سنجش باروری مردان

مردان چگونه می توانند از ناباروری خود مطلع شوند؟

اگر به مدت 12 ماه سعی در باردار شدن داشتید و موفق نشدید، وقت آن رسیده است که برای بررسی باروری به یک متخصص در زمینه ناباروری مراجعه کنید. در مورد مردان، آزمایش اصلی باروری برای بررسی کیفیت اسپرم، سمینوگرام است. روش های دیگری نیز برای بررسی باروری مردان وجود دارد، از جمله سنجش هورمون خون و یا کشت مایع منی برای تعیین سالم بودن نمونه.

آزمایشات ناباروری

برای آزمایش ناباروری، زوجین باید به پزشک متخصص در زمینه مسائل باروری مراجعه کنند.

در ابتدا پزشک به بررسی سابقه پزشکی زوج می پردازد. سپس برای بررسی باروری به آن ها آزمایشاتی داده می شود. هدف نهایی این است که دریابد چه چیزی باعث ناباروری شده است تا بهترین روش درمانی را برای زوج تعیین کند.

معاینه اولیه باروری مردان شامل معاینه فیزیکی، بررسی وضعیت کلی سلامت مرد و اندام های جنسی او و تجزیه و تحلیل اسپرم برای ارزیابی کیفیت اسپرم است.

اگر نتایج آزمایش غیرطبیعی باشد، آزمایشات دیگر از جمله آزمایش خون نیز برای سنجش هورمون های جنسی مرد مورد نیاز می باشد.

آزمایشات اولیه برای تشخیص باروری یک مرد

معاینه فیزیکی

اولین آزمایش برای سنجش ناباروری، معاینه فیزیکی است تا احتمال وجود اختلال در بیضه ها و یا انزال بررسی شود.

برای این منظور، متخصص اورولوژی می تواند معاینات زیر را انجام دهد:

  • اندازه گیری وزن و قد
  • معاینه دستگاه تناسلی و پروستات
  • ارزیابی بیضه، از جمله اندازه بیضه
  • سونوگرافی بیضه

اگر از طریق این آزمایش علت ناباروری مشخص نشود، مرحله بعدی انجام تجزیه و تحلیل مایع منی است.

تجزیه و تحلیل مایع منی

تجزیه و تحلیل مایع منی، به عنوان آزمایش اسپرم، سمینوگرام یا سمنوگرام شناخته می شود. این آزمایش شامل مطالعه پارامترهای اسپرم است که کیفیت نمونه اسپرم را تعیین می کند.

برای موثر بودن این تست، پرهیز از انزال به مدت 3 تا 5 روز توصیه می شود. پارامترهایی از اسپرم که مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند عبارتند از:

  • تحرک اسپرم: برای اینکه اسپرم ها بتوانند به تخمک برسند و آن را بارور کنند، باید به سرعت و به تدریج به جلو حرکت کنند.
  • تعداد اسپرم: به تعداد اسپرم در هر میلی لیتر انزال یا در کل نمونه اشاره دارد.
  • مورفولوژی اسپرم: اسپرم هایی با اشکال غیر عادی، قادر به حرکت روبه جلو نیستند.
  • زنده مانی اسپرم: گاهی اوقات، آزمایش اسپرم وجود اسپرم مرده در انزال را نشان می دهد. که توانایی باروری تخمک را ندارند. در دسترس بودن درصد بالایی از اسپرمهای متحرک مهم است.
  • پارامترهای دیگر مانند حجم انزال، pH یا ویسکوزیته مایع منی نیز اغلب تجزیه و تحلیل می شوند.

 

سازمان بهداشت جهانی(WHO) مجموعه ای از مقادیر مرجع را برای مایع منی تعیین کرده است: اگر نمونه بیمار در محدوده طبیعی باشد (نورموزواسپرمیا).

در صورت مشاهده تغییر، بسته به پارامتری که تحت تأثیر قرار می گیرد. می توان آسیب را به انواع مختلف طبقه بندی کرد: آزواسپرمی(تعداد اسپرم صفر)، الیگوسپرمیا(تعداد اسپرم کم). آدنوزواسپرمی (تحرک کم اسپرم)، تراتوزواسپرمیا (اشکال غیرطبیعی).

اگر نتایج سمینوگرام منفی باشد، متخصص با انجام تست های دیگر علت ناباروری را مشخص می کند. این تست ها شامل:

آزمایش سنجش میزان هورمون

اگر نتایج سمینوگرام منفی باشد، معمولا انجام آزمایش خون برای سنجش هورمون ها ضروری است. تولید اسپرم به هورمون های جنسی مردانه وابسته است. این هورمون ها شامل تستوسترون، FSH (هورمون تحریک کننده فولیکول)، LH (هورمون لوتئین ساز) و پرولاکتین در بیضه وابسته است.

بنابراین، تغییر در سطح این هورمون ها می تواند بر روند تولید اسپرم (اسپرماتوژنز) و در نتیجه تعداد و کیفیت اسپرم تأثیر بگذارد.

تجزیه و تحلیل هورمون های مردانه که بر تولید اسپرم تأثیر می گذارد

سنجش میزان قطعه قطعه شدن DNA اسپرم

برای اینکه اسپرم ها بتوانند تخمک را به درستی بارور کنند و یک جنین سالم ایجاد کنند، باید توانایی اتصال به تخمک را داشته باشد. برای این امر داشتن DNA سالم ضروری است. قطعه قطعه شدن DNA اسپرم می تواند منجر به مشکلات لقاح و همچنین نارسایی اولیه رشد جنینی شود.

کشت مایع منی

اگر تجزیه و تحلیل اسپرم وجود بیش از 1 میلیون لکوسیت در یک میلی لیتر از مایع منی را نشان دهد، کشت مایع منی مورد نیاز است. همچنین اگر درد بیضه یا تورم، حضور خون در مایع منی یا تغییر رنگ یا بوی مایع منی مشاهده شود، ممکن است کشت مایع منی نیز لازم باشد.

اگر نتیجه کشت منی منفی باشد، به این معنی است که علت ناباروری عفونت نیست.

آزمایش ژنتیک

با استفاده از سنجش کاریوتیپ، می توان کروموزوم های یک مرد را تجزیه و تحلیل کرد. و در صورت تشخیص ناهنجاری کروموزومی نوع آن را مشخص نمود. این آزمایش ژنتیکی در موارد ناباروری مردان و زنان بسیار مهم و رایج است.

تست HOS

این آزمایش برای بررسی عملکرد صحیح یا سالم بودن غشای پلاسمای اسپرم استفاده می شود. برای این منظور، اسپرم ها در معرض محلول هیپوتونیک قرار می گیرند. قرارگیری در معرض این محلول باعث ایجاد عدم تعادل اسمزی در سلول و نفوذ محلول به اسپرم و افزایش حجم سلول(متورم) می شود.

اگر غشای پلاسمای اسپرم سالم نباشد، لقاح نمی تواند رخ دهد، از این رو تست HOS از اهمیت بالایی برخوردار است.

نمونه برداری از بیضه

در این روش توسط جراحی نمونه های کوچکی از بافت بیضه جهت بررسی اسپرم برداشته می شود. این امر زمانی انجام می شود که تعداد اسپرم صفر باشد( آزواسپرمی).

آیا سن مرد در کیفیت اسپرم او تأثیر دارد؟

سن پیشرفته پدری(APA) معمولاً بالاتر از 35-40 سالگی تعریف می شود. این سن با کاهش پارامترهای تجزیه و تحلیل اسپرم همراه است. علاوه بر این، APA خطر سقط جنین، نقایص مادرزادی و اوتیسم را افزایش می دهد. در مردان بزرگتر از 40-45 سال احتمال خطر ابتلا به کودک اوتیسم دو برابر بیشتر می شود. همچنین احتمال ابتلا به کودک اسکیزوفرنی در این سنین پنج برابر بیشتر می شود.

مقادیر نرمال برای تجزیه و تحلیل مایع منی چه میزان است؟

غلظت> 15 میلیون در میلی لیتر

تحرک> 40%

ریخت شناسی> 4%

حجم> 1.5 میلی لیتر

ظاهر اسپرم سالم چه شکل و بویی دارد؟

در واقع  رنگ، ظاهر و حتی بوی مایع منی می تواند اطلاعات زیادی در مورد باروری و سلامتی فرد ارائه کند. پس از انزال می توان رنگ، ظاهر و قوام، بوی مایع منی را مشاهده کرد. و تا حدی از باروری خود اطلاعات کسب نمود.

رنگ اسپرم سالم به طور معمول سفید یا خاکستری روشن است. اگر زرد یا سبز باشد، ممکن است فرد دچار عفونت پروستات شده باشد. در این صورت باید در اسرع وقت با مراجعه به پزشک مشخص شود آیا عفونت باعث غیر باروری اسپرم شده است یا خیر.

همچنین رنگ زرد می تواند وجود ادرار در منی را نشان دهد. اگر رنگ منی صورتی یا قهوه ای مایل به قرمز باشد، ممکن است نشانه ای از التهاب پروستات و ناشی از خونریزی باشد.

در مورد ظاهر و قوام مایع منی، منی بعد از انزال معمولاً ویسکوزیته بالایی دارد. اما اگر به یک ترکیب چسبناک تبدیل شود، احتمال وجود بیماری است.

چگونه می توان تعداد اسپرم خود را بسنجیم؟

همانطور که در بالا توضیح داده شد، بهترین راه برای سنجش میزان اسپرم مراجعه به یک متخصص ناباروری و انجام آزمایش اسپرم یا سمینوگرام است.

همچنین، کیت هایی موجود هستند که SpermCheck نامیده می شوند. آن ها این امکان را می دهند تا در عرض چند دقیقه مشخص شود که آیا تعداد اسپرم در محدوده طبیعی است یا خیر. استفاده از این کیت ها بسیار ساده و راحت است و کم و بیش مانند تست بارداری توسط بیبی چک کار می کند. خواندن نتایج آن نیز آسان است، زیرا تنها یک نتیجه مثبت یا منفی می دهد.

با این حال ما همیشه توصیه می کنیم که برای دریافت نتایج دقیق به پزشک مراجعه کنید.

کیت تشخیص سلامت اسپرم

چگونه می توان تشخیص داد که اسپرم بارور است یا خیر؟

تنها راه برای فهمیدن اینکه اسپرم بارور است یا خیر، استفاده از آنالیز مایع سمن یا سمینوگرام است. شما می توانید از پزشک خود بخواهید که باروری شما را هر زمان که خواستید بررسی کند.

چه عواملی باعث ناباروری در مردان می شود؟

بیش از 90٪ موارد ناباروری در مردان به دلیل ناهنجاری های اسپرم ایجاد می شود. این ناهنجاری ها شامل کیفیت پایین اسپرم، تعداد کم اسپرم، مورفولوژی غیرطبیعی اسپرم می باشند. دلایل دیگری که می تواند بر باروری مردان تأثیر بگذارد عبارتند از: مشکلات آناتومی، نقایص ژنتیکی، عدم تعادل هورمونی و غیره.

قبل از ازدواج مردان چه آزمایش باروری باید انجام دهند؟

در واقع، هیچ آزمایش اجباری باروری قبل از ازدواج زن یا مرد وجود ندارد که به طور پیش فرض انجام شود. با این حال، برخی از زوج ها ترجیح می دهند از نظر HIV و سایر بیماری های مقاربتی، گروه خونی، باروری، بیماری های احتمالی پزشکی و یا مزمن و غیره مورد آزمایش قرار بگیرند. اما، همانطور که گفته شد، انجام این آزمایشات کاملا اختیاری است.

