجاد کنند. اگر در حال حاضر داروهایی مصرف می کنید که بر تحرک اسپرم تأثیر می گذارد ، با پزشک خود در مورد روش های درمانی دیگری صحبت کنید که باعث  کاهش تعداد اسپرم نمی شود. اگر شیمی درمانی یا پرتودرمانی را برای سرطان شروع می کنید ، قبل از شروع دوره های درمانی در مورد بازیابی اسپرم از پزشک خود سوال کنید. سپس می توانید از اسپرم برای لقاح آزمایشگاهی در برخی موارد استفاده کنید.

هرگونه بیماری زمینه ای را درمان کنید:

برخی از بیماری های زمینه ای  می توانند تعداد اسپرم و تحرک اسپرم شما را کاهش دهند. برای تشخیص هرگونه بیماری درمان نشده ، معاینه پزشکی انجام دهید و برنامه درمانی پزشک خود را دنبال کنید. گاهی اوقات ، فقط درمان این بیماری می تواند باعث افزایش تحرک اسپرم شما شود.

  • به عنوان مثال ، اگر به عفونت دستگاه ادراری مبتلا هستید ، عفونت می تواند میزان تولید اسپرم را کند یا کاهش دهد. برای درمان عفونت از آنتی بیوتیک استفاده کنید تا کیفیت اسپرم شما بهبود یابد.
از پزشک خود بخواهید برای بهبود کیفیت اسپرم دارو تجویز کند:

اگر کیفیت اسپرم شما بسیار کم است ، با پزشک خود در مورد مصرف داروهای هورمونی برای بهبود باروری صحبت کنید. به یاد داشته باشید که از آنها در مورد عوارض جانبی  احتمالی داروها سوال کنید دکتر ممکن است که این دارو ها را  تجویز کند:

  • کلومیفن سیترات
  • سروفن
  • آمپول های Follitropin alfa یا gonal-F
  • گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG)
  • لتروزول یا آناستروزول
  • آندروژن های برون زا

 

کرونا

ویروس کرونا ممکن است منجر به ناباروری در مردان شود!

ویروس کرونا ممکن است منجر به ناباروری در مردان شود

 بر اساس یک مطالعه اسرائیلی، تعداد اسپرم مردان آلوده ۳۰ روز پس از تشخیص Covid-19 به نصف کاهش می یابد. این مطالعه جدید ادعا کرده است، مردانی که از علائم COVID-19 متوسط ​​یا شدید بهبود می یابند،ممکن است قدرت باروری آن کاهش یافته باشد. البته از آنجا که هنوز هیچ مجله ای مطالعه را به صورت عمومی منتشر نکرده است،این بدان معناست که دانشمندان از سراسر جهان هنوز نتوانسته اند به قطعیت در این موضوع و روش های آن برسند.تحقیقات منتشر نشده، که توسط پروفسور دن آدرکا از مرکز پزشکی Sheba در تل آویو انجام شده،گزارش داده است که ویروس در ۱۳% نمونه های اسپرم افراد مبتلا وجود داشته است.

همچنین ۵۰ % کاهش حجم، غلظت و تحرک اسپرم در بیماران با علائم متوسط ​​۳۰ روز پس از تشخیص گزارش شده است. تحقیقات هنوز مشخص نکرده است که آیا ویروس کرونا می تواند به بیضه ها آسیب برساند یا خیر. پاسخ دانشمندان ممکن است چندین سال طول بکشد.این محقق اسراییلی می گوید:  این احتمال وجود دارد که اگر دو ماه و نیم پس از بهبودی، آزمایش اسپرم را انجام دهیم حتی شاهد کاهش باروری بیشتر از ۵۰ درصد نیز باشد.

این مطالعه همچنین از تغییرات دو نوع سلول در بیضه های  ۱۲ بیمار کرونایی خبر داده است. سلولهایی به نام سلولهای سرتولی و لایدیگ به ترتیب برای بلوغ اسپرم و تولید تستوسترون مورد نیاز هستند.پروفسور آدرکا معتقد است که این امر به دلیل اتصال ویروس به گیرنده های ACE2 موجود در هر دو نوع سلول است و پس از آن سلول ها می میرند و این امر منجر به ناباروری می شود.

پروفسور آدرکا مطمئن نیست که این تأثیرات قابل برگشت هستند یا در طولانی مدت ادامه می یابند. پزشکان باید شش ماه یا یک سال بیماران مشابه را معاینه کنند تا مشخص شود آیا این خسارت “وابسته به زمان” است یا نه؟ این کاری است که تیم او قصد انجام آن را دارد.این محققین قصد دارند آنزیمی به نام TMPRSS2 را نیز بررسی کنند.TMPRSS2 به ویروس در اتصال به گیرنده ACE کمک می کند و داخلی سازی آن را در سلول ها تسهیل می کند. این پدیده ممکن است بیشتر بودن میزان مرگ و میر ناشی از COVID-19 در مردان را نشان دهد.

پروفسور آلن پیسی، کارشناس برجسته باروری مردان در دانشگاه شفیلد  نیز در گفتگو با MailOnline ، اظهار داشته است که اگر ویروس کرونا باعث کاهش گذرا تولید اسپرم شود، تعجب نخواهد کرد. وی گفته است: ” حتی آنفلوانزا باعث کاهش موقت تعداد اسپرم می شود. سوال این است که آیا دائمی است و آیا قابل بازیابی است؟وی همچنین معتقد است اثبات وجود ویروس در داخل اسپرم واقعاً دشوار است. تاکنون هیچ مدرکی مبنی بر انتقال این ویروس از طریق مایع منی یا مایعات واژن وجود ندارد.

نکته مهمی که باید برای نسبت‌دادن این عارضه به کووید-۱۹ مدنظر داشته باشیم این است که ویروس برای آسیب به سلول‌های جنسی ابتدا باید وارد جریان خون شده و از این طریق به اندام‌های مختلف بدن ازجمله بیضه انتقال پیدا کند. اما بر اساس مطالعات منتشرشده تاکنون هیچ سازوکار مشخصی برای انتقال ویروس کرونا به جریان خون مشاهده نشده است. هنوز هیچ کس نمی داند که این مشکل چقدر شدید است و این اثرات قابل برگشت هستند یا خیر.

عفونت به عنوان یک دلیل زمینه ای احتمالی برای ناباروری مردان پذیرفته شده است.به عنوان مثال اوریون ممکن است در طولانی مدت بر باروری بیماران مرد تأثیر بگذارد و باعث آزواسپرمی شود، بنابراین می دانیم ویروس ها می توانند چنین تاثیری داشته باشند.

کرونا

مطالعات اولیه در مورد اثرات کروناویروس بر ناباروری مردان

 پیش تر دانشمندان اشاره کرده بودند که کاهش تعداد اسپرم در مردان می تواند به دلیل  تب که یکی از علایم بیماری کرونا می باشد، اتفاق بیفتد. هر گونه عفونت ویروسی مانند  Covid-19 می تواند منجر به تب درجه بالا و کاهش تعداد و تحرک  اسپرم به طور موقت شود.به طور کلی اعتقاد بر این است که تب شدید می تواند برای عملکرد طبیعی بیضه ها مضر باشد. تب یکی از ویژگی های قابل توجه COVID ‐ ۱۹   است و بنابراین ممکن است نقش مهمی در اختلال عملکرد بیضه داشته باشد. سلولهای زایا می توانند با سرعت نرمال در دمای کمتر از ۸/۳۷ درجه سانتیگراد ایجاد شوند.

با این حال، درجه حرارت بالاتر ممکن است باعث آسیب غیر قابل برگشت به سلولهای زایا شود. تحقیقات تأیید می کند که درجه حرارت بالا می تواند منجر به توقف میوزی سلولهای زایا شود. از طرف دیگر گزارش های محققان نشان داده است کهاکثر مردان مبتلا به عفونت فعال دارای سطح تستوسترون و دی هیدروتستوسترون پایین هستند.

مکانیسم های درگیری کروناویروس و باروری مردان

باروری مردان ممکن است از دو طریق  توسط ویروس کرونا ویروس درگیر شود:

  • اثرات مستقیم سیتوپاتیک ناشی از تکثیر ویروس و انتشار ویروس در بیضه
  • آسیب غیرمستقیم به باروری مردان ناشی از آسیب شناسی ایمنی.

ویروس هایی مانند HEV 26 و ZIKV ، ۲۷ ، ۲۸  می توانند در دستگاه تولید مثل مردان تکثیر شوندو در نهایت منجر به آتروفی بیضه و ناباروری مردان شوند.