آنالیز مایع منی در بررسی ناباروری مردان

نویسنده: زهرا روستا/ دکتری جنین شناسی

کرونا

ویروس کرونا ممکن است منجر به ناباروری در مردان شود!

ویروس کرونا ممکن است منجر به ناباروری در مردان شود

 بر اساس یک مطالعه اسرائیلی، تعداد اسپرم مردان آلوده 30 روز پس از تشخیص Covid-19 به نصف کاهش می یابد. این مطالعه جدید ادعا کرده است، مردانی که از علائم COVID-19 متوسط ​​یا شدید بهبود می یابند،ممکن است قدرت باروری آن کاهش یافته باشد. البته از آنجا که هنوز هیچ مجله ای مطالعه را به صورت عمومی منتشر نکرده است،این بدان معناست که دانشمندان از سراسر جهان هنوز نتوانسته اند به قطعیت در این موضوع و روش های آن برسند.تحقیقات منتشر نشده، که توسط پروفسور دن آدرکا از مرکز پزشکی Sheba در تل آویو انجام شده،گزارش داده است که ویروس در 13% نمونه های اسپرم افراد مبتلا وجود داشته است.

همچنین 50 % کاهش حجم، غلظت و تحرک اسپرم در بیماران با علائم متوسط ​​30 روز پس از تشخیص گزارش شده است. تحقیقات هنوز مشخص نکرده است که آیا ویروس کرونا می تواند به بیضه ها آسیب برساند یا خیر. پاسخ دانشمندان ممکن است چندین سال طول بکشد.این محقق اسراییلی می گوید:  این احتمال وجود دارد که اگر دو ماه و نیم پس از بهبودی، آزمایش اسپرم را انجام دهیم حتی شاهد کاهش باروری بیشتر از 50 درصد نیز باشد.

این مطالعه همچنین از تغییرات دو نوع سلول در بیضه های  12 بیمار کرونایی خبر داده است. سلولهایی به نام سلولهای سرتولی و لایدیگ به ترتیب برای بلوغ اسپرم و تولید تستوسترون مورد نیاز هستند.پروفسور آدرکا معتقد است که این امر به دلیل اتصال ویروس به گیرنده های ACE2 موجود در هر دو نوع سلول است و پس از آن سلول ها می میرند و این امر منجر به ناباروری می شود.

پروفسور آدرکا مطمئن نیست که این تأثیرات قابل برگشت هستند یا در طولانی مدت ادامه می یابند. پزشكان باید شش ماه یا یك سال بیماران مشابه را معاینه كنند تا مشخص شود آیا این خسارت “وابسته به زمان” است یا نه؟ این کاری است که تیم او قصد انجام آن را دارد.این محققین قصد دارند آنزیمی به نام TMPRSS2 را نیز بررسی کنند.TMPRSS2 به ویروس در اتصال به گیرنده ACE کمک می کند و داخلی سازی آن را در سلول ها تسهیل می کند. این پدیده ممکن است بیشتر بودن میزان مرگ و میر ناشی از COVID-19 در مردان را نشان دهد.

پروفسور آلن پیسی، کارشناس برجسته باروری مردان در دانشگاه شفیلد  نیز در گفتگو با MailOnline ، اظهار داشته است که اگر ویروس کرونا باعث کاهش گذرا تولید اسپرم شود، تعجب نخواهد کرد. وی گفته است: ” حتی آنفلوانزا باعث كاهش موقت تعداد اسپرم می شود. سوال این است که آیا دائمی است و آیا قابل بازیابی است؟وی همچنین معتقد است اثبات وجود ویروس در داخل اسپرم واقعاً دشوار است. تاکنون هیچ مدرکی مبنی بر انتقال این ویروس از طریق مایع منی یا مایعات واژن وجود ندارد.

نکته مهمی که باید برای نسبت‌دادن این عارضه به کووید-19 مدنظر داشته باشیم این است که ویروس برای آسیب به سلول‌های جنسی ابتدا باید وارد جریان خون شده و از این طریق به اندام‌های مختلف بدن ازجمله بیضه انتقال پیدا کند. اما بر اساس مطالعات منتشرشده تاکنون هیچ سازوکار مشخصی برای انتقال ویروس کرونا به جریان خون مشاهده نشده است. هنوز هیچ کس نمی داند که این مشکل چقدر شدید است و این اثرات قابل برگشت هستند یا خیر.

عفونت به عنوان یک دلیل زمینه ای احتمالی برای ناباروری مردان پذیرفته شده است.به عنوان مثال اوریون ممکن است در طولانی مدت بر باروری بیماران مرد تأثیر بگذارد و باعث آزواسپرمی شود، بنابراین می دانیم ویروس ها می توانند چنین تاثیری داشته باشند.

کرونا

مطالعات اولیه در مورد اثرات کروناویروس بر ناباروری مردان

 پیش تر دانشمندان اشاره کرده بودند که کاهش تعداد اسپرم در مردان می تواند به دلیل  تب که یکی از علایم بیماری کرونا می باشد، اتفاق بیفتد. هر گونه عفونت ویروسی مانند  Covid-19 می تواند منجر به تب درجه بالا و کاهش تعداد و تحرک  اسپرم به طور موقت شود.به طور کلی اعتقاد بر این است که تب شدید می تواند برای عملکرد طبیعی بیضه ها مضر باشد. تب یکی از ویژگی های قابل توجه COVID ‐ 19   است و بنابراین ممکن است نقش مهمی در اختلال عملکرد بیضه داشته باشد. سلولهای زایا می توانند با سرعت نرمال در دمای کمتر از 8/37 درجه سانتیگراد ایجاد شوند.

با این حال، درجه حرارت بالاتر ممکن است باعث آسیب غیر قابل برگشت به سلولهای زایا شود. تحقیقات تأیید می کند که درجه حرارت بالا می تواند منجر به توقف میوزی سلولهای زایا شود. از طرف دیگر گزارش های محققان نشان داده است کهاکثر مردان مبتلا به عفونت فعال دارای سطح تستوسترون و دی هیدروتستوسترون پایین هستند.

مکانیسم های درگیری کروناویروس و باروری مردان

باروری مردان ممکن است از دو طریق  توسط ویروس کرونا ویروس درگیر شود:

  • اثرات مستقیم سیتوپاتیک ناشی از تکثیر ویروس و انتشار ویروس در بیضه
  • آسیب غیرمستقیم به باروری مردان ناشی از آسیب شناسی ایمنی.

ویروس هایی مانند HEV 26 و ZIKV ، 27 ، 28  می توانند در دستگاه تولید مثل مردان تکثیر شوندو در نهایت منجر به آتروفی بیضه و ناباروری مردان شوند.

SARS ‐ CoV-2 نیز از طریق اتصال ACE2 و از طریق پرایمینگ توسط TMPRSS2 وارد سلول می شود. ACE2 فقط در سلولهای اسپرماتوژنیک و سلولهای سوماتیک بیضه بیان می شود. ACE2 نشان می دهد پتانسیل بالایی برای آسیب بیضه و اختلال اسپرماتوژنز دارد.

TMPRSS2، به عنوان یک ماده ضروری پروتئاز برای عفونت ویروسی، در اسپرماتوگونی و اسپرماتید بیان می شود. بیان همبستگی ACE2 و TMPRSS2 در سلولهای اسپرماتوگونی و لایدیگ نشان می دهد که بیضه در معرض خطر می باشد که در برابر عفونت SARS ‐ CoV ‐ 2 آسیب پذیر است و  ممکن است منجر به آتروفی بیضه و ناباروری مردان شود.

جالب است که بیان بیضه ACE2 مربوط به سن است. بالاترین بیان در بیماران 30 ساله ثبت شده است که بالاتر از افراد 20 ساله است، در حالی که بیماران 60 ساله پایین ترین سطح بیان را نشان می دهند.این امر ممکن است نشان دهد که بیماران جوان پسر در معرض خطر بیشتری برای آسیب بیضه توسط COVID-19 نسبت به بیماران مسن هستند.

از طرف دیگر کروناویروس می تواند باعث کاهش تعداد سلول های لیدیگ شود. سلول های لیدیگ که در فضای بینابینی سمی نفروس توبول وجود دارند آندروژن ها را تولید می کنند. تکثیر SARS ‐ CoV ‐ 2 در سلول های لیدیگ تولید کننده تستوسترون ممکن است تولید تستوسترون را مختل کند.

اثر کرونا ویروس بر ریزمحیط بیضه

علاوه بر این، ویروس کرونا ممکن است به طور مستقیم ریز محیط بیضه را که از اسپرماتوژنز پشتیبانی می کند مختل کند. در خروس های آلوده به CoV ، تجزیه و تحلیل بافت شناسی نشان داد که اختلال در لوله های اسپرم ساز و از بین رفتن غشای پایه، منجر به تخریب ریز محیط اسپرماتوژنز می شود، که به کاهش غلظت اسپرم زنده کمک می کند. بنابراین، احتمالاً تخریب بیضه بواسطه چندین عامل همپوشانی شده  اتفاق می افتد. از طرف دیگر بیضه عضوی با امتیاز ایمنی بالا  است.

سد خونی – بیضه ای (BTB)

سد خونی – بیضه ای (BTB) از بیضه ها در برابر حمله پاتوژن محافظت می کند. این سد تعادل ریز محیط بیضه و سلامت باروری مردان را در محیط پیچیده اپیتلیوم اسپرم ساز حفظ می کند.  رشد بافت بیضه از سلولهای ایمنی و سیتوکین های آنها سود می برد و پاسخ ایمنی برای کنترل و از بین بردن عفونت ویروسی بسیار حیاتی است.با این حال، عفونت و التهاب ممکن است تعادل سیستم ایمنی بدن را از بین ببردیا از طریق نقص ایمنی یا بیش فعالی، ممکن است منجر به اثرات مخربی در انسان شود.

سد خونی – بیضه ای ممکن است مانعی کامل برای ویروس های تحت التهاب سیستمیک یا موضعی نباشد. برای از بین بردن عفونت ویروس، طوفان سیتوکین های التهابی می تواند لکوسیت ها را بکار گیرد، در نتیجه بواسطه التهاب  نفوذ لکوسیت ها در مراکز بین بافتی بیضه ها را شاهد خواهیم بود. این تغییر به عنوان یکی از ویژگی های ارکیت بیضه مردان نیز شناخته می شود که  ممکن است منجر به ناباروری شود. در واقع، احتمال زیادی وجود دارد که مردان مبتلا به SARS ‐ CoV ‐ 2 از یک سندرم شبیه ارکیت رنج ببرند.

طوفان سیتوکین های التهابی و ناباروری مردان

تحقیقات اولیه نشان  داده است که بسیاری از موارد کشنده  COVID-19 ناشی از فعال شدن بیش از حد سیستم ایمنی بدن فرد است. درک بهتر این پدیده می تواند در جلوگیری از اثرات کشنده ویروس موثر باشد. این وضعیت به عنوان طوفان سیتوکین شناخته می شود.

سندرم آزادسازی سیتوکین

زمانی رخ می‌دهد که تعداد زیادی از گلبول‌های سفید  فعال شده و همگی سیتوکین‌های التهابی رها می‌کنند که به نوبه خود، تعداد بیشتری از گلبول‌های سفید را تحریک و فعال می‌کند. سلول‌های دفاعی یادشده، توسط سلول‌های آلوده‌شده‌ای فعال می‌شوند که در اثر آپوپتوز یا نکروز می‌میرند. این اتفاق زمانی می‌افتد که دستگاه ایمنی، مشغول مبارزه با عوامل بیماری‌زا است، چرا که سیتوکین‌ها در واقع، به سلول‌های ایمنی همچون  T  و ماکروفاژها علامت می‌دهند تا به محل عفونت حمله‌ور شوند. علاوه بر آن، سیتوکین‌ها این سلول‌های ایمنی را تحریک می‌کنند و سبب می‌شوند تا آنها، میزان بیشتری سیتوکین ترشح کنند.

مانند سایر مولکول های سیگنالینگ (از جمله هورمون ها)، سیتوکین ها نیز می توانند وارد جریان خون شوند. آنها می توانند کل بدن را تحت تأثیر قرار داده و منجر به سپسیس شود. مقادیر زیادی سیتوکین می تواند باعث التهاب گسترده (سیستمیک) شود که ممکن است به اندام های مختلف بدن آسیب برساند. برخی از سیتوکین ها نیز می توانند رگ های خونی را تحت تأثیر قرار دهند. حتی باعث افت چشمگیر فشار خون شوند.

این امر خون رسانی را محدود می کند و باعث از کارافتادگی بافت ها و اندام های حیاتی از جمله قلب، ریه ها، مغز و کلیه ها و عدم اکسیژن رسانی می شود. طوفان سیتوکین منجر به مرگ و میر بالای ” آنفلوانزای مرغی ” H5N1 در سال 2005 بود.کارشناسان معتقدند که این طوفان ممکن است در همه گیری های قبلی مانند همه گیری آنفولانزای اسپانیا در پایان جنگ جهانی اول نقشی داشته باشد که منجر به کشته شدن نزدیک به 50 میلیون نفر شد.

بیضه آلوده به SARS

از طرف دیگر در بیضه های آلوده به SARS، تجزیه و تحلیل ایمونوهیستوشیمی نشان داده است که مقدار زیادی از رسوب IgG در اپیتلیوم لوله های اسپرم ساز و همچنین در سلولهای زایای تخریب شده و سرتولی  وجود دارد. وجود رسوب خطی IgG و کمپلمان در غشاء پایه توبول نشانه تولید آنتی بادی بر ضد آنتی ژن غشــاء پایـه است.

نتیجه گیری

برای نتیجه گیری نیاز به زمان و مطالعات بیشتر با جامعه آماری بزرگتر است. هنوز نتایج دقیقی در این باره منتشر نشده است.

 

اثر سیپروفلوکساسین بر کیفیت اسپرم

 سیپروفلوکساسین

سیپروفلوکساسین Ciprofloxacin
سیپروفلوکساسین از دسته ی آنتی بیوتیک های کینولینی است که در درمان بعضی عفونت ها ازجمله عفونت های تنفسی، ادراری، پروستات، گوارشی، مفصلی و استخوانی و برخی از عفونت های تناسلی کاربرد دارد.

تاکنون مطالعاتی در ارتباط با اثر سیپروفلوکساسین بر کیفیت اسپرم صورت گرفته است که در ادامه به بررسی اثر این دارو بر باروری مردان می پردازیم.

اثر سیپروفلوکساسین بر باروری مردان

اين دارو با مكانيسم جلوگيري ازDNA-gyrase (توپوايزومراز)و با ممانعت از باز شدن رشته های DNA از تکثیر باكتري جلوگيري مي كند. مصرف اين دارو ممكن است داراي اثراتي سوء بر بافت بيضه باشد.
سيپروفلوكساسين از طريق فعال كردن كاسپاز 3 سبب مرگ برنامه ريزي شده سلول(آپوپتوز)مي شود. (آپوپتوز رويدادي است كه با همكاري مولكول هاي خارج سلولي و سيگنالهاي درون سلولي كه در ارتباط با همديگر هستند، رخ مي دهد و سبب مرگ خود به خودی آنها مي شود).

فعال شدن کاسپاز 3 نقش مهمی در کاهش تعداد اسپرم ؛کاهش تحرک اسپرم و درصد اسپرم های زنده دارد و باعث افزایش شکست DNA اسپرم می شود.
اين آنتي بيوتيك سبب واكوئوليزه شدن ميتوكندري هاي موجود در سلول هاي رده سرتولي ، اسپرماتوگوني و اسپرماتوسيت اوليه به همراه افزايش ميزان هتروكروماتين تر شدن هسته اين سلول ها می گردد.
مصرف سیپروفلوکساسین  سبب ايجاد تغييرات پاتولوژيك مثل آتروفي سمی نفروس توبول ها و آسيب هاي غيرقابل برگشت به سلول هاي موجود در بافت بيضه و مرگ سلول هاي اسپرماتوگوني و اسپرماتوسيت اوليه می گردد و سيكل نرمال اسپرماتوژنز را مختل نموده و سبب ايجاد هيپواسپرماتوژنز و ناباروري می شود.

اسپرم

فارماکوکینتیک سیپروفلوکساسین

این دارو از راه خوراکی به خوبی جذب میشود، اما جذب آن در حضور غذا به تاخیر می افتد. اوج غلظت سرمی دارو 1-2 ساعت پس از جذب خوراکی به دست می آید. نیمه عمر پلاسمایی دارو 5/4- 5/3 ساعت است. پس از جذب به طور گسترده در اغلب بافت ها و مایعات بدن منتشر می شود. دفع این دارو عمدتاً کلیوی است.

انواع اشکال دارویی

این دارو بصورت قرص خوراکی، قطره ی چشمی، ویال و محلول آماده ی تزریق موجود می باشد.

سیپروفلوکساسین

عوارض مصرف داروی سیپروفلوکساسین

  • مصرف سیپروفلوکساسین ممکن است منجر به عوارضی مانند تهوع، اسهال، سردرد و یا مشکلات خواب شود. اسهال خفیف و درد حین ادرار کردن نیز از عوارض شایع سیپروفلوکساسین می باشد که با مصرف مایعات ب مقدار کافی، می توان آن ها را برطرف کرد با این حال اگر اسهال ادامه دار شد و یا حاوی خون بود، حتما به پزشک مراجعه نمایید.
  • داروی سیپروفلوکساسین ممکن است موجب تاثیراتی بر ریتم قلب (افزایشQT) شود. افزایش QT به ندرت موجب تپش قلب (به ندرت خطرناک) و علائمی دیگر مانند سرگیجه و غش کردن شود که سریعاً نیاز به مراجعه به پزشک دارد
  • این دارو به ندرت ممکن است باعث ایجاد بیماری شدید روده (کلوستریدیوم دیفیسیل با نشانه اسهال شدید) شود. این عارضه ممکن است در مدت درمان یا ماه‌ها بعد از درمان خود را نشان دهد. به محض مشاهده عوارضی مانند اسهال مداوم، دردهای غیرطبیعی شکم یا معده، مدفوع مخاطی یا خونی سریعاً به پزشک مراجعه نمایید. درصورت بروز این عوارض داروهای ضد اسهال یا ضد افسردگی مصرف نکنید زیرا ممکن است باعث وخیم شدن این عوارض شوند.
  • استفاده مکرر این دارو در دوره‌های طولانی ممکن است موجب ترشحات دهانی شود.
  • در موارد کمی مصرف این آنتی بیوتیک کینولینی منجر به انقباضات و کشیدگی عضلات و آسیب تاندون ها ومفاصل می شود. در صورت احساس درد و کشیدگی در عضلات و مفاصل در مدت درمان با این دارو، در اولین فرصت پیش از مصرف نوبت بعدی دارو به پزشک مراجعه نمایید.
  • مصرف بی رویه سیپروفلوکساسین باعث شده که بسیاری از باکتری ها که قبلا به راحتی با این دارو از بین می رفتند نسبت به سیپروفلوکساسین مقاومت پیدا کرده اند.

سیپروفلوکساسین

هشدار ها

داروی سیپروفلوکساسین ممکن است موجب گیجی، ناهوشیاری، تاری دید شما شود. الکل و ماری جوآنا این حالات را تشدید می کند. لذا از رانندگی و فعالیت‌هایی که نیاز به هوشیاری دارند، تا زمانیکه در هوشیاری کامل به سر ببرید اجتناب کنید.

هنگام مصرف سیپروفلوکساسین از خوردن الکل پرهیز کنید و در صورت مصرف ماری جوآنا با پزشک خود صحبت کنید. این دارو شما را نسبت به نور خورشید حساس‌تر می‌کند و بهتر است زمان درمعرض نور بودن خود را محدود کنید و زمانی که در بیرون به سر می‌برید از کرم ضد آفتاب استفاده کنید و لباس‌های پوشیده به تن کنید. اگر دچار آفتاب‌سوختگی یا قرمزی پوست شدید با دکتر خود مشورت کنید.

نتیجه گیری

اين دارو بااثرات سيتوتوكسيك كه برسلول هاي رده اسپرماتوسيت اوليه ميگذارد سبب افزايش مرگ سلولي اين رده از سلولهاگشته ودرنتيجه با اثراتي كه برپارامترهاي اسپرم خواهد گذاشت، سبب كاهش ميزان باروري در انسان می گردد.

 

آگلوتیناسیون - اسپرم - ناباروری در مردان

آگلوتیناسیون اسپرم و ناباروری در مردان

آگلوتیناسیون اسپرم و اثرات آن بر باروری مردان

براساس تعريف سازمان بهداشت جهاني، ناباروري از جمله اختلالات توليدمثلي است كه زوجین بعد از 12 ماه رابطه جنسی منظم و حفاظت نشده، باروري نداشته باشند.به طور معمول تخمين زده ميشود حدود 15-10 درصد زوجين دچار مشكل در ناباروري هستند.این زوجین برای آگاهی از علل ناباروری خود به مراكز تخصصی درمان ناباروری مراجعه می كنند.در 30٪ موارد، علت ناباروری مربوط به زنان است، 40٪ موارد، علت ناباروری در هر دو فرد است (عوامل زن و مرد همزمان)  و در 30٪ موارد، علت ناباروری مربوط به مردان می باشد.دلایل زیادی وجود دارند که می توانند ناباروری در مردان را ایجاد کنند. یکی از رایج ترین مشکلات در مبحث ناباروری مردان، آگلوتیناسیون اسپرم است. تاکنون مطالعاتی در ارتباط با اثر آگلوتیناسیون بر اسپرم که منجر به ناباروری در مردان می شود مطالعاتی صورتی گرفته است.

 

تعریف آگلوتیناسیون

آگلوتیناسیون شامل تشکیل توده یا گروهی از اسپرم ها است که به دلایل مختلف به یکدیگر متصل می شوند.این اتصالات قوی مانع از حرکت طبیعی اسپرم می شوند که این اختلال در حرکت، موجب عدم توانایی اسپرم ها برای رسیدن به تخمک و باروری آن می شوند.

تشخیص آگلوتیناسیون اسپرم ساده است. تجزیه و تحلیل اسپرم انجام می شود. سپس از طریق بررسی نمونه در زیر میکروسکوپ، وجود یا عدم وجود توده ای از اسپرم های بهم چسبیده، مشاهده می شود.اسپرماتوئیدها می توانند از طریق سر_سر، دم _دم و یا دم _سر به هم متصل شوند و گروه هایی از اسپرم های بهم چسبیده تا 200 سلول اسپرم را  تشکیل دهند.

بسته به چگونگی اتصالات، دو اصطلاح مختلف وجود دارد که معمولاً به عنوان مترادف استفاده می شوند.

  • آگلوتیناسیون(Agglutination): اسپرم های متحرک از سر و یا دم به یکدیگر متصل هستند، و سلولهای دیگری در بین آنها وجود ندارد.
  • تجمع و یا اگریکاسیون و یا کلامپینگ (Aggregation): اسپرم های بی تحرک به یکدیگر و یا سلولهای دیگری از جمله سلول های اپیتلیال ، بقایای سلول های مرده و یا موکوس متصل می شوند.