SARS ‐ CoV-2 نیز از طریق اتصال ACE2 و از طریق پرایمینگ توسط TMPRSS2 وارد سلول می شود. ACE2 فقط در سلولهای اسپرماتوژنیک و سلولهای سوماتیک بیضه بیان می شود. ACE2 نشان می دهد پتانسیل بالایی برای آسیب بیضه و اختلال اسپرماتوژنز دارد.

TMPRSS2، به عنوان یک ماده ضروری پروتئاز برای عفونت ویروسی، در اسپرماتوگونی و اسپرماتید بیان می شود. بیان همبستگی ACE2 و TMPRSS2 در سلولهای اسپرماتوگونی و لایدیگ نشان می دهد که بیضه در معرض خطر می باشد که در برابر عفونت SARS ‐ CoV ‐ ۲ آسیب پذیر است و  ممکن است منجر به آتروفی بیضه و ناباروری مردان شود.

جالب است که بیان بیضه ACE2 مربوط به سن است. بالاترین بیان در بیماران ۳۰ ساله ثبت شده است که بالاتر از افراد ۲۰ ساله است، در حالی که بیماران ۶۰ ساله پایین ترین سطح بیان را نشان می دهند.این امر ممکن است نشان دهد که بیماران جوان پسر در معرض خطر بیشتری برای آسیب بیضه توسط COVID-19 نسبت به بیماران مسن هستند.

از طرف دیگر کروناویروس می تواند باعث کاهش تعداد سلول های لیدیگ شود. سلول های لیدیگ که در فضای بینابینی سمی نفروس توبول وجود دارند آندروژن ها را تولید می کنند. تکثیر SARS ‐ CoV ‐ ۲ در سلول های لیدیگ تولید کننده تستوسترون ممکن است تولید تستوسترون را مختل کند.

اثر کرونا ویروس بر ریزمحیط بیضه

علاوه بر این، ویروس کرونا ممکن است به طور مستقیم ریز محیط بیضه را که از اسپرماتوژنز پشتیبانی می کند مختل کند. در خروس های آلوده به CoV ، تجزیه و تحلیل بافت شناسی نشان داد که اختلال در لوله های اسپرم ساز و از بین رفتن غشای پایه، منجر به تخریب ریز محیط اسپرماتوژنز می شود، که به کاهش غلظت اسپرم زنده کمک می کند. بنابراین، احتمالاً تخریب بیضه بواسطه چندین عامل همپوشانی شده  اتفاق می افتد. از طرف دیگر بیضه عضوی با امتیاز ایمنی بالا  است.

سد خونی – بیضه ای (BTB)

سد خونی – بیضه ای (BTB) از بیضه ها در برابر حمله پاتوژن محافظت می کند. این سد تعادل ریز محیط بیضه و سلامت باروری مردان را در محیط پیچیده اپیتلیوم اسپرم ساز حفظ می کند.  رشد بافت بیضه از سلولهای ایمنی و سیتوکین های آنها سود می برد و پاسخ ایمنی برای کنترل و از بین بردن عفونت ویروسی بسیار حیاتی است.با این حال، عفونت و التهاب ممکن است تعادل سیستم ایمنی بدن را از بین ببردیا از طریق نقص ایمنی یا بیش فعالی، ممکن است منجر به اثرات مخربی در انسان شود.

سد خونی – بیضه ای ممکن است مانعی کامل برای ویروس های تحت التهاب سیستمیک یا موضعی نباشد. برای از بین بردن عفونت ویروس، طوفان سیتوکین های التهابی می تواند لکوسیت ها را بکار گیرد، در نتیجه بواسطه التهاب  نفوذ لکوسیت ها در مراکز بین بافتی بیضه ها را شاهد خواهیم بود. این تغییر به عنوان یکی از ویژگی های ارکیت بیضه مردان نیز شناخته می شود که  ممکن است منجر به ناباروری شود. در واقع، احتمال زیادی وجود دارد که مردان مبتلا به SARS ‐ CoV ‐ ۲ از یک سندرم شبیه ارکیت رنج ببرند.