درجات مختلف آگلوتیناسیون

برای ارزیابی نوع تجمعات اسپرم های بهم چسبیده، درجات مختلفی از اگلوتیناسیون اسپرم ها وجود دارد:

  • درجه 0 : بدون آگلوتیناسیون و چسبندگی
  • درجه کم (G1):کمتر از 10 % اسپرم ها بهم متصل هستند.
  • درجه متوسط(G2):10 تا 30 % اسپرم ها بهم متصل هستند.
  • درجه زیاد (G3): بیش از 50% اسپرم ها بهم چسبیده هستند.

آگلوتیناسیون - اسپرم - ناباروری در مردان

آگلوتیناسیون شدید بر روی حرکت و ویسکوزیته مایع منی تاثیر می گذاردو به همین علت یکی از فاکتورهای مهم در ناباروری مردان محسوب می شود.

شایع ترین علت آگلوتیناسیون

شایع ترین علت آگلوتیناسیون به دلیل وجود آنتی بادی در مایع منی است. مولکول های آنتی بادی، غشای اسپرم را تشخیص داده و به آن ها متصل می شوند و توده ای از سلول های اسپرم بهم چسبیده را تشکیل می دهند.

به دليل آنكه تمام مراحل اسپرماتوژنز در لوله هاي مني ساز صورت مي گيرد و اين لوله ها توسط سد خوني ـ بيضه اي از خون جدا شده اند. در تمام دوران زندگي انسان هيچ گاه اسپرم ها با خون در تماس نبوده و در نتيجه بعنوان عضو خارجي شناخته نمي شوند. هر عاملي که سبب شود اين سد خوني ـ بيضه اي آسيب ببيند (مثل عفونت، ضربه فيزيكي، …)، سبب تشكيل آنتي بادي بر عليه اسپرم ها مي شود.

آنتي بادي ضد اسپرم در مردان در موارد زير ديده مي شود:

  • وازکتومی
  • عفونت های مکرر بیضه (Orchitis) و اپيديديم که ناشي از ويروس واريسلا و يا يك عفونت باکتريايي باشد.
  • کريپتورکيديسم
  • واريكوسل
  • مردان هموسكشوال
  • بيوپسي و تروماي بيضه
  • پیچ خوردگی بیضه
  • سرطان بیضه
  • استعداد ژنتیکی
  • بيماريهاي مقاربتي (Sexually Transmitted Diseases)

علل مختلف آگلوتیناسیون

  • وجود آنتی بادی در مایع منی
  • غلظت بسیار زیاد انزال
  • تغییر در pH اسپرم به دلیل مشکلات غدد جانبی (بعد از عفونت یا التهاب).
  • افزایش دمای بدن به دلیل تب.
  • وجود تعداد زیاد سلول های اپیتلیال و یا سنگفرشی.
  • انواع خاصی از باکتری ها ممکن است آگلوتیناسیون اسپرم را تحریک کنند.

آگلوتیناسیون - اسپرم - ناباروری در مردان

درمان  آگلوتیناسیون اسپرم

اگر آگلوتیناسیون به دلیل تب یا عفونت باشد، پس از درمان تب یا عفونت و کمی انتظار، آگلوتیناسیون اسپرم باید از بین برود.در مواردی که آگلوتیناسیون خفیف یا متوسط ​​باشد، داروهای مختلفی وجود دارند که موجب کاهش یا از بین رفتن آگلوتیناسیون می شوند.

همچنین مکمل های حاوی ویتامین ها به ویژه ویتامین C توصیه می شود، زیرا ویتامین C پروتئین ضد آگلوتینین را فعال می کند.در موارد شدید، ممکن است که آگلوتیناسیون از بین نرود. اما برای دستیابی به باروری می توان از روش های کمک باروری(به طور مثال ICSI)  استفاده کرد.

به این صورت که در آزمایشگاه آندرولوژی، پس از دریافت نمونه، ظرفیت پذیری اسپرم انجام می شود. سپس اسپرم های متحرکی که قادر به حرکت تدریجی هستند از بقیه نمونه (که حاوی اسپرم های بهم چسبیده و غیر متحرک هستند) جدا می شوند.

سپس متخصص، بهترین اسپرم را برای قرار دادن در داخل تخمک انتخاب می کند.

جمع بندی:

آگلوتيناسيون به معني اتصال اسپرم ها (چه متحرك و چه غير متحرك) از سر به سر، دم به دم، و یا ترکیبی از هر دو مدل و يا اتصال اسپرم ها به رشته هاي موکوس يا ساير سلول ها مي باشد.

حرکت اسپرم های بهم چسبیده معمولا نامنظم است، اما در آگلوتیناسیون از نوع شدید، اسپرم ها چنان آگلوتینه می شوند که حرکت آن ها محدود می شود. آگلوتيناسيون معمولأ وجود آنتي بادي بر عليه اسپرم را نشان مي دهد.

آگلوتیناسیون - اسپرم - ناباروری در مردان

نویسنده: زهرا روستا/ دکتری جنین شناسی

الیگوآستنواسپرمیا و ناباروری مردان

الیگوآستنواسپرمیا یکی از علل ناباروری در مردان

الیگوآستنواسپرمیا

الیگوآستنوزواسپرمیا OA ، اولیگوآستنواسپرمیا نیز نامیده می شود . یکی از دلایل اصلی ناباروری در مردان می باشد که در آن دو پارامتر منی تغییر می یابد: تعداد اسپرم و تحرک اسپرم. بنابراین ، الیگوآستنواسپرمیا نتیجه زمانی است که الیگواسپرمیا و آستنواسپرمیا با هم ترکیب شوند . اختلال ایجاد شده باعث تشدید ناباروری در مردان مبتلا می شود. دستیابی به بارداری طبیعی با الیگوآستنواسپرمیا پیچیده است . اما خبر خوب این است در صورت عدم امکان بارداری ، زوجین می توانند به فن آوری های تولید مثل مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF) روی بیاورند تا فرزندار  شوند.

تعریف

الیگوآستنوزواسپرمیا یا الیگوآستنواسپرمیا (OA) نوعی اختلال اسپرم است که همزمان دو اختلال را درگیر می کند:

الیگوزواسپرمیا: تعداد اسپرم کمتر از 15 میلیون اسپرم در میلی لیتر.

آستنوزواسپرمیا: با تحرک غیرطبیعی اسپرم همراه است، در این اختلال بیش از 60٪ اسپرم ها بی حرکت هستند ، یا قادر به حرکت در جهت مستقیم نیستند.

به طور خلاصه ، در مردان با OA تحرک و تعداد اسپرم کاهش یافته است، یا اسپرم ها  قادر به حرکت به جلو نیستند. در نتیجه ی این اختلال اسپرم، احتمال برخورد اسپرم به تخمک برای لقاح بطور قابل توجهی کاهش می یابد ، که مانع بارداری طبیعی می شود و در نتیجه ناباروری رخ می دهد.

الیگوآستنواسپرمیا و ناباروری مردان

علت

تشخیص علت OA دشوار است. در واقع ، تا زمانی که زوجین تصمیم به بچه دار شدن بگیرند، به طور معمول توسط مردی که از آن رنج می برد ، مورد توجه قرار نمی گیرد.

در هر صورت ، موارد زیر از مهمترین دلایل بروز OA در مردان است:

  • عادت های سمی ، از جمله دخانیات ، الکل یا مصرف مواد مخدر
  • قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی سمی
  • عفونت مجاری منی
  • عدم رعایت رژیم غذایی متعادل
  • درمان های سرطان (رادیوتراپی و شیمی درمانی)
  • عدم تعادل هورمونی
  • ضربه به بیضه
  • اختلالات بیضه ، مانند واریکوسل
  • بیماری های ژنتیکی ، از جمله سندرم کلاین فلتر (KS) ، یا ریز حذف کروموزوم Y
  • پارامترهای تغییر یافته اسپرم نیز می تواند توسط ترکیبی از این عوامل ایجاد شود.
  • شیوه زندگی نقش اصلی را در تعیین کیفیت اسپرم بازی می کند.
  • هر تغییری که بر اسپرماتوژنز (روند تولید اسپرم) تأثیر بگذارد، می تواند باعث OA یا هر اختلال اسپرم دیگری شود.

درمان

بسته به شدت OA ، یا اگر مشکلات باروری دیگری در زن و مرد وجود داشته باشد، گزینه های درمانی متفاوت خواهد بود. به طور کلی ، هیچ درمانی برای oligoasthenozoospermia وجود ندارد.

با این حال ، در خفیف ترین موارد ، تغییر ساده عادات سبک زندگی و مصرف مکمل های ویتامین و آنتی اکسیدان می تواند کیفیت اسپرم را افزایش دهد. 

3-1 – درمان طبیعی

درمان های طبیعی برای درمان OA شامل پیروی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل ، ترک عادت های سمی و افزودن مکمل هایی به رژیم غذایی است. نمونه های دیگر درمان های طبیعی عبارتند از: دم کردن گیاه دامیانا در چای ، یا پودر ماکا پرو. کارآیی این روش ها از نظر علمی اثبات نشده است.

3-2- روش های کمک باروری

در موارد شدید OA ، یا وقتی زن و شوهر نتوانند به طور طبیعی به بارداری برسند ، تنها گزینه برای تشکیل خانواده برای آن ها فن آوری تولید مثل کمک (ART) است.

اساساً ، دو روش درمانی باروری وجود دارد که برای این مردان مناسب است:

IUI: فقط در موارد خفیف تا متوسطOA نشان داده می شود . زیرا یک سری استانداردهای حداقل برای امکان IUI وجود دارد. تعداد اسپرم متحرک (MSC) پس از ظرفیت یابی اسپرم باید 3 میلیون اسپرم یا بیشتر باشد. برخی از الزامات برای زن نیز وجود دارد ، از جمله سن و باز بودن لوله رحمی.

IVF با ICSI: در بیشتر موارد ، به ویژه در مردان با OA متوسط یا شدید از آن به عنوان اولین انتخاب استفاده می شود. از بین اسپرم های انتخاب شده ، آن ها یکی یکی به تخمک تزریق می شوند تا امیدوارم لقاح اتفاق بیفتد.

به کمک  روش لقاح آزمایشگاهی ، همه موانع موجود در دستگاه تناسلی زن و مرد برطرف شده و در نتیجه احتمال دستیابی به بارداری افزایش می یابد. در این مورد خاص ، با موانع به دهانه رحم ، رحم (رحم) و لوله های فالوپ اشاره می کنیم. بعلاوه ، با ICSI ، متخصص می تواند باروری را “حتی” از اسپرم غیرقابل تحمل “مجبور” کند.

آیا با اولیگواستنوزواسپرمی می توان به بارداری رسید؟

الیگوآستنوزواسپرمیا دلیل ناباروری مردان است که در آن دو پارامتر منی تحت تأثیر قرار می گیرند: غلظت و تحرک اسپرم. هنگامی که غلظت زیر 15 میلیون در میلی لیتر باشد و بیش از 60 درصد اسپرم ها با تحرک کم وجود داشته باشد ، ما در مورد الیگوآستنوزواسپرمیا صحبت می کنیم.

بنابراین ، الیگوآستنواسپرما ترکیبی از اختلالات الیگوزواسپرمیا و آستنوزواسپرمیا در نظر گرفته می شود ، که وضعیت باروری مردان را تحت تاثیر قرار می دهد. دستیابی به بارداری طبیعی توسط مردان مبتلا به الیگوآستنوزواسپرمیا پیچیده است ، هرچند غیرممکن نیست.