طوفان سیتوکین های التهابی و ناباروری مردان

تحقیقات اولیه نشان  داده است که بسیاری از موارد کشنده  COVID-19 ناشی از فعال شدن بیش از حد سیستم ایمنی بدن فرد است. درک بهتر این پدیده می تواند در جلوگیری از اثرات کشنده ویروس موثر باشد. این وضعیت به عنوان طوفان سیتوکین شناخته می شود.

سندرم آزادسازی سیتوکین

زمانی رخ می‌دهد که تعداد زیادی از گلبول‌های سفید  فعال شده و همگی سیتوکین‌های التهابی رها می‌کنند که به نوبه خود، تعداد بیشتری از گلبول‌های سفید را تحریک و فعال می‌کند. سلول‌های دفاعی یادشده، توسط سلول‌های آلوده‌شده‌ای فعال می‌شوند که در اثر آپوپتوز یا نکروز می‌میرند. این اتفاق زمانی می‌افتد که دستگاه ایمنی، مشغول مبارزه با عوامل بیماری‌زا است، چرا که سیتوکین‌ها در واقع، به سلول‌های ایمنی همچون  T  و ماکروفاژها علامت می‌دهند تا به محل عفونت حمله‌ور شوند. علاوه بر آن، سیتوکین‌ها این سلول‌های ایمنی را تحریک می‌کنند و سبب می‌شوند تا آنها، میزان بیشتری سیتوکین ترشح کنند.

مانند سایر مولکول های سیگنالینگ (از جمله هورمون ها)، سیتوکین ها نیز می توانند وارد جریان خون شوند. آنها می توانند کل بدن را تحت تأثیر قرار داده و منجر به سپسیس شود. مقادیر زیادی سیتوکین می تواند باعث التهاب گسترده (سیستمیک) شود که ممکن است به اندام های مختلف بدن آسیب برساند. برخی از سیتوکین ها نیز می توانند رگ های خونی را تحت تأثیر قرار دهند. حتی باعث افت چشمگیر فشار خون شوند.

این امر خون رسانی را محدود می کند و باعث از کارافتادگی بافت ها و اندام های حیاتی از جمله قلب، ریه ها، مغز و کلیه ها و عدم اکسیژن رسانی می شود. طوفان سیتوکین منجر به مرگ و میر بالای ” آنفلوانزای مرغی ” H5N1 در سال ۲۰۰۵ بود.کارشناسان معتقدند که این طوفان ممکن است در همه گیری های قبلی مانند همه گیری آنفولانزای اسپانیا در پایان جنگ جهانی اول نقشی داشته باشد که منجر به کشته شدن نزدیک به ۵۰ میلیون نفر شد.

بیضه آلوده به SARS

از طرف دیگر در بیضه های آلوده به SARS، تجزیه و تحلیل ایمونوهیستوشیمی نشان داده است که مقدار زیادی از رسوب IgG در اپیتلیوم لوله های اسپرم ساز و همچنین در سلولهای زایای تخریب شده و سرتولی  وجود دارد. وجود رسوب خطی IgG و کمپلمان در غشاء پایه توبول نشانه تولید آنتی بادی بر ضد آنتی ژن غشــاء پایـه است.

نتیجه گیری

برای نتیجه گیری نیاز به زمان و مطالعات بیشتر با جامعه آماری بزرگتر است. هنوز نتایج دقیقی در این باره منتشر نشده است.

 

تستوسترون و باروری مردان

سطح تستوسترون طبیعی و باروری در مردان

سطح تستوسترون طبیعی در مردان بارور چقدر است؟

سطح تستوسترون در مردان از طریق آزمایش خون تعیین می شود، سطح تستوسترون کم بر باروری مردان اثر منفی می گذارد. در صورتی که سطح تستوسترون پایین تر از حد طبیعی باشد باعث شده تا باروری مردان دچار اختلال شود.

میزان تستوسترون طبیعی در خون شما به چندین روش مختلف اندازه گیری می شود. در ایالات متحده ، تستوسترون در مردان  با نانوگرم بر دسی لیتر خون (ng / dL) اندازه گیری می شود. به طور معمول ، سطح حدود ۲۶۴-۹۱۴  نانوگرم بر دسی لیتر خون  (طبق یک مطالعه برجسته) در مردان بزرگسال سالم طبیعی تلقی می شود.