در صورت عدم حاملگی ، زوجین مبتلا به  الیگوآستنوزواسپرمیا برای فرزند دار شدن باید به روش های لقاح آزمایشگاهی (IVF) متوسل شوند. اساساً دو روش درمانی مناسب برای این بیماران وجود دارد: تلقیح داخل رحمی (IUI) در موارد الیگواستنوزواسپرمیا خفیف و IVF / ICSI برای بیماران با الیگواستنوسپرمیا متوسط یا شدید.

آیا اولیگواستنوزواسپرمیا با کلومید قابل درمان است؟

این امر به علت ایجاد الیگواستنوزواسپرمیا (OA) بستگی دارد.ماده اصلی سازنده کلومید،کلومیفن سیترات است.این دارو عملکرد بیضه ها را تحریک می کند و باعث اسپرماتوژنز در مردان مبتلا به عدم تعادل هورمونی می شود. به عنوان مثال ، کلومید در موارد انتخابی در مردان مبتلا به هیپوگنادیسم ، درمان انتخابی است.

آیا بین واریکوسل و اولیگواستنوزواسپرمی رابطه ای وجود دارد؟

بله. واریکوسل دلیلی بر کیفیت پایین اسپرم است ، که می تواند منجر به اختلالات اسپرم مانند الیگوآستنوزواسپرمیا شود. در این حالت کیفیت اسپرم پس از انجام جراحی برای درمان واریکوسل افزایش می یابد.

هایپرترمی بیضه یا استرس گرمایی بیضه

هایپرترمی بیضه چیست؟

هایپرترمی بیضه که استرس گرمایی بیضه نیز نامیده می شود، اصطلاحی است که به تغییر غیر طبیعی درجه حرارت بدن اشاره دارد . به طور خاص، هایپرترمی بیضه یا استرس گرمایی بیضه ،افزایش دما در ناحیه اسکروتوم(کیسه ای است که بیضه ها را احاطه کرده است) می باشد.هایپرترمی بیضه به اسپرماتوژنز (روند تولید اسپرم) آسیب می رساند، و به دنبال آن موجب کاهش کیفیت اسپرم می شود. و در نهایت باروری فرد را به خطر می اندازد.بعضي از آسيب هاي بيضه ای، از جمله کریپتورکیدیسم و يا واريكوسل، مي توانند باعث هيپرترمي بيضه شوند. علاوه بر این، عواملی چون استفاده از لباس های تنگ، قرار گرفتن در معرض گرما و استفاده از لپ تاپ نیز باعث افزایش دمای بیضه ها می شوند.

تعریف هایپرترمی بیضه:

بیضه ها در کیسه ای در خارج از شکم به نام کیسه بیضه (اسکروتوم) قرار دارند. عملکرد این کیسه حفظ دمای مناسب بیضه ها برای تولید اسپرم است. دمای بیضه ها تقریباً دو درجه کمتر از دمای بدن(37 درجه سانتی گراد)، یعنی 35 درجه سانتی گراد می باشد.

هنگامی که بیضه ها در دمای بالاتر از 35 درجه سانتیگراد قرار می گیرند، گفته می شود که هایپرترمی بیضه بوجود آمده و روند تولید اسپرم دچار اختلال می شود.بنابراین، گرما در ناحیه کیسه بیضه باعث کاهش تعداد اسپرماتوزوئیدها و تغییر در تحرک و مورفولوژی اسپرم ها می شود.

همچنین گرما منجر به افزایش تخریب DNA اسپرم نیز می شود. در نتیجه وجود گرما در ناحیه کیسه بیضه، توانایی اسپرم در باروری تخمک را کاهش می دهد و منجر به ناباروری می شود.

علل هایپرترمی بیضه:

به طور معمول، افزایش دمای کیسه بیضه با عوامل خاصی مانند رانندگی طولانی مدت، بی تحرکی، استفاده از لباس های تنگ و نامناسب همراه است. استفاده مکرر از لپ تاپ یکی دیگر از عواملی است که می تواند باعث افزایش دمای بیضه ها شود و می تواند بر مایع منی مردان تأثیر منفی بگذارد.

این دستگاه ها گرما از خود ساطع می کنند، که می تواند باعث ناهنجاری در تحرک، مورفولوژی و یا غلظت اسپرم شود. لازم به ذکر است که استفاده از پد محافظ یا روکش بین پاها و لپ تاپ از بیضه ها در برابر گرما محافظت نمی کند.

لازم به ذکر است که بیان این موضوع به معنای ناباروری مرد با قرار دادن لپ تاپ روی پاهای خود در هر زمان نیست، بلکه به این معنی است که استفاده مکرر و طولانی مدت می تواند باعث مشکلات باروری در فرد شوند. از طرف دیگر، آسیب های پزشکی خاص نیز می توانند باعث افزایش دمای بیضه شوند. در زیر به جزئیات برخی از این آسیب ها می پردازیم.

  1. کریپتورکیدیسم

این بیماری، یک ناهنجاری مادرزادی است، که در آن یک یا هر دو بیضه در طی رشد جنین به طور طبیعی پایین نمی‌آیند. در طی رشد و نمو جنین، بیضه ها باید از شکم به داخل کیسه بیضه پایین بیایند. وقتی این روند به درستی اتفاق نیفتد، بیضه ها تحت افزایش دما قرار می گیرند.

  1. واریکوسل

واریکوسل به معنی گشاد شدن سیاهرگ های درونی کیسه ی بیضه است. با گشاد شدن رگ ها، جریان خون بالا می رود و در نتیجه دمای بیضه افزایش می یابد.

نکات قابل توجه:

به طور کلی ، برای جلوگیری از افزایش درجه حرارت کیسه بیضه ، تغییر سبک زندگی مهم است. در اینجا چند نکته برای محافظت از کیسه بیضه در برابر گرما ذکر شده است:

  • از سونا ، جکوزی و حمام گرم خودداری کنید.
  • برای فعالیت هایی که نیاز به نشستن زیاد دارند، مانند دوچرخه سواری، زمان را کاهش دهید.
  • لباس زیر تنگ نپوشید.
  • لپ تاپ را روی پاهای خود قرار ندهید.

گذاشتن لپ تاپ بر روی پاها تا چه حد می تواند باعث ناباروری مردان شود؟

عوامل تاثیر گذار بر باروری مردان بسیار گسترده هستند و بسیاری از عوامل هنوز ناشناخته باقی مانده اند. تغذیه، عادات زندگی مانند ورزش و مصرف نکردن دخانیات بر تولید مثل بسیار موثر و مهم هستند. همچنین عوامل محیطی نیز می توانند بر تولیدمثل تأثیر گذار باشند.

افزایش دما در ناحیه دستگاه تناسلی مردان می تواند یکی از دلایل کیفیت پایین اسپرم باشد.

مطالعات در این زمینه نشان می دهند که استفاده از لپ تاپ بیشتر از 10-15 دقیقه منجر به بالا رفتن درجه حرارت در کیسه بیضه (اسکروتوم ) می شود، که بالا رفتن دمای بیضه می تواند باعث ایجاد اختلال در تولید اسپرم شود.

بنابراین توصیه می شود که از لپ تاپ بر روی میز استفاده گردد تا از افزایش دمای بیضه که عاملی مخرب برای اسپرم است، جلوگیری شود.

آیا آسیب بر اسپرم در اثر گرما برگشت پذیر است؟

بله. سلول های اسپرم هر 3 ماه یکبار احیا می شوند. به همین دلیل، اگر بیضه های فرد در معرض دمای بالا قرار بگیرند، اسپرم های تولید  شده پس از 3 ماه تحت تأثیر افزایش دما قرار نمی گیرند.

چگونه می توانیم دمای مناسب را در ناحیه کیسه بیضه حفظ کنیم؟

برای داشتن دمای مناسب در ناحیه کیسه بیضه، رعایت سبک زندگی سالم و عدم استفاده از حمام های گرم مانند سونا ضروری است. همچنین استفاده نکردن از لباس زیر تنگ و یا کاهش زمان نشستن توصیه می شود، زیرا نزدیک بودن بیضه ها به بدن باعث افزایش دمای آنها می شود. همچنین توصیه می شود، از گذاشتن لپ تاپ بر روی قسمت بالای پاها خودداری کنید.

جمع بندی:

هایپرترمی کیسه بیضه (اسکروتوم) باعث کاهش تعداد و تحرک اسپرم ها و افزایش مورفولوژی غیر طبیعی اسپرم ها می شود. همچنین منجر به افزایش قطعه قطعه شدن DNA اسپرم نیز می شود.در نتیجه هایپرترمی کیسه بیضه، منجر به ایجاد مشکلاتی در ارتباط با سلامت باروری مردان می شود.

نویسنده: زهرا روستا / دکتری جنین شناسی

عفونت اسپرم و ناباروری موقتی

 

 

به طور معمول، در تجزیه و تحلیل اسپرم، اندازه گیری غلظت لکوسیت های موجود در نمونه مایع منی انجام می شود. بر اساس مقادیر تعیین شده از سوی سازمان بهداشت جهاني، اگر این مقدار بیش از یک میلیون لکوسیت در یک میلی لیتر مایع منی باشد تغییری به نام لکوسیتوز(لوكوسيتواسپرمي) ایجاد می شود. در صورت تشخیص لوکوسیتوز، کشت اسپرم انجام می شود تا وجود عفونت باکتریایی تأیید شود.

نقش لوكوسيتها در دستگاه تناسلي مردان و مايع مني پيچيده است. لوكوسيتها در هر انزال وجود دارند و در سطوح مختلف فعاليت مي كنند. وجود تعداد زياد لوكوسيتها در مايع مني، نشانه مهمي از وجود عفونت يا التهاب در دستگاه تناسلي مرد است.

از سوي ديگر در بسياري از مطالعات لوكوسيتواسپرمي با ناباروري مرد همراهي داشته است. كاهش تعداد، کاهش تحرک اسپرمها و همچنين افزايش درصد شكل هاي غير طبيعي اسپرمها در مردان مبتلا به لوكوسيتواسپرمي گزارش شده است.

ارزیابی باروری مردان

اگر در مرد ناباروری، نتایج تجزیه و تحلیل مایع منی برای عفونت مثبت باشد. قبل از شروع درمان باروری از طریق روش های کمک باروری، باید به شناسایی عامل عفونی و از بین بردن آن پرداخت. چرا که در این فرد بدلیل تحت تأثیر قرار گرفتن پارامترهای مایع منی از عفونت موجود در سیستم تناسلی، نمی توان تصمیم گرفت که کدام روش کمک باروری مناسب تر است.

باکتری ها می توانند در هر عضوی از دستگاه تناسلی (مانند بیضه ها باعث ارکیدیت، در اپیدیدیم باعث اپیدیدیمیت ، یا در پروستات باعث پروستاتیت) قرار بگیرند. اگر در هر نقطه از دستگاه تناسلی عفونتی وجود داشته باشد. در طی جابجایی اسپرماتوزوئیدها و مایعات منی، تماس بین ناحیه آلوده و گامت ها ایجاد می شود که می تواند ظرفیت باروری تخمک را تغییر دهد.

دلایل کاهش باروری مردان بدلیل وجود عفونت

عفونت در دستگاه تولید مثل ممکن است به چندین دلیل باعث کاهش باروری شود:

  • انسداد دستگاه منی: می تواند الیگوزواسپرمی را تحریک کند، زیرا از خروج طبیعی اسپرم جلوگیری می کند.
  • آدنوزواسپرمی: عفونت ممکن است باعث ایجاد چسبندگی شود که این چسبندگی باعث کاهش تحرک اسپرماتوزوئید می شود.
  • تغییرات در مورفولوژی اسپرماتوزوئیدها: اسپرماتوزوئیدها به طور مداوم در بیضه ها تولید می شوند، فرایندی که 60-75 روز طول می کشد. اگر عفونت در دستگاه تناسلی باشد. بر اسپرماتوژنز (تشکیل اسپرم) تأثیر می گذارد و می تواند موجب تغییری در مورفولوژی اسپرم شود، که ژنتیک را بازتاب می کند.
  • افزایش شکست DNA اسپرم: زنجیره های DNA ای که در سر اسپرم ها یافت می شوند، دچار بریدگی های کوچک می شوند. بر اساس شواهد موجود، قطعه قطعه شدن DNA، تأثیر منفی بر لقاح و ظرفیت لانه گزینی جنین می گذارد.
  • افزایش تولید آنتی بادی های ضد اسپرم: که این عامل باعث جمع شدن اسپرم ها می شود و احتمال باروری تخمک را کاهش می دهد.
    از طرفی از آنجا که عفونت می تواند از طریق اسپرم انتقال یابد، می تواند اندام های تولید مثل زن را نیز آلوده کند.

انواع عفونت هایی که بر باروری مردان تاثیر می گذارند:

1. کلامیدیا:

کلامیدیا شایع ترین عفونت مرتبط با ناباروری مردان است. علائم عفونت ممکن است شامل احساس سوزش در حین ادرار کردن، ترشح مایع روشن از آلت تناسلی و بیضه های حساس و متورم شود.

نکته ى قابل توجه این است که نیمی از عفونت ها علائم قابل ملاحظه ای را ایجاد نمی کنند. عفونت کنترل نشده کلامیدیا می تواند منجر به زخم و انسداد دائمی در لوله های مرتبط با تولید اسپرم شود. کلامیدیا عفونت باکتریایی است که با آنتی بیوتیک قابل درمان است.

2. گنوره آ:

گونوره آ عفونتی است که معمولا با ناباروری مردان مرتبط است. علائم عفونت ممکن است شامل احساس سوزش در حین ادرار کردن و ترشح مایع تیره از آلت تناسلی باشد.

همانند کلامیدیا، عفونت گونوره آ هم ممکن است بدون علائم قابل توجه ایجاد شود. و ممکن است باعث ایجاد زخم و انسداد دائمی در لوله های های تولید کننده اسپرم شود. گنوره آ عفونت باکتریایی است که با آنتی بیوتیک قابل درمان است

3. مایکوپلاسما:

مایکوپلاسما ها باکتری های بسیار کوچکی هستند که از راه جنسی منتقل می شوند و می توانند روی سلول ها محکم جفت شوند. وقتی که سلول های اسپرم با مایکوپلاسما آلوده می شوند، ممکن است منجر به کاهش تحرک آنها شوند.

عفونت مایکوپلاسمایی معمولا علایم ظاهری قابل توجهی را ایجاد نمی کند. اما می توان با کشت مایع منی تشخیص داده شود که با آنتی بیوتیک قابل درمان است.

4. سل(توبرکلوزیس):

اگر چه بیشتر به عنوان یک عفونت ریوی باکتریایی ویرانگر شناخته شده است. ولی توبرکلوزیس می تواند به سیستم تولید مثل حمله کرده و منجر به انسداد دائمی لوله ها در مردان و زنان شود.

5. اوریون:

اوریون توسط یک ویروس که از راه تنفس منتقل می شود، ایجاد می شود. و به عنوان عامل ایجاد کننده تورم شدید گره های لنفاوی به خصوص در زیر فک، شناخته شده است.

مردان مبتلا به اوریون پس از بلوغ از بیضه های دردناک متورم رنج می برند و به طور دائمی تولید اسپرم در آن ها می تواند مختل شود.

6. عفونت های دستگاه ادراری:

یکی دیگر از علت های ناباروری مردان عفونت های دستگاه ادراری می باشد، که از راه غیر جنسی منتقل می شود. در این موارد، بیشترین آسیب به باروری، به علت ورود گلبول های سفید یا “لکوسیت ها” برای مبارزه با باکتری ها است.

اگر عفونت با آنتی بیوتیک درمان شود، باروری کامل می تواند به طور معمول بازسازی شود.

درمان عفونت های موجود در مایع منی:

راه پیشگیری از عوارضی که عفونت می تواند ایجاد کند، مصرف آنتی بیوتیک به مدت تعیین شده توسط پزشک، برای از بین بردن عوامل باکتریایی است. برای درمان ناباروری، قبل از شروع تحریک تخمدان، متخصصان منتظر خواهند ماند تا سطح لکوسیتهای منی به حالت عادی برگردد. تا از مشکلاتی که قبلاً در این مقاله ذکر شده است جلوگیری کنید.

اگر عفونت شدید باشد و از طریق آنتی بیوتیک از بین نرفته باشد، ممکن است برای درمان به جراحی نیاز باشد. در عفونت های حاد، از بین نرفتن به موقع عفونت، ممکن است باعث ناباروری برگشت ناپذیر شود.

نتیجه گیری:

عوامل عفونی هم از لحاظ درصد ابتلا و هم از نظر اینکه به آسانی قابل درمان هستند، در حیطه ی ناباروری مردان، جزو عوامل مهم و اثرگذار به شمار می آیند.

با توجه به اینکه چه بخشی از دستگاه تناسلی مردان توسط عوامل عفونی درگیر می شود، عوامل عفونی می توانند بر باروری اثر گذارند. به طور مثال چنانچه عفونت، خود بیضه (محل تولید اسپرم) را درگیر کند، آسیب وارده شدیدتر بوده و منجر به کاهش تولید اسپرم می شود.

لازم به ذکر است که، ابتلا به عفونت های جنسی نه تنها سبب ایمنی فرد مبتلا نسبت به آن بیماری نمی شود. بلکه باعث ایجاد ضعف و امکان بیشتر ابتلای دوباره نسبت به فردی می شود که تا به حال دچار این بیماری نشده است.

نویسنده: زهرا روستا/ دکتری جنین شناسی

التهاب بیضه

ارکیت بیضه چیست؟ نشانه ها و درمان آن چگونه است؟

ارکیت یا التهاب بیضه به دلیل یک ضربه عمومی یا عفونت در سطح اپیدیدیم یا در خود بیضه ایجاد می شود که معمولا همراه با درد شدید است. ارکیت، درصورتی که فقط یک بیضه تحت تأثیر قرار گرفته باشد، می تواند یک طرفه باشد. یا در صورت ملتهب بودن هر دو بیضه، دو طرفه باشد. در شدیدترین موارد، ارکیت در صورت عدم درمان می تواند مزمن شود.

مردان مبتلا به ارکیت ممکن است جدا از علائم دیگر از عقیم بودن رنج ببرند و حتی ممکن است به آزواسپرمی مبتلا شوند. به همین دلیل، استفاده از مناسب ترین روش درمانی در اسرع وقت مهم است.

علل ایجاد ارکیت بیضه

علت اصلی ارکیت، عفونت ناشی از میکروارگانیسم است. عامل ایجاد کننده می تواند باکتریایی و یا ویروسی باشد که ارکیت ویروسی بیشترین شیوع را دارد. در بخش زیر، تمام علل احتمالی را که می توانند منجر به ملتهب شدن بیضه شوند، لیست می کنیم:

  • ویروس اوریون: ممکن است در کودکان پس از بلوغ رخ دهد و در مناطقی که به عنوان ارکیت پاروتید شناخته می شود، ایجاد شود.
  • عفونت های منتقله از راه جنسی: شایعترین آنها باکتریهایی است که باعث سوزاک ، سفلیس یا کلامیدیا می شوند.
  • عفونت ادراری: می تواند از طریق دستگاه ادراری تا بیضه گسترش یابد. شایعترین باکتری در این مورد Coli است.
  • عفونت در پروستات یا اپیدیدیم: می تواند تا بیضه گسترش یابد. در صورت عفونت اپیدیدیم، این اختلال به نام ارکی اپیدیدیمیت شناخته می شود.
  • تب مالت: بیماری ناشی از باکتری بروسلا که می تواند در 5-10 درصد موارد منجر به ارکیت یک طرفه شود.
  • بیماری سل: باسیل سل همچنین می تواند باعث التهاب بیضه مرتبط با ارکیت مزمن شود.
  • عوامل دیگر: ورود کاتر یا ابزار پزشکی به آلت تناسلی مرد، که منجر به ارکیت آسیب زا می شود.

علت های ارکیت

عوامل خطرساز در ارکیت

عوامل خطر به شرح زیر است:

  • روابط مکرر جنسی با شرکای مختلف.
  • داشتن سابقه قبلی بیماری مقاربتی ( مانند سوزاک)
  • داشتن یک شریک با بیماری مقاربتی تشخیص داده شده.
  • عدم استفاده از کاندوم.

اما هنگامی که ارکیت علل دیگری غیر از انتقال جنسی داشته باشد، عوامل زیر خطرساز است:

  • سن بالای 45 سال
  • واکسینه نشدن علیه اوریون.
  • داشتن عفونت های ادراری منظم.
  • انجام عمل جراحی بر روی دستگاه ادراری.
  • متولد شدن با ناهنجاری های دستگاه ادراری.
  • استفاده طولانی مدت از کاتتر فولی (تخلیه و جمع آوری ادرار از مثانه).

بنابراین، مناسب ترین اقدامات برای جلوگیری از خطر ابتلا به ارکیت، واکسیناسیون اوریون و رابطه جنسی ایمن است.

 

علائم ارکیت

علائم ارکیت معمولاً به طور ناگهانی ظاهر می شود و بسته به شرایط هر بیمار از خفیف تا شدید متفاوت است. شایعترین تظاهرات بالینی شامل:

  • درد در بیضه
  • تورم در کیسه بیضه
  • خون در منی تخلیه شده (هماتوسپرمیا)
  • تب
  • درد کشاله ران
  • ادرار دردناک
  • درد در هنگام رابطه جنسی
  • ترشح غیر طبیعی از آلت تناسلی مرد
  • بیضه حساس، متورم
  • حالت تهوع
  • کاهش میل جنسی

مرحله حاد ارکیت مربوط به افزایش تا 5 برابر اندازه بیضه است که همراه با افزایش دما و درد زیادی است. با این حال، در مرحله مزمن، هنگامی که درد بیش از 6 هفته ادامه یابد، بیضه ملتهب می شود، به کیسه بیضه می چسبد، رشته ای می شود و سفت می شود. این همان چیزی است که به عنوان آتروفی بیضه شناخته می شود.

 

تشخیص ارکیت بیضه

ارکیت وقتی تشخیص داده می شود که بیمار درد و ناراحتی زیادی در بیضه داشته باشد. در این صورت توصیه می شود سریعاً به پزشک مراجعه کنید. این تشخیص با لمس بیضه انجام می شود که در آن وجود درد، قرمزی، افزایش حجم، عدم تقارن بیضه و همچنین سایر علائمی که قبلاً ذکر کردیم، مشخص می شود. سونوگرافی بیضه نیز ممکن است برای رد سایر دلایل درد، مانند درد ناشی از پیچ خوردگی بیضه انجام شود. این امر به ویژه در مورد کودکان از اهمیت زیادی برخوردار است، زیرا پیچ خوردگی بیضه نیاز به جراحی دارد و درمان آن فوری تر است.