در انگلستان ، تستوسترون در نانومول در لیتر (nmol / L) برای تستوسترون کل (تمام تستوسترون موجود در خون) و در پیکومول در لیتر (pmol / L) برای تستوسترون آزاد اندازه گیری می شود.  سطح تستوسترون در مردان کل بالاتر از ۱۲ نانومول در لیتر یا تستوسترون آزاد بالاتر از ۲۲۵ پیکومول در لیتر طبیعی تلقی می شود.

تستوسترون و باروری مردان

 

بهترین زمان برای اندازه گیری تستوسترون چه زمانی است؟

سطح تستوسترون شما در طول روز بسیار تغییر می کند. بیشترین مقدار تستوسترون در صبح است (بنابراین بیشتر آزمایشات خون برای اندازه گیری تستوسترون معمولاً در آن زمان انجام می شود) هنگامی که تازه غذا می خورید تستوسترون کاهش می یابد.

چگونه سطح تستوسترون با افزایش سن تغییر می کند؟

سطح تستوسترون شما در اواخر نوجوانی ، حدود ۱۷ تا ۱۹ سال ، به اوج خود می رسد. با این حال ، سطح تستوسترون شما به طور کلی برای چند دهه آینده بالا می ماند. مردان جوان سالم هر روز حدود ۶ میلی گرم تستوسترون تولید می کنند.

حدود ۳۰ سالگی سطح تستوسترون شما به طور طبیعی شروع به کاهش می کند، اما این یک روند بسیار تدریجی است. برای اکثر مردان این میزان فقط ۱٪ در سال کاهش می یابد.

در سن ۷۰ سالگی تولید تستوسترون در یک مرد متوسط ​​۳۰٪ کمتر از اوج خود است. با این حال تخمین زده می شود که حداقل ۷۵٪ از مردان مسن هنوز دارای سطح تستوسترون در محدوده طبیعی هستند.

در اینجا نتایج یک مطالعه غدد درون ریز وجود دارد ، که نشان می دهد چگونه میزان تستوسترون در مردان سالم پس از ۴۰ سالگی کاهش می یابد (ارقام مربوط به کل تستوسترون در بدن است):

تغییرات سطح تستوسترون در بدن

  • سطح تستوسترون در  ۴۰ سالگی      ۲۵۲-۹۱۶   نانوگرم در دسی لیتر
  • سطح تستوسترون در   ۵۰ سالگی      ۲۱۵-۸۷۸   نانوگرم در دسی لیتر
  • سطح تستوسترون در ۶۰ سالگی      ۱۹۶-۸۵۹ نانوگرم در دسی لیتر
  • سطح تستوسترون در ۷۰ سالگی     ۱۵۶–۸۱۹ نانوگرم در دسی لیتر

بنابراین ، می بینید که مردان مسن تر ممکن است سطح تستوسترون پایین تری نسبت به مردان جوان داشته باشند ، در حالی که در مجموع از سلامت خوبی برخوردار هستند.

چگونه می توان فهمید که سطح تستوسترون پایینی داریم؟

علائم تستوسترون پایین نقشی را که هورمون در بدن شما بازی می کند منعکس می کند. از آنجا که تستوسترون برای باروری ، سطح انرژی و قدرت عضلات و استخوان ضروری است، تستوسترون پایین می تواند بر موارد زیر از سلامتی تأثیر بگذارد.

ممکن است از این موارد رنج ببرید:

  • از دست دادن میل جنسی و اختلال نعوظ
  • خستگی و مشکلات خواب
  • کاهش توده عضلانی و استخوانهای شکننده
  • از دست دادن بدن و موهای صورت
  • افسردگی ، تحریک پذیری یا از دست دادن حافظه

اگر برخی از این علائم را تجربه می کنید ، همیشه می توانید به پزشک عمومی مراجعه کرده و درخواست کنید که سطح تستوسترون شما بررسی شود.

آنها در مورد علائم شما با شما مشورت می کنند و ممکن است آزمایش خون را توصیه کنند.

درمان تستوسترون پایین

جایگزینی تستوسترون (Testosterone Replacement Therapy)  به عنوان درمان شناخته می شود.TRT شامل رساندن تستوسترون اضافی به بدن شما است تا سطح هورمون شما بهبود یابد و باعث کاهش علائم شود.

الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا و ناباروری مردان

الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا و ناباروری مردان

الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا (OAT) یکی از علل ناباروری در مردان می باشد. در الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا سه پارامتر مختلف اسپرم به طور همزمان تحت تأثیر قرار می گیرد. این سه پارامتر شامل: تعداد، تحرک و مورفولوژی اسپرم می باشد. دلایل الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا(OAT) که باعث ناباروری مردان می شود ،متنوع است. اما در بیشتر موارد با نقص در روند اسپرماتوژنز (تولید اسپرم) یا اختلالات در سیستم تولید مثل مردان مانند واریکوسل یا عفونت های خاص مرتبط است.در نتیجه، دستیابی به یک بارداری طبیعی برای این مردان بطور قابل توجهی مشکل است و معمولا برای دستیابی به باروری، به درمان های کمک باروری مانند IVF نیاز دارند.

تعریف الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا

معنی اصطلاح الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا، در نتیجه ترکیب سه اختلال مختلف اسپرم است:

  • الیگواسپرمیا: تعداد اسپرم کمتر از ۱۵ میلیون در میلی لیتر می باشد.
  • آستنواسپرمیا: بیش از ۶۰ درصد اسپرم بی تحرک هستند.
  • تراتواسپرمیا: بیش از ۹۶ درصداز اسپرم ها شکل غیر طبیعی دارند.

لازم به ذکر است که مقادیر مرجعی که برای تشخیص نمونه مایع منی با اولیگوآستنوتراتوسپرمیا استفاده می شود مقادیری است که توسط سازمان بهداشت جهانی(WHO) تعیین شده است.

الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا و ناباروری مردان

الیگوآستنوتراتوزواسپرمی یکی از دلایل ناباروری در مردان است، زیرا کیفیت پایین اسپرم ها، از رسیدن آنها به تخمک و باروری آن جلوگیری می کند.

علل الیگوآستنوزوتراتوزواسپرمیا

تعیین علل خاصی که منجر به الیگوآستنوتراتواسپرمیا شود، مشکل است.به این دلیل که الیگوآستنوتراتوسپرمیا می تواند در نتیجه ترکیبی از عوامل مختلف باشد.موارد زیر برخی از شایعترین دلایل مرتبط با الیگوآستنوتراستواسپرمیا در مردان است:

  • تغییرات هورمونی موثر بر اسپرماتوژنز
  • مصرف برخی از داروها از جمله استروئیدهای آنابولیک، داروهای ضد افسردگی و شیمی درمانی
  • نقایص مادرزادی بیضه
  • اختلالات بیضه، مانند واریکوسل
  • عفونت در مجاری منی، مانند پروستاتیت
  • مشکلات ژنتیکی که بر تولید اسپرم تأثیر می گذارد

درمان های طبیعی و اولیه برای افراد الیگوآستنوزوتراتوزواسپرمیا

اولین کاری که فرد باید بلافاصله پس از تشخیص الیگوآستنوتراتوسپرمیا  (OAT) انجام دهد این است که :

  • از یک رژیم غذایی متعادل پیروی کنید. 
  •  به طور منظم ورزش کنید
  • برخی از مکمل های ویتامینی  و داروهای طبیعی که برای کیفیت اسپرم مناسب است را مصرف کنید.
  • استرس اکسیداتیو می تواند تأثیر بسیار منفی بر اسپرم ها داشته باشد. به همین دلیل ، افزودن آنتی اکسیدانت هایی مانند ویتامین E ، ویتامین C و گلوتاتیون به رژیم غذایی می تواند به کاهش تأثیر استرس اکسیداتیو کمک کند.

درمان الیگوآستنوزواسپرمیا

درمان الیگوآستنوتراتوسپرمیا (OAT) بسته به علت آن متفاوت است.اگر علت آن عدم تعادل هورمونی باشد، برخی از داروها می توانند به فرد کمک کنند تا باروری خود را دوباره بازیابی کند.اگر علت الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا ناشی از عفونت باشد، درمان آنتی بیوتیک مورد نیاز است. اما در موارد جدی تر، ممکن است نیاز به جراحی باشد. با این حال، اکثر بیماران مبتلا به الیگوآستنوتراتوزواسپرمیای شدید، چاره ای جز مراجعه به مراکز درمان ناباروری و استفاده از تکنیک های کمک باروری (ART) برای دستیابی به باروری ندارند.زیرا اختلالات اسپرم در بیشتر موارد قابل درمان نیستند.هنگامی که الیگوآستنوتراتوسپرمیا (OAT)  به علت ایدیوپاتیک (ناشناخته) باشد، مناسب ترین گزینه ی درمان  تکنیک های کمک باروری است.