از طرف دیگر ، التهاب بدون درد بیضه ممکن است نشانه ای از سرطان بیضه باشد، بنابراین آزمایشات تشخیصی بیشتری لازم است.

 

ارکیت و ناباروری

ارکیت می تواند در نهایت منجر به عقیم شدن مردان شود. التهاب بیضه باعث افزایش دمای بیضه می شود که بر روند اسپرماتوژنز (تولید اسپرم) تأثیر منفی می گذارد. بیضه ها در کیسه بیضه با دمای کمتری نسبت به بقیه بدن یعنی حدود 34 درجه سانتیگراد قرار دارند تا امکان تشکیل صحیح اسپرم فراهم شود.

علت دیگر ناباروری ناشی از آتروفی مجاری انتقال اسپرم است. که منجر به انسدادی می شود که تعداد اسپرم در انزال را کاهش می دهد، تغییری که به عنوان الیگوزواسپرمی شناخته می شود. در شدیدترین موارد ارکیت، ایسکمیک با آتروفی هر دو بیضه، فرد دچار کاهش شدید در تعداد اسپرم و همچنین کمبود هورمون تستوسترون می شود.

سرانجام، فرد با نکروز بافت بیضه ممکن است به برداشتن کامل بیضه (ارکیکتومی) نیاز داشته باشد.

 

درمان

در بیشتر موارد، ارکیت با گذشت زمان کاملاً از بین می رود،  اگرچه ممکن است در آینده بر باروری فرد تأثیر منفی بگذارد. به طور کلی، ارکیت با منشا باکتریایی درمان راحت تری نسبت به ارکیت ویروسی دارد. درمان شامل مصرف آنتی بیوتیک برای از بین بردن عامل ایجاد کننده است. در حالی که در ارکیت اوریون تنها هدف از درمان تسکین علائم است.

  • برخی از توصیه هایی که بیمار باید انجام دهد، شامل:
  • مصرف داروهای ضد التهاب
  • مصرف مسکن برای درد
  • کمپرس سرد را روی ناحیه کیسه بیضه قرار دهد

لازم به ذکر است که در ارکیت ناشی از یک بیماری مقاربتی مانند سوزاک یا کلامیدیا، درمان آنتی بیوتیکی نیز باید برای همسر مبتلا انجام شود.

از طرف دیگر، ارکیت پاروتید قابل درمان نیست، بنابراین می تواند منجر به عواقب جدی تری مانند آتروفی بیضه شود.

 

آیا ارکیت می تواند مشکلاتی برای باروری ایجاد کند؟

تعریف اركیت این است كه یك روند التهابی روی یك یا هر دو غدد جنسی مرد (بیضه) تأثیر می گذارد. دلایل ارکیت می تواند منشأ عفونی، آسیب زا یا حتی به دلیل پیچ خوردن طناب اسپرماتیک باشد. همه این دلایل می تواند ناباروری ایجاد کنند. بارزترین علت ارکیت که باعث ناباروری می شود، اوریون (ناشی از عفونت با ویروسی به نام پارامیکسوویروس) است که در بزرگسالی یا بعد از 18 سالگی بروز می کند. در صورت مواجهه با روند التهاب بیضه (یک یا هر دو بیضه)، اولین درمانی که می تواند وضعیت را بهبود بخشد و حداکثر ظرفیت باروری را حفظ کند، مراجعه فوری به پزشک است.

 

آیا ارکیت مسری است؟

خیر،  اما  عواملی که باعث ارکیت باکتریایی یا ویروسی می شوند قابل انتقال هستند و بنابراین لازم است اقدامات پیشگیرانه لازم انجام شود. در مورد بیماریهای مقاربتی، استفاده از کاندوم تا رسیدن به درمان کامل و همچنین انجام درمان با آنتی بیوتیک در زوجین بسیار مهم است. همچنین واکسیناسیون علیه ویروس اوریون در کودکی بسیار مهم است.

 

آیا درمان های طبیعی برای ارکیت وجود دارد؟

در مورد ارکیت باکتریایی، لازم است برای درمان، آنتی بیوتیک مصرف شود تا فرد بهبود یابد. با این حال، اگر علت ارکیت عامل دیگری باشد، مرد باید استراحت کند و کمپرس سرد استفاده کند تا التهاب را کاهش دهد. همچنین قرار دادن یک حوله زیر کیسه بیضه برای بالا نگه داشتن آن در حالت دراز کش توصیه می شود.

 

آیا جراحی فیموز می تواند منجر به اركیت شود؟

جراحی فیموز، که ختنه نیز نامیده می شود، شامل بریدن و برداشتن بخشی از پوست آلت تناسلی است. در صورت بروز عوارض در حین جراحی یا در حین بهبودی، (شامل التهاب آلت تناسلی)، می تواند  ارکیت بیضه ایجاد کند.

نویسنده: زهرا روستا/ دکتری جنین شناسی

چرا مردان نابارور دچار افسردگی می شوند؟

افسردگی در مردان نابارور

ناباروری در مردان برابر است با تحمل حجم عظیمی از احساسات منفی، اضطراب، آسیب روانی و عوامل روان شناختی دیگر. افسردگی از جمله عوامل روانشناختی است که در پس یک مسئله و یا حادثه ای برای افراد پیش می آید. و هرکسی امکان دارد که نوعی از آن را در زندگی خود تجربه کند. همچنین احساس افسردگی ممکن است به سراغ مردانی که ناباروری را تجربه می کنند هم برود. افسردگی در مردانی که قدرت باروری را ندارند منجر به ناتوانی جنسی روانی در آن ها می شود.

همچنین رضایت جنسی به طور عمده تحت تاثیر پیامدهای ناباروری مثل کاهش عزت نفس، افسردگی و نگرانی قرار می گیرد.مسئله افسردگی در مردان ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد. عوامل محیطی و تغییرات هورمونی از جمله دلایلی است که می تواند افسردگی درمردان را ایجاد کند.افسردگی در مردان نابارور امکان دارد در وهله ی اول به صورت خفیف بروز نماید؛ یعنی هم بر زندگی شخصی و اجتماعی فرد آسیب می رسد و هم اینکه امکان دارد که درمان دارویی آنها با مشکل صورت گیرد.

نقش عوامل محیطی درافسردگی مردان نابارور

مردان نابارور که فکر می کنند توانایی مردانگی خود را از دست داده اند و دیگر نمی توانند برای همسرشان مرد ایده آلی باشند دچار کاهش اعتماد به نفس می شوند که این مسئله به نوعی و با مرور زمان باعث بیماری افسردگی می شود. همچنین ناباروری می تواند جزیی از اتفاقات ناگوار زندگی باشد و پذیرش آن تا حدودی سخت و دشوار است. طوری که بسیاری از محققان پیامدهای روانشناختی ناباروری را به واکنش های سوگ عمومی تشبیه کرده اند که این مسئله می تواند باعث ایجاد افسردگی در مردان نابارور شود.

ناباروری و بچه دار نشدن باعث می شود که شاید بعضی آرزوهای مردان یعنی پدر شدن و داشتن خانواده ی بزرگتر ناکام بماند. و این مسئله باعث می شود که مردان حس دلسردی نسبت به زندگی و همسرشان داشته باشند و از آن ها فاصله بگیرند که به مرور دچار انزوا وگوشه گیری و افسردگی می شوند. مردان نابارور با توجه به مشکل شان سعی می کنند که کمتر با دوستان و آشنایان خود ارتباط داشته باشند. چون از اینکه بخواهند در مورد مشکلشان با کسی صحبت کنند و یا برای کسی توضیح دهند و همچنین در ذهن خود به این فکر کنند که مورد ترحم و قضاوت اطرافیان قرار بگیرند آنها را اذیت می کند و با گذشت زمان آن ها ترجیح می دهند که حدالامکان تنها باشند و در این مدت یک سری عوامل عصبی و استرس را هم تجربه می کنند که احتمالا منجر به افسردگی در آن ها می گردد.

 

 تاثیر افسردگی بر زندگی مردان نابارور

افسردگی از جمله بیماری های روانشناختی است که می تواند اثرات منفی بر زندگی افراد مبتلا بگذارد. افسردگی زمانی به سراغ مردان نابارور می رود که آن ها پس از آنکه از بیماری و مشکل خود مطلع شدند دچار بحران روحی می شوند و احتمالا تجربه ی منفی روانی را داشته باشند و در پی آن مشکلات دیگری هم به وجود می آید. مردان ناباروری که افسردگی به سراغ آن ها می آید ممکن است. خستگی مداوم، اختلالات خواب، تغذیه، اضطراب و بی قراری را هم تجربه کنند که این عوامل هم می تواند مردان را در نقش همسری، اجتماعی وشغلی دچار مشکل کند.
همچنین افسردگی باعث بی میلی جنسی در مردان می شود که این مسئله می تواند در بروز ناباروری دخیل باشد. طبق تحقیقاتی که اخیرا روی زوج های نابارور آمریکا انجام شده نشان داد. که افسردگی شانس باروری مردان را کاهش می دهد. همچنین مردانی که افسردگی حاد دارند قدرت باروری شان کاهش یافته و کمتر امکان دارد که بتواند همسران خود را بارور سازند.

 

افسردگی و زود انزالی مردان نابارور

زود انزالی یک اختلال جنسی است که عوامل روانی هم در آن دخیل است. در زود انزالی فرد دچار تحریک پذیری بالایی می گردد و قادر به حفظ و نگهداری خود برای یک مدت معیتی نمی شود. که اگر این اختلال مدت زیادی طول بکشد و شدت پیدا کند باعث بی میلی جنسی می گردد که این مسئله در ناباروری دخیل است. همچنین زود انزالی در مردان باعث می شود که شریک جنسی دچار سرد مزاجی گردد. که در نهایت منجر به افسردگی فرد شده و مشکلات دیگری را به دنبال خواهد داشت.

همچنین هنگامی که مردان یک مشکل عصبی را تجربه می کنند. در پی آن دچار بی میلی جنسی و زود انزالی می شوند. در هر صورت یا زود انزالی می تواند باعث به وجود آمدن افسردگی شود و یا مسئله ی افسردگی زمینه ای برای زود انزالی گردد که هر دو عامل بارور بودن را تحت تاثیر قرار می دهند. همچنین ناتوانی در انزال هم می تواند یکی از دلایل ناباروری باشد. ناتوانی در انزال به مرور باعث می شود که فرد دست از رابطه جنسی بردارد و احتمالا خود ارضایی داشته باشد که این مسئله هم می تواند با این بیماری رابطه داشته باشد.

 تغییرات هورمونی و افسردگی در مردان نابارور

تغییرات هورمونی یکی از مسائل مهمی است که اگر در بدن ما اتفاق بیفتد باعث به وجود آمدن یک سری مشکلات می گردد. یکی از این تغییرات کم کاری و پرکاری تیروئید است.کم کاری و پرکاری تیروئید هر دو از عواملی است که در ناباروری نقش دارند. همچنین کاهش و افزایش تیروئید باعث تغییرات خلق و خو می شود که افسردگی از جمله پیامدهایی است که در اثر تغییرات هورمونی تیروئید به وجود می آید.

همچنین هورمون تستوسترون در مردان مسئول حفظ فعالیت جنسی است و همچنین در تنظیم خلق وخو نقش دارد که کاهش سطح این هورمون می¬تواند منجر به این بیماری گردد. تستوسترون مهم ترین هورمون در ظرفیت جنسی مردان است و همچنین هورمونهای LH و FSH در تولید مثل نقش دارند که کاهش این هورمون ها باعث اختلال در عملکرد هیپوفیز و هیپوتالاموس و استرس شدید می گردد که این مسئله باروری را تحت تاثیر قرار می دهد و همینطور منجر به افسردگی می شود.

نتیجه گیری

همان طور که گفته شد در تحقیقات متعدد آمده است عوامل روانشناختی زیادی می تواند در مسئله ناباروری دخیل باشد و بارور بودن را تحت تاثیر قرار دهد. افسردگی از جمله مشکلاتی است که در پی عوامل متعدد و مشکلات و بحران ها به وجود می آیدکه می تواند اختلالاتی در روند زندگی افراد ایجاد کند. ناباروری از جمله مشکلاتی است که در پی آن می توان آثار بسیاری از عوامل روانشناختی را دید و افسردگی مهمترین بیماری است که افراد نابارور آن را تجربه می کنند و اثرات منفی آن را در زندگی خود می بینند. اما کسانی که افسردگی به سراغ آن ها می آید باید سعی در درمان آن داشته باشند و به آن بی توجهی نکنند و در کنار درمان دارویی که انجام می دهند روان درمانی را هم شروع کنند. همچنین با توجه کردن بر جنبه ی مثبت زندگی و تاکید بر سبک ها و مهارت های زندگی می توانند هم بر عوامل روانشناختی خود غلبه کنند و هم با مشکل جسمی و فیزیولوژیکی خود کنار بیایند و آن را بپذیرند و سعی شان بر آن باشد که زندگی پیشین خود را ادامه دهند.

نقش استرس اکسیداتیو در ناباروری مردان

نقش استرس اکسیداتیو در ناباروری مردان

اسپرماتوزوا به دلیل داشتن مقادیر زیادی اسیدهای چرب غیر اشباع درغشای پلاسمایی و میزان فوق العاده ناچیز آنتی اکسیدان‌های سیتوپلاسمی، نسبت به آسیب اکسیداتیو حساس است.

 

استرس اکسیداتیو چگونه ایجاد میشود؟

گونه­ های واکنشی اکسیژن (ROS) در شرایط فیزیولوژیک نقش بسیار مهمی در فرآیندهای پیام­رسانی داخل سلولی دارند. از طرف دیگر، طی دهه اخیر مشخص شده گونه های واکنشی اکسیژن در ایجاد بخش عمده­ای از انواع ناباروری­ های مردان نقش دارند و علت آن تولید بیش از حد گونه­ های واکنشی اکسیژن یا کاهش توانایی سیستم آنتی اکسیدانی دستگاه تناسلی و اسپرم می ­باشد.

در شرایط طبیعی، گونه ­های واکنشی تولید شده در مایع منی، به طور پیوسته توسط آنتی اکسیدان ­های مایع منی غیرفعال می ­شود، بنابراین یکی از دلایل ایجاد شرایط استرس اکسیداتیو در مایع منی ناشی از عدم تعادل بین تولید این گونه­ ها و غیرفعال شدن آن توسط آنتی اکسیدا ن­ها است. علی­رغم وجود این سیستم­های آنتی اکسیدانی، در بعضی از شرایط که در ادامه به این موارد اشاره می شود تولید گونه­ های واکنشی اکسیژن افزایش می­ یابد. در این شرایط تعادل بین اکسیدان ­ها و آنتی اکسیدان­ ها از بین رفته و مقدار اکسیدان­ ها بیشتر از آنتی اکسیدان ­ها می شود و این حالتی است که “استرس اکسیداتیو” نامیده می ­شود. در این وضعیت است که اثرات مضر اکسیدان­ ها ظاهر می ­گردد.

 

نقش استرس اکسیداتیو در ناباروری مردان

 

رادیکال های آزاد

رادیکال‌های آزاد، ترکیبات حد واسط با طول عمر کوتاه بوده که دارای یک یا چند الکترون جفت نشده در لایه آخر الکترونی خود هستند. به همین علت بسیار واکنش‌پذیر بوده و برای به دست آوردن الکترون به مولکول‌های پایداری که در نزدیکی‌شان قرار دارند حمله کرده و سبب اکسایش آن ­ها می‌شوند. مولکول‌هایی که الکترون خود را از دست بدهند، خود تبدیل به رادیکال آزاد شده و این چرخه همچنان ادامه می‌یابد.

نقش استرس اکسیداتیو در ناباروری مردان

اثرات فیزیولوژیکی رادیکال های آزاد بر روی اسپرم

در شرایط فیزیولوژیک تولید مقادیر اندک ROS طی متابولیسم هوازی برای ظرفیت‌پذیری، واکنش آکروزومی، لقاح اسپرم با تخمک و همچنین برای بقاء اسپرم ضروری است اما تولید کنترل نشده ROS در مایع سمینال (توسط اسپرم‌های نابالغ و لوکوسیت‌ها) منجر به اختلال در عملکرد اسپرم‌های طبیعی می‌گردد. مایع منی طبیعی حاوی آنتی اکسیدان‌های آنزیمی نظیر سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز و آنتی اکسیدان‌های غیرآنزیمی نظیر آسکوربات، آلفاتوکوفرول و پیروات است که نقش حفاظت از اسپرماتوزوا را در برابر استرس اکسیداتیو بر عهده دارند.

اثرات مخرب رادیکال های آزاد و استرس اکسیداتیو بر روی اسپرم

در سلول ­های سالم رادیکال­ های آزاد و استرس اکسیداتیو منجر به :

  •    مرگ سلولی
  •  افزایش تولید سیتوکین­های التهابی
  •  فعالسازی ژن­ های آپپتوزی
  •    شکست DNA
  • غیر فعال کردن پروتئین­ ها و آنزیم ­ها

اکسیدکردن قندها و چربی­ ها به خصوص اسیدهای چرب غیراشباع و لیپوپروتیئین­ های غشای سلولی می ­شوند.

اسپرماتوزوآ نیز مانند همه سلول­ هایی که در شرایط هوازی زندگی می ­کنند، با تضادی در مورد اکسیژن مواجه است. یعنی از یک طرف برای بقای خود به اکسیژن نیازمند است و از طرف دیگر متابولیت ­های اکسیژن نظیر گونه ­های واکنشی اکسیژن می ­توانند برای بقای سلول مضر باشند. بنابراین باید به طور پیوسته غیرفعال شود به طوری که غلظت آن همیشه در حد بسیار اندکی که برای عملکرد طبیعی سلول لازم است، باقی بماند و عدم تعادل بین تولید و حذف  منجر به ایجاد شرایط استرس اکسیداتیو در اسپرم می­ شود.

گونه­ های واکنشی اکسیژن، در شرایط پاتولوژیک از طریق ایجاد اختلال در:

  •    فرآیند اسپرماتوژنز
  •    عملکرد اسپرم
  •    ساختار اسپرم
  •    تحرک و واکنش آکروزومی
  •    اتصال اسپرم به تخمک
  •    آسیب به DNA و غشا

کاهش شانس لقاح و لانه گزینی منجر به ناباروری می­شوند.

اسپرم بیش از هر سلول دیگری مستعد به استرس اکسیداتیو است. دلیل این آسیب پذیری این  است که غشای اسپرم حاوی مقادیر زیادی اسیدهای چرب غیراشباع می­باشد.

 

نقش استرس اکسیداتیو در ناباروری مردان

علل ایجاد استرس اکسیداتیو

  • مواجهه طولانی مدت با نور خورشید
  • مواجهه با انواع تشعشعات
  • تماس با مواد سرطان­زا مثل آزبست
  • سیگار کشیدن
  • مصرف طولانی مدت بعضی از داروها از جمله قرص­های جلوگیری از بارداری
  • ورزش شدید
  • مصرف الکل
  • آلودگی هوا
  • عوامل عفونی
  • واریکوسل
  • استفاده از تلفن های همراه
  • استرس های ذهنی
  • قرار گرفتن در معرض گرما و آلودگی سموم و فلزات سنگین

همگی در ارتباط با استرس اکسیداتیو و ناباروری در مردان می باشند.

روش های کاهش استرس اکسیداتیو و درمان های پیشنهادی

وقتی ناباروری به علت افزایش استرس اکسیداتیو باشد، درمان بایستی با هدف شناسایی و کاهش علت اصلی ناباروری باشد. بر این اساس بایستی کنترل و استراتژی درمانی بر پایه کاهش استرس اکسیداتیو باشد.

تغییر شیوه زندگی

دیده شده که شیوه ­های زندگی و رژیم غذایی نامناسب از قبیل سیگار کشیدن، مصرف بیش از حد الکل، چاقی و استرس روانی باعث افزایش استرس اکسیداتیو می ­شوند. با وجود این­که کارآیی و مطلوبیت حذف این روش­ های نامناسب زندگی برای کاهش استرس اکسیداتیو مورد بررسی و ارزیابی دقیق و کامل قرار نگرفته است، ولی به نظر می ­رسد که تغییرات مثبت در شیوه زندگی از قبیل رژیم غذایی غنی از میوه جات/ سبزیجات، حفظ وزن طبیعی و کاهش مصرف سیگار و الکل می­ توانند تا حدودی بر سلامت اسپرم اثرات مفید داشته باشند. مردان بایستی از فعالیت­ هایی که ممکن است باعث بالارفتن دمای بیضه ها می ­شوند از قبیل حمام طولانی مدت و سونا خودداری کنند. همچنین تهویه مناسب و استفاده از لوازم محافظتی شخصی در محیط کار قرار گیری مردان در معرض بخارهای فلزی.

 

استفاده ازآنتی اکسیدان ها

آنتی اکسیدان‌ها به طیف وسیعی از ترکیبات با مکانیسم عمل گسترده اشاره دارد که عملکرد آنتی اکسیدان‌ها شامل جلوگیری از تشکیل رادیکال‌های آزاد یا جاروب کردن رادیکال‌های آزاد یا پیش‌ساز آن ­ها می‌باشد. انواع آنتی‌اکسیدان‌ها شامل آنتی‌اکسیدان‌های ویتامینی(مثل اسید آسکوربیک، آلفاتوکوفرول)، آنتی اکسیدان‌های معدنی(سلنیوم)، آنتی اکسیدان‌های سنتتیک( بوتیل هیدروکسی ‌آنیزول، بوتیل هیدروکسی تولوئن، ٦-٤-٢ تری متیل فنول) و طیف وسیعی از پلی‌فنول‌های مشتق از گیاهان می‌باشد.

آنتی اکسیدان­ های خوراکی  از قبیل  -Nاستیل سیستئین، β -کاروتن، ویتامین E ، ویتامین  Dو ترکیبات امگا -3 به طور مستقیم سطوح گونه های واکنشی اکسیژن مایع منی را کاهش می ­دهند. آنتی اکسیدان ­های به فرم ویتامین C ، ویتامین E ، بتاکاروتن، کاروتنوئیدها و فلاونوئیدها در رژیم غذایی هم موجود هستند و هم می­تواند به صورت مکمل­های خوراکی در صورت صلاح دید پزشک معالج تجویز و در درمان استرس اکسیداتیو و ناباروری مردان مورد استفاده قرار گیرند.

با توجه به اینکه میتوکندری سایت اصلی برای تولید ROS است ورود آنتی‌اکسیدان‌ها به میتوکندری در مقادیر زیاد برای کاهش تولید ROS موثر است با این حال غشاء داخلی میتوکندری به بیشتر مولکول‌ها نفوذ ناپذیر است در نتیجه بسیاری از آنتی اکسیدان‌ها نمی توانند وارد غشای داخلی میتوکندری شوند و این یکی از دلایل عدم اثر بخشی آنتی‌اکسیدان‌هایی است که تاکنون مورد مطالعه قرار گرفته‌اند.