تکنیک های کمک تولید مثلی(ART)

اگر بارداری پس از یک سال تلاش برای باردار شدن  در موارد الیگوآستنوتراتواسپرمیای (OAT) شدید حاصل نشود، برای دستیابی به باروری استفاده از تکنیک های کمک تولیدمثلی لازم و ضروری است. در موارد الیگوآستنوتراتواسپرمیای (OAT)  شدید، تکنیک های کمک تولیدمثلی مورد استفاده شامل روش IVF (لقاح آزمایشگاهی)و یا روش ICSI (تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی) می باشد.

پس از جمع آوری نمونه مایع منی، برای جنین شناسان این امکان وجود دارد که نمونه را در زیر میکروسکوپ بررسی کرده و اسپرم هایی با بهترین تحرک و مورفولوژی برای تزریق مستقیم به سلول تخمک انتخاب کنند.

چگونه الیگوآستنوتراتوزواسپرمی تشخیص داده می شود؟

الیگوآستنوتراتوسپرمیا هیچ علامتی در مردان ندارد که باعث شود آن ها شک کنند که آن ها نابارور هستند.به منظور تشخیص هر گونه اختلالی، داشتن سمینوگرام و ارزیابی پارامترهای تعداد ، تحرک و مورفولوژی اسپرم برای مردان ضروری است. الیگوآستنوتراتوسپرمیا زمانی در نظر گرفته می شود که کمتر از ۱۵ میلیون اسپرم در هر میلی لیتر مایع سمن وجود داشته باشد .همچنین تحرک اسپرم کمتر از ۴۰٪ و درصد اسپرم های طبیعی کمتر از ۴٪ باشد.

آیا می توان اولیگواستنوتراتوزواسپرمی را درمان کرد؟

بسته به علت الیگوآستنوتراتوسپرمیا (OAT) ، ممکن است درمان موفقیت آمیز باشد.برای مثال، الیگوآستنوتراتوسپرمیا ناشی از واریکوسل را می توان با جراحی درمان کرد. الیگوآستنوتراتوسپرمیا ناشی از هیپوگنادوتروپیک هیپوگنادیسم را می توان با داروهای هورمونی درمان کرد.در مواردی که علت دقیق الیگوآستنوتراتوسپرمیا مشخص نیست، ممکن است از درمان توسط آنتی اکسیدانت ها یا آنتی استروژن ها استفاده شود. این درمان ها باید حداقل سه ماه طول بکشد که البته اثربخشی آنها ثابت نشده است. بنابراین ، فقط تعداد کمی از بیماران مبتلا به الیگوآستنوتراتوزواسپرمیا وجود دارد که می توانند از یک درمان خاص بهره مند شوند.بقیه بیماران می توانند از درمان های تجربی استفاده کنند و سعی کنند یک سبک زندگی سالم داشته باشند. در بیشتر موارد، استفاده از روش های کمک تولید مثلی تنها روش درمانی برای این افراد است.

میزان موفقیت IUI در بارداری خانم هایی که همسرانشان مبتلا به اولیگواستنوتراتوزواسپرمیا چقدر است؟

میزان موفقیت IUI در بارداری در بیماران مبتلا به الیگوآستنوتراتوسپرمیا بسیار کم است. بهترین درمان برای این بیماران با توجه به اینکه احتمال دستیابی به باروری در این افراد بسیار مشکل است، استفاده از روش ICSI (تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی) می باشد.

میزان سقط در خانم هایی که همسرانشان مبتلا به الیگوآستنوتراتوسپرمیا چقدر است؟

به طور کلی، الیگوآستنوتراتوسپرمیا با سقط جنین همراه نیست. اما، مردان مبتلا به الیگوآستنوتراتوسپرمیا می توانند اسپرم هایی با نقایص ژنتیکی یا کروموزومی تولید کنند که از رشد جنین جلوگیری می کند، یعنی باعث سقط جنین در زن می شود.